(@) - Raf

10/10 luk bir anime. O kadar sade, o kadar doğal ve o kadar duygu yüklüydü ki film bittiğinde kalakaldım öyle. 45 dakikalık bir anime ama keşke daha uzun sürseydi, çok güzeldi. Hikaye, küçük bir kız olan Hotaru’nun, bir yaz günü…devamı

crowthera 1 year ago

Aradığın Şey Kütüphanede Saklı

Michiko Aoyama

12 Gönderi

🎑 Yine çok satanlar listesinde sıkça karşılaştığımız bir kitapla geldim. Aradığın Şey Kütüphanede Saklı, akıcı ve samimi bir anlatıma sahip. Okurken içine çekiliyorsunuz ve hikâyelerin içinde kendinize dair anlamlar buluyorsunuz. Bu yönüyle sevdim ancak son zamanlarda benzer türde kitaplar okuduğum…devamı

crowthera 1 year ago

Monster

In-ho Hwang

3 Gönderi

Açıkçası, filme belirli bir beklentiyle başladım ama ne yazık ki biraz düşük kaldı. Daha iyi aksiyon ve gerilim sunan Kore filmleri varken, bu yapım pek tatmin edici değildi. Oyunculuklar ise filmin en iyi yanıydı. Özellikle Tae Soo karakterini canlandıran Lee…devamı

crowthera 1 year ago

Yüzüklerin Efendisi: Yüzük Kardeşliği

Peter Jackson

173 Gönderi

Yüzüklerin Efendisi: Yüzük Kardeşliği uzun zamandır izlemek istediğim bir filmdi, sonunda başlayabildiğim için gerçekten mutluyum. Hem görsel açıdan hem de hikâye anlatımı bakımından inanılmaz bir iş çıkarılmış. Çekildiği dönemi düşününce efektlerin hala bu kadar etkileyici olması da ayrı bir başarı.…devamı

crowthera 1 year ago

Sessiz Hasta

Alex Michaelides

56 Gönderi

Kitap amazonda çok satanlarda olunca bir şans vereyim dedim. Kitabın türü psikolojik gerilim olarak geçiyor. Fakat gerilim hissi pek baskın değildi. Daha çok psikolojik derinliğiyle öne çıkıyor. Konusu oldukça ilgi çekici: Ünlü ressam Alicia Berenson, mutlu bir evliliği varmış gibi…devamı

crowthera 1 year ago

Yeonnam-dong'un Neşeli Çamaşırhanesi

Kim Jiyun

6 Gönderi

Bu tarz kitap kapaklarına otomatik çekiliyorum sanırım 🤓 Çok hoş ambiyansı var. Gelelim kitabımıza.. İlk söyleyebileceğim şey, tam bir Kore dizisi tadında olmasıydı. Okurken sahneler gözümde canlandı, atmosferi hissettim. Bu açıdan oldukça akıcı ve kolay okunabilen bir kitaptı. Kitabın konusuna…devamı

crowthera 1 year ago

Ye Dua Et Sev

Ryan Murphy

61 Gönderi

- Bu sabah ne hissettiğimi biliyor musun? - Hiç bir şey. Tutku yok, kıvılcım yok, inanç yok, sıcaklık yok. - Buna "kötü bir dönem" deme aşamasını çoktan geçtim sanırım. - Artık böyle biri olacağım düşüncesi... ölümden bile kötü. Bugün yemekte…devamı

