11 yıl önce ilk defa hömeyi kongar-ol ondar'dan dinlediğimde fena büyülenmiştim. 'anemoia' denilen duyguyu ilk defa hissetmiştim. görme engelli bir blues sanatçısının bunalımlı zamanlarında duyup yıllardır peşinden koştuğu ezgiyi ana vatanına kadar takip etmesini, en özgür hissettiği ruh halini bulmasını…devamı11 yıl önce ilk defa hömeyi kongar-ol ondar'dan dinlediğimde fena büyülenmiştim. 'anemoia' denilen duyguyu ilk defa hissetmiştim.
görme engelli bir blues sanatçısının bunalımlı zamanlarında duyup yıllardır peşinden koştuğu ezgiyi ana vatanına kadar takip etmesini, en özgür hissettiği ruh halini bulmasını ve o mutluluğu yakalamasını görmek harikaydı.
ayrıca cristopher nolan memento ile ünlenmeden önce bu belgeselde editör asistanlığı yapmış credits'te görünce dumura uğradım :)