(@) - Raf

Anlamayan kişilerin bomboş dediği bir film fakat izledikçe anladım ki boş bir film değil. O kadar iyi olmasa da bomboş değildi. Kısaca filmi özetleyecek olursam; zengin insanların -idealistlerin- halktan 'cahil' denilen kesimlerden kaçırdıkları insanları malikanede avladıkları sıradan bir kurgu. Fakat…devamı

diaspora 4 years ago

Kahve eşliğinde psikoloji ve felsefe ağırlıklı filmler izlemek istiyorum. O zaman bunu mutlaka izle dediğiniz filmler var mı? 🌺

diaspora 4 years ago

Aşkımız Eski Bir Roman

Ahmet Ümit

39 Gönderi

Kitabı az önce okumayı bitirdim. İsminden romantik gibi bir algı oluşsa da tam bir polisiye kurgusuydu. Ahmet Ümit okuyanlar bilir ki, sonunda daima şaşırırız. Ters köşe olur, saatlerce boş boş düşünürüz. Bu da öyle bir kitaptı. Tek fark; şimdiye kadar…devamı

diaspora 4 years ago

Şeytan Kadın

Kaneto Shindo

2 Gönderi

14. yüzyıl Japonya’sında savaş atmosferindeyiz... Ailenin erkekleri savaşa gittiği için yalnız kalan gelin ve kayınvalide, bataklığa giren samurayları öldürerek açtıkları çukura atarlar ve zırhlarını yiyecek karşılığında satarak geçinirler. Bir gün çalıların arasında komşuları Hachi’yle karşılaşmalarıyla işler değişir. Hachi, genç kadına…devamı

diaspora 4 years ago

The Stranger by the Beach

Akiyo Oohashi

9 Gönderi

Spoiler içeriyor Bugün mükemmel bir filmi yorumlayacağım. Uzun zamandır izlemeyi planladığım ama bugün bunu başardığım bir film. Aşık olmak istedim. Acısıyla tatlısıyla birine aşık olmak istedim. Bir deniz kenarında roman yazan eşcinsel bir gencin ilgisini her gün gelip deniz kenarında oturan bir…devamı

diaspora 5 years ago

Uçurtmayı Vurmasınlar

Tunç Başaran

50 Gönderi

Bir soğuk Ankara sabahında okuluma giderken her zaman uğradığım bakkal amcaya uğradım. Çok yalnız bir adamdı. Lisemin ilk senesinde tesadüf eseri girip muhabbet etmiştim. Lise sona kadar da her sabah uğrayıp çay ve kahve içer muhabbet ederdik. İşte öyle bir…devamıBir soğuk Ankara sabahında okuluma giderken her zaman uğradığım bakkal amcaya uğradım. Çok yalnız bir adamdı. Lisemin ilk senesinde tesadüf eseri girip muhabbet etmiştim. Lise sona kadar da her sabah uğrayıp çay ve kahve içer muhabbet ederdik. İşte öyle bir gündü. Gazeteler hakkında konuşuyorduk. Kimi gazeteyi yerden yere vururken kimini de öve öve bitiremiyorduk. Tabi gazetecilik hakkında da birkaç atışmamız oluyordu. O gün de bunlar üzerine tartışırken birden gazetenin birinin içinden bir kitap çıkarıp bana verdi. ‘’Al bakalım, düşüncelere ilk adımını at.’’ Dedi. Güldüm ve kitabı aldım. O gün otobüste eve gidene kadar onu okudum. Etrafımdaki insanlara aldırmaksızın hıçkıra hıçkıra ağladım. Az sayfalı bir kitaptı zaten. Eve gidene kadar bitti. Eve vardığımda ise annem ve babam çok endişelendi. Ama başımdan geçen şeyleri anlattım. Daha doğrusu Barış’ın başından geçenleri anlattım. Babamla karşılıklı biraz daha ağladık. Bu ülkenin ya da tüm dünyanın eksiklerini ilk kez o zaman düşünmeye başladım. İlk defa düşüncelerim başkalarının dediklerine göre değil kendi düşüncelerime göre şekillenmeye başladı. O gün benim düşüncelerimin doğuşu oldu. İlk adımlarımı attım. Düşündüm durdum, düşünmenin nasıl bir suç olduğunu. O gece kitabı bir kez daha baştan sona okudum. Çocuk aklıyla iyice bilendim tüm hayata. Sabah olduğunda ise her zamanki uyuşukluğumla otobüse yetiştim. Tek bir fark vardı. İçimde yepyeni bir şeyler filizleniyordu ve bunu sağlayan bir kitap olmuştu. Bakkal amcaya uğrayıp başımdan geçenleri anlattığımda gülümsedi. Ve benim ben olmamı sağlayan cümlelerden birini dile getirdi. ‘’Kömürdün, elmas oldun. Parlamaya devam et.’’ Kendimce yorumladım bu cümleyi uzun zaman. Her aklıma gelişinde farklı farklı anlamlar çıkardım. Ama o elmas bendim. O elmas düşünmeyi öğrenen ve savunan herkesti. İşte o kitabın filmini açıp izledim. Ağladım saatlerce. Diyeceksiniz bu kız da ne çok ağlıyor. İzleyin, okuyun hak vereceksiniz. Neyse gelgelelim beni parlatan o kitaba, o filme... Annesinin hapis cezası yüzünden hapishanede büyümek zorunda kalan o güzel adıyla Barış, bütün mahkumların neşe kaynağıdır. Fakat biriyle o kadar yakındır ki bu bambaşka bir sevgidir. O kişi, siyasi mahkumlardan biri olan İnci’dir. Aralarındaki bağ o kadar derindir ki ilmek ilmek sevginin kazındığını hissedersiniz kalbinize. Küçük Barış ile İnci arasında gelişen bu sevgi dolu dostluk, hapishane duvarlarını bile delen koskoca bir dünya yaratmalarını sağlayıp bize birkaç tane gülümseme katacaktır. Öncelikle Tunç Başaran ve Feride Çiçekoğlu'nun önünde saygıyla eğiliyorum. Bize gerçekleri böylesine vurucu bir şekilde anlattıkları için. Sonrasında ise Barış gibi özgür olmayı hak eden güzel çocukların; uçurtmalarının vurulmamasını, göklerde hep dalgalanmasını diliyorum. ‘’-Neden uçmuyor İnci? -Uçar bir gün.’’ . ‘’Anneler çocuklarını kitler mi?’’