crowthera 1 year ago

Yuva

Judith Hermann

4 Gönderi

İki günlük okumadan sonra güzel bir kitabın daha sonuna geldim. Yuva tam da ihtiyacım olan kitaplardan biriydi. Belki de uzak, sessiz bir sahil kasabasında, hayatı biraz daha basitleştirerek yaşama fikri her zaman içimde bir yerlerde durduğu içindir. Az eşya, az…devamıİki günlük okumadan sonra güzel bir kitabın daha sonuna geldim. Yuva tam da ihtiyacım olan kitaplardan biriydi. Belki de uzak, sessiz bir sahil kasabasında, hayatı biraz daha basitleştirerek yaşama fikri her zaman içimde bir yerlerde durduğu içindir. Az eşya, az insan, ama bolca kendinle baş başa kalabilme fırsatı… Kitap kapağı da tam olarak bu hissi yansıtıyor. Daha okumaya başlamadan bile hikâyenin ruhunu hissettiren, içindeki dinginliği ve melankoliyi anlatan bir kapak… O resme bakınca, anlatılan o küçük sahil kasabasının sessizliğini, rüzgârın serinliğini, denizin tuzlu kokusunu hissediyorsunuz. Yalnız ama huzurlu bir atmosfer… Tıpkı kitabın kendisi gibi, kapak da fazlalıklardan arınmış, sade ama güçlü. Aslında hikâye tam da bu atmosferin içinde geçiyor. Orta yaşlı bir kadın, hayatında yeni bir başlangıç yapma kararı alıyor. Kızı dünyayı keşfetmeye çıkmış, eşi ise Berlin’de kalmıştır. O ise geçmişinden ve alışkanlıklarından uzaklaşarak Kuzey Denizi kıyısındaki küçük bir kasabaya taşınır. Burada ağabeyinin yanında çalışmaya başlar, yeni insanlarla tanışır ve kendi içinde bir yolculuğa çıkar. Roman, bir yandan geçmişle hesaplaşmayı ve değişimi kabul etmeyi işlerken, diğer yandan yalnızlık, aidiyet ve kendini bulma gibi temaları ele alıyor. Romanın dili de aynı sadelikte. Gereksiz süslemeler yok, her şey tam kararında. Mekân betimlemeleri çok detaylarda boğulmadan, abartıya kaçmadan yazıldığı için rahatlıkla gözümde canlandırabildim. Yazar kelimeleri öyle dikkatli seçmiş ki az ama öz bir anlatımla tüm duyguları anlatıyor. Yuva, tam anlamıyla minimalist bir roman ama içinde taşıdığı duygular oldukça yoğundu. Okurken birçok cümlenin altını çizme ihtiyacı hissettim. Hepsi birbirinden anlamlı, birbirinden gerçekçi düşüncelerdi. Bazılarını birkaç kez dönüp tekrar tekrar okudum. Bazı kitaplar, isimleriyle bile sizi içine çekmeyi başarır. Yuva'da onlardan biri oldu benim için. Hem adıyla hem atmosferiyle insanı düşündüren, kendi iç yolculuğuna çıkaran bir roman. Hayatın en basit anlarını bile sakince anlatan kitapları seviyorum. Sabah kahvesinin kokusunu, sahilde bisiklet sürmenin verdiği özgürlüğü, gecenin koyu maviliğini… Tüm bunları süslemeden ama içtenlikle anlatan romanlar bende her zaman iz bırakıyor. Yuva da tam olarak böyleydi. Sakin ama derin. Dolu dolu ama hiç yorucu değil. Bittiğinde bir süre sessizce düşündüren kitaplardan… Ve sanırım ben en çok böyle kitapları seviyorum. 💌 Sonra gerçekten ikiye bölündüğümü düşündüm - bedenimin değil, daha ziyade zihnimin. Belki kalbimin. Kalbim ikiye bölünmüştü, oradaydım ve bambaşka bir yerdeydim. Çok uzaklarda başka bir yerde. Sonra geçti. Geçip gitti, öyle bir hızla geçip gitti ki yanıldığımı düşündüm. 💌 Yolculuk sabahı erken kalktım. Bir kahve içtim, sonra bir kahve daha, gökyüzü kümülüslerle kaplıydı, hava çok sıcak ve boğucuydu, hiç rüzgâr esmiyordu, fırtına öncesinde olduğu gibi. Kahve fincanını yıkadım, şofbeni kapattım, yatağımı topladım. Bütün fişleri prizlerden çıkardım, boş buzdolabının da fişini çektim, ana vanayı kapattım. Bavulumu koridora, kapının yanına koydum. balkona çıkıp bir sigara yaktım. Yağmur yağsın diye bekledim. Öğlene doğru ilk damlalar düştü, asfalttan buhar çıktı, etrafa ıslak toz ve bitki kokusu yayıldı. Evet. Bu kadar, sana anlatmak istediğim buydu. 💌 "Senin köklerin nerede, dedi. Ah, sanırım benim köküm yok, dedim. Bana öyle bakma. Bu çok normal. Bazı insanların kökleri vardır, bazılarının yoktur." 💌 Sanki bir suç mahalliymiş, kan gölüne dönmüş ve koca bir ekip gelip tüm izleri yok etmiş gibi eve bir boşluk hakimdi. Tabula rasa 💌 "Detayları değil, daha ziyade ruh hallerini, mevsimleri, ışığı ya da sıcaklığı hatırlıyorum." 💌 Sevgi. Şefkat. Zor ama hayat ışığım sönmeden önce böyle bir şey yaşayabildiğim için mutluyum. Minnettarım. 💌 Yaz bana. Ne okuduğunu, ne bulduğunu, neyi elden çıkardığını, neyi elde tuttuğunu anlat, yalnızım ve seni çok özlüyorum. 💌 İnsanlarda dinmek bilmeyen bir açlık, dinmek bilmeyen bir susuzluk var, her seferinde yiyip içebileceklerinden daha fazlasını sipariş ediyorlar, ölçüsüzler, güzel manzaranın karşısında bu güzel manzarayı son kez görüyorlarmış gibi oturuyorlar.

