(@) - Raf

İnsan aklının etkin kullanıldığı alanlarda -felsefe, bilim, mühendislik gibi- sanki kadınların etkin rolü yokmuş gibi hissettirilir bizlere, tüm topluma. Sanki beyin gerektiren bu işler sadece erkeğin doğasında varmış gibi düşündürülmüştür yüzyıllarca insanlar. Sanılanın aksine bilinen birçok kadın bilim insanı ve…devamıİnsan aklının etkin kullanıldığı alanlarda -felsefe, bilim, mühendislik gibi- sanki kadınların etkin rolü yokmuş gibi hissettirilir bizlere, tüm topluma. Sanki beyin gerektiren bu işler sadece erkeğin doğasında varmış gibi düşündürülmüştür yüzyıllarca insanlar. Sanılanın aksine bilinen birçok kadın bilim insanı ve felsefeci vardır. O kadar engele rağmen kendini tarihin bilinmeyen sayfalarına kazımayı başarmış kadınları, biraz araştırma ile bulmak isteyen herkes bulabilir. Kim bilir kaç tane kadın daha, Hypatia gibi, durdurulmuştur kendilerinde dünyayı yönetme yetkisi gören ahmaklar tarafından. Benim için en trajik hikayelerden biridir Hypatia'nın hayat hikayesi. ▪︎ "İşte bu yüzden buraya çok dikkat etmeliyiz. Kütüphanemiz insanlığın bilgeliğinden geriye kalan tek şeydir." ▪︎ İskenderiye kütüphanesinin kadın felsefecisi ve astronomu Hypatia, Hristiyanlar tarafından vahşi bir biçimde öldürülmüştür. Kütüphanenin yakılıp yıkılması ve Hypatia'nın başına gelenler beni ilk öğrendiğim -sanırım lisenin başlarıydı- andan beri çok etkilemiştir. Kitap okumaya ilk başladığım yıllardı, kitapların içindeki bilgiler ve yeni dünyalar tarafından tamamen büyülenmiş bir haldeydim. İskenderiye gibi bir bilgi yuvasının yok olması beni çok derinden etkilemişti. Hala da aşabilmiş değilim insanların bu kötülüğünü. O yüzden bu film beni çok fazla etkiledi. Bir yerde ara verip gökyüzüne baktım. O sırada uluslararası uzay istasyonu geçiyordu. (ISS detector uygulamasını öneren arkadaş sağolsun.) Hypatia'nın da bir zamanlar buna benzer bir geceye bakması içimde garip bir his uyandırdı. Onun bildikleri kısıtlıydı, buna rağmen çalısmaya devam etti. Çok az bir bilgiyle gerçeklere ulaşmaya çalıştı. Şimdiyse telefona 10 saniyede inen bir programla yıldızlara bakarak isimlerini görebiliyoruz. Google'a yazdığımız bir anahtar kelimeyle tonlarca sayfaya ulaşabiliyoruz. Onlar tabletlere sadece bir sayfa yazarken, bizim tabletlerimiz trilyonlarca sayfaya erişiyor. Acaba bu bilgilere Hyptia sahip olsaydı ne yapardı? Neler yapmazdı... Tüm bunlara rağmen tarihin tekerrürü lanetinden kurtulabilmiş değil dünya. Belki karakterler değişse de ya da yer, zaman; olaylar hep benzer. Din ve bilim çatışması, insanlar arasındaki ölümcül savaşlar ve kötülük. Her zaman dünyada. ▪︎ "Hypatia, etrafına bak. Ölüm, korku, yıkım... Yıldızlar eğer dairesel hareket ediyorsa, bu mükemmelliklerini neden bizimle paylaşmıyorlar?" ▪︎ Diyor bir yerde Orestes. Yine filmin başlarında sevmediğim bir karakter. Hristiyanlara karşı, Hypatia'ya sadakatinden, diz çökmemesi güzeldi. Bazen saçma sapan hareketleri olsa da Hypatia'ya saygı ve sevgisinden dolayı sempatimi kazandı. Tabii sonları üzdü. ▪︎ "Dostlar, bizi birleştiren şeyler ayıranlardan fazla. Kardeşiz biz! Hepimiz kardeşiz." ▪︎ Halbuki hepsi aynı dine, aynı Tanrı'ya inanıyorlardı. Nedir bu insanların gruplaşma çabası. Lisede aynı sınıfa gidip bir tek kendi arkadaşlarıyla geçinen (ben bu gruba dahildim bu arada) ergenler gibi... Neden böyleyiz ki biz insanlar? ▪︎ "Synesius, sen neye inandığını sorgulamıyorsun. Sorgulayamazsın. Ben sorgulamalıyım." ▪︎ Sorgulamamak... belli bir dini olan insanlar sorgulamaktan korkuyor. Fazla sorguladıklarında dinden çıkacağına inanıyorlar, halbuki olayın özünde inanmaları gereken tek bir şey var. Sorgulanmadığın bir dine gerçekten inanıyor musun? Hiç sanmıyorum. Sorgulanmamış bi yaşamsa sana verilmiş olan bütün şanslara hakarettir zannımca. ▪︎ "Marina - Savages" Tüm filmi kafamda bu şarkıyla izledim. Şarkıda da dediği gibi... ▪︎ Hepsinin altında, sadece vahşileriz Bluzların, kravatların ve evliliklerin arkasına gizlenmiş Nasıl bir şey bekleyebiliriz Hala nasıl emekleyeceğini öğrenen hayvanlarken