diaspora 5 years ago

Babaya Mektup

Franz Kafka

96 Gönderi

Bugün normalde film yorumunda bulunacaktım fakat babamın doğum günü olması beni çok etkiledi ve bana babamı hatırlatan bir kitaba yorum yapmak istedim. Kitabı yazan Franz Kafka’nın üslubu beni her ne kadar yorsa da bu anlamlı eseri beni çok etkilemişti. Ayrıca…devamıBugün normalde film yorumunda bulunacaktım fakat babamın doğum günü olması beni çok etkiledi ve bana babamı hatırlatan bir kitaba yorum yapmak istedim. Kitabı yazan Franz Kafka’nın üslubu beni her ne kadar yorsa da bu anlamlı eseri beni çok etkilemişti. Ayrıca babamla olan ilişkimi hatırlatmıştı. Fakat ben daha şanslıydım. Hayatım boyunca benim için öncelik hep babam oldu. Bana yürümeyi, okumayı, ilerlemeyi ve mutluluğu babam öğretti. Hep yanı başımdaydı ve ne zaman titresem beni kollarımdan tuttu. Bu yüzden çoğu zaman duygusal olarak dizlerimin üzerine düşmedim. Babam, Kafka’nın babası gibi katı bir baba değildi ama en çok ondan korkardım. En çok onu sevdiğim gibi. Korkumun nedeni ise onu üzecek olmamdı. Çünkü karşımdaki koca adam her şeye ağlayacak kapasitede duygusal bir adamdı. Ve ben onu hep onurlandırmak istedim. Franz Kafka da ilk başta babasına kendini göstermek istiyor. İyi ya da kötü olarak. Bu beni çok etkiledi. Herkesin benimle aynı derecede şanslı olmamasına üzüldüm. Kitapta; babasına karşı serzenişini, isyanını kalbinizin en derinliklerinde hissedeceksiniz. Bu zamana kadar korkudan söylemeye cesaret edemediği sözlerin haykırışını beyninizin dokunulmamış köşelerinde tanıklık edeceksiniz. İşte bu kısım benim en hoşuma giden kısım. Dediğim gibi bana okumayı ve yazmayı öğreten babamdı ve sürekli olarak duygularımı bu şekilde aktaracağımı öğretmişti. Çünkü defalarca kez benim için yazdığı şiirleri bana okurdu. ‘Bak benim sana anlatamadığım duygular bunlar’ derdi. Oysa gözleriyle bile beni sevdiğini anlıyordum. Babamdan öğrendiğim çoğu şeyi uygulamayı çok severdim. Bu yüzden ilk yazımı da onun için yazdım. Onu ne kadar sevdiğimi, onun gibi gelişmiş bir birey olmayı ve yazar olmak istediğimi anlattım. Ondan sonra her şey aramızda bir sır gibi gelişti ve konuşmak ve iletişim kurmak yerine birbirimize mektuplar ve şiirler yazdık. Bunun yanı sıra karşılıklı çaylarımızı yudumlarken kitaplar okuduk. En içten yorumlar yaptık. İşte ben babamla büyüdüm. En çok babamı sevdim. Hep de enim olacak. Fakat Kafka’nın babası çok acımasızmış. Çocuğuna güler yüz göstermeden