(@) - Raf

Jujutsu Kaisen'i izlemeye ilk başladığımda, hikayesi beni içine çekmişti. Özellikle 1. sezonu epey önce izlemiştim ve çok keyif almıştım. Ancak 2. sezona geçmeden ara verdiğim için hikaye ve karakterler biraz flu kalmıştı. Dün tekrar izlemeye karar verdim. Başta olayların içine…devamıJujutsu Kaisen'i izlemeye ilk başladığımda, hikayesi beni içine çekmişti. Özellikle 1. sezonu epey önce izlemiştim ve çok keyif almıştım. Ancak 2. sezona geçmeden ara verdiğim için hikaye ve karakterler biraz flu kalmıştı. Dün tekrar izlemeye karar verdim. Başta olayların içine girmekte zorlandım, hatta 2. sezonun geçmişe dönük bir hikayeyle başlaması işleri iyice karıştırdı. Ama bölümler ilerledikçe her şey yerine oturdu ve bu geriye dönüşler finalde çok anlam kazandı. Jujutsu Kaisen, ilk başta “klişe shounen” gibi görünse de bir anda bambaşka bir seviyeye çıkan bir anime. Hikaye, esas oğlan Itadori Yuji’nin, arkadaşlarını kurtarmak için bir lanetli parmak yemesiyle başlıyor. Bu hareketle, dünyanın en tehlikeli laneti Sukuna’yı kendi bedeninde barındırmaya başlıyor. Yani hem Sukuna’yla uğraşıyor hem de lanetli ruhları yok etmeye çalışıyor. Neyse ki Gojo Satoru gibi bir mentor var yanında. Gojo zaten başlı başına bir ikon; “OP karakter” tanımını yeniden yazıyor. Gojo ve Geto’nun dostluğunu izlemek, onların geçmişteki bağını ve zamanla nasıl kopuş yaşadıklarını görmek oldukça duygusaldı. Ancak dövüş sahneleri bana biraz fazla uzun geldi, bu da bazen dikkatimi dağıttı. Ayrıca Mahito... Gerçekten sinir bozucu bir karakterdi! Ne yapsalar ölmüyor :) Animenin en güzel yanı, sadece aksiyon değil, derin bir duygusal tarafının da olması. Karakterler çok iyi yazılmış. Mesela Nobara? Tam bir kraliçe 👸Güçlü, kararlı ve kendine has tarzı var. Megumi ise sessiz ama derin hikayesi ayrı bir merak uyandırıyor. Yan karakterlere ayrı bir özen göstermişler. Bir de lanetler var tabii. Onlar sadece “kötü yaratık” değil, aslında insanların korkularından, travmalarından doğuyorlar. Bu detay, hikayeyi çok daha derin ve anlamlı hale getiriyor. 2. sezon, Itadori’nin yerine diğer karakterlere daha fazla odaklanılmıştı. Sukuna’yı izlemek ise her zaman ilginç. Düşman olmasa tam bir "efsane" karakter olurdu. Gücünü zorlamadan, rahat bir şekilde dövüşmesini izlemek gerçekten etkileyici. Genel olarak, Jujutsu Kaisen izlenmeye değer bir anime. Dövüş sahneleri, derin karakter yazımı ve karanlık atmosferiyle çok başarılı bir iş çıkarmış. Ancak benim için Demon Slayer’ın yerini tutmadı. Tabi yine de buna benzer anime önerileri alabilirim 🤓

crowthera 1 year ago

The Apothecary Diaries

Natsu Hyûga

30 Gönderi

'Kusuriya no Hitorigoto' animesini az önce bitirdim ve söylemeliyim ki uzun zamandır bu kadar keyifli bir anime izlememiştim. 🏯 Hikâye inanılmaz akıcıydı, bölümler resmen su gibi aktı. Maomao’nun zeki ve kararlı bir başrol olması beni çok etkiledi. Açıkçası, böyle güçlü…devamı