alazsu 2 years ago

Kahvaltı Kulübü

John Hughes

86 Gönderi

"...Ve dünyalarını değiştirmeye çalışan hor gördüğünüz bu çocukların, tavsiyelerinize karınları toktu. Neler yaşadıklarının gayet farkındadırlar." –David Bowie ▪︎ Dünyada herkese uygun bir lakap bulmak mümkün. Yüzyıllardır insanın her hareketine yönelik bir kelime türemiş. Çok çalışana inek derler, çalışmazsın tembel olursun,…devamı"...Ve dünyalarını değiştirmeye çalışan hor gördüğünüz bu çocukların, tavsiyelerinize karınları toktu. Neler yaşadıklarının gayet farkındadırlar." –David Bowie ▪︎ Dünyada herkese uygun bir lakap bulmak mümkün. Yüzyıllardır insanın her hareketine yönelik bir kelime türemiş. Çok çalışana inek derler, çalışmazsın tembel olursun, spor yaparsın kas yığınına dönüşürsün, yapmazsan şişko olursun, konuşursun geveze olursun, susarsın garip olursun, makyaj yapmayan güzel olamaz, makyaj yapan makyaj güzeli olur. Her şey belli bir fikre uymak zorunda illa. Ya iyisindir ya kötü, ya siyahsındır ya beyaz diğerlerinin gözünde. Aslındaysa insanlara baktığımızda sadece koca bir boşluk gördüğümüz. Kimseyi başka insanların tanımları ile tanımış olmuyoruz. Gözümüzdeki en haksız insanla da konuşsak bir noktada hak verebiliyoruz. Belki de tüm olay konuşmak? Konuşursak sorunlarımız çözülür müydü merak ediyorum. ▪︎ "24 Mart 1984, Cumartesi. Shermer Lisesi. Sayın Bay Vernon, her ne yanlış yaptıysak bunun için koca bir cumartesimizi cezalı geçirmek zorunda olduğumuzu kabulleniyoruz. Yaptığımız yanlıştı ama bize nasıl biri olduğumuza dair bir kompozisyon yazdırdığınız için delisiniz. Size ne? Bizi zaten görmek istediğiniz gibi görüyorsunuz, en basit terimlerle, en uygun tanımlarla. Bizi bir beyin, bir sporcu, bir çatlak, bir prenses ve bir suçlu olarak görüyorsunuz. Değil mi? Bu sabah 7'de biz de böyle görüyorduk. Beynimiz yıkanmıştı." ▪︎ "The Breakfast Club" ismi, yönetmenin, John Hughes'ın, arkadaşının oğlunun okulunda cezaya kalanlara öğrenciler tarafından uydurulmuş isimden geliyormuş. Cezaya gönderilenler okulda “kahvaltı kulübünün değerli üyeleri” olarak anılıyormuş. (Bilgi sonu :)) ▪︎ The Breakfast Club'da da okullarında bu şekilde kalıplarla tanınan öğrenciler, ceza için haftasonu okula gelmeleri ile aynı oksijeni soluduklarının farkına varıyorlar. Ne kadar farklı farklı özellikleri ile tanınsalar da aslında hepsi aynı sorunlar ile mücadele ediyorlar. Arkadaşlık ve aşk ilişkileri, ailevi sorunlar, dersler... hepsi bir noktada buluşuyor ve farklı rollerde olan benzer hikayeler ortaya çıkıyor. Yer ve zamanı aynı olan olay örgüsünde yolları kesişen farklı karakterlerin hikayesi... ▪︎ Açıkçası filmin konusu hakkında diyecek başka bir şeyim yok. Karakterlerden Allison'un kütüphaneye girerkenki haline çok güldüm. Kimseye bakmadan konuşmadan arka sıraya gidip oturuyordu. Demek ki okulda böyle gözüküyorum, diye düşünerek filmi durdurup baya güldüm halime. John ve Claire arasında yarattıkları aptalca ilişkiye çok sinir oldum. Kıza baya taciz dolu sözler ve hatta hareketler sergilemesine rağmen sonunda John ile bitirdiler. Claire'i canlandıran oyuncu Molly Ringwald da yıllar sonra bu konuyu ele alan bir makale yazarak bu konuyu eleştirmiş zaten. Hele şu an ortaokul ve liselerde bu tarz aşk(!) hikayelerine özentiler çok var. Filmde sevmediğim ve canımı en çok sıkan nokta buydu. Özellikle bu yüzden 6/10 ▪︎ "Tanrım, anne babalarımız gibi mi olacağız?" "Ben olmayacağım. Asla." "Bu kaçınılmaz bir şey. Oluveriyor." "Ne oluveriyor?" "Büyüyünce kalbin ölüyor." ▪︎ Küçükken en büyük korkumdu büyükler gibi olmak. Hala da öyle. Onlar gibi olmamak için çalışıyorum.

