(@) - Raf

Spoiler içeriyor Bitirdim birkaç gün önce bu efsane diziyi. Öncelikle bu diziyi HIMYM ile kıyaslama acizliğini gösterdiğim için tüm Friends severlerden özür diliyorum. İlk başta Friends’i izleseydim asla HIMYM’ı bitiremezdim. Açıkçası Amerikan sitcom piyasasına çok hakim değilim fakat bu dizinin gerçek bir…devamıBitirdim birkaç gün önce bu efsane diziyi. Öncelikle bu diziyi HIMYM ile kıyaslama acizliğini gösterdiğim için tüm Friends severlerden özür diliyorum. İlk başta Friends’i izleseydim asla HIMYM’ı bitiremezdim. Açıkçası Amerikan sitcom piyasasına çok hakim değilim fakat bu dizinin gerçek bir efsane olduğunu düşünüyorum. Bir bölümünde bile sıkılmadım. Yeri geldi güldüm, ağladım, umutlandım, hayal kırıklığına uğradım, sinirlendim, yeni yeni müzikler öğrendim… Anlayacağınız bu dizi bir diziden çok daha fazlasıydı benim için. Ben bu dizide asla en sevdiğim karakteri seçemedim hepsini ayrı ayrı sevdim hepsi farklı bir renk katıyordu diziye. Hepsini olduğu gibi sevdim. Fakat beni en sinir eden şey Rachel ve Ross’un bir türlü kavuşamamasıydı bi ilişki ancak bu kadar iletişim özürlüsü olabilir demek istiyorum. İkisi de ayrı ayrı o kadar salaklık etti ki hadi bunlar salak arkadaşları müdahale etsin dedim ama Joey ve Phoebe bir araya gelip ne başarabilir ki:d yine de son sahnede oldular şükür yine de finali biraz daha farklı beklerdim. En gerçekçi vurgu ise her şeyin bir gün değişmek zorunda olmasıydı. Evin boşaltılması mesela, bu durum niye bu kadar üzüyor beni bilmiyorum ama salya sümük oldum ya hele o Rachel’ın “ I got of the plane” demesi allahımmmmm gözler şelale şelale. Açık konuşayim arkadaşlar Amerikan kültüründen ve dizilerinden her zaman nefret ettim hiçbir zaman bir sempati besleyemedim ama bu dizi gerçekten tabularımı yıktı ya. Çünkü samimiyet vardı aralarındaki bağın olabilitesi yaklaştırdı beni diziye mesela HIMYM’daki genişlik midemi bulandırmıştı. Burda da bi ara Rachel Joey’e kaydı filan ama şükür olmadılar çünkü ABİ NE ALAKA yani herkes bilir ki Joey ile biri olacaksa bu Phoebe’dir. Klasik Rachel diyip konuyu kapatıyorum. Bu arada en çok şaşırdığım sahne de Ross’un düğününde Rachel’ın adını söylemesiydi gerçekten asla beklemiyordum ve ağzım açık kaldı. En çok orda ters köşe oldum. Monica ve Chandler’ın birlikte olacağı ile ilgili spoi yemiştim ve Phoebe’nin gerçek aşkı bulacağıyla ilgili de. Ay bide Rachel’ın hamile olması da şok gelişmeydi. Phoebe bence harika bi evlilik yaptı Mike gerçekten tam Pheebslik bir adam çok doğru bi evlilik ve şey detayı büyüdüğü sokaklarda evlenmesi 😭😭😭 Chandler’ı ilk sezonlarda baya seviyordum ve üzülüyordum herkes bence aşırı üstüne gidiyordu sonra biraz dizi hakkındaki gerçekleri okudum. Chandler sizi seyircilerin karşısında çekildiği için esprisine gülünmediğinde baya bozuluyormuş bildiğiniz gerçek hayatına filan zuhur etmiş durum ama sonradan ilaca bağımlı oldu filan biraz arkaplana attılar özellikle Monica ile yeni evlilerken. Kilo aldı verdi filan sonra da ölmüş zaten adam artık intihar mı etti ne oldu bilmiyorum ama aşırı özgüvensiz bir birey yani ve bunu yıllarca da çözememiş diye düşünüyorum. Mesela Rachel son sezonda olmak istememiş haspama bak seni ünlü eden bu dizi zaten. Ayar oldum bu bilgiyi okuduktan sonra bu arada Rachel’sız asla olmazdı kimse kusura bakmasın. Monica karakteri çok güçlü bir karakterdi ve gerçekten Courteney aşırı iyi yansıtıyordu karakterini zaten Rachel karakteri ilk ona sunulmuş ama o Monica’yı istemiş. Çokta iyi yapmış bence. Birde Monica ile Chandler çok iyi çift oldular ya hatta bi noktadan sonra bekar hallerini hatırlayamaz oldum bence gerçekten doğru bir evlilikti. Joey’i evlendirmemeleri çok yerinde bir karardı çünkü karakteri ortadaydı gidip Rachel ile filan evlendirseler saçma sapan olurdu HIMYM da Barney’in evlenmesi gibi bi şey yani. Ama Joey’in hamile olanlara yaklaşımı çok tatlı çok kibardı. Birde arkadaşlarından birine bi şey olduğunda sahiplenmesi, koruması 🥺🥺 hepsini seviyordum işte arkadaşlar Ross mesela gerçek hayatta da biraz işkolik belli ki 10 bölümü bizzat kendisi yönetmiş ama rolünün hakkını veriyordu şimdi. Arkadaşlar ben susmicam galiba ama ara ara yazmak istiyorum. Ve izlemeye devam edeceğim çünkü kendisi unutulmaz bir dizi.. Daha ilk sezondan anladım bunu…

