Bir camın ardında buluşuyor gözlerimiz. Buzdan bir cam. Bizi aşktan uzak tutan. Buzdan bir cam. Yaklaşıyor elini uzatıyor. Buzdan bir camın ardında ellerimiz buluşuyor. Yavaş yavaş eriyor buz, ellerimiz kavuşuyor. Harlanıyor aşkın ateşi. Çenemi yakalıyor dudaklarıma dudaklarını yaslıyor. Buzdan bir cam aramızdaki. Eridikçe buz, dudaklarımız buluşuyor. Eridikçe buz, titremekten sarsılan vücutlarımız buluşuyor. Eriyen buzun soğuğu muydu bizi sarsan? Aşkın ateşinde yanmaktan korkumuz muydu?
"eli ayagina dolasiyor, Allah' ım ne güzel düğüm avucuma yazıyorum bu şiiri karışsın diye mürekkebi saçlarına. çünkü saçların bugün sağanak yağışlıdır, saçların bugün günlerden çarşamba. bakar bana gülersin sanki kimse ölmemiş gibi bugün ama bilirim başkasının yarasıdır sende kanayan."
"Dekovilci kızlar mı? Bunlara ne gerek var? Bir kadın, erkekteki cesaret ve kardeşlik duygusuna sahip olduktan sonra onun gözünde bir erkek cocuk, bir arkadaş sayılırdı. İnsan kalbine ille fenalk mı sokmalydı? Zaten o ne kadın, ne de herhangi bir bağ istiyordu. Kendisi serbestti ve başkalarına da bağlanmaktan hoşlanmazdı."
"Bana öyle geliyor ki, ben çocukluğumda, bir çok basit ve silik kişilerin, tıpkı arılar gibi, hayat üzerindeki tecrübe ve düşüncelerinin balını getirip bıraktığı bir kovan gibiydim, bunlardan herbiri ve herkes kendi tarzına göre, ruhumu cömertçesine zenginleştiriyordu. Bu bal gerçi çoğu defa kirli ve acıydı, ama ne de olsa, bilginin her türlüsü değerli bir ganimettir."
"eli ayağına dolaşıyor, Allah'ım ne güzel düğüm avucuma yazıyorum bu şiiri karışsın diye mürekkebi saçlarına. Çünkü saçların bugün sağanak yağışlıdır, saçların bugün günlerden çarşamba. Bakar bana gülersin sanki kimse ölmemiş gibi bugün ama bilirim başkasının yarasıdır sende kanayan."