Bu diziye çok garip bi şekilde hiç farketmeden bağlanmışım çünkü bittiğinde hem ağladım hemde aynı sıcaklığı hissettirecek başka bi dizi aradım. Son 2 sezonu kötüydü ama yine de samimi hissettiriyordu. Meemaw ve John ayrıldığında birkaç bölüm sonra barışırlar sanmıştım, son sezonda bile bunu düşündüm ama olmadı😭. O kadar hızlı izledim ki sheldon ın büyüdüğünü bile geç fark ettim. Dublaj değişince bile aklımda eski sesi takılı kalmıştı. Suits gibi bi diziyle karşılaştırınca bu dizi bana daha samimi, sıcak ve gerçekçi geliyor beni daha çok kendine çekiyor. Karakterler cidden güzel yazılmıştı resmen gerçek aile olmuşlardı.
Bütün Paylaşımlar
Ilk 5 sezon gerçekten çok güzeldi. Ben hiç ara vermeden yaklaşık 1,5-2 ay gibi bir sürede izlediğim için oyuncuların ne kadar büyüdüğünü görmek gerçekten de çok keyifliydi karakter gelişimleri özellikle george'nin oldukça başarılıydı. Sadece 5 sezondan sonra george'un karısını aldatma düşüncesine girmesi ve senaryoda böyle saçma sapan şeylerin bulunması gerçekten gereksizdi. Ayrıca sheldon un seslendirmeni değiştiği için belli bir süre odaklanamadım. Dizide sevmediğim şeyler ise Paige'nin sheldondan daha zeki olduğu halde sırf başrolün önüne geçmesin ve bir kadın olarak duygusal hayatını daha iyi yönlendiremedi algısının oluşmasıydı. Çünkü o kadar zeki bir kızın uyuşturuc* , erkekler ve içkiden başka bir hayatı yokmuş gibi başarılı olmak istemiyormuş gibi lanse edildi ve bunun tamamen saçmalık olduğunu düşünüyorum, gerçekten akıllı bir kızdı ve çok daha başarılı bir yerlere gelebilirdi. Ayrıca georgi'nin eşinin neredeyse 30 yaşında olmasına rağmen hala bebek gibi davranıp sorumluluk almaması ve 18'den küçük birinden çocuk yapması hiç hoş değildi yaş farkı çok fazlaydı. Onun haricinde gerçekten güzel bir diziydi dönem olarak kıyafetler mizah anlayışı yeterliydi.
Bayılıyorum bu diziye çok seviyorum ama küçükler için bazı uygun olmayan şeyler var o yüzden dikkat edebilirsiniz ama bence izleyin be hep keyifle izlerim
İzlediğim ilk sitcom dizisidir. Ve iyi ki de öyledir! Aylar önce buradan birinin tavsiyesiyle başlamıştım. Hakkında hiçbir fikrim yoktu ve böyle başlamak çok iyi oldu benim için. BBT'nin spin-off işi olarak yayın hayatına başlamış; o dizi hakkında da bilgim yok bu arada ama ondan daha çok sevenler de var. Doğrudur bilemiyorum ama kesinlikle en yakın zamanda izlemek istiyorum onu da. Gerçekten çok beğenerek izledim ve sitcom izleme alışkanlığı kazandırmak için mükemmel bir yapım olduğunu düşünüyorum. Dizinin en büyük gücü bence kesinlikle karakterleri ve aralarındaki o sıcacık aile dinamikleri. Sheldon’ın o dahi ama bir o kadar da çekilmez, ukala hallerini izlemek zaten başlı başına eğlenceliydi. Yalnız ben Sheldon'dan nefret ettim ya, hiç sevemedim! Aşırı çekilmez bir karakter. Yani başrolü bu kadar sevmeyip diziyi nasıl bu kadar sevdim, bilmiyorum. Gelelim harika Cooper ailesinin diğer fertlerine. Dizideki karakter çeşitliliği mükemmel. Anne Mary’nin dindar yapısıyla o anaç korumacılığı arasındaki denge, baba George’un dışarıdan sert görünen ama aslında ailesi için kimse duymadan fedakarlık eden o yufka yürekli babalığı dizinin kalbini oluşturuyor. Georgie ise müthiş bir gelişim gösteren bir karakterdi. Başlarda çok sinirlendiriyordu, babasıyla iletişimi çok sinir bozucuydu. "Tamam ergensin ama az biraz saygı!" dediğim olmadı değil. Ama son iki sezon gerçekten hayranlıkla izledim kendisini. Bir de benim favorilerimden biri kesinlikle ikiz kardeş Missy! Missy’nin