alazsu 2 years ago

13. Kat

Josef Rusnak

45 Gönderi

"I think, therefore I am." –Descartes ▪︎ Bazen yukarıya doğru bakıp soruyorum: Orada biri var mı? Cevap alacağıma dair umutları keseli baya oldu ancak yine de oraya bakıp var olmayan seyircilere sesleniyorum: Umarım izlediğiniz bu şovu beğeniyorsunuzdur. Çok sinirliysem birkaç…devamı"I think, therefore I am." –Descartes ▪︎ Bazen yukarıya doğru bakıp soruyorum: Orada biri var mı? Cevap alacağıma dair umutları keseli baya oldu ancak yine de oraya bakıp var olmayan seyircilere sesleniyorum: Umarım izlediğiniz bu şovu beğeniyorsunuzdur. Çok sinirliysem birkaç tane de hakaret ekliyorum cümlelerime, biraz nefretimi kusuyorum. Bazen etrafıma bakıyorum; sanki programlanmış gibi her gün aynı işleri yapan o insanlara. Dünyadaki hiçbir olayı umursamayan, tüm gün boş boş oturup konuşanlara bakıyorum ve gerçek olmamalarını diliyorum. O kadar kötü olay ve insan var ki gerçekten umarım tüm bunlar simülasyondan ibarettir. Kendi varlığımın bile bir hiç olmasına razıyım, tüm bu kötülüğün sadece bir yanılsama olması için. Yine de, yüzde yüz diyemesem de, biliyorum ki gerçeğim. Ne kadar diğer hiçbir şeyin varlığından emin olamasam da ben buradayım ve düşünüyorum. Bir süre daha da düşünmeye devam edecek gibiyim... ▪︎ "Açık konuşmak gerekirse, neyin doğru olduğunu artık bilmiyorum." ▪︎ Bilmem kaç satır boyunca bizim dünyamızın da simülasyon olmasını dilememden anlayacağınız üzere, 13. Kat da simülasyon üzerine felsefe yapan filmlerden. Başrolümüz, Douglas Hall, ve ekip arkadaşları bir sanal dünya yaratmışlar: 1930'ların Londrası. Hala gelişme aşamasında olan ve dünyaya tanıtmadıkları bu sanal şehri, sadece projenin başındaki Hannon Fuller deneyimlemiş bir tek. Filmde bu sekilde başlıyor; Fuller sanal dünyada ekipten birinin avatarı olan barmene, Douglas Hall'e vermesi için, bir mektup bırakıyor. Ardından 1990'lerdeki kendi zamanına geri döndüğünde ise Fuller öldürülüyor. Kısa bir süre içerisinde katil zanlısı durumuna düşen Douglas, arkadaşının katilinin kim olduğunu kendi aramaya başlıyor. Hatırlamadığı bazı anılar olduğunu fark etmesi ile artık kendine bile güveni kalmazken; dejavular da yaşamaya başlıyor. Yaptıkları dünyaya girerek Fuller'in mektubuna ulaşmaya çalışıyor. Tıpkı gerçek dünyasına benzeyen insanlar ve yerlerle karşılaşıyor. İnsanların hayatları var, yaptıkları o makinelerdeki kod olan insanların. Bir de Fuller'in daha önce hiç bahsetmediği kızı da ortaya çıkınca, işler iyice kafa karıştırıcı bir hal alıyor Douglas için. ▪︎ "Bunların hiçbiri gerçek değil. Fişi çektiğinde ben kaybolurum. Söylediğim hiçbir şeyin yaptığım hiçbir şeyin anlamı kalmaz." ▪︎ Sanal evrene gidişleri, aynı Code Lyoko (kendisi en sevdiğim çizgi film olur) gibiydi. Sırıtarak izledim o sahneleri. Tarama, bilinç aktarımı, sanallaştırma. Umarım yakın zamanda bizim de böyle simülasyonlarımız olur. Kadın karakter -özellikle saçları- çok güzeldi, başlarda gıcık olsam da sevdim sonradan. ▪︎ Bir de... Simülasyonları sevdiğimi söylemiş miydim?

alazsu 2 years ago

Belle

Mamoru Hosoda

19 Gönderi

"U başka bir gerçeklik, AS da başka bir sensin. Gerçek hayatta baştan başlayamazsın ama U'da bu mümkün. Başka bir sen olarak yaşayabilirsin. Yeni bir hayata başlayabilirsin. Dünyayı değiştirebilirsin." ▪︎ Suzu, annesinin ölümünün ardından dünyaya küsmüş genç bir kız. Bir gün…devamı

alazsu 2 years ago

Her Şey Her Yerde Aynı Anda

Dan Kwan

150 Gönderi

"Nothing matters." ▪︎ Film hakkında diyebileceğim ilk şey çılgıncaydı. İzlerken kendimi filmin içine çekilmiş ve kendi paralel kişiliklerimin arasında atlamalar yapıyor gibi hissettim. İlk part olarak belirtilen "Everthing" kısmı hele baya çarpıcı hissettirdi. Sonrası için aynısını söyleyemeyeceğim. Olayları iyiliğe ve…devamı

