İnsan, yaptığı bir hareket, söylediği bir söz yüzünden kendine kızabilir, ama yaşadığı bir duygu yüzünden kızamaz, çünkü duygularımız üzerinde hiçbir gücümüz yoktur.
Hiçbir şey cehaletin çekingenliğine denk değildir, cehaletin cesaretinden başka. Cehaletin cüret etmeye kalkmasının nedeni, elinde bir pusulası olmasıdır. Bu pusula, gerçeğe dair bir önsezidir ve sıradan bir zihinde, karmaşık bir zihinde olduğundan kimi zaman daha açıktır.
Avuntu Kime bırakayım bunca hüznü Yüreğimde filizlenen bu kederi Güz yanığı bir durgunlukta yeşeren Gözlerimin etrafındaki çizgileri Yüzümdeki saklı belkileri Bir sonbahar serinliği kaldı elimde O bitmez bildiğim günler bitti O geçmez dediğim acılar dindi Hangi yalan avutabilir beni şimdi…devamıAvuntu
Kime bırakayım bunca hüznü
Yüreğimde filizlenen bu kederi
Güz yanığı bir durgunlukta yeşeren
Gözlerimin etrafındaki çizgileri
Yüzümdeki saklı belkileri
Bir sonbahar serinliği kaldı elimde
O bitmez bildiğim günler bitti
O geçmez dediğim acılar dindi
Hangi yalan avutabilir beni şimdi
E
Dip Hoşça kal, dünü unutuncaya dek Gidiyorum, zamanım kalmadı Yarına yeni sorular sormaya. Orada kal, beni hatırlatana kadar ölü deniz Dönüyorum kalbimin dehlizlerine Yanına, yüreğinin en gizindeki kuytuna. E
Kuru otların üstüne düşerken kar taneleri Tortulanmış özlemlerin genzi yakan buğusu sarıyordu benliğimi Yetim bir kederin gölgesi var ruhumda Yanıbaşımda yekta yalnızlığım Ömrümün kalan yollarını adımlamakta 23.03
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın ellerini bir tutsam ölsem böyle uzak uzak seslenmese ben bir şehre geldiğim vakit o başka bir şehre gitmese otelleri bomboş bulmasam içlenip buzlu bir kadeh gibi buğulanıp buğulanıp durmasam ne olur sabaha karşı rıhtımda…devamıne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
içlenip buzlu bir kadeh gibi
buğulanıp buğulanıp durmasam
ne olur sabaha karşı rıhtımda
çocuklar pia'yı görseler
bana haber salsalar bilsem
içimi büsbütün yıldız basar
bir hançer gibi çıkıp giderdim
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
singapur yolunda demeseler
bana bunu yapmasalar yorgunum
üstelik parasızım pasaportsuzum
ne olur sabaha karşı rıhtımda
seslendiğini duysam pia'nın
sırtında yoksul bir yağmurluk
çocuk gözleri büyük büyük
üşümüş ürpermiş soluk
ellerini tutabilsem pia'nın
ölsem eksiksiz ölürdüm
Dünyada hastalık ve üzüntü bulaşıcı olsa da hiçbir şeyin kahkaha ve neşe kadar çok sirayet etmemesinin oldukça adil, hakkaniyetli ve asil bir düzenleme olduğunu söyleyebilirim.