crowthera 1 year ago

Nasıl Ölünür

Emile Zola

18 Gönderi

Emile Zola’nın "Nasıl Ölünür" kitabı, isminden dolayı büyük bir merakla elime aldığım ama bitirdiğimde biraz beklentilerimin altında kaldığını hissettiğim bir eser oldu. Kitap, beş kısa hikaye üzerinden ölüm temasını farklı sosyal sınıflar ve bireyler üzerinden ele alıyor. Her hikaye, ölümün…devamı

crowthera 1 year ago

The Last of Us

Neil Druckmann

151 Gönderi

Uzun zamandır bu kadar etkileyici bir dizi izlememiştim. 'The Last of Us', o kadar sürükleyici ve güçlü bir hikaye anlatımı sunuyor ki, bir oturuşta bitirmemek mümkün değil. 🎬✨️Aslında çok uzun zamandır listemdeydi, ama hep “daha sonra” diyerek ertelemiştim. Bugün tamamen…devamıUzun zamandır bu kadar etkileyici bir dizi izlememiştim. 'The Last of Us', o kadar sürükleyici ve güçlü bir hikaye anlatımı sunuyor ki, bir oturuşta bitirmemek mümkün değil. 🎬✨️Aslında çok uzun zamandır listemdeydi, ama hep “daha sonra” diyerek ertelemiştim. Bugün tamamen tesadüfen başladım ve kendime “Niye bu kadar bekledim ki?” diye sormadan edemedim. İyi ki de başlamışım, çünkü bu dizi gerçekten harika bir deneyim sundu. 🌟 Hikayenin, aynı isimli bir video oyunundan uyarlama olduğunu izledikten sonra öğrendim. 🎮 Oyunu oynamamış biri olarak ne kadar sadık bir uyarlama olduğunu değerlendiremiyorum, ama dizinin kendi içinde gayet sağlam bir bütünlük sunduğunu düşünüyorum. Akıcı bir tempo, güçlü karakter gelişimleri ve duygusal bağlar... Tüm bunlar birleşince izleyici olarak hikayenin içine dalmanız çok kolay oluyor. 💭💔 Dizideki olay örgüsü kadar, oyuncuların performansları da hayranlık uyandırıcıydı. Pedro Pascal’a özellikle ayrı bir parantez açmak gerek. ❤️ Onun varlığı ekrana o kadar güçlü bir enerji katıyor ki, sahneler sırf onun performansını izlemek için bile değerli hale geliyor. 🌟Ellie’yi canlandıran Bella Ramsey de rolünün hakkını fazlasıyla vermiş. İkilinin arasındaki dinamik, dizinin duygusal yükünü sırtlayan en önemli unsurlardan biriydi. Özellikle Joel ve Ellie arasında zamanla oluşan o derin bağ, dizinin her sahnesine sıcak bir dokunuş katmış. Finale gelecek olursam… Evet, bazıları için beklenmedik olabilir ama bence hikayenin gidişatına baktığınızda bu son, oldukça doğal bir sonuç gibi hissettirdi. Joel ve Ellie’nin ilişkisi bu kadar güçlenmişken başka türlü bir son düşünülemezdi diye düşünüyorum. Ancak finalin bıraktığı o sorular ve Ellie’nin her şeyi öğrendikten sonra vereceği tepkiler, ikinci sezona dair büyük bir merak uyandırıyor. Bu tür dizilerde genelde ikinci sezon biraz göz korkutur; ilk sezonun başarısının gerisinde kalır diye düşünürüm ama "The Last of Us" o kadar sağlam bir temel kurmuş ki ikinci sezona dair umutlarım yüksek. Arayı çok açmadan onu da izlemek için sabırsızlanıyorum. Hikayenin temelindeki hayatta kalma mücadelesi, sadece bir kıyamet senaryosu sunmaktan öte, insan ilişkilerinin ne kadar karmaşık ve derin olabileceğini de gösteriyor. Özellikle böylesine zorlu bir dünyada doğru ve yanlış kavramlarının ne kadar gri olduğunu izlemek beni fazlasıyla etkiledi. 🎭 Dizinin bu kadar başarılı olmasının temel sebebi de bu zaten: Sizi sadece olaylarla değil, karakterlerin duygularıyla da içine çekiyor. Hâlâ izlemediyseniz, mutlaka bir şans verin derim. Hem duygusal hem de etkileyici bir hikaye. Bittiğinde “Keşke biraz daha sürseydi” diyeceğiniz türden.🌟

