(@) - Raf

emin 1 year ago

Spoiler içeriyor * "Biz her şeye esirgeyen ve bağışlayan, çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan..." Hayatınızın bir döneminde bazı yazarların öyle bir yazısını, kitabını, alıntısını okursunuz ki sanki o cümleler siz tam da o anda okuyun diye kaleme alınmış gibidir. Ne bir kelime…devamı

emin 1 year ago

A Gentleman in Moscow

Amor Towle

1 Gönderi

Spoiler içeriyor * Melinda ve ben bazen aynı kitabı aynı anda okuruz. Genellikle oldukça keyifli olur, ancak biri diğerinden daha ilerideyse işler biraz karışabilir. Geçtiğimiz günlerde, ikimiz de Amor Towles'ın Moskova'da Bir Beyefendi kitabını okurken tam olarak bu başımıza geldi. Bir noktada,…devamı* Melinda ve ben bazen aynı kitabı aynı anda okuruz. Genellikle oldukça keyifli olur, ancak biri diğerinden daha ilerideyse işler biraz karışabilir. Geçtiğimiz günlerde, ikimiz de Amor Towles'ın Moskova'da Bir Beyefendi kitabını okurken tam olarak bu başımıza geldi. Bir noktada, karakterlerden biri yaralanıp hastaneye gitmek zorunda kaldığı için gözlerim doldu. Melinda ise birkaç bölüm gerideydi. Beni ağlarken görünce, sevdiği bir karakterin öleceğini düşündü ve endişelendi. Hiçbir şeyi bozmak istemediğimden, onun bana yetişmesini beklemek zorunda kaldım. Bu sahne bir kenara, Moskova'da Bir Beyefendi tek bir adamın gözünden Rus tarihine dair eğlenceli, zeki ve şaşırtıcı derecede iyimser bir bakış sunuyor. Kitabın başında, Kont Alexander Ilyich Rostov, Moskova’daki Metropol Oteli'nde ömür boyu ev hapsine mahkûm ediliyor. Yıl 1922’dir ve Bolşevikler yeni kurulan Sovyetler Birliği’nin yönetimini ele geçirmiştir. Kitap, Kont’un tüm kısıtlamalarına rağmen hayatını dolu dolu yaşamaya çalıştığı otuz yılı aşkın bir dönemi anlatıyor. Kitap kurgusal olsa da Metropol gerçek bir otel. Hatta orada kalacak kadar şanslıydım ve otel Towles’ın kitabında betimlediğine oldukça benziyordu. Zaman içerisinde farklı dönemlerde nasıl göründüğünü hayal etmeden duramayacağınız türden bir yer. Otel, Kremlin’in tam karşısında yer alıyor ve Bolşevik devrimiyle başlayan süreçte Sovyetler Birliği’nin yükselişi ve çöküşüne tanıklık etmiş. Tek bir bina için oldukça zengin bir tarih. Kitaptaki birçok sahne gerçekte yaşanmamış olabilir (bildiğim kadarıyla), ancak Metropol’ün tarihine bakıldığında bunları hayal etmek zor değil. Unutulmaz bir bölümde, Bolşevik yetkililer, otelin şarap mahzeninin "devrim ideallerine aykırı" olduğuna karar veriyorlar. Otel personeli, 100.000'den fazla şişenin etiketlerini çıkarıyor ve restoranda tüm şaraplar aynı fiyattan satılmaya başlanıyor. Kendini bir şarap uzmanı olarak gören Kont bu durum karşısında dehşete düşüyor. Kont Rostov, bu değişimleri izleyen ve zamana meydan okuyan bir gözlemci gibi. Kitaptaki diğer karakterlerden farklı bir çağa aitmiş gibi hissettiriyor. Tüm siyasi kargaşa boyunca hayatta kalmayı başarıyor çünkü, her konuda yetenekli biri. Neredeyse her kitabı okumuş ve her müzik eserini tanıyor. Otelin restoranında garson olarak çalışmak zorunda kaldığında bile, bunu inanılmaz bir zarafetle yapıyor. İçkiler hakkında herkesten daha bilgili ve düşüncelerini paylaşmaktan çekinmiyor. Kont, normalde tahammül edilmesi zor bir karakter olabilirdi, ancak büyüleyici kişiliği sayesinde her şey son derece keyifli hale geliyor. Towles, tuhaf ama etkileyici detaylar konusunda oldukça yetenekli. Kitabın başlarında, Kont’un "menüyü ters sırada incelediği" yazıyor; çünkü "mezeleri ana yemeklerden önce düşünmenin sadece pişmanlığa yol açtığını" deneyimlerinden öğrenmiş. Bu tür bir tanımlama, bir karakter hakkında size çok şey anlatır. Kitabın sonunda, Kont artık eski bir dost gibi gelmeye başlıyor. Kitabın tadını çıkarmak için bir Rus hayranı olmanıza gerek yok, ancak öyleyseniz kesinlikle okumanız gereken bir eser. 20. yüzyıl başlarındaki Rus tarihi bana her zaman çok ilginç gelmiştir, bu yüzden Lenin ve Stalin hakkında birçok kitap okudum. Moskova'da Bir Beyefendi kurgusal olmasına rağmen döneme dair yeni bir bakış açısı kazandırdı. Towles, odağını Kont üzerinde tuttuğu için birçok büyük tarihsel olay (II. Dünya Savaşı gibi) sadece kısaca değiniliyor. Ancak bu olayların Metropol’ün dünyasını büyük ya da küçük şekillerde nasıl değiştirdiğini görmek çok keyifliydi. Siyasi kargaşaların yalnızca doğrudan dahil olanları değil, herkesi nasıl etkilediğini anlamanızı sağlıyor. Moskova'da Bir Beyefendi muhteşem bir hikaye çünkü her şeyden biraz barındırıyor. İçinde büyülü bir romantizm, politika, casusluk, ebeveynlik ve şiir var. Kitap teknik olarak tarihi kurgu olsa da, bir gerilim ya da aşk hikayesi olarak da nitelendirilebilir. Rusya’yı ziyaret etmek planlarınız arasında olmasa bile, bu yaz Towles’ın Moskova’sında kaybolmanın tadını çıkarabilirsiniz. --- (Şu aralar gündemde olan dizinin uyarlandığı kitap hakkında Bill Gates'in şahsi blogunda paylaştığı yazısını ChatGPT yardımıyla çevirip düzenleyerek paylaşıyorum.)

