(@) - Raf

Ölüm, herkesin başına geleceğine emin olduğumuz tek konu. Ancak o bile sınıfsal maalesef. Nitekim kitap da bu konuyu ele almış. Sosyo-ekonomik düzeyi farklı 5 insanın ölümünü gerçekçi bir dille anlatıyor. Ölüm nedenleri, gömüldükleri yer, cenazelerine katılan kişi sayısı... Her şey…devamı

bicycleandbook 2 years ago

İnsanın Anlam Arayışı

Viktor E. Frankl

97 Gönderi

"..gözyaşları insanın cesaretlerden en büyüğü olan acı çekme cesaretine sahip olduğunun kanıtıdır. " "Istırap artık sırtımızı dönmek istemediğimiz bir görev halini almıştı..." "Dünya kötü bir durumdadır ve her birimiz elimizden gelenin en iyisini yapmazsak daha da kötüsü olacaktır. " Hayatın…devamı"..gözyaşları insanın cesaretlerden en büyüğü olan acı çekme cesaretine sahip olduğunun kanıtıdır. " "Istırap artık sırtımızı dönmek istemediğimiz bir görev halini almıştı..." "Dünya kötü bir durumdadır ve her birimiz elimizden gelenin en iyisini yapmazsak daha da kötüsü olacaktır. " Hayatın anlamını keşfetmeye yardımcı olmayı amaç edinen logoterapinin kurucusu Psikiyatr Dr. Frankl, toplama kampından sağ kurtulmuş azınlıktan biridir. Kitabının yarısından fazlası toplama kampı deneyimlerinden oluşuyor. Sayfalar ilerledikçe bu kampta nasıl ayakta kaldığından, karşılaştığı insanlardan, danışanlarına olan yaklaşımlarından, logoterapiden, varoluşsal boşluktan, depresyondan, ıstıraptan ve daha birçok konudan bahsediyor. Özellikle son kısımlarını o kadar çok beğendim ki sindire sindire okudum. Kitapta ki pek çok konu ilgimi çekti ama ben özellikle depresyon hakkında yazılanları çok beğendim. Günümüzde de pek çok insanı esir almış durumda zaten. Hayatında bir anlam bulamayan insan depresyonun acı sonuçlarıyla karşılaşıyor maalesef. Oysa yaşadığı acı deneyimlerin üstüne hayatının anlamını düşünerek yoluna devam etse, daha iyi, daha faydalı bir insan olarak bu hayattaki yolculuğunu sonuna kadar sürdürebilir. Kitap bunu çok güzel ele almış. Çünkü yazarın kendisi de toplama kampında hayatta kalmaya çalışırken tutunacak bir anlam arıyor ve insanların da kendi hayatlarındaki anlamı bulmalarına yardımcı olmak istiyor, nitekim ekolünde de kitabında da bunu amaçlıyor. Yazar, dayanağı olmayan iddialar sunmuyor. Bahsettiği konuları bazı araştırma sonuçlarıyla örneklendirmiş, ayrıca kendi gözlemlerini de paylaşmış. Özellikle anlattığı birkaç olaydan çok etkilendim. Üstelik bazı yazarlara, kitaplara, kuramlara göndermeler yapmış, alıntılardan yararlanmış. O kısımlarını da ayrıca beğendim. Kitapta geçen genel konulardan biri de ıstırap. Eğer başımıza acı bir olay geldiyse bunu aşmaya çalışmamızı, eğer yapamıyorsak da bundan almamız gereken maksimum verimi almamız gerektiğinden bahsediyor. Zaten yazarın kendisi yaşanabilecek en acı olaylardan birini yaşamış. Dolayısıyla söyledikleri deneyimlerle sabit. Bu bakış açısıyla okunursa kitabın ne kadar faydalı olabileceği daha kolay fark edilecektir. Kitap başlarda pek sarmayabilir, çünkü konuyla alakalı pek çok film, dizi, kitap mevcut zaten. Bir de anılar kronolojik olarak yazılmamış, bu da okumayı zorlaştırabilir. Ama kurgu olmaması ve bir psikiyatristin kaleminden çıkmış olması devam etmek için çok geçerli bir sebep. Sayfalar ilerledikçe konu daha da derinleşiyor. Tespitler pek çok yerin altını çizmeme sebep oldu benim. Her birini açıp açıp okuyacağım muhtemelen. Bahsedilmesi gereken çok fazla konu var ancak hangilerinden bahsetsem, diğerlerine haksızlık olur. Zor zamanlarda yardımcı olabileceğini düşündüğüm bu harika kitabı iyi ki okudum demek istiyorum sadece. ^^