hep aşağılamış bu yüzden Kafka’nın tüm dünyası babası olmuş. İki küçük çocuk, iki küçük yürek ve babalarını tüm dünyası yapmış iki birey. Bazı şeylerin ne kadar yaşam kurtarıcı ve aynı anda ne kadar öldürücü olduğunu anladım. Bu yüzden çok etkilenmiş ve gözlerimden yaşlar akarak okumuştum. Ayrıca kendisi için önemli olan ufak şeylerin babası için önemsiz olması Kafka'yı çok derinden yaralamıştır. Ve kitapta şu şekilde ifade etmiştir. ''Beni çileden çıkaran şeyin seni etkilemesi gerekmez artık ya da tersi, senin için masumiyet olan benim için suç sayılabilir ya da tersi; sende sonuçsuz kalan bir şey beni mezara götürebilir.'' Birçok alıntı beni kitaptan alıp babama bakmaya zorlamıştı. İşte o anda güler yüzlü dev bir adamla karşılaşıp derince bir nefes almıştım. Bugün yüzünden gülüşleri solmayan o adamın doğum günü. Bir yılını daha benimle harcadı. Beraber kitap okuduk, beraber yazılar yazdık ve çokça fikir ayrılıklarında tartıştık. Benim dünyam bir yıl daha pespembe döndü. İyi ki doğdun dünyam. Beni korkak bir çocuktan güçlü bir kadına çevirdiğin için teşekkür ederim. Seni seviyorum! 💙 Birçok alıntıyı da sizler için aşağıya bırakıyorum. ‘’Mesele, çocuklarına vereceğin herhangi bir ders değil, örnek bir yaşamdı.’’ . ‘’Evet sen temelde iyi kalpli yumuşak bir insansın, ama her çocuk o iyiliği bulana kadar arayacak sabır ve korkusuzluğa sahip değildir.’’ . ‘’Biraz desteklenmeye, biraz dostça bir yaklaşıma, yolumun biraz açık tutulmasına ihtiyacım vardı, sense onun yerine yolumu kesiyordun.’’ . ‘’ Ben zayıf, çelimsiz, kırılgan; sen, güçlü, uzun ve iri yapılı. Kabinin içindeyken bile kendimi çelimsiz bir zavallı gibi hissediyordum, sadece senin karşında değil bütün dünyanın karşısında da öyleydi.’’

diaspora 5 years ago

İnsanlığımı Yitirirken

Osamu Dazai

10 Gönderi

Merhaba 👋🏻 Yorumlarımı buraya yazmayalı uzun zaman oldu. Açıkçası birçok kitap okuyup birçok şey izledim ama iş yorum yapmaya, açıklamaya gelince üşendim. İşte şimdi buradayım 🤧🧚🏻‍♀️ İyi okumalar 😼 Yazarla tanışmam Bungou Stray Dogs isimli anime sayesinde oldu.Yazarın en tanınmış…devamı

diaspora 5 years ago

The Killing

Veena Sud

13 Gönderi

Öncelikle merhaba 👋🏻 Çok çok uzun bir süredir yorumlarımı buraya yazmıyordum. Bu süre içerisinde sadece kitap okuyup bir dizi bitirebildim. Vize haftamda ve sadece ders çalışmak zorunda kaldım. Gel gelelim vize haftamda bile izlemeden duramadığım bu diziye. Hayatımın dizisi oldu...…devamı