emin 1 year ago

Lüzumsuz Adam İshak Alaton

Mehmet Gündem

1 Gönderi

* Üniversitelerimizde yaptığım söyleşilerde bana en çok para hakkında soru sorulur. Herhalde iş adamı olduğum için. Ben, “paranın iki kişiliği vardır” derim. Birincisi; Para bir değiş tokuş aracıdır. Para verip yiyecek, giyecek, ev, bark, hatta sağlık satın alabilirsiniz. İkincisi; Para…devamı

emin 2 years ago

Godzilla Minus One

Takashi Yamazaki

8 Gönderi

Godzilla ve Oppenheimer'ın ortak noktası ne? Nolan, pazar gecesi En İyi Yönetmen ve En İyi Film Oscar'larını almadan önce Japon yönetmen Takashi Yamazaki, 70 yıl önce Japonya'da başlayan Godzilla serisine ilk Akademi Ödülü'nü kazandırarak tarihe geçti ve En İyi Görsel…devamı

emin 2 years ago

Kırk Üçteki Korkunç Traktör Yağmuru

Afşin Kum

1 Gönderi

* İnsan sevgisi… Bu kadar çok kullanıldığı hâlde üzerinde bu kadar az düşünülen, bu kadar az anlaşılan bir kavram yoktur herhâlde. Çevrenize bakın, politikacısından şairine, esnafından futbolcusuna, hamalından filozofuna, herkes bir insan sevgisinden bahseder. Bütün bunların içinde, bu ağızlarından düşürmedikleri…devamı* İnsan sevgisi… Bu kadar çok kullanıldığı hâlde üzerinde bu kadar az düşünülen, bu kadar az anlaşılan bir kavram yoktur herhâlde. Çevrenize bakın, politikacısından şairine, esnafından futbolcusuna, hamalından filozofuna, herkes bir insan sevgisinden bahseder. Bütün bunların içinde, bu ağızlarından düşürmedikleri sevgiyi, yüreğinde bir nebze olsun hisseden var mıdır acaba? İnsan sevgisi hakkında en çok ahkâm kesenlerin, kendilerini yüksek duvarların arkasına gizlediklerini, kapılarına kat kat kilit vurduklarını, özel arabalarından çıkmadan her işlerini halletmeye çalıştıklarını görürsünüz. Tanıyıp güvendikleri birkaç kişi dışında hiçbir insanla temas etmeden yaşarlar. Oysa benim gibi, gerçekten insan sevenler, sırf bunun için cezalandırılırlar. Bazısına göre insan sevgisi ancak eğitimle ulaşılabilen bir değerdir. Ne kadar yanlış! Ben ki pek eğitimli bir insan değilim, çok küçük yaşlardan beri içimdeki insan sevgisinin farkındaydım. Yaz günleri halk plajlarına giderdik. Orada, diz boyu suyun içinde tepişen, itişip kakışan, bağrışıp çağrışan hayat dolu insanları izlerken ruhum sevinçle dolardı. Semt pazarlarında dolaşıp dururdum, rızkını almak için birbirlerine sürtüne sürtüne tezgâh tezgâh gezen insanları gördükçe gözlerim yaşarırdı. Bazen hiç işim olmadığı halde, akşam vakti tıklım tıkış belediye otobüslerine binerdim; sırf o yoğun insan kokusunu içime çekmek için. Ama insan sevgisi öyle bir güçtür ki, görmek yetmez, koklamak istersiniz. Koklamak yetmez, dokunmak istersiniz. Toplum sizdeki bu sevginin önüne bir duvar çekmiştir ama bir yerde duvarın öte tarafına geçmeniz gerekir. İşte bu, bende on beş yaşındayken olmuştu. Bizim mahallede, Reşitpaşa’da, bir marangoz atölyesinde çırak olarak çalışıyordum o zaman. Şeref Abi frezede çalışıyordu. Bir gün, gözümün önünde başparmağını tezgâha kaptırdı. Parmağın fırlayıp yerdeki talaşların arasına düştüğünü gördüm. Şeref Abi çığlık atınca herkes başına toplandı, “Parmak nerede, parmak nerede?” diye bağrıştılar. Parmağın düştüğü yeri gösterdim, “Şurada,” diyecektim, ama boğazım düğümlendi, ağzımdan ses çıkmadı. Parmağı bulamadan Şeref Abi’yi apar