birisimi 1 year ago

Kaplumbağalar Da Uçar

Bahman Ghobadi

72 Gönderi

Spoiler içeriyor 23 yaşımda dünyada mutluluk olmadığını öğrendim. Meğer bizim mutluluk diye kendimizi avuttuğumuz şey bir yanılsama bir oyalanma imiş. Yanlış bir dönemde izlemiş olabilirim bu filmi kendi psikolojim açısından söylüyorum bunu. Ülkemin gündeminde türlü türlü şeyler açığa çıkarken birde bu kahredici…devamı23 yaşımda dünyada mutluluk olmadığını öğrendim. Meğer bizim mutluluk diye kendimizi avuttuğumuz şey bir yanılsama bir oyalanma imiş. Yanlış bir dönemde izlemiş olabilirim bu filmi kendi psikolojim açısından söylüyorum bunu. Ülkemin gündeminde türlü türlü şeyler açığa çıkarken birde bu kahredici filmi açıp izlemek doğru muydu? Ağlamak için açtım bu filmi aslında ağlayamıyordum uzun zamandır, içimdekileri dökmek istemiştim ama yeni yeni dertler edindim. Belki de tam sırasıydı bu filmi izlemenin 2024 yılında, bu filmin çekilmesinin üzerinden 20 yıl geçtikten sonra hala; daha kötüsüyle yaşanırken savaş denilen dünyanın illeti, kapitalizme boyun eğerken elimden gelen tek şeyi de aksatarak yaparken kendime ders oldu. Ne diye hukuk okudum diye sorarken kendime her gün bir kere daha üstüme düşen vazifelerin altında ezildim. Yine gelmedi elimden bir şey. Kendimi önemli biri sanarken bende bir sürüye kapıldığımı fark ettim. Savaşı eleştiren bu filmin savaşın yaşanmasının başrolü olan ülkeler tarafından ödüllere layık görülmesi, övgülerle karşılanması ne büyük bir trajikomik. Ne büyük bir denklem şu yaşadığımız dünya, ne absürt şeyler. Bunlara akıl sır erdirememek, anlamak, farkında olmak ve boyun eğmek.. Bu film benim hayatımda izlediğim en ağır filmdi. Kötü olan şey ise bunların bir filmden ibaret olmaması. Avutamaması insanın kendisinin bu bir film zaten diye. Yıllar sonra başrollerden olan Hengov’un sokakta mendil satarken görüntülenmesi.. Nasıl inanır ki insan bu dünyada cennet olduğuna, “Sonra da siz daha şüphe mi ediyorsunuz?”6/2 Bu filmi izlemek, izleyebilmek her yiğidin harcı değildir, kanımca. Gerçeklerle bu kadar yüz yüze olabilmeyi herkes kaldıramaz çünkü. Tüm dünya göz yumarken Filistin’de olanlara, birkaç dakika düşünmek zor gelir insanlara. Bu dünya böyledir işte, akıl sır ermez. “Tüm adaletsizlikler, kazalar, yoksulluklar sona erecek. Sizin en iyi dostunuz biziz. Bu ülkeyi cennete çevireceğiz. Üzüntülerinizi sona erdirmek için buradayız. Dünyadaki en iyiler biziz.” Agrin’in derebaşındaki bakışları gözümün önünden gitmiyor. Orada intihar etmeye kalkıştığında çocuğunun bir silüetini görmesi. Ne onunla ne onsuz yapabilmesi. Abisinin kolları yok, bakamaz diye oğlunun da canına kıyması. Çok aramasınlar diye ayakkabılarını çıkartıp, yerini belli etmesi. Uydu’nun ölüme terk etmişken Agrin, oğlunu; Riga’yı mayınlardan kurtarmak için ayağından olması. Adını hatırlayamadığım o ağlak çocuğun merhameti. Uydu’nun koca koca adamların bir halt yapamadığı köyü yönetmesi. Ağaların işi günah diye oturup yasaklı kanalları izleyip izleyememe meselesi olmuşken çocukların mayın toplaması. Hepsinin çocuk olması ama asla çocuk olmaması. Bu filmi hayatım boyunca unutmayacağım, Allahım bizi savaşla, açlıkla, yoklukla, cahillikle, uzvumuzu kaybetmemizle sınamasın..