crowthera 1 year ago

Paket

Sebastian Fitzek

7 Gönderi

Spoiler içeriyor Fitzek’in 'Terapi' adlı kitabını okuduğumda oldukça etkilenmiş ve beğenmiştim; bu yüzden Paket için de beklentim yüksekti. Kitabın kapağı ve arka kapak yazısı da oldukça ilgi çekici; “yüksek dozda gerilim” sözü ise baştan merak uyandırmayı başarıyor. Ancak okudukça bu beklentinin karşılanmadığını…devamı

crowthera 1 year ago

Hyunam - Dong Kitabevi

Hwang Bo - Reum

63 Gönderi

Kitabin arka yazısıyla giriş yapmak istiyorum :) Youngju her şeyi doğru yapmıştır; üniversiteye gitmiş, düzgün bir adamla evlenmiş, saygın bir işe girmiştir. Sonra bir anda her şey altüst olur. Tükenmişlik hissiyle eski hayatını terk eder, zirvedeki kariyerini bırakır, kocasından boşanır…devamıKitabin arka yazısıyla giriş yapmak istiyorum :) Youngju her şeyi doğru yapmıştır; üniversiteye gitmiş, düzgün bir adamla evlenmiş, saygın bir işe girmiştir. Sonra bir anda her şey altüst olur. Tükenmişlik hissiyle eski hayatını terk eder, zirvedeki kariyerini bırakır, kocasından boşanır ve hayalinin peşinden gider. Bir kitapçı dükkânı açar... Hwang Bo Reum’un Hyunam-Dong Kitabevi, hayatımızdaki çıkmazları, hayal kırıklıklarını ve sonunda huzuru bulma arayışını derinlemesine ele alan bir roman. Her kitap, farkında olmadan hayatımızda bir iz bırakır. Ancak bazıları tam da ihtiyacımız olan anda çıkar karşımıza ve etkileri çok derin olur. Bu roman benim için de böyle bir anlam taşıyor. Youngju, bir gün tüm geçmişini ardında bırakıp Seul'ün şirin bir mahallesinde kitapçı açarak yeni bir hayata adım atar. Yıllarca “doğru” denilen seçimleri yaptıktan sonra her şeyi silip baştan başlaması, başlı başına cesur bir karar. Kitabevi, onun için sadece bir iş yeri değil, aynı zamanda yeniden keşfettiği bir dünya olur. Ve zamanla burası, hayatın yüklerinden kaçıp sığınan birçok insanın da evi haline gelir. Yalnız bir baristadan mutsuz bir ev hanımına, Youngju’da özel bir şeyler gören bir yazara kadar, kitapçıya yolu düşen herkesin kendi geçmişi, hayal kırıklıkları ve arayışları vardır. Hepsi de bu sıcak ortamda yeniden huzur bulur. Minjun, bu karakterlerden biri ve beni derinden etkileyen bir hikayeye sahip. Parlak bir geleceğe adım atmak üzereyken kendini rekabetin ve hırsın ön planda olduğu bir iş ortamında buluyor ve burada nefes alamadığını fark ediyor. Bu noktada, Hyunam-Dong Kitabevi’yle yolları kesişiyor ve kendini bulma yolculuğuna