alazsu 2 years ago

Küçük Cadı Kiki

Hayao Miyazaki

54 Gönderi

Çocukken birkaç kere izlemiştim ancak neredeyse tamamını unutmuşum. Uzun süredir de izlemek istiyordum. Bugün canım aşırı sıkıldı ve hiçbir şey yapmak istemedi. Netflix'de boş boş bakınırken karşıma çıkınca dedim ki: Neden olmasın? İyiki de demişim yanii. O kadar pozitif, insanın…devamıÇocukken birkaç kere izlemiştim ancak neredeyse tamamını unutmuşum. Uzun süredir de izlemek istiyordum. Bugün canım aşırı sıkıldı ve hiçbir şey yapmak istemedi. Netflix'de boş boş bakınırken karşıma çıkınca dedim ki: Neden olmasın? İyiki de demişim yanii. O kadar pozitif, insanın içini ısıtan bir şeydi ki kelimelerle anlatmaya bile çalışmayacağım. (Böyle diyip satırlarlca bir şeyler anlattim neyse.) Canınız sıkkın ya da sıkılıyorsa, izlemiş olun veya olmayın, şu an açıp izlerseniz; moraliniz yerine gelecektir eminim. ▪︎ Kiki, her 13 yaşına giren cadının yapması gereken bir geleneğe uyarak, yaşadığı köyden ayrılarak bir şehre yolculuğa çıkıyor. Bir yıl sürecek bu yolculukta annesinin hızlı uçan süpürgesi, tatlı kedisi ve dostu (ancak sevgili yapınca sizi satan arkadaşlar listesinden olan) Jiji yanında eşlik ediyorlar. İlk görüşte saat kulesine ilgisi sayesinde dikkatini çeken insanlarla dolu bu şehirde, başta bir cadı olarak tutunması zor olsa da; zamanla açtığı teslimat şirketi ve yaptığı iyilikler sayesinde buradaki hayatını oluşturacaktır. ▪︎Spoiler▪︎ Osono çok tatlı bir kadındı ancak ben daha çok rolünün olmasını beklerdim. Yani Kiki'ye daha çok arkadaşlık edebilirdi bence. Ursula uzakta olmasına rağmen cadımıza daha çok destek oldu. Ursula, benim küçüklüğümden hatrımda kalan bir karakterdi. O gülüşü, tarzı ve kargaları sayesinde aklıma baya kazınmış sanırsam. Ayrıca onun da cadı olduğunu düşünmüştüm. O kadar karga ile arkadaşlık kurduğuna göre konuşabildiklerini düşündüm sanırsam. Eğer bir sahne kaçırmadıysam, cadı olduğunu belirtecek açık bir mesaj olmadı filmde. (Kafamda kurduğum senaryo dışında.) Osono'nun eşi çok komik bir karakterdi, hareketlerini izlerken eğlendim baya. Jiji, çok kalbimi kırdı açıkçası. Kiki'nin en zor zamanında, sevgili yapıp kızın yüzüne bakmadı baya. Bir de bebeler yapmış hemen o sırada. Kız orda mental sıkıntılar yaşıyor, biraz yardımcı mi olsa hani kedicik. Gerçi o sırada konuşamıyorlardı ama normal kedilerin de konuşmasına gerek olmadan yaşıyorlar sahipleriyle. Her neyse üzdü beni bu kedicik. Tombo, çok iyi karakter. Eğlenceli, meraklı ve icatçı (evet ne diyeceğimi bulamadığım için kelime yarattım), aranan arkadaş tipi. Yine de bu sakarlıkla film boyu ölmemesi mucizeydi bana kalırsa... ▪︎ Neyse güzel çizgi film, izleyin ve küçüklere de izletin.