birisimi 1 year ago

Benim Adım Loh Kiwan

Kim Hee Jin

14 Gönderi

Spoiler içeriyor Filmin ilk yarısıyla ikinci yarısını başka biri yazmış gibiydi. İlk yarısından çok etkilendim hemde ağladım. Ama diğer yarısı bence çok daha iyi olabilirdi. Sonu kötü son olsaydı bence adından daha çok söz edebilirdik. Hep bir mutlu son çabası.. anyway, 6/10

birisimi 1 year ago

Hong Kong Ekspresi

Kar-Wai Wong

71 Gönderi

Bir sonuca bağlanmasını istemiyorsanız aslında izlenebilecek en hoş filmlerden biri olabilir. Sinematik görseller, çalınan müzikler sayesinde hiç sıkılmadan izledim. En ilgimi çeken detay ise eşyalarla kurulan iletişimdi. İlk hikaye dolayısıyla aksiyon izleyeceğimi sanmıştım ama tam aksine durağan ve kendini izleten…devamı

birisimi 1 year ago

How I Met Your Mother

Carter Bays

388 Gönderi

Spoiler içeriyor Vay be bitti demek.. Ne zaman başladığımı tam tarih olarak not almamışım ama nisan başıdır diye tahmin ediyorum, 29 temmuzda da bitirdim. Bazen sıkıldım, bazen güldüm ve bazen ağladım bu dizide. Hiç bitmeyecek gibi hissettiğim anlar oldu evet ama final…devamıVay be bitti demek.. Ne zaman başladığımı tam tarih olarak not almamışım ama nisan başıdır diye tahmin ediyorum, 29 temmuzda da bitirdim. Bazen sıkıldım, bazen güldüm ve bazen ağladım bu dizide. Hiç bitmeyecek gibi hissettiğim anlar oldu evet ama final bölümlerinde dakikalarca ağladım.. Hiç fark etmeden bir parçam olmuş birde bilirsiniz, sonlar böyledir. Üzücü olur biraz. Her ne kadar her son yeni bir başlangıç demek olsada yine de üzer beni.. mesela büyüdüğünü hissetmek, yılların değiştirmesi seni. Yeni sorumluluların hayata girmesiyle değişen küçük şeyler büyük şeylere dönüşürler. Bu üzer beni. Herkes dizinin sonundan nefret etmiş ben açık konuşayim o kadar nefret etmedim. Neden diye soracak olursanız. Ted’in Robin’in düğününde bile hala ona ne kadar aşık olduğu belliydi orada hissetirilen bir şey vardı. Ted hiç kimseyi Robin kadar sevmeyecekti. Victoria haklıydı. Barney’in düğününde bile evliliğe hazır olmadığı belliydi hala aklı diğer elde edemediği kızlardaydı. Playbook kitabını bile ayıp olmasın diye attı zira düğünün önceki gecesi yine gençleri striptiz cluba götürdü. Robin’in düğüne sayılı saatler kala Ted’e seni seçtim demesi çok bencilce bir hareketti. Ulan bu adamın senin için bir kurşun yemediği kalmış (seve seve yerdi bu arada) adam yağmur yağdırdı anasını satim gök olaylarını değiştirdi). Ama bakın