başlıyor. Minjun’un yanı sıra, lise öğrencisi Minchul ve annesi, huzuru kitapçının dinginliğinde bulan Jungseo, kitabevinin kahvesini aldığı dükkanın sahibi Jimi ve başarılı bir kariyerin ardından yazar olmaya karar veren Seungwoo gibi karakterler de bu hikayeye dahil oluyor. Hepsini tanıdıkça, onların hikayeleriyle aramızda bir bağ oluştuğunu hissettim. Sanki yaşadıkları hayal kırıklıkları ve umutlarla birlikte, ben de bir yolculuğa çıktım. Youngju, kitapçıyı sadece kitaplarla dolu bir alan olarak görmüyor; orayı kendi ruhunu yansıttığı sıcak bir mekan haline getirmeye çalışıyor. Bunun için de kitap söyleşileri, kitap kulübü toplantıları, yazarlık dersleri, film gösterimleri ve ardından roman uyarlamaları üzerine sohbetler gibi birbirinden özel etkinlikler düzenliyor. Bu etkinliklerin her biri öylesine içten ki, okurken “Keşke ben de orada olsaydım,” diye düşündüm. Hatta her ay bir yazarla soru-cevap yapıp, yazılarıyla ne kadar benzediklerini sormak da çok ilgi çekici olurdu. Bu etkinliklerden birinde Youngju, yazar Seungwoo’ya şu soruyu soruyor: “Bir yazıyı okurken en çok dikkat ettiğiniz şey nedir? Cümleler mi?” Seungwoo’nun yanıtı ise romanın tüm özünü yansıtıyor: “Ses. Yazarın sesi. Cümle biraz acemice olsa da güzel bir sese sahip yazarların yazısını okuyunca hâkim olduğu gücü hissedebiliyorsunuz. Güzel cümleleri kayda değer kılanın bu ses olduğunu düşünüyorum; çünkü güzel cümleler bireyin sesini net bir şekilde ortaya çıkarıyor.” İşte Hyunam-Dong Kitabevi, yazarın samimi ve etkileyici anlatımıyla her satırında beni derinden etkiledi. Roman boyunca edebiyat, yazarlık, okurluk, kitaplar ve kitapçılar hakkında pek çok şey dile getiriliyor. Kitabın satırlarında dolaşırken şu sözler dikkatimi çekti: “Yazarın engin anlayışının okuyucunun kalbine dokunması; o dokunuşun, okuyucunun hayatı anlamasına yardımcı olması.” “Yaşama dair öğeler barındırması. Öylesine söylenmiş sözler değil, derin bir bakış açısıyla dürüstçe yazılması.” Aslında Hyunam-Dong Kitabevi de tıpkı bu cümlelerdeki gibi içtenlikle kaleme alınmış; yazarın sesi o kadar samimi ve dürüst ki, roman her yönüyle kendine özgü bir sıcaklığa sahip. Kitabı zorlanmadan okurken oldukça sade ama güçlü bir dille hikayesini anlatıyor yazar. Sonuç olarak, Hyunam-Dong Kitabevi, sadece kitapların bulunduğu bir mekan değil, aynı zamanda hayatı yeniden keşfetme yolunda bize rehberlik eden, huzurlu bir sığınak olabilir diye düşünüyorum.