diaspora 5 years ago

Psycho-Pass

Naoyoshi Shiotani

15 Gönderi

Merhaba! Bugün size bağımlılık yaratan ve asla başından kalkamayacağınız bir anime önereceğim. Bugün derslerimin artması sebebiyle anca 3. sezonuna başladım. Ve tabi ki şu bilgilendirmeyi de yapayım. Bu anime 3 sezon + 2 filmden oluşuyor. Ama ben sadece 1 filmini…devamıMerhaba! Bugün size bağımlılık yaratan ve asla başından kalkamayacağınız bir anime önereceğim. Bugün derslerimin artması sebebiyle anca 3. sezonuna başladım. Ve tabi ki şu bilgilendirmeyi de yapayım. Bu anime 3 sezon + 2 filmden oluşuyor. Ama ben sadece 1 filmini izleyip bırakacağım. Şimdi konusuna gelmeden önce bu animenin kanlı olduğunu +17 yaş içeriği olduğunu bildirmek istiyorum. Konusuna gelirsek; Animede “Psycho-Pass” adında bir tür bilgisayar merkezli cihazlar var. Bu cihazlar insanların suç işleme potansiyelini ve işledikleri suçun derecesini ölçüyor. Bu cihazalara bağlı “Dominators(hükümgah)” adında polislerin kullandığı silahlar var. Bu silahlar ama böyle önüne geleni vuran tarzda silahlardan değil. Polis dahi olsan herkesi vuramazsın. Bu silahlar Psycho-Pass’lara online olarak bağlı olduğu için sadece suç işleme potansiyeli olan kişilere yöneltildiğinde ateş edebiliyor. Yoksa silah kilitli. Bu silahları herkeste kullanamıyor. Yetkisi olmayan biri eline aldığında çalışmıyor. Silahların 2 tane modu var. İlk olarak felç modu. Eğer silahı yönelttiğin kişinin suç işleme potansiyeli düşükse ateş ettiğinde hedefi sadece felç ediyor. Bunun için suçlunun Psycho-Pass’ının 100 ile 200 arasında olması gerekli. İkinci olarak kesin ölüm. Eğer silahı yönelttiğin kişinin suç işleme potansiyeli yüksekse direkt olarak ölümcül vuruş yapıyor. Bu mod da 200 üstü suçlular için aktive oluyor. Yani bu silah ve sistem bir nevi yargıç gibi. Öldür derse öldürürsün, felç bırak derse felç bırakırsın. İnsanlara pek fazla tercih hakkı tanınmamış. Can sıkıcı bir durum. İşte olaylar da bu noktada başlıyor. Çünkü insanlar arasından az da olsa sisteme karşı gelen insanlar oluyor ve sisteme savaş açıyor. İşte dedektif ve infazcılarımız bu noktada işe başlıyor. Bu arada infazcılardan da kısaca bahsedeceğim. Bu infazcılar; 200 üstü Psycho-Pass’a sahip insanlar ve dedektiflerin yanında kalmayı kabul ederek hastaneye yatırılmaktan ya da infaz edilmekten kurtuluyorlar. Şimdi karakterlere gelelim. Bu arada 2 sezondan bahsedeceğim. Eğer 3.sezonu bitirip farklılıklar olduğunu görürsem değiştirme yaparım. Animemizin güzel yürekli baş karakteri: “Akane Tsunemori”. Güvenlik okulunu birincilik ile bitirmiş ve tüm bakanlıklarda rahatlıkla işe girebilecek birisi. Kendisi ise hayatını anlamını bulacağını düşünerek polis olmaya karar vermiş. Zaten bu kadar yetenekli olan Akane, direkt olarak üst düzey suçlarla savaşan “Unit 1” takımının başına müfettiş olarak atanmıştır. Akane, Psycho-Pass’ın direkt olarak öldür olan her emre itaat etmemektedir. Eğer karşıdakinin iyi biri olduğunu düşünüyorsa, öldür emri çıkmış olsa dahi tercih hakkı veriyor. Ve Psycho-Pass’ıyla çok güzel bir şekilde başa çıkabiliyor. Kalıcı olan tek karakterimiz bu olduğundan diğer karakterlere yer vermeyecektim ama beni çok etkileyen 1.sezonun suçlusu hakkında spoisiz bir şeyler eklemek istiyorum. 1.sezonun suçlusu beni o kadar etkiledi ki; ‘Neden onun ellerinin içinde ölmedim?’ diye kendimi sorguladım. Bunun nedeni ise kendi farklılığı ile kültürlü bir şekilde sisteme karşı çıkmasıydı. Ayrıca adalet ve güç kavramı arasında bizi oynatıp duruyor. Gerçekten beni çok etkiledi. İzlediğinizde göreceksiniz. Şimdilik burada bırakıyorum ve etkileyici bir anime olduğunu belirterek herkese öneriyorum. İyi günler diliyorum. Ve eğer gerçek hayattan dizilerle benzerlikleri hakkında bir yazı isterseniz hazırlamak isterim. Çünkü aklımda böyle bir konu var.