Benim hayatımı en küçük virajlarına kadar sen çizeceksin. Senin bu duruma yükselmek için sahip olduğun tek şey seni sempatik bulmamdı. Yani bu tek kuvvetini bile benden alıyordun. Seni ben yarattım; ama gelecek yıllarımı şekillendirecek olan ancak sensin.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
🐾 Ben başkasının yalnızlığı olsaydım bir anı olurdum kendinden başka kimseyi terk edemeyen 🐾 Hayallerimin toprağını eşele, ahşap kalbimi tırmala, kımıldasın her şey Çünkü bir kedi kadar gövdesi var kırılmış ve yorgun heveslerin
Bir an için ağzımın içinde bir cümlecik biçimlenmeye başlar gibi oldu ve sanki onlar için titreşen bir tutam havadan çok daha fazla çabalarmışçasına dudaklarım dilsiz birininki gibi aralandı. Ama hiç ses çıkmadı ve anımsamak üzere olduğum şey sonsuza değin söze…devamı
Kendinden nefret eden biri bir başkasını sevebilir mi? Böyle biri kendiyle kavgalı olan başka biriyle uyum içinde olabilir mi? Kendine eziyet çektirip yine kendi kendine çok bilmişlik taslayan böyle bir insan başka birine huzur verebilir mi? Bu sorulara olumlu yanıt…devamı
Kardır yağan üstümüze geceden, Yağmurlu, karanlık bir düşünceden, Ormanın uğultusuyla birlikte Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte Kar yağıyor üstümüze, inceden. Sesin nerde kaldı, her günkü sesin, Unutulmuş güzel şarkılar için Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan, Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu'dan…devamı
Keşke suları çağırmasaydım ellerime Yağmur olup yağmayı bilmeseydim Sel olup akmayı öğrenmeseydim Keşke o sonsuz acılar Hep acı olarak kalsaydı bende Acılardan sevinçleri süzmeseydim Ne olurdu seni böyle çok boyutlu Böyle gizemsiz görmeseydim Ve sulardan öte sular içinde Doğanın diliyle…devamı
Beni hoyrat bir makasla Eski bir fotoğraftan oydular. 🥀 Bu ham dünyada zoraki bir söz gibi sevgim Sevsem sana yazık, sevmesem incinirsin. 🥀 Bu kekre dünyada yazık geçit yok aşka Bir şey yok paylaşacak acıdan başka.
Toprağına düşememiş, iki taş parçası arasında kuruyup kalmış bir tohum gibi yalnızdı artık.
Kasketinin kenarına sokulmuş karanfile baktığımı sandığı için çiçeği bana verdi. Halbuki ben onun, ıslak saman rengindeki gözlerine, yüzünün aynı renkteki derisine bakmıştım. Kimbilir karanfili bana, belki de onları veremeyeceği için vermişti.
Bilmezler yalnız yaşamayanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana; İnsan nasıl konuşur kendisiyle, Nasıl koşar aynalara, Bir cana hasret, Bilmezler.