o keskin zekası, abisiyle ve ikiziyle didişmeleri, ailedeki tek kız çocuk olmanın ona hissettirdikleri ve bunu yansıtışı o kadar gerçekti ki... Favori sitcom karakterlerimden biri oldu kesinlikle. Meemaw da zaten olaya ayrı bir dinamik ve tatlılık katıyordu. Kızının aksine içki, kumar düşkünlüğü, ilişki hayatı falan... Aşırı tatlı bir anneanneydi. Sanırım diziyi bu kadar samimi yapan da buydu; birbirlerinden bu kadar farklı ve zıt kişiler bir aileyi oluşturuyordu. Tüm bu zıtlıklara rağmen o aile günün sonunda hep aynı masada toplanıyordu. Dizinin en sevdiğim yönlerinden biri de, Sheldon gibi zor bir çocuğu büyütmenin bir aileye faturasını gerçekçi ve tatlı bir dille göstermesiydi. "Özel çocuk" adı altında Sheldon'ın yaşadığı sosyal hayattaki beceriksizliğini, diğer iki çocuğun kendini onun gölgesinde kalmış hissetmesini dizi gerçekten çok anlamlı şekilde ele almıştı. İzlerken hem duygulandım hem güldüm hem sinirlendim. Bölümler su gibi akıp gitti valla, hiç sıkılmadım. Finalde mendile ihtiyacım oldu evet :) Cidden hiç hiç hiç beklemiyordum, inanılmaz sürpriz oldu. Çok üzüldüm, şok oldum. Oyunculuklar da bu hislerimi daha da artırdı. Sadece gülüp geçmek için izlenecek bir sitcom deyip geçmemek gerek. Her duyguyu samimi şekilde hissedeceğiniz, karakterlerin her biriyle bağ kurabileceğiniz bir iş. Hâlâ izlemeyen varsa kesinlikle çok şey kaçırıyorsunuz. 📍 "Yaşayacak günlerin bittiği zaman Tanrı sana 'Neden Einstein olmadın?' diye sormaz. Ama şöyle sorabilir: 'Neden Sheldon olmadın?'"
Ayyy Allah'ım öyle güzel bi dizi ki henüz ikinci sezondayim ama acayip eğleniyorum. Heyecandan ne yapacağımı bilemeyip buraya geldim 🤪 yani dizide öyle iyi karakterler var ki hangisini favorim olarak seçecegime karar veremiyorum. Missy , Georgie , helee Meemaw 🫠🫠 bayılıyorum yaaa
Beşinci sezona kadar her şey çok iyi gidiyordu en azından sarıyordu.George'un karısını baya aldattığını görmek beni soğuttu hevesim ve isteğim kaçtı. Güzel olan her şey niye sonlara doğru çöp oluyor anlamıyorum.
Gelmiş geçmiş en iyi dizilerden💗💗
O kadar güzeldi ki... Gözümüzün önünde büyüdü yumurcak 😂 Gerçekten 7 sezonu 7 ayda bitirdim sanırım 🥲 ama çok güzeldi son bölümünde duygulandım. (Sanırım duygusal bir insanım) Tavsiye edebilirim :3
AGLAMAKTAN OLMEK UZEREYİM Bir komedi dizisinin beni bu kadar guldurup aynı zamanda ağlatacagini hiç dusunmemistim Ancak dizinin sorunları var bir sezon boyunca boş boş aldatma falan dinleyip sonra hiçbirswy olmamış gibi devam etmelerini geçtim,özellikle son bölümde mary'nin din takıntısı yüzünden deliricem sandım bı ara ya böyle bişey olabilirmi gerçekten, önce torununu sonra kızınla oğlunu zorla vaftiz ettirmesi falan??? Özellikle missy hakkında söylemek istediğim çok şey var çünkü bende ailesinde "özel" biri olan bir birey olarak missyin tüm agresifligini ve görülmemiş hissini baştan aşağı anlayabiliyorum ve emin olun bunlar bencillik değil kesinlikle ihmal edilmenin sonucuydu
fena dağıldım yedinci sezon son iki bölümde. ağladım hep, mary gibi yani gerçekten ölmesi mi lazımdı george'un? ne gerek vardı buna diye kızdım önce. ama hayata bunlar da dahil, kabullendim usul usul ağladım onlarla birlikte. ve sheldon'ın orta yaş halini görünce de çok duygulandım. dizileri yayınlandığı zamanlarda seyretmeyi sevmiyorum tezcanlı olduğum için. bir iki ay içinde çocukların gözümün önünde büyüdüğünü ergenliğe girdiğini görmek çok hoş bir şey. sanırım yıllara yayılan dizilerin en cezbedici yanı da bu, değişimlere tanıklık etmek. onlarla