şunu itiraf etmeden duramam 7. Sezonki barney ve robin kimyası çok başkaydı abi, sezona girişte yaptıkları dansı hatırlıyor musunuz hala aklıma geldikçe izlerim:’) mesela ted ve robin arasında hiç böyle bir kimya hissetmemiştim, tabi Ted’in bakışlarını tüm yazdıklarımdan ayrı tutuyorum<3 Resmen Tracy karakteri diziye çocuk yapsın diye konulmuştu. Tracy’e çok üzüldüm. İzleyiciler de Tracy’i ne kadar sevdiklerini İMDB olarak en yüksek puanı 9/16ya vererek kanıtlamışlardı. O bölüm, evet o bölümün son sahnesine kalbimi bıraktım ben.. ve unuttuğum bir hayalimi hatırladım! Benim üniversiteye gitmeden önce kendime verdiğim bir söz vardı. Ukulele çalmayı öğrenecektim ve çalmayı istediğim şarkı da La Vie En Rose dı. Ezbere bile biliyorum:’) Marshall ve Lily. Evet çok tatlılar gerçekten ama ben Lily’i birkaç sezon affedemedim. Ve sondaki o hesaplaşmanın olması çok çok iyi olmuştu herkesin aklında bu sorular vardı çünkü. Bu aşkı unutulmaz yapan şey evet Marshall’dı. Ama Lily de olması gereken bir karakterdi. En mantıkçı oydu bazı bencil davranışları olsa da yine de idare etmesini iyi bilen bir kadındı. Marshall’da kolay bir karakter gibi gözükse de zorladığı sahneler vardı. Galiba bu dizi hakkında sabaha kadar konuşsam yeridir. Final bölümlerinde ne kadar çok bağlandığımı anladım o kadar ağladım ki.. ondan öncesinde birde marshall’ın babasının öldüğü bölümde ağlamıştım. Son sezonu komple düğün zamanı yapmaları bence mantıklı değildi çünkü en başlarda çok çok sıkıldım. Ve marshall’ın arabadan geliyor olması da çok can sıkıcıydı. 4. Sezonda lily ve robin’in hamileliklerini gizlemesinden diziye odaklanamadığım sahneler oldu. Velhasıl, ingilizce öğrenmek için çıktığım bu yolculuktan ben çok keyif aldım. İyi ki izlemişim. Hemen friends’i izleyip tarafımı seçeceğim beklemede kalın :)) Şimdi birkaç şarkı ve bölüm bırakacağım.. Lily’nin üzgünken dinlediği şarkı: fly- sugar ray Robin’in Central Park’ta Ted’in elini tuttuğunda çalan şarkı: wilco- how to fight loneliness Ted’in robin’in madalyasını bulduğunda ağlayarak dinlediği şarkı: the sins- simple song The magnetic fields- ıt’s only time Ne demiş Robin: Hayat sen başka planlar yaparken başına gelenlerdir.. Ne demiş Ted: Bir şeyi seviyorsanız asla bırakmamalısınız. Bir saniyeliğine bile, yoksa sonsuza dek kaybolur. Bu yüzden etrafınızda tutmak istediğiniz birini bulduğunuzda bu konuda bir şeyler yapın.. 5/4 5/17 5/18 6/6 7/5 8/20 (son 5 dk) 9/16

birisimi 1 year ago

Aşk ve Küller

Derek Cianfrance

58 Gönderi

Spoiler içeriyor Olası bir senaryoda yaşayacaklarımdı bu film.. nerden esti açtım da izledim? Görmüyorsunuz, görmüyorsunuz siz de görmüyorsunuz.. aşk her şeye yetmez, ve her şeyin açıklaması olamaz kardeşlerim.. bu korkaklıktan başka bi’ şey değildir. Cindy son sahnelerde bu ilişkinin erkeği bendim diyor,…devamıOlası bir senaryoda yaşayacaklarımdı bu film.. nerden esti açtım da izledim? Görmüyorsunuz, görmüyorsunuz siz de görmüyorsunuz.. aşk her şeye yetmez, ve her şeyin açıklaması olamaz kardeşlerim.. bu korkaklıktan başka bi’ şey değildir. Cindy son sahnelerde bu ilişkinin erkeği bendim diyor, doğru da söylüyor. Çünkü Dean hayallerde yaşıyor, ben iyi bir baba ve eşim bu sana yetsin diyor. Bu bundan ibaret olamaz. Statüler, maalesef ki önem taşıyor. Çünkü sen bir bölüm okuduğunda beklentilerin ona göre şekilleniyor. Daha doğrusu senin beklentilerin yüksek olduğu için o bölümü okuyorsun. Emek ediyorsun ve çaba gösteriyorsun. Bu ilişkinin temelden hatalı olmasının sebebi buydu. Kız tıp okuyorken Dean lise mezunu bile değildi. Çok sevginin bu ilişki için yeterli olacağını düşünüyordu. Aşk bazı noktalarda yetmez. Sorumluluklar vardır çünkü. Hislerin somut göstergeleri olmalıdır. Sabah akşam biri size sevdiğini söylese, hissel olarak tatmin olsanız da beklentileriniz açıkta kalır. Üzülürsünüz, yapabileceklerinize, potansiyelinizin boşa gitmesine. Çünkü bu beklentiyle o noktaya kadar gelinmiş. Tabi bundan da ibaret değildi, zorunluluklar vardı. Hamileydi, defalarca partner değiştirmişti çünkü sevgi gördüğü kimse yoktu. Cinsel tatmini de sevgi aktarımı olarak yorumlamıştı belki de. Beklentilere hizmet etmeye adamıştı kendini. Dean çocukluğunu yaşamaya devam ediyordu. Cindy ise boşa giden potansiyeline üzülüyordu. Dean çok büyük fedakarlık yapmıştı belki de çocuk kendisinden bile değildi. Saf bir aşkı vardı. Ama bu toksik hale gelmişti. Zamanla da yaptığı fedakarlığın müddeti dolmuştu işte. Cindy’nin de sadece beklentileri karşılamaya evrilme süreci belki de böyle olmuştu. Fedakarlığın bedeli olarak devam ettirmişti bunca zaman. Fedakarlık iyi bir şey midir sizce? Fedakarlığı yapanlar mı suçludur, kabul edenler mi? Dean öylesine hayal dünyasında yaşıyordu ki Cindy’i bile işinden etti, şımarıklığından. Tüm dünya yaşadığı ilişki etrafında dönüyor zannediyordu. Ne tanıdık. Ve işte tanıklar olmuştu bu toksik ilişkinin tanıkları. Cindy için bitirme vakti böylelikle gelmişti. İkisi de iyi insandı kendi çapında, birbirleri için uygun insan değillerdi. Cindy tutkuyla yaşadığı aşk başını döndürmüştü çünkü onu daha önce kimse böylesine sevmemişti. Sonradan anladı ki aşk tek başına yeten bir şey değilmiş. Hayatın acımasızlığını aşkın güzelliği kurtaramazmış meğer..

birisimi 2 years ago

Bir Erkek 10 Günde Nasıl Kaybedilir?

Donald Petrie

131 Gönderi

2024’ün ilk filminden merhaba:)) finallerimin bitmesi üzerine, e tabi güzel de geçince keyifler gıcır şekilde kızları topladım açtım filmi:) zaten ne zamandır izlemek istiyordum. Yurt arkadaşlarıyla izlemek için doğru bir seçim yapmışım. Konusu klasik olmakla beraber atmosfer, çiftin uyumu ve…devamı

birisimi 2 years ago

İlk Bakışta Aşk'ın İstatistiksel Olasılığı

Vanessa Caswill

42 Gönderi

Hahsh bu filmi sadece anı kalması için yorumlayacağım. Çok kıymetli arkadaşımla filmi başlatmadan önce ilk bakışta aşkın mümkün olup olmayacağını tartışırken (ki fikrimce mantıksal yönü ağır basan insanlar için bence böyle bir şey pek mümkün olmamakla beraber eğer olursa da…devamı

