Son kısmı Yeşilçam'a bağlamasalar 10/10 bir çizgi filmdi. Aku’nun kızı kendi diyor ben Akü olmadan, onun gücü olmadan yaşayamam diye. E niye o zaman Aku ortadan kalkınca hemen ortadan kalkması gerekirken Jack’le tam evlenecek iken ölüyor? Elcevap, daha trajik bir son yapmak istedikleri için ama apaçık bir mantık hatası yapmak pahasına ki bana kalırsa hiç gereği yok bu tarz zorlamaların. Dandik Türk dizisi çekmiyorsunuz be birader.
Bütün Paylaşımlar
Tam bir efsane. Samuray Jack, başlayalı 25 yıl olacak ama hala bir efsane olmaya devam ediyor. Samuray Jack'i çocukluğumdan beri izlerim. Dizi'deki saf aksiyon, mükemmel senaryolar ve derinlikli karakterler, yıllar geçmesine rağmen Samuray Jack'i hala mükemmel yapıyor. Seslendirme kadrosu da cabası. Phil Lamarr, Mako Iwamatsu, Greg Baldwin, Kevin Michael Richardson, Tom Kenny, Grey DeLisle vb. usta seslendirme sanatçıları gerçekten büyük iş başarıyor. Türkiye'deki seslendirme kadrosu da cabası. Cem Kurtoğlu, Fatih Özacun, Sezai Aydın, Gökhan Akaçakara, Ahmet Taşar vb. Türk seslendirme sanatçıları Samuray Jack'in Türkçe haline can katıyor. Açıkçası çizgi filmleri seven biriyim ama hayatımda Samuray Jack gibi efsane ve mükemmel bir çizgi film görmedim. Samuray Jack, üzerinden yıllar geçse de hala bir efsane olarak kalacak. Eğer sessiz ve anlatımı güçlü çizgi filmleri seviyorsanız Samuray Jack'i mutlaka izleyin. Kesinlikle zevk alacaksınız.
1. Sezon 04.07.2026
Çizgi film tarihinin en karizmatik ve en yalnız kahramanı olan Jack, bize "onur" kavramını aşılamış bir delikanlıydı.Tek bacağı olmayan iskoçyalı ve büyülü kılıcı dışında arkadaşı yoktu.
22 Temmuz 2021 de izledim.. Ne vakitlerdi. Çocukluğumun en güzel zamanları. Gece çıkmasını beklerdim. Öyle güzel anlardı ki daha iyisini nicedir duymuyor insan. Ah keşke gelse geri. 10/10
"Uzun zaman önce uzak bir ülkede ben Aku, karanlığın şekil değiştiren efendisi, serbest bırakılmış korkunç bir şeytandım. Sihirli bir kılıç kullanan, ahmak bir samuray savaşçısı bana karşı koymaya çalıştı. Son darbe vurulmadan önce zamanda bir kapı açtım ve onu kötü ruhumun hâkim olduğu geleceğe yolladım. Şimdi o ahmak geçmişe geri dönmenin ve geleceğin kendi olan Aku'yu mahvetmenin yollarını arıyor." İlk 4. sezonun introsu! Bayılıyordum bu introya ve giriş müziğine. Final (5.) sezonun girişi kulağıma hoş gelmedi. Belki de buna alıştığım içindir. Samuray Jack'i ilk yayımlandığı zamanlar seyretmiş olsaydım, son sezonu beklerken saçlarım beyazlardı. Hoş yine beyazladılar da konumuz bu değil. 13 sene ara vermek nedir be insafsızlar! Şaka bir yana değmiş gerçekten. 10 küsur yıllık bekleyişin ardından harika bir finalle veda etmişler. Ona da geleceğiz. Lâkin önce dizinin temasından, sahnelerinden, görselliğinden, savaşından, mizahından, karakterlerinden ve en önemlisi de Jack ve Aku'dan bahsedelim. Dizi introda da geçtiği gibi Jack'in atalarından kalan, atalarının ruhunu taşıyan sihirli kılıçla Aku'ya saldırması ve Aku'nun onu kötülüğün hâkim olduğu geleceğe yollamasıyla başlıyor. Jack, yıllar boyunca evine yani ait olduğu zamana dönmenin yolunu ararken Aku ve onun yarattığı kötülerle savaşıyor. Ama ne savaş! 