bicycleandbook 2 years ago

The Kominsky Method

Chuck Lorre

13 Gönderi

+Varoluşsal çaresizliğimi dışa vurmanın bir yolunu arıyorum. -Alınma ama zaten gayet kasvetlisin. +Daha iyisini yapabilirim sanırım. Benim izlediklerim arasında kara mizahın zirvesi bu dizidir. Konusu pek ilgimi çekmemişti ama şu an iyi ki izledim diyorum, harikaydı. Çok güldüm, çok duygulandım,…devamı+Varoluşsal çaresizliğimi dışa vurmanın bir yolunu arıyorum. -Alınma ama zaten gayet kasvetlisin. +Daha iyisini yapabilirim sanırım. Benim izlediklerim arasında kara mizahın zirvesi bu dizidir. Konusu pek ilgimi çekmemişti ama şu an iyi ki izledim diyorum, harikaydı. Çok güldüm, çok duygulandım, çok düşündüm. Üstelik hepsini aynı dakikalarda yaşadım çoğu zaman. Tek bir sahne bile böyle dolu doluydu yani, öyle güzel. Oyunculuklar da şahane olunca ortaya böyle samimi bir dizi çıkmış, çok da iyi olmuş. Kısaca konusundan da bahsedeyim. Sandy, yaşlılığın getirdiği sağlık problemleriyle uğraşan, kendi stüdyosunda oyunculuk dersi veren 70'li yaşlarında bir adamdır. En yakın dostu Norman'la itiş kakış bir ilişkileri olsa da, her fırsatta birbirlerini iğnelemekten geri kalmasalar da; en kötü günlerinde hep yan yanadırlar, hayatları hakkındaki en ufak bir gelişmeyi anında birbirleriyle paylaşırlar, öyle de bağlılar birbirlerine. Bu dostluk göz yaşartır benden söylemesi. Keşke sezonlarca izleyebilseydik onları. Atışmalarını özleyeceğim. Aslında her anlarını özleyeceğim. Özellikle Norman karakteri diziyi başka bir yere taşımış. Huysuz ve inatçı tavrı, hazırcevap halleri, mizah yeteneği... Tüm bunlar dizinin eğlenceli tarafının çok büyük bir bölümüydü benim nazarımda. Genel olarak dizinin mizahı İngiliz mizahına çok benziyor. Hatta bazı noktalarını After Life'a çok benzettim. Ama After Life duyguları çok daha yoğun işleyen bir diziydi, bu onun daha eğlenceli hali diyebilirim. Özellikle ilk iki sezon durum komedisi olayını çok iyi yapmışlar ki pek aram yoktur bu türle, çok beğendim, çok kaliteli buldum. 3.sezon biraz daha durağan, biraz daha duygusal geçiyor. Hatta ben son sezonu çok buruk izlediğimi belirtmeliyim. "Güldük eğlendik biraz da gerçekler" tadında geçti yani. Aralara mizah da serpiştirmişler ama ben ilk sezonlarda ki kaliteyi bulamadım maalesef mizah anlamında. Bazı karakterlere gerek yoktu mesela. Ama dizi kaliteli olduğu için gözümde değer kaybetmedi. Bu sezon da iyi ki vardı diyorum o yüzden, mesela bana bazı konularda umut verdi. Bağladıkları sonuçta duygulandırdı beni. Dramla komedi birleşince böyle harika diziler ortaya çıkıyor genelde. En iyi örneklerinden. ^^ Bu arada Alex karakteri favorim. Her bölüm kısa bir an görünüp kayboldu ama bazen kahkahayla bazen tebessümle izledim onu. ^^