crowthera 1 year ago

Martin Eden

Jack London

331 Gönderi

Spoiler içeriyor Martin Eden ~ Jack London Selam 🙋‍♀️Uzun zamandır okumaya çalıştığım ama derslerden dolayı yarım bıraktığım Martin Eden’i sonunda bitirdim. Bu kitabın yeri ben de ayrı okuduğum ilk Jack London kitabı. Kitapta aşk hikayesinin yanında insanın kendini bulma ve sınıf atlama…devamıMartin Eden ~ Jack London Selam 🙋‍♀️Uzun zamandır okumaya çalıştığım ama derslerden dolayı yarım bıraktığım Martin Eden’i sonunda bitirdim. Bu kitabın yeri ben de ayrı okuduğum ilk Jack London kitabı. Kitapta aşk hikayesinin yanında insanın kendini bulma ve sınıf atlama mücadelesi de okuyoruz. Martin Eden, hayatını ve hedeflerini yeniden inşa etmeye çalışan bir genç adamın içsel çatışmalarını, arzularını ve hayal kırıklıklarını öyle derinlemesine yaşıyor ki okurken kendimi sık sık onun yerinde buldum. Martin Eden, eğitim almamış, işçi sınıfından bir denizci. Hayatında büyük bir değişiklik yapmadan, kendi halinde yaşarken bir gün Ruth’a aşık oluyor. ❤️‍🩹(en büyük yanlışı maalesef 🥺) Ruth, “üst sınıfa” ait bir kadın; güzelliği, eğitimi ve hayat tarzıyla Martin’den çok farklı biri. Ruth’a olan aşkı, Martin'i bambaşka bir yola sokuyor. Ruth için, onun dünyasında kabul görebilmek için bir anda okuma ve öğrenme hevesiyle doluyor. Kitaplar arasında kayboluyor, kendini geliştirmeye çalışıyor ve toplumda yükselmeye kararlı bir hale geliyor. Jack London, Martin'in eğitim alma isteği ve kendi çabasıyla hayatını değiştirme arzusunu öyle gerçekçi anlatmış ki bu yolculuğun içindeki yalnızlığını da hissediyorsunuz. Martin, bilgiye ulaştıkça çevresindekilere yabancılaşmaya başlıyor; öğrenmek, onun için adeta bir özgürleşme ama bir yandan da ağır bir yük haline geliyor. Ruth’un çevresine uyum sağlamak uğruna verdiği mücadele, Martin'in hayal kırıklıklarıyla birleştiğinde yaptığı fedakarlığa da değer mi diye sormadan edemedim. Martin’in çevresi tarafından sürekli bir sınava tabi tutulması da oldukça çarpıcı. Onu küçümseyen, anlamayan, hatta alaya alan insanlar var etrafında. Bu da Jack London’ın toplum eleştirisini oldukça keskin bir şekilde ortaya koyuyor. Martin'in yaşadığı bu dışlanma ve küçümsenme, toplumun insan üzerinde kurduğu baskıyı ve başarıya ulaşmak uğruna verilen savaşın yalnızlaştırıcı yanını da gösteriyor. En sarsıcı kısım ise Martin’in hikayesinin sonunda yaşadığı hayal kırıklığıydı. Hayallerine ulaştığında aslında aradığı şeyin bu olmadığını fark etmesi, onun için bir dönüm noktasıydı. O yolculuğun sonunda anladığı şey, belki de hepimizin ders çıkarması gereken bir nokta: Başarıya ulaşmak, en başında düşündüğümüz kadar anlamlı mı? Martin, aslında hayatta aradığımız başarı ve tatminin ne kadar geçici olduğunu, o başarı uğruna harcadığımız basit mutlulukları ve huzuru kaybetmememiz gerektiğini hatırlatıyor. Ayrıca Martin’in kararlılığı, azmi en etkileyici yönlerinden biriydi. Onun "Buralara nereden geldiğimi biliyorum, gidecek daha çok yolumun olduğunu da biliyorum ve gerekirse dizlerimin üstünde sürünerek de olsa oraya gideceğim" dediğinde, onun tüm gücünü ve vazgeçmeyen yapısını derinden hissettim. Martin Eden, aslında kendi içinde sürekli bir savaş veren, içindeki boşlukla ve hayalleriyle yüzleşen bir insanın hikayesi. London’ın anlatımı adeta bir roller coaster gibi. 🎢 Başlarda çok hızlı ve sürükleyici başlayan roman, yavaş yavaş yükseldi, zirveye ulaştığında ise yazar en tepeden aşağıya hızla bıraktı. Hala düşündüğümde üzülüyorum, etkisinden çıkmak zor. Herkesin okumasını gönülden tavsiye ediyorum.