crowthera 1 year ago

Kahve Soğumadan Önce

Toshikazu Kawaguchi

29 Gönderi

☕️ Geçmişe gidebilseydiniz kiminle buluşmak isterdiniz? Kahve Soğumadan Önce, Japonya’daki küçük bir kafede geçen, zaman yolculuğunu konu alan duygusal bir roman. Bu kafede belirli bir kurala uyan kişiler, geçmişe veya geleceğe kısa bir yolculuk yapabiliyor. Ancak, yolculuğun birkaç önemli şartı…devamı☕️ Geçmişe gidebilseydiniz kiminle buluşmak isterdiniz? Kahve Soğumadan Önce, Japonya’daki küçük bir kafede geçen, zaman yolculuğunu konu alan duygusal bir roman. Bu kafede belirli bir kurala uyan kişiler, geçmişe veya geleceğe kısa bir yolculuk yapabiliyor. Ancak, yolculuğun birkaç önemli şartı var: •Sadece kafede bulunan bir sandalyeye oturarak yolculuk yapılabiliyor. •Yolculuk sırasında kafe dışına çıkılamıyor. •Geçmiş değiştirilemiyor. •En önemlisi, kahve soğumadan önce geri dönmek gerekiyor Öncelikle, bu kitabı ne kadar sevdiğimi söyleyerek başlamak istiyorum. Yazarla ilk tanışmam ama anlatımına bayıldım. Uzun zamandır bu kitabı çok satanlarda görüyordum ve sonunda bir şans vermek istedim. İyi ki de alıp okumuşum. Roman, dört farklı kişinin hikâyesini anlatıyor: Sevgilisini tekrar görmek isteyen bir kadın, kocasından bir mektup almak isteyen bir eş, kızına geçmişten bir şeyler söylemek isteyen bir anne ve kardeşiyle son kez konuşmak isteyen bir abla… Beni en çok etkileyen hikâye, anne ve çocuğunun hikâyesi oldu. Gerçekten çok duygusal ve melankolik bir anlatımı vardı, okurken içime dokundu. Son zamanlarda Japon edebiyatına merak sardım ve bu kitap, sevdiğim slice of life tarzını tam anlamıyla yansıtan bir hikâyeye sahip. Bu türde olan kitapları, dizileri çok seviyorum.Hayatı olduğu gibi anlatan, içtenliğiyle insanın içine işleyen kitapları okumayı seviyorum. Kahve Soğumadan Önce de tam olarak böyle bir kitaptı. Japon edebiyatını sevmemin nedeni sanırım tam olarak bu. Gerçekleri süslemeden, olduğu gibi anlatıyor. Ne aşırı dram var ne de abartılı olaylar. Bu yüzden bazılarına Japon edebiyatının o mesafeli anlatım tarzı soğuk veya durağan gelebiliyor ama ben tam tersine, bu sadeliğe bayılıyorum. Yazarın dili de oldukça akıcı, öyle yoğun betimlemelerle sizi yormuyor ama hissettirmek istediği duyguyu doğrudan veriyor. Sanki o kafeye gerçekten gidip o sandalyeye oturmuşsunuz gibi hissettiriyor. O sandalyeye oturur muyum diye de düşünmedim değil kitap boyunca. Çünkü bazen aklıma o ana geri dönebilsem de değiştirsem dediğim zamanlar oluyor ama böyle bir şey olsaydı bile ne yazık ki şimdiki zamanın değiştiremiyorum kitaba göre 😂 olsaydı ama kesin geçmişe giderdim 👀 Kitabın sonunda hissettiklerim o kadar güzeldi ki, yazarın diğer kitabını da hemen okuyacağım. Keşke tüm kitapları biran önce çevrilse 💖