bicycleandbook 2 years ago

Kardeş Gibiydiler

Barry Levinson

33 Gönderi

4 arkadaş çocukluk yıllarında kendilerince eğlenirken istemeden bir kazaya sebep olurlar. Bu kaza sonucu bir adam yaralanır, çocuklarda ıslah evine gönderilir. Islah evinde yaşadıkları sonucu hiçbirinin hayatı eskisi gibi olmaz. Yetişkin birer adam olduklarında, çocukluklarındaki masum hisleri çoktan kaybetmişlerdir. Yaşadıkları…devamı4 arkadaş çocukluk yıllarında kendilerince eğlenirken istemeden bir kazaya sebep olurlar. Bu kaza sonucu bir adam yaralanır, çocuklarda ıslah evine gönderilir. Islah evinde yaşadıkları sonucu hiçbirinin hayatı eskisi gibi olmaz. Yetişkin birer adam olduklarında, çocukluklarındaki masum hisleri çoktan kaybetmişlerdir. Yaşadıkları travmalar peşlerini hiç bırakmaz. Nitekim intikam vakti gelmiştir. Suskunlar dizisi bu filmden uyarlanmış. Benzer kısımları var ama farklı oldukları noktalar da epey fazla. Karakterler bire bir alınmamış. Hatta neredeyse baştan yazılmışlar diyebilirim. Suskunlarda o kadar kaosun, kötülüğün olduğu yerde bir de aşk vardı. Filmde varla yok arasında hatta yok. Konu ve oyunculuklar beni yer yer hüzünlendirdi, yer yer heyecanlandırdı. Özellikle çocuk oyuncular şahaneydi. Hatta benim için izlemesi en keyifli kısımlar filmin başındaki çocukluk yıllarıydı. O bağ, o dostluk, o mahalle kültürü çok hoşuma gitti. Ama işte çocuk da olsa kritik bir hata tüm doğruları götürüyor bazen. Nitekim filmde de öyle oluyor. Masum gördükleri bir şaka, hem kendi hayatlarını sonsuza dek değiştiriyor hemde başkalarının hayatlarını etkiliyor. Yalnızca cezalarını çekip çıkmalarını beklerken acımasız insanlarla aynı ortama düştüklerini görünce filmin hüznü ve izlerken rahatsız hissettiren sahneler gittikçe artıyor. Filmin sonunu realist bir şekilde bağlamışlar. Zaten film genel olarak realist. Romantik olan kısımları yalnızca en başlarda var. Yani kaza olmadan önce. Sonrasında yaşananlar, intikam planı, intikamdan sonraki yaşamlar romantik olmaktan çok uzak. Ben filmi genel olarak sevdim. Hatta çok sevdim. Birkaç sahne beni çok etkiledi. Bir tanesinden bahsetmek istiyorum. Spoiler sayılmaz bence ama isteyenler paragrafın sonuna kadar atlayabilirler. Çocuklar sosisli sandviç çalarken bu kazaya sebep oluyorlar ve Michael (Brad Pitt) yetişkin olduğunda hevesle sosisli bir sandviç alıyor ve bir ısırıktan sonra gerisini çöpe atıyor. Sanki sosisliden eski tadı alamıyor ve her şey bunun için miydi diye düşünüyor. Çok anlık ve önemli bir sahne aslında. Gerçekten değer miydi diye düşünüyor insan. Film ne çok biliniyor ne de az. Beğenenler de, basit bulanlarda mevcut. Yani ortalama bir film arayanlar bakabilirler diye düşünüyorum. Ancak rahatsız edici sahneler olduğunu da belirtmek isterim.

bicycleandbook 2 years ago

Çalınmış Hayatlar

Deniz Yilmaz Sayir

5 Gönderi

Münevver Karabulut, Özgecan Aslan ve ülkemize fotoğraf çekmek için gelen Amerikalı Sarai Sierra cinayetini anlatan 3 bölümlük belgesel. Her bir bölümün süresi 45-60 dakika civarında. Her birinde de bir cinayet ele alınmış, yani bölümler birbirinden bağımsız ilerliyor. Haberlerde okuduğumuz, gördüğümüz…devamı