crowthera 2 years ago

Öğrenci Kız

Osamu Dazai

5 Gönderi

"Mutluluk bazen bir gün geç gelir" Diyor kitabında Osmu Dazai Sonunda Japon edebiyatına başladım ve ilk kitabım Osamu Dazai'nden "Öğrenci kız"oldu🎐Farklı kültürlerin yaşanmışlıklarını, hikayelerini keşfetmek her zaman ilgimi çekmiştir. Daha önce hiç Japon edebiyatından bir kitap okumamıştım, bu yüzden çok…devamı"Mutluluk bazen bir gün geç gelir" Diyor kitabında Osmu Dazai Sonunda Japon edebiyatına başladım ve ilk kitabım Osamu Dazai'nden "Öğrenci kız"oldu🎐Farklı kültürlerin yaşanmışlıklarını, hikayelerini keşfetmek her zaman ilgimi çekmiştir. Daha önce hiç Japon edebiyatından bir kitap okumamıştım, bu yüzden çok duyduğum "Öğrenci Kız" ile başlamaya karar verdim. İyi ki de böyle yapmışım; kitap o kadar akıcıydı ki, elime alıp okumaya başladığımda bir anda sonuna gelmiş oldum.✨️ Osamu Dazai, bu öyküyü babası ölen bir genç kızın iç dünyasını ve günlüklerini temel alarak yazmış. Tokyo’da yaşayan bir kızın bir gününü anlatırken, yoğun duygular, iç çatışmalar ve ergenlik döneminin getirdiği gelgitleri ustalıkla yansıtmış. Kitapta dikkatimi çeken unsurlardan biri, diyalogların olmamasıydı. Buna rağmen, akıcılığından hiçbir şey kaybetmemesi gerçekten etkileyiciydi. 💭📖 Osamu Dazai'nin "Öğrenci Kız"ı, 1939’larda yazılmasına rağmen, o zamanki sorunların bugün hâlâ geçerliliğini koruması üzücü bir gerçek. Kitapta Tokyo’da yaşayan bir genç kızın bir gününe tanıklık ederken, onun iç dünyasında geziniyoruz. Bu içsel yolculuk, dönemin ruh halini yansıttığı kadar, bugün bile son derece güncel hissettiriyor. Zaman geçse de insan deneyimlerinin değişmeyen tarafları olduğunu fark etmek oldukça etkileyici. Yazar, yıllar öncesinden bugüne sesleniyor gibi.2024’te bu kitabı okurken, geçmişle günümüz arasındaki bu bağlantı beni derinlemesine düşündürdü. Bir yazarın arkasında böyle güzel eserler bırakması gerçekten muazzam bir şey olmalı. 📜🕰 Sonu da oldukça güzeldi; sakin bir şekilde bitiyor ve içindeki mesajlar, düşünceler ile güzel bir şekilde bağlanıyor. "Öğrenci Kız", benim için ara ara okuyacağım bir eser olacak, tıpkı favorim olan "Momo" gibi. Her ne kadar bir kızın bir gününü anlatsa da, içerdiği duygular ve düşünceler, evrensel bir derinlik taşıyarak herkesin iç dünyasında yankı bulabilecek nitelikte. Bu kitabı mutlaka tavsiye ederim; akıcı ve sürükleyici bir deneyim arayanlar için harika bir başlangıç olabilir 🙃 Sıradaki okuyacağım Osamu Dazai’nin hangi kitabı olmalı, önerilere açığım.🖋📚

crowthera 2 years ago

Guguk Kuşu

J. K. Rowling

2 Gönderi

Ne yazık ki "Guguk Kuşu", elime alıp hızla bitirdiğim kitaplardan biri olamadı. Gereksiz detaylarla fazlasıyla uzatılmış cümleler, bir noktadan sonra beni yormaya başladı. O kadar ki, sürekli ara vererek okuma ihtiyacı hissettim. Bu da kitabı bitirmemi iyice geciktirdi. Kitap ne…devamı

crowthera 2 years ago

Gizli Gerçek

Aneesh Chaganty

64 Gönderi

Yine yeniden ben 🙃🙃 Eylül ayını ayrı bi seviyorum nedense hep bi yenilik bi başlangıç havasi verdiğinden belki de.. Yapılacaklar listesi hazır yapmak kaldi sadecee • Okuduğum kitaplar analiz edilecek • Dizilere devam edilecek • Ve tabi ki İngilizce ilerletilecek…devamı