alazsu 2 years ago

Kara Şövalye Yükseliyor

Christopher Nolan

61 Gönderi

Spoiler içeriyor "Dönmeyi gerçekten düşünüyorsanız Bane'le ilgili söylentileri duymalısınız. Dünyanın eski bir bölgesinde bir hapishane var. Acı çekip ölsünler diye insanların atıldığı bir çukur. Arada sıra biri karanlıklardan yükselir. Bazen çukur, bir şeyleri geri yollar." "Bane." "Bane. Yeryüzündeki cehennemde doğdu ve büyüdü."…devamı"Dönmeyi gerçekten düşünüyorsanız Bane'le ilgili söylentileri duymalısınız. Dünyanın eski bir bölgesinde bir hapishane var. Acı çekip ölsünler diye insanların atıldığı bir çukur. Arada sıra biri karanlıklardan yükselir. Bazen çukur, bir şeyleri geri yollar." "Bane." "Bane. Yeryüzündeki cehennemde doğdu ve büyüdü." "Hapiste mi doğdu?" "Kimse nedenini, nasıl kaçtığını bilmiyor. Bilinen şey, kaçtıktan sonra akıl hocanız Ra's Al Ghul tarafından eğitildiği." ▪︎ Evet, Ra's Al Ghul ve çetesinden hala kurtulamadık. Bu filmde de Bane adındaki bir karakter karşımızda yer alıyor. 2. Filmde Rachel'in ölmesinden sonra birkaç yıl (şu an kaç olduğunu hatırlayamadim, 8 gibi geldi hatrıma ama tamamen sallama) geçmiş. (Bu arada Rachel'in öldüğünü özellikle vurguladım burada çünkü ben unutmuştum kdnwkxjsjdjdj. Diyorum o kız noldu acaba? Wayne niye depresyonda? Allah allah...) Batman ise Harvey Dent'in ölümünü üstlendikten beridir ortalarda yok. Aynı şekilde Bruce da, depresyonda takılıyor. Rachel ölmeseydi böyle olacaktık, şöyle olacaktık diye düşüne düşüne evden çıkmadan geçiriyor günlerini. Ta ki herkesin hayran olduğu Cat Woman ortaya çıkana dek. Bruce'nun malikanesinde düzenlenen bir partiye görevli olarak katılan Selina, Bruce'nun kasasından bir mücevher çalıyor. Aynı zamanda parmak izini de. Bu olaydan ve Gotham'da Bane yüzünden artan terör olaylarıyla birlikte Batman tekrar ortaya çıkıyor. O ortaya çıkış sahnesi ne güzeldi ama! Açar açar izlerim arada valla... ▪︎ Bu süper kahraman serisi kesinlikle favori süper kahraman serim. Batman farklı bir şeydi ya... Seriye puanım 10/10 diyebilirim sanırım. İlla detaya inince sevmediğim şeyler vardır ama durup düşününce izlerken çok keyif almıştım her filmi ve konular, karakterler çok güzeldi. ▪︎ Buradan sonrası spoiler gibi karakterler hakkındaki görüşlerimi yazdım. Çünkü unutuyorum hemen izlediğim şeyleri. ▪︎ "Karanlığı müttefikin mi sanıyorsun? Ama sen karanlığı benimsedin. Bense karanlıkta doğdum. Onun tarafından şekillendim." ▪︎ Bane başta çok güçlüydü. Aslında sonlarda da öyleydi ancak nasıl olduysa yendiler bir şekilde. Sonuçta kural bu kötüler kaybeder iyiler kazanır. Gerçekte olmuyor bari filmlerde öyle olsun demi? Bane en sevmediğim kötülerden yine de. Joker'den sonra geldiği için öyle hissettirdi belki de. 👺 ▪︎ Gordon, yine en sevdiğim karakterlerdendi. Ne kadar Batman'in suçu üstlenmesine göz yumsa ve bu konu hakkında propagandalar yapsa da iyiliğinden şüphe duymuyorum. 🫡 ▪︎ Blake ise bu filmde en sevdiğim karakterdi. İlk gözüktüğü an sesi çok tanıdık geliyor. Bakıyorum bakıyorum çıkaramıyorum. İki dakika kafa patlatsam da çıldırmamak adına hemen baktım oyuncuya. 🫶🏻 Adamın ses tonu çok farklı ve akılda kalıcı ya. Neyse son sahnesi aşırı iyiydi. 🥰 Robin... ▪︎ "Bruce, dünyayı kurtarmak istiyorsan ona güvenmeye başlamalısın." ▪︎ Miranda. 🤧 Sana bile güvenemezmişiz, dünyaya nasıl güvenelim? Başta çok itici gelse de bu karakter, daha sonra Selina'nın daha itici gelmeye başlaması ile bu kadını sevmeye başlamıştım. Sonra ne oldu.. TABIKI YINE BENIM SEVDIGIM BIR KARAKTER BIR ANDA DUNYANIN EN CILGIN KOTULERINDEN BIRINE DÖNÜŞTÜ. Her seferinde sevdiğim karakterler kötü çıksa da asla buna alışamayacağım. Acaba filmleri izlemeden kim mantıklı hareket ediyor kim deli ona göre mi bakarak izlesem... o zaman da ben deli tarafta kalırım. Kafamı sorgulamayın. ▪︎ Şimdii Kedi Kadın'a değinmek istiyorum. Herkes çok seviyor onu. Tamam Anne Hathaway çok güzel. Baya güzel hem de. Rolü de güzel taşımış ancak karakter kötüydü. Yani sonuç olarak sonra yardıma dönse de başta Wayne onun yüzünden kuyudaki hapishaneye (neydi oranın adı neyse dkjakdjsjjx) düştü. Ben bu yüzden sevemedim karakteri. Cat Woman filmindeki karakteri daha güzeldi. Ha şunu da belirteyim: Çizgi roman veya diğer serilerde nasıl tasvir edildiğine dair bir fikrim yok. 🐱 ▪︎ ✨️✨️ Alfred üzümlü kekimi ✨️✨️ de unutmayalım... Bruce ve Alfred ikilisi bana Sherlock ve Watson ile aynı vibe verdi. Ne kadar bu filmde çok görmesek de kalbimdeydi hep. ❣️ ▪︎ Nasıl herkesten hızlı hareket edip, daha uzun savaşabilirsin ruhun en güçlü dürtüsü olmadan? Ölüm korkusu." "Ölümden korkmuyorum. Şehrim yanarken burada ölmekten korkuyorum. Şehri kurtaracak kimse yok." ▪︎ Bruce'u bu filmin başlarında pek sevemedim. Batman'e öyle depresif ve ezik bir hal yakışmıyor. O benim olayım kendine gel sen Kara Şövalye Batman'sin diye ekrana yumruk atacaktım az daha öyle kalsa. Sonlarda iyi toparladı ama yine de Kedi Kadin olmasa gidiciydi. Gerçi onun yüzünden işler o raddeye geldi. Yok ben bu Cat Woman'i sevemedimmmm ▪︎ Final çok güzeldi ama ya. Tam karalara bağlamıştım gitti dağ gibi adam diye... 🥺

