yine böyle kafamın dağınık olduğu ve daha da derinine inmek istediğim zaman izlediğim, içimden geçen film. yalnızlığımla karşılaştım ve yüzleştim. ne kadar yüzleşmek istiyorum, bilmiyorum. ben sadece bu hisleri sömürene kadar yaşamaya çalışıyorum. sonra kendi kendime neden böyle diyorum. insan... adamda kendimi gördüm. sessiz ve kısmen tepkisiz. içinde çözmeye çalıştıkça kendisinin amına koyan(afedersiniz). evet, izleyeli bir süre geçti. tekrar izler miyim? bilmiyorum. izlemek isterim ama oturup tekrar yaşamak istemem. böyle gecelerde genelde konuşasım tutar, ama yazışarak. gerçek hayatta susar, burada yazarım. bu gece de sanırım öyle bir gece. iyi geceler.
Yükleniyor…