birlikte zorlanmak ve kabullenmek, birlikte gülmek hüzünlenmek. ailenin birer parçası gibi anıya dönüşmeleri.. halbuki izlerken birkaç kez de sitem etmiştim çok sevmeme rağmen,, bir daha dizi izlemeyeceğim çok vaktimi alıyor, film daha makul diye. ama şu an sabırsızlıkla the bing bang theory'e dönüp yetiskin sheldon'ı yeniden görmek arzusu da duyuyorum.. young sheldon karakterlerinin hepsini ayrı ayrı çok sevdim. hepsi üzerine teker teker düşünecek denli derin çizilmiş kendine has kişiler. ara ara mary'nin dindarlığı ve gözlerini bölertip durduğu anlar keyfimi kaçırdı tabii. anneliği ve dine aşırı zaafı bazen çok baskın geldiği için bir kadın olarak kendini ihmal edişine kızdım. ama neticede bir dönem dizisiydi. bugün bile hali hazırda yaşadığımız sorunlar bunlar. en sevdiğim kişi büyük anne connie tucker oldu. yasa dışı işlere girişmesini saymazsak bir de vasat ebeveynliğini büyük anne olarak hem çok eğlenceli hem de olgun bir kişiydi. kendi bireyselliğinden hayatı yaşama zevkinden ödün vermeyişini çok takdir ettim. sık sık güldüm esprilerine. amerikan toplum yapısı ekonomik kurumsal düzeni için de biraz canım sıkıldı. sürekli övüp durulan dünyanın "birinci ülkesi" ne yeterince demokratik hoşgörülü ne de refah düzeyi yüksek çünkü. tamam, teksas'ın bir kasabası söz konusu olduğu için çok daha kapalı ve muhafazakar bir toplum bu, ama amerika'nın yücelttiği bireycilik hiç hoş değildi. george'un işsiz kalması, krediyle yıllarca ödenmeye çalışılan ev taksitleri, bir tesisat bozulunca ona para ayıramayış, sheldon'ın 187 iq olmasına rağmen sürekli kendi yolunu kendisi açmaya çalışması.. eğer o yeterince bilinçli bir çocuk olmasa heba olup gidecek bir deha.. eğitimi için çocuk yaşta para toplamak için mücadele etmek durumunda kalması.. bunlar üzücü şeylerdi. kardeşleri missy ve georgie'e gelince onlar düşük zekalı değillerdi, hepimiz gibiydiler ama okul sistemi sadece bilişsel zekayı ödüllendirme üzerine kurulu. oysa missy duygusal zekada çok öndeydi, georgie ise psikomotor beceride diğerlerinden üstündü. bu da aslında son dönem eğitim eleştirilerini ve çoklu zeka kuramının önemini ortaya koyuyor. okuldan uzaklaşmak, liseyi bırakmak veya anne olayım ben en iyisi zengin eş bulup demeyi dayatmamalı çocuklara veya hemen zengin olmalıyım, yapabilirim diye gaza getirip yasadışı yollara sürüklememeli, gerçeklikten uzaklaştırıp. sevgi dolu sıcak elinden geleni yapan bir aile seyrettik evet ama zorluklarla da dolu bir ortamdı. yine de en çok hoşuma giden şey ateist olmasına rağmen sheldon'a büyük baskı yapılmamasıydı, mary çok dindar olmasına rağmen eşinin her gün içki içmesine sorun çıkarmıyordu. veya annesinin yaşam biçimi ona çok ters olmasına rağmen aradaki sevgi ve saygıyı yitirmiyorlardı. dizide en sevdiğim şey bu oldu. hepsinin zor yanları farklı özellikleri vardı ama aile olmak bunların ötesine uzanıyordu. yeri geliyor sheldon katı bir ateist olmasına rağmen sırf annesinin gönlü olsun diye vaftiz olmayı kabul ediyor, tanrıya olmasa da sana inanıyorum deyip sarılıyordu. tüm bunlar aile, akraba, komşuluk ve nihayetinde bir toplum olarak esnek olmanın sevgiyi ve iyi niyeti her şeyin üstüne koymanın önemini de gösteriyor. sheldon cooper harika bir karaktersin sen tüm hatalı eksik ve üstün yanlarınla. iyi ki çocukluğunu ve ergenliğini de seyredebildik. bu tür yapımları kabullenmek organik bir bağ kurmak izleyicide çok zor oluyor genelde ama benim için bu bütünlük tamamıyla kuruldu ve çok keyif aldım.