alazsu 2 years ago

Seni Hala Görüyorum

Scott Speer

8 Gönderi

5.5/10 ▪︎ "Hayaletler. Gulyabaniler. Hortlaklar. Hayalet kalıntıları. Çocukların dediği gibi 'Gölgeler'. Başka ne var?" "Heyulalar." "Heyulalar. Evet, sevdim beni korkutuyor." ▪︎ "Birinci kanun, duyarlı değiller. Bilinçli düşünen varlıklar değiller. Geçmişin yansımaları. Hologramlar gibi." "İkinci kanun?" "Görüntülerini değiştiremezler." "Çok doğru. Kalıntılar…devamı5.5/10 ▪︎ "Hayaletler. Gulyabaniler. Hortlaklar. Hayalet kalıntıları. Çocukların dediği gibi 'Gölgeler'. Başka ne var?" "Heyulalar." "Heyulalar. Evet, sevdim beni korkutuyor." ▪︎ "Birinci kanun, duyarlı değiller. Bilinçli düşünen varlıklar değiller. Geçmişin yansımaları. Hologramlar gibi." "İkinci kanun?" "Görüntülerini değiştiremezler." "Çok doğru. Kalıntılar bir kez göründüğünde her seferinde aynı şeyi aynı sürede yapar. Yeniden oynatılan bir film makarası gibi. Bunlar döngüler. Beş saniyelik bir döngü de olabilir, beş dakika da ama bu asla değişmez ve her zaman tekrar eder." "Şimdi büyük son, yani üçüncü kanun, Bayan Calder." "Doğal dünyamızı etkileyemezler." "Çok iyi, Veronica Calder." ▪︎ Yine çılgın fizikçiler tarafından gerçekleşmiş bir nükleer patlama sonrası paralel dünyalardan birindeyiz ;) Öncelikle film kitaptan uyarlamaymış ama kitabı okumayı düşünür müsün diye sorarsanız... Sanmıyorum. ▪︎ 10 yıl önce gerçekleşen ölümcül bir patlama sonrası ölen insanların birer yanılsamaları dünyada mahsur kalmış. Hayalet gibiler ama filmde de geçen bu replikteki gibi yaşanmış anıları tekrar edebilen birer yanılsamadan ibaretler sadece. Ya da öyle değiller mi? Ronnie, böyle bir patlama gerçekleşmesine rağmen klasik bir amerikan lisesine gitmekte. Etrafında artan yeni kalıntılar (yanılsama dediğim şeyler kurguda kalıntı olarak geçmekte) olduğunun farkında. Sınıfa yeni katılmış bad boy'umuz da var tabii ki. Demiştim klasik amerikan lisesi diye! Asi stilli Ronnie'nin de ilgisini çekiyor bu arkadaşımız. Ardından beraber artan kalıntıların gizemini çözmek üzere anlaşıyorlar. Bir de Ronnie'e bir hayalet musallat gibi bir şey oluyor. Onu da korumaya, kurtarmaya çalışıyorlar. ▪︎ Spoiler ▪︎ "Ölülerin yaşayanlar arasında yürüdüğü bir dünyada hatırlamanız gereken şey hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığı." İyi dedin Doktor. ▪︎ "Kanunlar yalandır Bayan Calder. Çocukların gözlerini kapamaları için uyku vakti masalları." Bu manyak öğretmeni baştan beri sevmemiştim zaten. Patlamanın sorumlusu, intihar eden fizikçi bile daha iyiydi bundan. Ama şu repliği güzeldi. "Her gün onun yok oluşunu izliyorum. Bütün bunlardaki asıl hastalıklı şaka bu, değil mi? Sevdiğimiz insanları kaybetmemiz değil, onları tekrar tekrar kaybetmeye devam etmemiz. Binlerce kez." ▪︎ Niye bu kadar dalga geçer gibi yazdım, bilmiyorum. Bu da böyle bir şey olsun. Aklıma takılan birkaç(!) hatayı da ekleyeyim. Ronnie film boyunca 5 kez falan banyo yapıyor. Hepsinde de karanlık makyajı olduğu gibi duruyor. Uyurken de makyajlı. Evleri de kışın ortasında baya sıcak olsa gerek iç çamaşırlarıyla uyuduğuna göre-... ha bir de donmuş bir göle düşünce 5 dakikadan fazla falan hayatta kaldı sanki? ▪︎ Yorumlarına bakarak pek bir beklentim olmadan izlediğim için çok hüsrana uğratmadı beni. Canınız sıkılıyorsa izleyin ama size bir şeyler katmasını beklemeyin.