bicycleandbook 2 years ago

Six Feet Under

Alan Ball

55 Gönderi

Spoiler içeriyor Daha önce hiç yazmadığım tarzda yazıp, bir dizinin daha çok beğenmediğim kısımlarından bahsetmek istiyorum. Spoiler butonu açık olacak ama yine de özellikle belirtmek isterim ki çok ağır spoiler içeren bir gönderi olacaktır. Ben bu diziye kırgınım. Bu kadar harika bir…devamıDaha önce hiç yazmadığım tarzda yazıp, bir dizinin daha çok beğenmediğim kısımlarından bahsetmek istiyorum. Spoiler butonu açık olacak ama yine de özellikle belirtmek isterim ki çok ağır spoiler içeren bir gönderi olacaktır. Ben bu diziye kırgınım. Bu kadar harika bir konu neden çarpık ilişkilerle, aldatmalarla basitleştirildi anlamıyorum. Ölüm teması o kadar iyi ve net işlenmişti ki, hiçbir dizide olmadığı kadar hem de. Ama işte o aile bağlılığı, aşk, sevgi ve birçok duygu yarımdı sanki. Kendilerini bulma yolculukları, yaşadıkları farkındalık ve final sahnesi harikaydı, bunlara lafım yok. Aslında dizi hakkındaki pek çok olumlu yoruma katılıyorum. Ama bazı kısımlara asla anlam veremedim. Nate ve Brenda gibi toksik ilişkinin dibini sıyırmış ama sonunda birbirlerini anlamaya başlamış bir çiftin finali böyle olmamalıydı. Bence baştan beri yanlış bir ilişkiydi ama madem en sonunda bir aile olmaya karar verdiler, Nate'in yaptığı iş miydi yani. Aldattı, pişkin bir şekilde itiraflarda bulunup öldü. Bu hikayenin sonunda mağdur olan tarafın Brenda olacağı aklımın ucundan geçmezdi. Nate dizideki favori karakterimken son 2 bölümde kendini dibe çekti. Üstelik bu durumu hastalığı dahil olmak üzere, elle tutulur hiçbir şeye bağlamadılar. Kardeşler arasında David daha duygusal olan taraf gibi görünse de bence Nate bu konuda daha derin bir karakterdi. Bu son ona yakışmadı. Keza Lisa olayı. Nate'i kandırmış olma ihtimaline hiç gerek yoktu. Ve o da bu şekilde öldü. Açıklama hakkı bile olmadı. Çok sevilesi bir karakter olmasa da ben Lisa'ya yazılan sonu ve ardında bıraktığı şüpheleri ona yapılan bir haksızlık olarak görüyorum (Lisa olayı net bir sonuca bağlanmadı diye hatırlıyorum). Ve Rico, aile babası, fedakar koca. Evet, o da karısını aldattı. Başından beri bencil bulsam da, ne yapıyorsa ailesi için yapıyor diyerek içten içe savunduğum Rico'da karısını aldattıysa ben daha ne diyebilirim ki. Dizide geçen harika diyaloglar, ölümün bu kadar derin işlenmesi, baştan sona özgün bir dizi olması ve daha birçok kaliteli özellik aklıma geldikçe haksızlık mı yapıyorum diye düşünüyorum ama maalesef diziye yakıştıramadığım tüm bu olumsuzlukları göz ardı edemem. Dizi çok eski. Belki o dönemlerde insanların böyle durumlara tahammülü vardı, bu yüzden dizi çok sevildi, hatta neredeyse eleştirilmedi bile. Ama şu an izleyince; bu kadar karmaşık ilişkiler, kavgalar, başına buyruk tavırlar benim bir dizideki tahammül seviyemi çok aşıyor. Çünkü zaten aşırı kaotik bir dönemde yaşıyoruz. Daha samimi duygulara ihtiyacımız var diye düşünüyorum. Ve Six feet under bunu yapabilecekken tüm duyguları önemsiz bir hale getirdi sanki. Hem de hiç gereği yokken. Tüm bunlar diziye ve karakterlere ne kattı? Daha derin işlenen duygular beklerdim böyle bir diziden. Bu arada This is us ve Six feet under arasındaki benzerlikler hakkında pek çok yorum okumuştum. Ama This is us bambaşka bir olaydı. Orada hissettirilen duygular öyle derindi ki, Six feet under çok yüzeysel kaldı benim için. Belki de aradaki 15 yıl bunu gerektirdi bilemiyorum. Ama öyle ya da böyle Six feet under daha güzel işlenebilecek bir diziyken benim beklentilerimin altında kaldı maalesef.