birisimi 2 years ago

Senden Nefret Etmemin 10 Sebebi

Gil Junger

132 Gönderi

Çok tatlı bir gençlik filmi.. Kampa gittiğimde indirdiğim 2. Film buydu. I love you baby sahnesine bayıldım ya. Daha önce hiç görmediğim bir kesitti ondan galiba aşırı etkilendim ve imrendim tabi ki.. Daha çok son sahnedeki şiir sahnesine rastladığım için…devamı

birisimi 2 years ago

Kadın Kokusu

Martin Brest

161 Gönderi

Spoiler içeriyor Sürekli izlemeyi ertelediğim bir filmdi ve birden kampa gitme fırsatım doğmuşken indirdim. Çok çok zevk aldım. Yavaş akışlı bir film olması beni mutlu etti çünkü nedense hiç bitmesin istedim. Yıllardır “Por Una Cabeza” müziğinin hayranı olan birisi olarak, tango sahnesinde…devamıSürekli izlemeyi ertelediğim bir filmdi ve birden kampa gitme fırsatım doğmuşken indirdim. Çok çok zevk aldım. Yavaş akışlı bir film olması beni mutlu etti çünkü nedense hiç bitmesin istedim. Yıllardır “Por Una Cabeza” müziğinin hayranı olan birisi olarak, tango sahnesinde kalbimi bıraktığımı söyleyebilirim. Beni en tatmin eden şeylerden biri de filmin intiharla sonlanmamasıydı. Çünkü bakış açımız değişirse dünyamızda değişir. Bu da filmde açıkça işlenmiş bir konuydu. Al Pacino’nun oyunculuğunu yorumlama haddini kendimde bulmadığım için bu konuda bi şey söylemeyeceğim. Tabii şunu söylemeden geçemem bazı sahneler var ki gerçekten i-na-nıl-maz-dı.. “Bir zamanlar görebiliyordum ve çok şey gördüm. Bunlar gibi çocukların, bunlardan daha gençlerin kollarının parçalandığını, bacaklarının koptuğunu gördüm ama dünyadaki en kötü görüntü kesilip atılmış bir ruhtur, onun için protez olmaz..” Bu sahne ve tabii ki “what life” sahnesi.. İntihar edeceği güne karar verdiğindeki yüzündeki yorgunluk. Bu oyunculuk değil bambaşka bi şeydi ya. Charlie’nin deneyimsizliğini ama prensiplerinden sıyrılmayışı vicdanını hiçbir zaman susturmayışı ve silah doğrulduğunda bile kendinden ödün vermeyişi, yüzündeki korku.. bu kadar güzel izletilebilirdi. 2 adam, biri hayatında çabalaması gerektiği şeyler için yaşamayı unutmuş. Birisi kendi hatası yüzünden kaybettiği gözlerle hayatının bittiğini düşünüp vazgeçmiş her şeyden, öyle ki insanlardan bile nefret ettirmiş kendisini ve hep intihar edeceği günü tasarlamış.. insan gözünde hayatını bitirdiğinde yaşanılacak bi şey kalmamış gibi geliyor. Bir amaç ve umut. Yaşama tutunacak bir sebep gerekiyor insana. Yoksa biz bilmiyor muyuz bu dünyada üzünülecek milyarlarca sebep var, sen ise mutlu olma sebebi bulduğun kadar yaşıyorsun. Nefes almak yaşamak değil ki. Bi nevi sen yaşadığını hissettiğin kadarsın dünyada. Kendini bir hiç olarak görürsen dünya öyle bir büyür ki gözünde sonra zamanın algısı öyle bir dayanılmaz gelir ki. Zamanı daralttığın kadar mutlusun belkide. Zaman algısını yitirdiğinde, fark etmediğinde işte. Dünyayı gözde büyütmeye ne gerek var, sen mutluluğu aramazsan zaten bulacaksın. Bu kadar felsefe yeter:) Hayat birine yaşamayı öğretti. Birine de yaşama devam etmesini. Umut verici bir film olacağını hiç beklemezdim her duygunun böyle yoğun yaşandığı.. Herkes izlemeli ve izletmeli. Ve işte o soru.. Son sahnede yarbayımız Charlie’ye ne fısıldıyor bilen var mı?