alazsu 2 years ago

Unorthodox

Maria Schrader

153 Gönderi

Spoiler içeriyor Evett, uzun süre sonra bir şeyler izlemeyi başardım. Siyasetten gündemden biraz uzaklaşmak, odak noktamı değiştirmekti amacım tamamen. Her neyse yine aklıma ülkenin sorunları gelmeden diziden bahsedeceğim kısaca. Konuyu özetlemeden önce dizinin bir otobiyografi kitabından uyarlama olduğunu söylemekte de fayda var.…devamıEvett, uzun süre sonra bir şeyler izlemeyi başardım. Siyasetten gündemden biraz uzaklaşmak, odak noktamı değiştirmekti amacım tamamen. Her neyse yine aklıma ülkenin sorunları gelmeden diziden bahsedeceğim kısaca. Konuyu özetlemeden önce dizinin bir otobiyografi kitabından uyarlama olduğunu söylemekte de fayda var. (Deborah Feldman - Unorthodox) ▪︎ Esther, New York'ta aşırı Yahudi bir toplumda yetişmiştir. 18 yaşında iken evlenir, yeni bir hayata başlayacağını düşündüğü için istediği bir evliliktir bu. Ancak evlilik sonrası hayatı daha da zorlamaya başlamıştır Esty'i. Babasının dairesinde oturan piano hocasından gizlice aldığı piano derslerini bırakmak zorunda kalır. Çünkü acilen bir çocuk doğurması gerekiyordur. Yanky ile evliliklerinin birinci yılı dolarken sonunda hamile kalan Esty; tam kocasına durumunu açıklayacak iken annesinin dolduruşuna gelen Yanky, Esty'den boşanmak istediğini söyler. Çünkü Esty'nin çocuğu olmuyormuş. Bunun üstüne Esty, hem toplumun baskısından kurtulmak için hem de kendi hayalleri için Berlin'e kaçar. Berlin'de yaşayan Esty'i küçükken terk eden annesiyle düzeltmesi gereken sorunları, yani arkadaşlıklar ve müzikle ilgili hayalleri karşılıyor. (Bir de artik ne kadar aşk denir bilmiyorum ama Robert var.) Berlin'in bir yanında Esty konservatuvar okuluna girmeye çalışırken, diğer yanında da kocası ve kocasının kuzeni Esty'i arıyor. ▪︎ Bu dizi sayesinde (ve google sağolsun) Yahudi kültürü ile ilgili daha önce hiç duymadığım şeyler öğrendim. (Tabii bu kültür biraz aşırı ortadoks bir cemaat kültürü. Modern zamanımızda bu sekilde aşırı tutucu kesim çok olmasa da vardır. ) ^Mesela Yidiş isimli bir dil konuşuyorlardı toplulukta. Bu İbranice ve Almanca'nın karışımından oluşmuş bir dilmiş. Hatta yapılan bir araştırmaya göre bu dilin Anadolu'da, Aşkenaz Yahudilerinin İpek Yolu ticareti yaptıkları sırada, ortaya çıkmış olabileceği düşünülüyormuş. Bu araştırmaya kadar Almanya'da ortaya çıktığı yaygın görüşlerdenmiş. ^^Kadınlar arınmak için mikve isimli bir havuza giriyorlardı. ^^^Düğünleri biraz bana Türk düğünlerini andırdı. (Korkunç danslarını kastediyorum.) Türk düğün salonunu ortadan tülle ikiye ayırdığınızı düsünün. Bir tarafta erkekler bir tarafta kadinlar dans ediyor. Bir de ek olarak küçük (!) ritüeli andıran kısımlar (çok fazla kısım) ekleyin. (Korkmadım değil ülkeye şeriat gelirse bir de böyle düğünler olur falan-... hayali bile kötü, korkunç...) ^^^^Yahudilerin çocuk doğurmaya bakış açıları da biraz daha farklıymış mesela. Esty kadın doğum doktoruna gittiğinde Almanya'da, doktor ona önce ultrason bakmalarını sonra da seçeneklerini değerlendirmelerini söylüyor. Ama Esty inancında çocuklarının en değerli varlıkları olduğunu söylüyor. "Biz kaybettiğimiz altı milyon için doğuruyoruz." (Yani bence topluluklarının sayısını arttırmak için doğuruyorlar her insan gibi ama inanç tabii ki.) ▪︎ Bu mini dizi gecen yıllarda baya bir popüler olmuştu. Hiç izleyesim gelmemişti o sırada çünkü hiç dram izleyesim yoktu. Zaten korona zamanı hayatımız yeterince drama dönmüştü. Ancak dün gece dururken bir anda aklıma geldi. Neden geldiğine gelecek olursak... bizim toplumdan kaçmak istedim. Ve bir anda bu dizi esti aklıma, konusunu biliyordum. Kaç yıldır ülkeyi terk eden üniversite mezunlarına, bilim insanlarına, mühendislere, doktorlara çok kızıyordum. Neden ülkeyi kurtarmaya çalışmak yerine gittiniz diye. Belki bir şeyler değişmiş olabilirdi diye düşünüyordum bizden önceki nesil bir şeyler yapsaydı. Ama sorun onların bir şey yapmaması değilmiş ki bizim değişime kapalı, sığ düşünceli, kendinden başka insanları dinlemeyen halkımızdaymış. Yine de Ata'mın biz Türk gençliğinde gördüğü umut sayesinde katlanmaya çalışıyorum bu topluma. Umarım bir şeyler değişir, bir şeyleri değiştirmeyi başaran nesil biz oluruz. Ve biz de özgürlük için kendi toplumundan kaçmaya çalışan Esty'ler olmayız...

