Xallar
Aktyor Heyəti
Kateqoriyalar
Ölkə
Daha Çox
- Rejissor:
- Kurt Wimmer
- Müddət:
- 1 Saat 47 Dəqiqə
Təsvir
In a dystopian future, a totalitarian regime maintains peace by subduing the populace with a drug, and displays of emotion are punishable by death. A man in charge of enforcing the law rises to overthrow the system.
Şərhlər
Fahrenheit 451 lan bu! 😧
Distopya gibi distopya. Diğer distopya filmlerinden sıyrıldığını düşünüyorum sebebiyse bizi esas insan yapan şeyin yasaklanması: hissetmek. Hissetmeyi de sanat ve duygularla bağdaştırmışlar. Temel olarak insanın estetik anlayışını, renkleri yok ediyorlar. Duyguların bastırılmasıyla da başta savaş olmak üzere tüm kötü ve vahşi eylemleri baskılıyorlar. Böyle olması diğer distopyalara kıyasla daha rahatsız edici geldi. Preston’ın hislerini geri kazandıkça filme renk ve müzik gelmesi de anlatımı güçlendiriyor.
Fahrenheit 451 ve 1984 karışımı ,İnsanı insan yapan duyguları harekete geçiren ve duygu ürünü olan her şey ve herkesin yok edildiği distopik bir filmdi.Amaç kin ,kıskançlık ,hırs ,aidiyet gibi hislerin önüne geçip savaşları engellemek oysa kendileri de “hissedenleri “ şiddet yoluyla bertaraf ediyorlar .Renksiz ,robotik bit distopya …tavsiye ederim
Corc Orwell ve Matrix hayranlarının izleyebileceği harika bir film. Oyuncu kadrosu ve filmin kurgusu harika, döneminin sinema teknolojisiyle çekilebilecek en iyi filmlerden. Filmde çok fazla 1982 kitabının ve Matrix filminin ögeleri vardı. -Kendi yorumum 10/10🔥
"Aşk olmadan nefes almak sadece bir saattir,işleyen bir saat." Güzel bir distopya filmiydi.Tavsiye ederim. 8/10
Güzel bir distopya filmi nükleer savaş sonrası kaynakların korunması için savaşların durdurulması adına insanların duygu yeteneklerini yok etmeyi merkezine alan film güzel bir felsefi alt metin sağlıyor Duyguların olmadığı durumda insanın insan özelliği taşıyıp taşımadığını sorgulayan film Fahreneiht 451 ve Matrix filmlerinin karışımı gibi Sanat eserlerinin çekimleri estetik bakımından beni mutlu etti Christian Bale Sean Bean gibi oyuncular ile kuvvetli oyuncu kadrosuna sahip Aksiyon sahneleri iyi Efektler ise p günün şartlarında iyi olsa da günümüzle kıyaslandığında ortalama kalıyor Distopya filmlerde görülen direniş ve devrim ile Film klişe bir şekilde son buluyor Sonuç olarak hem alt metin hem aksiyon hem de tasarım bakımından iyi bir bilim kurgu , distopya filmi izlediğimi söyleyebilirim
Film gerçekten insanı fark ettirmeden bir noktadan diğer noktaya sürüklüyor, prozium dediğimiz ilacın aslında günümüz toplumlarını kontrol etmekte kullanılan pornografi, madde ve sosyal medya bağımlılığı, tüketim çılgınlığı olarak görürsek gerçekten çok benzer bir durumu yaşıyoruz, evet şu an hissetmemiz suç değil ancak nasıl hissedeceğimize de otoriteler karar veriyorlar. Savaş istemediklerini söyleyip ortadoğuda ve nice coğrafyalarda kan dökmekten çekinmiyorlar.
Son derece sürükleyici distopik bir film. Üçüncü Dünya Savaşının izlerini silmeye çalışan ve gelecekte bir daha böyle bir durum yaşanmaması için insani duyguları Prozium adında bir ilaçla hissisleştirip normalin bu olduğunu diretmeye çalışan bir kurulla olan mücadeleyi gösteren güzel bir film. Filmi izledikten sonra böyle bir durumun ilaç kullanılmadan yapıldığı hissettim. Artık bir çok olaya (şehit, cinayet, tecavüz, gasp, mafya, rüşvet vb.) kayıtsız kalmaya başladık. Bunun sayısız nedeni vardır elbet ama bir milletin buna doğru çok hızlı bir şekilde evrilmesi doğal bir süreç değil gibi geliyor bana. Bireyselliğe olan yönelmeye talebin artışı kültür yozlaşmasına sebep olmaktadır. Bu da ister istemez bana dokunmayan yılan bin yaşasın felsefesini edinmek demek oluyor. Güzel olduğu kadar düşündürücü bir film izlenir.
İsyan insan olmanın özünü duygularda arayan; baskıya karşı bireysel direnişi yücelten, görsel ve felsefi katmanlarıyla unutulmaz bir distopya. Üçüncü Dünya Savaşı sonrasında kurulan *Libria* adlı totaliter devlette, insanlık duygularını kaybetmiştir. Barışı korumak adına, halka her gün *Prozium* adlı bir ilaç enjekte edilir. Bu ilaç, nefret ve şiddeti kontrol ettiği gibi sevgi, sanat ve merhamet gibi tüm insani duyguları da yok eder. Duygulara dair her şey yasaktır: Sanat eserleri yakılır, kitaplar imha edilir, müzik dinlemek idam sebebidir...
-Bu adam suçlu. +Öyle mi, suçu neymiş? -Hissetmek. +Peki cezası ne hissetmenin? -İdam. Hissetme suçlusu. Bana bu filmi anlatan iki kelime. Bir dünya oluşturmuşlar ve bu dünyada hayatta kalmanın şartı hissetmemek. Korku yok, merak yok, sevinçler üzüntüler yok. Müzik dinleyemez, kitap okuyamaz, duvarınıza bir tablo asamazsınız. Bunların her biri suç. Bir insana, hayvana ya da canlı cansız fark etmeksizin hiçbir şeye sevgi besleyemezsin. İdam edilirsiniz. Herkes hislerini bastıracak olan Prozium'u almak zorunda. İlacınızı almayı unutursanız sizi hoş olmayan durumlar bekler. Sebebi ise savaşları bitirmek. Hisler olmazsa savaşlar da olmaz çünkü. Yani öyle deniyor. Olmaz mı gerçekten? Bu filmi şuanın gözüyle izlediğinizde sizi ne kadar etkileyeceğini tartışabiliriz tabii. 2002 yapımı olduğuna bakıp ona göre izlerseniz muhakkak etkilenir ve başarılı bulursunuz bence. Benim gözümde şuanın gözüyle bile güzel ele alınmış bir distopya. Sanırım favorilerime bile girebilir benim için çok sağlam bi filmdi. Okuduysanız teşekkür ederim. Sevgiyi, gökyüzünü ve hayatı hissetmeyi unutmayın. Bir de gökkuşağına baktığınızda hissetiklerinizi.