crowthera 1 year ago

Fareler ve İnsanlar

John Steinbeck

301 Gönderi

Spoiler içeriyor "Üzülme," dedi. "Bazen mecbur kalır insan." Fareler ve İnsanlar, John Steinbeck’in en ünlü eserlerinden biri ve gerçekten etkileyici bir hikâyeye sahip. Kitabı okurken insanda hem umut hem de büyük bir hüzün bırakan bir anlatımı var. Basit bir dille yazılmış gibi…devamı"Üzülme," dedi. "Bazen mecbur kalır insan." Fareler ve İnsanlar, John Steinbeck’in en ünlü eserlerinden biri ve gerçekten etkileyici bir hikâyeye sahip. Kitabı okurken insanda hem umut hem de büyük bir hüzün bırakan bir anlatımı var. Basit bir dille yazılmış gibi görünse de, alt metni o kadar güçlü ki, üzerine düşündükçe daha da derinleşiyor. Özellikle George ve Lennie’nin dostluğu beni çok etkiledi. Bir yanda George’un sert ama koruyucu tavrı, diğer yanda Lennie’nin çocuksu saflığı... Lennie’nin koca cüssesiyle aslında bir çocuk kadar masum oluşu, ama bu masumiyetin dünyada ne kadar yer bulabildiği... İşte orası çok ama çok üzücü. Lennie’nin sevdiği şeylere zarar vermesi, istemeden felaketlere yol açması, aslında dünyanın bazı insanlar için ne kadar acımasız olduğunu gösteriyor. Ama beni en çok etkileyen şey, George ve Lennie’nin hayata tutunmalarını sağlayan hayalleriydi. Belki gerçekleşmesi zordu ama o kadar masumdu ki... Tek istedikleri kendilerine ait bir toprak parçasıydı. Kendi yiyeceklerini ekip biçmek, kimseye muhtaç olmadan gül gibi geçinip gitmek... O küçücük hayal, onların zor ve acımasız dünyasında nefes almalarını sağlayan bir umuttu. Okurken ben de onlarla birlikte o hayalin içinde kayboldum. Ancak Steinbeck, hayata dair acı bir gerçeği gözler önüne seriyor: Her hayal gerçekleşmez. Ve en çok üzüldüğüm, beni en derinden etkileyen kısım ise George’un Lennie’yi öldürmesi oldu. Hiç beklemiyordum, benim için büyük bir sürprizdi ama ne yazık ki acı bir sürpriz... Hep George’un, Lennie ne yaparsa yapsın onu kurtaracağını düşünmüştüm. Onu her zaman koruyan, her zorluktan çekip çıkaran George’un, en sonunda böyle bir karar almak zorunda kalması... Bana göre Fareler ve İnsanlar, insanın hayalleriyle, gerçeklerle ve yalnızlıkla yüzleştiği bir hikâye. Basit gibi görünen karakterlerin içinde aslında çok derin yaralar var. Kitabı kapattıktan sonra uzun süre etkisinden çıkmak zor oldu.🥹💔