alazsu 3 years ago

Yüzüklerin Efendisi - I - Yüzük Kardeşliği

J. R. R. Tolkien

27 Gönderi

Spoiler içeriyor Sunuş bölümündeki Deniz Erksan'a ait yazıda şöyle bir söz geçiyor: "Bir çocuk filminin son sekansında, bana çok yakın gelen bir cümle duymuştum: 'İki tür hikaye vardır,' diyordu filmin esrarengiz sihirbazı. 'Gerçek hikayeler, ve gerçek olması gereken hikayeler.' Bu izlediğiniz ikinci…devamıSunuş bölümündeki Deniz Erksan'a ait yazıda şöyle bir söz geçiyor: "Bir çocuk filminin son sekansında, bana çok yakın gelen bir cümle duymuştum: 'İki tür hikaye vardır,' diyordu filmin esrarengiz sihirbazı. 'Gerçek hikayeler, ve gerçek olması gereken hikayeler.' Bu izlediğiniz ikinci tür hikayelerdendi. J.R.R. Tolkien'ın kült eseri Yüzüklerin Efendisi'nde ikinci tür hikayelerden biri, belki de en güzeli anlatılmakta." Bu söz gerçekten çok doğruydu. Kanımca çoğu fantastik evren bu kategoriye dahil iken Yüzüklerin Efendisi ise en başını çekiyor bu listenin. Neden mi? Öncelikle şunu belirteyim Yüzüklerin Efendisi bir ütopya değil. Hatta ve hatta orta dünyanın yaşadığı kargaşalar; bazı yerlerde günümüz dünyasını bile hatırlattı bana. Kötülük, savaş, ırkçılık... Tolkien bir nevi kendi mitolojisini yaratmış bence. Satırları okurken aklıma Yunan Mitolojisi'ndeki savaşlar, güçler vs geldi. Çoğu insanın gerçek olmasını istediği, bazı insanların inandığı mitolojilerden sadece biri -benim en çok hakim olduğum mitoloji olduğu için öyle örneklendirdim. Şahsen ben okurken gerçek olmasını istedim çünkü sihir... yani kim sihir görmek istemez ki? (Hobbitlerin sihirli bir şeyler görme merakı gibi biraz benimki de.) Tarihimizde gerçekten böyle sihirle dolu bir savaş olsa daha güzel olurdu. En azından iyilerin birlik olup kötülerle savaştığı bir savaş olurdu. Biz ise ne iyi ne kötü olan insanlarla, onlarla aynı iyilik-kötülük dengesizliğindeki diğer insanların savaşını yaşadık, yaşıyoruz. Kötülüğe, karanlığa karşı hepimiz birlik olabilirdik oysa ki... ama kendimiz kötülüğü yaratmayı seçtik. ▪︎ "Dünya gerçekten tehlikelerle dolu ve içinde bir sürü karanlık yer var; lakin nice güzellik de hala hayatta ve artık bütün topraklarda içine keder karışmış olsa da, belki daha bile çok serpiliyor sevgi. Aramızda Gölge'nin yine çekileceği ve huzurun yeniden geleceği şarkıları söyleyenler var. Yine de, ben etrafımızdaki dünyanın bir daha eskisi gibi olacağını veya güneş ışığının önceki zamanlardaki gibi parlayacağını zannetmiyorum." ▪︎ Yüzüklerin Efendisi birinci kısım olarak geçen bu kitap, içerisinde iki kitaba ayrılıyor. Birinci kitapta hobbitlerimizin macerasının ilk kısmı anlatılıyor. Bilbo yüz on birinci yaş günü şerefine büyüüük bir parti düzenliyor. Bu partiye birçok kişiyi davet ediyor. Akrabalar, eş dost, Gandalf... Partide yaptığı uzun ve düşündürücü açıklamalardan sonra ise birden yok oluyor ortadan. Hobbit kitabını okuyanlar bilir hırsız hobbitimizin yeteneğini... Ya da yüzüğünü diyelim. Ardından o gün Hobbitköy'den ayrılıyor. Yaşı oldukça ilerlediğinden bir macera istiyor canı kısaca. Gandalf'ın zoruyla yüzüğü, kendi rızası ile de kalan varlığını Frodo'ya bırakıyor. Böylelikle yeni yüzük taşıyıcısı görevini Frodo üstleniyor. Orta dünyada ise işler gittikçe karışmakta. Karanlık güç gittikçe güçleniyor, destekçileri ve müttefikleri artıyor. Ardından Shire'da biraz geçen sakin (!) yıllarının ardından Yüzük Taşıyıcısı Frodo'nun harekete geçme zamani geliyor. (Bunun olmasının en büyük etkeni elbette karanlığa çalışan süvarilerin her yerde Baggins'in izini sürmesi. En sonunda ise Shire'a kadar yaklaşmaları.) Sadık dostları Sam, Pippin, Merry onu yalnız bırakmıyor elbette! İkinci kitapta ise Elrond'un evinde bazı kararlar alınıyor. Bunun üstüne Yüzük Kardeşliği oluşuyor. 9 kişi olması kararlaşan bu yolculukta yoldaşlar şöyle: Frodo, Sam, Gandalf, elfler adına Legolas, cüceler adına Gimli, insanlar adına Aragorn, Boromir, Merry ve Pippin. Ve yüzük güneye doğru harekete geçiyor. ▪︎ 9/10