topar hastaneye götürdüler. Ortalık sakinleştikten sonra parmağı talaşların arasından aldım, kimse görmeden cebime attım. Eve gittim ve Şeref Abi’nin başparmağını bütün gün ve bütün gece emdim. Şafak sökerken, parmaktan geriye kemiklerden başka bir şey kalmamıştı. Bu insani lezzeti keşfetmenin beni nasıl derinden etkilediğini tahmin edersiniz. Uzun süre eski hayatımı sürdürmek için bocaladım ama biliyordum ki bu lezzeti bir kere tattıktan sonra, hayatımı buna adamaktan başka çarem yoktu. Sonunda işi bıraktım. Artık beni sadece insan sevgisi hayatta tutacaktı. Bir insanı sadece insan olduğu için sevmek nasıl bir şeydir bilir misiniz? Ben bunu yıllarca yaşadım. İnsanlar arasında bir ayrım yapmadım, her türlü insanı sevdim ve birini sevdiğimde onun her yerini sevdim ki bence gerçek insan sevgisine sahip kişi, bir insanı her yanıyla sevmeyi ve kesinlikle hiçbir tarafını ziyan etmemeyi bilmelidir. İdareli davranmak adına büyük, sağlıklı yetişkinlere öncelik veriyordum, beni en uzun süre onların sevgisi yaşama bağlıyordu. Ama çocuk sevgisi bambaşka bir duyguydu. Hatta ara sıra, anne sütünden kesilmemiş bir yavrucakla kendimi şımarttığım oluyordu. Bir mahallede işler sarpa sarmaya başlayınca, taşınıp başka bir mahalleye yerleşiyordum. Böylece aylar ayları, yıllar yılları kovaladı. Ama bu sevgimin cezasız kalmayacağını da içten içe biliyordum. Elbette bir gün, insan sevmemin bedelini, demir parmaklıklar ardına tıkılıp yapayalnız bırakılarak ödeyecektim. Beni yakaladılar, zincire vurdular, dövdüler, hor gördüler, aşağıladılar. Bütün bu işkenceler yetmedi, bir de “Reşitpaşa Canavarı” diye isim taktılar; asıl canavar kendileri değilmiş gibi. Şimdi bu soğuk hücrede, ömrümün sonuna kadar insan sevgisinden mahrum bir başıma kalmaya mahkûmum. Oysa benim ne suçum vardı, insan sevmekten başka? (Sf. 167-169)

emin 2 years ago

Milyon Kilometre Uzakta

Alejandra Márquez Abella

6 Gönderi

Spoiler içeriyor * Çocukluğu kızgın güneşin altında tozlu tarlalarda küçük bedenini fazlasıyla aşan yorucu işlerde çalışmakla geçen José, bir gün uzaya çıkacağını ve "Göçmen bir çiftçinin astronotluğa uzanan ilham verici hikâyesi: Yıldızlara Ulaşmak" isimli bir kitap yazıp hayatının da sinemaya uyarlanacağını hayal…devamı

emin 2 years ago

Antlaşma

Guy Ritchie

27 Gönderi

İzleyecek film kalmadı diye yakınanlara, yok ki şöyle güzel bir film olsa da izlesek diye dertlenenlere, film yoksunluğu çekenlere ilaç olacak o film burda. Dram isteyene dram, aksiyon arayana aksiyon. Son zamanlarda izlediğim en iyi kaçış ve kurtuluş filmi, belki…devamı

emin 2 years ago

Beasts that Cling to the Straw

Yong-hoon Kim

2 Gönderi

Bu muhteşem film hakkında neden hiç paylaşım yok? Hemen açıp izleyin ve filmi öven yorumlar yazın!

emin 2 years ago

Her Şey Her Yerde Aynı Anda

Dan Kwan

150 Gönderi

Deneysel bir film yapmaya, farklı bir tarz ortaya koymaya çalışmışlar. Emeğe saygıdan 7 puan, yoksa filmden bir şey anlamadım. Güç bela bitirip Guy Ritchie'nin The Covenant'ına başladım, şimdi onu izliyorum.

emin 2 years ago

Barış Özcan'ın Ted Kaczynski ile ilgili videosunu izledim. Videoda gösterdiği filmin hangi film olduğunu bilen var mı? 2022 yapımı bir Netflix filmi çıkıyor ismini aratınca fakat videodaki film farklı sanırım.