bicycleandbook 2 years ago

Ted Lasso

Brendan Hunt

29 Gönderi

Basit bir konuyla nasıl harika bir dizi yapılır sorusunun cevabı bu dizidir. Bayıldım, muhteşem bir dizi. İlaç gibi adeta. O kadar pozitif bir etki bıraktı ki bende olumsuz bir şey düşünemiyorum hakkında. Önyargılı olmayıp diziyi izlediğim içinde kendimi şanslı sayıyorum,…devamıBasit bir konuyla nasıl harika bir dizi yapılır sorusunun cevabı bu dizidir. Bayıldım, muhteşem bir dizi. İlaç gibi adeta. O kadar pozitif bir etki bıraktı ki bende olumsuz bir şey düşünemiyorum hakkında. Önyargılı olmayıp diziyi izlediğim içinde kendimi şanslı sayıyorum, çünkü muhtemelen birçok kişi konusundan dolayı diziyi izleme listesine almadı. Çünkü konu futbol. Herkesin ilgili olduğu bir alan değil ancak bu diziyi izlemek için futbol sevmeye gerek yok. Çünkü konu futbol olsa da asıl olay bambaşka. Dostluk, sevgi, dayanışma, fedakarlık, inanç, başarı... Dizinin hakim olduğu o kadar çok tema var ki, futbola ilgili olmaya gerek yok bu diziyi sevmek için. Ben maçları heyecanla izledim o ayrı. ^^ Konusuna gelince, Amerikalı Ted Lasso bir futbol koçudur. İngiliz futbolu hakkında hiçbir şey bilmemesine rağmen, başarısız olan bir İngiliz takımına antrenörlük yapmak için İngiltere'ye gelir ve kendini orada kabul ettirmesi pek kolay olmaz. Taraftarlar ve futbolcular başlarda onu pek benimsemeseler de, Ted'in pozitifliği, mizahı, zekası bir şekilde hepsinin üzerinde etki bırakmayı başarır. Ted harika bir adam. Gözlem yeteneği çok kuvvetli, kime nasıl davranması gerektiğini iyi biliyor. Sorun değil, çözüm odaklı. Herkesin yardımına koşulsuz koşan, ancak kendisine nasıl yardım edeceğini bilmeyen bir adam aynı zamanda. Bunun etkilerini de zamanla fark ediyor. Statüsüne bakmadan herkese değer veriyor. Kendisi ne kadar severse sevsin, yanında mutlu olmadığını bildiği insanların gitmesine saygı duyuyor, etrafındakilere alan açıyor, onlara zaman tanıyor. Hataları affetme konusunda da üstüne yok. ^^ Çok da duygusal bir adam. Başarıyı önemsese de, asıl önem verdiği şey inanç. Bunu zamanla etrafındakilere de aşılıyor ve biz de çok pozitif, çok eğlenceli, zaman zaman duygulandığımız harika bir dizi izliyoruz. Tabii dizi yalnızca Ted üzerinden işlenmemiş. Dizide çok karakter var. Futbolcuların problemleri, aileleriyle olan ilişkileri, kariyerleri... Hepsi çok güzel yansıtılmış. Aralarında ki bağa bayıldım. Maça çıkmadan önce birbirlerini motive etmeleri, kaybetseler de kazansalar da duygularını hep birlikte yaşamaları, maç sırasındaki iletişimleri, kavgalardan ve küslüklerden sonra bile bir şekilde birbirlerine destek olmaları..hepsi harikaydı. Tabii tüm bunlarda Ted'in de katkısı yadsınamaz. Dizideki en iyi şeylerden biri karakter gelişimleriydi. O kadar ince işlenmiş ki hepsi, sanki etrafımdaki insanların yıllar içindeki değişimlerine şahit olmuşum gibi hissettim. Çok mutlu hissettim onlar adına, geldikleri nokta beni çok duygulandırdı. Tüm karakterler bir yana, Beard'ı ne zaman görsem güldüm. Harika bir oyunculuk, çok orijinal bir karakter. Aslında bahsetmek istediğim çok karakter var ancak spoiler olacak bu yüzden onlar hakkında bir şey yazmıyorum. Ama hepsine ayrı ayrı bayıldım ve onlarla güldüm, onlarla duygulandım. Yerleri bende ayrı. Son olarak, Elmas Köpeklere selam olsun, umarım bir çözüm getirmese bile, herkesin sıkıntısını anlatabileceği dostları vardır. Tıpkı Elmas Köpekler gibi. ^^

