Bence Lecter ve Clarice arasındaki ilişki; av-avcı ilişkisini, güven ile tehdidi, ve en önemlisi kendi içimizdeki canavarla yüzleşme cesaretini simgeliyor.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
“Kendi yumruklarım beni bitirdi. Ama artık hangi yöne vuracağımı biliyorum.” “Kazanmaktan çok, ayakta kalmak zorundayım. Kızım için.” Görünürde bir spor draması olsa da aslında bir baba-kız bağının yeniden kurulması, içsel öfkenin evrimi ve sevgiyle iyileşmenin filmiydi.
“Ben okula gitmek istiyorum anne.” “Evlilik adı altında kodlanmış sessiz zulüm.” Çocuk yaşta evlendirilen kızların korkularını, umutlarını ve kaçışlarını anlatan dokunaklı bir dramdı.
“Bazı aşklar, sadece hayalini kurduğun şehirde yaşanır, gerçeğinde değil.” “Seb’s’e hoş geldiniz.”
“35 yıl geçti… ama ben hâlâ buradayım. Aynı yerdeyim.” Cümlesi sadece zamanın geçişini değil, insanın iç dünyasında donup kalmış bir duyguyu, bir bekleyişi, bir yarayı anlatıyor sanki…
“Dışarıdaki herkes deli olabilir… ama bazılarımız daha sahici yaşıyor.”
“Bazen gerçek hisler, yıkıntıların altından çıkar.” Ve “Bazı şeyleri düzeltmek için önce bozmak gerekir.” Filmin sonunda ağlarken aklımdaki son iki cümle.
“Bu bir ,genç bir kızla genç bir adamın tanışma hikayesi, bir Aşk hikayesi değil…”