50 yıl süren amansız bir mücadele... Evet, dizide kötülüğe karşı bitmeyen bir mücadele var. Jack her bölümde daha da güçlü kötülerle savaşıyor ve elbette ki tahmin edebileceğiniz gibi her savaş Jack'i daha da güçlü kılıyor. Bu savaşlarda yalnız olmadığını da söylemek lâzım. O kadar çok karaktere, insana, hayvana, uzaylıya, yaratığa İyiliği dokunuyor ki Jack'in hepsi de onun için, onun kazanması için kendilerini bile feda etmeye hazır hale geliyorlar. Kötülüğün karşısında iyiliğin birleştirici gücü galip geliyor. Herhalde, Aku'nun en sonunda yenileceğini söylemek pek de sürpriz olmaz. Zaten hepimizin beklentisi bu değil miydi? 50 yıl süren amansız bir savaş, 13 yıl aradan sonra gelen yeni bir sezon. Jack kazanmayacaktı da ne olacaktı? En fazla bir sezon daha olurdu. Jack kazandıktan sonra Samuray olmaktan sıkılıp Profesör oluyor ve Buttercup, Bloosom ve Bubbles'i yaratıyor. Şaka şaka, bu sadece bir teori. Neyse Jack'e devam edelim. Yan karakterlerden söz etmek istiyorum biraz. Hoş, o kadar çoklar ki hiçbirinin adını hatırlamıyorum. Beni mazur görün. Malum, B12 seviyesi. Yani Aleyna Tilki'nin bir önceki kutlamada giydiği kıyafeti aklında tutan spiker abi kadar hafızam kuvvetli de olsa herhalde bu kadar çok yan karakterin adını aklımda tutamazdım. Her ne kadar adlarını hatırlamasam da tüm yan karakterler dizi için çok değerliydi. Kimileri Jack için kendilerini feda ettiler, kimileri Jack'e bir şeyler öğrettiler, kimileri yoluna yoldaş, yanına gardaş oldu. Kimileri de daha da güçlenmesini sağladı, bilhassa kötü karakterler. Jack sadece geçmişe gidip evine, ailesine dönmeyi ve de dünyayı Aku'dan kurtarmayı istemiyordu. Tek amacı bu değildi. Elbette önceliği bunlardı ama geçmişe gitmenin yollarını ararken aslında kendi ruhunu, daha doğrusu atalarından ona miras kalan Samuray ruhunu da bulmaya çalışıyordu. Her ne kadar, karşısında kimsenin duramayacağı, bir damla düşmeden tüm düşmanlarını halt edecek kadar iyi bir dövüşçü de olsa "Samuray" ruhuna son sezonun son bölümlerine kadar ulaşamamıştı. Zira samuray olmak yalnızca iyi dövüşmekten, en güçlü olmaktan ibaret değildi. İçindeki kini, öfkeyi serbest bırakmayı, erdeme ulaşmayı da içeriyordu. Jack bu arayışını 50 yıl sonra tamamlayabildi. Bu yolculukta dediğim gibi birçok şey öğrendi, bir çok dost edindi. Düşman demiyorum, düşmanları ya Aku'nun yarattığı yaratıklardı ya da ödül için Jack'e saldıranlar. Zaten hepsini de halt etmeyi başardı. İlk 4 sezon oldukça hareketli, vurduğu kırdılı geçerken, 5. sezon daha çok Jack'in kendini bulmasına odaklanmış ve biraz da durulmuş. Başlangıçta bu durgunluk o yüksek tempoya alışanlara ağır gelebilir ama bu durumda işte az önce bahsettiğim Samuray ruhuna ulaşmak ve sihirli kılıçı haketmekle alakalı. İşin içine aşk girdiğini de söylemeden edemeyeceğim. Sen git düşmanının kızına, düşmanının varlığından var olan bir varlığa aşık ol. Olacak iş mi? Güzel olmuş bu arada. Ashi işin içine girmeseydi ve Aku Ashi'yi Jack'e karşı kullanmasaydı onca yıllık bekleyişin ardından basit bir final yapmış olurdu. "Kralı gelse yenerdi, Prenses'e yenildi." denilebilecek bir sona sahip olacak gibi görünürken neyse ki prenseste Kralın gölgesinden kendini kurtarıp aşkını seçebildi. Ashi sadece final sahnesi için değil, Jack'ın arayışının son bulmasına da etkili oldu. Onu öfkeden arındıran bir yandan da aşktı bence. Eee, bu kadar hareketli, dövüş sahnelerinin ve karakterin bol olduğu bir çizgi dizide görsellikten, çizimlerin bahsetmeden geçmek olmaz. Öncelikle dövüş sahneleri ve şiddet o kadar estetik bir şekilde işlenmiştir ki hayran kalmamak elde değil. Çizimler, efektler, görsellik fazlasıyla muazzam. Diziyi anlamlı ve izlenebilir kılıyorlar. Görsel odaklı bir dizide çizimler kötü ve acemice olsaydı, hâlâ bile Samuray Jack adından söz ettiremezdi. Veyahut yıllar sonra gelen final sezonu kimsenin umurunda olmazdı. Zira bu tür dizilerde anlatıyla beraber o anlatıyı destekleyen görsellikte önemlidir. Samurai Jack yaratıcıları da görselliğin önemini bildiklerini harika çizimlerle göstermişler. Dublaj ve alt yazı mı konusundan da bahsedip yavaş yavaş bitirmek istiyorum. Animasyon dizilerinde genel olarak dublaj tercih eden biri olarak bunu da -son sezon hariç- dublajlı izledim. Fakat çok da farkedeceğini düşünmüyorum. Çünkü diyalog odaklı bir dizi değil, görselliğe, savaşa, dövüşlere, karakterlere odaklanmanızı isteyen bir çizgi dizi. Yine de şunu söylemeden geçmek istemiyorum. Bence Aku karakterine orijinal dilindeki ses daha çok yakışmış. Aku'yu konuşmadan geçeceğimi düşünmeyin. Bu kadar yazdık, ettik. Yeni favori kötü karakterimi konuşmadan olur mu? İzlediğim en sempatik, en absürt ve ve en komik kötüydü, çizgi diziler içerisinde. Olduğu her sahneye, kurduğu her diyaloga kahkaha attım. Pizza siparişi sahnesi özellikle. İyiliğin kazanmasından olsa da gönlüm bir yandan Aku'nun yok olmamasından yanaydı. Komik erkek çekiciliği.>>>>>>>>>>
Samurai Jack’i diğer animasyonlardan ayıran şey ne dövüş sahneleri ne de büyülü dünyasıydı. Onu farklı kılan, mutlak sessizlik için açtığı alandı. İşte bugün bu sessizlikten bahsetmek istiyorum. Bir gece, çoktan unuttuğumu sandığım bir şey zihnime çakıldı. Okuldan eve koşarak geldiğim yıllarda izlediğim bir çizgi film. Zamanında izlerken tam olarak değerini kavrayamadığım ama yıllar sonra düşündüğümde garip bir saygıyla hatırladığım bir hikâye. Samurai Jack. 2025 yılında oturup Samurai Jack hakkında bir şeyler yazıyor olmam, objektif olarak bakarsak biraz absürt. Çünkü modern dünyada artık her şey hızlandı. Her gün yüzlerce yeni dizi, film, video gözlerimizin önünden geçip gidiyor. Kim bilir kaç tane yeni animasyon var, kaç tane yeni kahraman yaratıldı, kaç tane yeni dünya kuruldu. Sanırım hiç izlememiş olanlar için Samurai Jack’i biraz anlatmam lazım. Fakat bu bile başlı başına ilginç bir çelişki çünkü bu çizgi film öyle uzun uzadıya anlatılabilecek bir şey değil. İzlenmesi, hissedilmesi, yaşanması gereken bir şey. Ama yine de bir deneyelim. Jack Kimdir? Jack, ismi olmayan bir kahraman. Aslında ismi var ama yok. Kendi ismini hiç söylemiyor çünkü kimliğinden çok, yolculuğu önemli. “Jack” ismi aslında ona rastgele takılan bir isim. Yani gerçek kimliği zamanın içinde silinmiş bir adamın yeni dünyada edindiği bir gölge. Kendisi bir samuray ama öyle sıradan bir samuray değil. Eski çağlardan kopup gelmiş, yetenekleri insan sınırlarının ötesinde olan bir savaşçı. Hikâyesi, klasik bir kahraman miti gibi başlıyor: Güçlü ve kötü bir varlık (Aku), Jack’in halkını yok ediyor. Jack yıllarca eğitim görüyor, en iyi ustalardan dövüş sanatlarını öğreniyor ve nihayet intikam almak için geri dönüyor. Ama tam Aku’yu yenmek üzereyken zamanda ileriye fırlatılıyor ve işte burada Samurai Jack gerçekten başlıyor. Jack, zamanda kaybolmuş bir adam. Geleceğin dünyasında, geçmişi için savaşan biri. Burada robotlar, mutantlar, yabancı diyarlar ve her türlü absürt varlık var. Hikayeyi oluşturan en önemli unsurlardan biri de Jack’in eve dönemiyor olması. Geleceğin içinde sıkışmış durumda. Dizi boyunca şeytani Aku’yu yenmeye ve evine dönmeye çalışıyor ama her seferinde bir şekilde başarısız oluyor. Aslında bu kadar basit bir olay örgüsüne sahip bir çizgi film. Ama işte