bicycleandbook 2 years ago

Rectify

Ray McKinnon

3 Gönderi

Geç kalmışlık hissi, umut, hayal kırıklıkları, pişmanlıklar, suçluluk duygusu, travmalar, adalet, manipülasyon... Bu dizide o kadar çok kavrama yer verilmiş ve her biri o kadar derinden işlenmiş ki ne söylesem eksik kalacakmış gibi hissediyorum. 18 yaşındayken kız arkadaşını öldürmekten idam…devamıGeç kalmışlık hissi, umut, hayal kırıklıkları, pişmanlıklar, suçluluk duygusu, travmalar, adalet, manipülasyon... Bu dizide o kadar çok kavrama yer verilmiş ve her biri o kadar derinden işlenmiş ki ne söylesem eksik kalacakmış gibi hissediyorum. 18 yaşındayken kız arkadaşını öldürmekten idam cezasına çarptırılan Daniel, 20 yıl sonra yeni DNA kanıtlarıyla ölüm hücresinden çıkarılır. Artık 38 yaşında bir adamdır. Serbest bırakılınca karşılaştığı dünya onun bıraktığı gibi değildir. Ailesi bile köklü değişiklikler yaşamıştır. Daniel'ın yeni hayatına alışma sürecine tanık oluyoruz biz de. Her sezonun yeri bambaşka. Ama bölümler ilerledikçe hem senaryo daha derli toplu hale geliyor hem de karakterler daha da oturuyor. Dizi hem felsefi, hem sosyolojik, hem psikolojik konularda oldukça yerinde tespitler sunuyor. 20 yıl öncesinde işlenen bir çocuk cinayeti, o kadar fazla insanın hayatına dokunuyor ki, etkisi yıllar boyu devam ediyor. Küçük bir kasaba, 16 yaşında öldürülmüş bir kız çocuğu, üstelik cinayeti işleyenin kim olduğu belirsiz. Dizide geçen diyaloglar insanın düşüncelere dalmasına sebep oluyor. Bu da diziyi dikkatli izlemek gerektiğini gösteriyor aslında. Çünkü her bir cümle karakterlerin yaşadığı duygu durumlarını ve düşüncelerini anlamamızı sağlıyor. Benim izlediğim en ağır tempolu dizilerden biri. Olaylardan ziyade, o anda bulunulan duruma ve duygulara odaklanılmış. Hikaye tek bir karakter üzerinden anlatılmıyor. Yan karakterlere de oldukça yer verilmiş. Her biri detaylıca işlenmiş ve karakter gelişimi çok iyi yansıtılmış. İlk bölümden son bölüme kadar hepsinin kendini bulma yolculuğuna tanık olmak çok özeldi. Her birinin kendiyle alakalı sıkıntıları, çıkmazları, pişmanlıkları vardı. Bunları aşma süreçleri çok detaylı ve olması gerektiği gibi işlenmişti. Daniel'a gelince, oldukça ilginç bir karakter. 18 yaşında bıraktığı dünyaya 38 yaşında geri dönmesi çelişkili davranmasına sebep oluyor. Gözleri iyi görmediği için doktora gitmek yerine, annesinin onu doktora götürmesini isteyecek kadar çocuk aslında. Ama neticede cinayetten hüküm giymiş bir adam. Suçlu olup olmadığından kendi bile emin değil. Çok fazla konuşmuyor, konuşunca da çoğu zaman karamsar ve bilgece cümleler kuruyor. Hiçbir şeye belirgin tepkiler vermiyor. Bazen de çok şaşırtıcı hamlelerde bulunup ters köşe yapıyor. Aslında nasıl davranacağını bilmiyor, duygularını ifade etmede yetersiz, iletişimi zayıf. Çünkü hayatının yarısından fazlasını beyaz bir hücrede tek başına geçirmiş ve bu süreçte tanık oldukları onda derin izler bırakmış. Umutsuzca ölümü beklerken bir gün özgürlüğüne kavuşuyor. Bu karmakarışık duygulara sahip, yaşadığı travmalardan dolayı gülmeyi bile unutmaya yüz tutmuş adamı izlemek ilginç bir deneyimdi. Doğru zamanda izlenirse dizinin iyileştiren bir tarafı var. Çok dingin, çok gerçek. Bazen bir iş yaparken dalıp gitmek gibi. Gülerken aklımıza gelen şeyle durgunlaşmak gibi. Bu dizi kendi hayatımızda yaşadığımız pek çok duyguya ve ana tanık olabileceğimiz, türünün en iyilerinden bence.

bicycleandbook 2 years ago

Bir Çöküşün Öyküsü

Stefan Zweig

141 Gönderi

Bir Zweig klasiği. Eski ihtişamını yitiren ve sürgün edilen bir kadının hikayesi. Benim bu kitaptan çıkardığım ders, etrafımızda kaç kişi olursa olsun, bir gün hepsinin gidebileceğini aklımızın bir köşesine yazmak gerektiği. Aksi taktirde çöküş kaçınılmaz olacaktır. Nitekim kitapta da "Bir…devamı

bicycleandbook 2 years ago

İnsan Olmak

Engin Geçtan

56 Gönderi

Son zamanlarda kitapları inanılmaz yavaş okuyorum. Normalde böyle bir problemim yoktu ama artık eskisi gibi odaklanamayışım ve hiçbir detayı kaçırmak istememem nedeniyle cümleleri tekrar tekrar okuyorum hatta sayfayı baştan sona okuduğum bile oluyor. Bu problemi nasıl çözeceğime dair tavsiyeleri olanlarınız…devamı