mesele zaten Jack’in ne yaptığı değil, nasıl yaptığı. Tam bu noktada Samurai Jack’in asıl gücü devreye giriyor: Sessizlik. sahnelerin içerikle dolup taştığını görebiliyoruz. Sürekli bir şeyler olur, karakterler durmadan konuşur, her an bir diyalog vardır, her saniye bir sesle doludur. Ama Samurai Jack bunun tam tersini yapıyordu. Jack’in tek bir kelime bile etmediği bölümler izlediğimi hatırlıyorum. Örneğin ilk sezondan bir sahneden bahsedeyim. Jack, kör okçularla savaşıyor. Etrafı tamamen sessiz. Sadece okların rüzgarı yarışını, eriyen karlardan damlayan su damlalarının sesini, kuşların cıvıltısını ve Jack’in nefes alışını duyuyoruz. Hiçbir müzik yok. Bu sahne her şeyden daha etkileyici. Çünkü sessizlik; Jack’in yalnızlığını, çaresizliğini, zamanın içinde kaybolmuş bir adamın ağır yükünü inanılmaz bir saflıkta hissettiriyor. çınlamasını, uzaklardaki bir yaratığın sesini duyardık. İşte o zaman, sahne gerçek anlamda içimize işlerdi. Bence müziğin en güçlü olduğu an, yokluğunun anlatıma değer kattığı andır. Bu düşünceye sahip olmamdaki en büyük paylardan biri de Samurai Jack’in müziklerini yapan Emmy adayı müzisyen James L. Venable ve ekibine ait. Neden Samurai Jack? Bu çizgi filmin hikayesinin, müziklerinin ve sessizliğinin bunca zaman sonra bende neden bir yazı yazma isteği doğurduğunu gerçekten bilmiyorum. O kadar şey arasından neden bu dizi? İçinde bulunduğumuz dünyanın gürültüsü içinde neden hâlâ o sessiz anlar bu kadar net bir şekilde aklımda? Neden Jack’in yalnız yürüyüşünü ve “geta” adı verilen ahşap sandaletlerinin yere vuruşunu duyarak izlediğim o sahneleri özlüyorum? Benim bir tahminim var. Her şeyin hızla değiştiği bu iklimde ben de zamanın içinde kaybolmuş gibi hissediyorum. Geçmişe dönmek isteyen ama her adımında biraz daha uzaklaşan Jack’i hatırlamam belki de bundandır. Yıllar sonra bile o sessizliği, zamanı durdurabildiğime inandığım o çocuksu anları düşünmemin nedeni de bu olabilir. Samurai Jack’in sessizliği, yalnızlığını ve kaybolmuşluğunu tam anlamıyla yansıtıyor. Ustalıkla hazırlanmış çizgi filmin o anlarda hissettirdiği boşluk, kaybolmuş olan şeylerin farkına varmamı sağlıyor. Sessizliğin içinde zamanın ne kadar hızlı aktığını, neleri geride bıraktığımı daha iyi görüyorum. Bu öylesine bir sessizlik ki, yıllar geçmiş olsa bile kaybettiklerimizi aramaya devam etmek zorunda olduğumuzu ve Jack gibi asla pes etmememiz gerektiğini olabilecek en yüksek sesle hissettiriyor. (Bir baba indi'den)
Ahh… küçüklüğüm çizgi dizisi okula gittiğim için sabahları kaçırırdım ama akşam 9’da tekrarını bekler ve izlerdim. Aylar önce yeniden başladığım seriyi birkaç gün önce bitirdim. Yenile yazma fırsatım oldu. Nostalji tadında hiç sıkılmadan baştan sona izledim bana göre sonu biraz klişe geliyor ama genel anlamda bugün bile değerini koruyan kült bir yapım, kesinlikle baştan sona izlemenizi tavsiye ederim
İlk sezonları cartoon networkde son sezonu ise daha kanlı olduğu için adult swim kanalında yayınlanan çocukluğumun efsanevi çizgi dizilerinden biri
•Sonunda final sezonunu da izledim. Bu çizgi diziye ne yazarsam az kalır. Gerek müthiş evreni, senaryosu, karakterleri, müzikleri, dizinin kendine has renk skalası… say say bitmez. Benim çocukluğumun favori dizisi ki hala öyle. Gerçekten yazacak çok şey var ama bilenler için gerek yok diye düşünüyorum. Şu an bu çizgi dizi bizim tv de yayınlanan tüm dizileri 5’e katlar. Güle güle Samuray Jack ve kötülerin efendisi Aku…









