finch
uzun süredir izlemek istediğim ama izleme kararını çok anlık verip açtığım bir film. fazla aşk-yalnızlık temalı filmler üzerine yorumlar yapıyorum. normalde sevmiyorum ya da kendimi sevmediğimi söyleyerek kandırıyorum. nasıl olsa kendimize her zaman yalancıyız. ne hissettiğimizi bile kendimize açıklamakta zorlanıyoruz. bi anda vurularak aşık olmak nasıl bi duygu merak ediyorum. benim için sanırım belli bi süre maruz kalmak gerek. ha tamam belki anlık çok güzel gelebilir bir kız ama aşık olmak çok da dış görünüşle ilgili değil gibi sanki. dış görünüş o geceni güzel geçirmen için önemli olabilir ama sabah kalktığında hala ister misin (meçhul) filmden çok filmin anımsattığı şeyleri konuşmayı seviyorum sanırım. bu film daha çok olmaması gereken (ve istediğim sanırım) bi ilişkiyi anlatıyor. aklımda kaldığı şekliyle: müzeyyen hiç flört etmiyor, kendinden bahsetmeye çalışmıyordu. ya beni etkilemeye çalışmıyor ya da beğenilmeye çok alışıktı. beğenilmeye çok alışık biriyle flört etmek çok zor sanırım. sana karşı adım olmadığında bu ihtimali düşünmek de gerekir. 'beğenilmeye çok alışıktı'yı duyunca baya bi etkilemişti. böylesine sefil hayatı yaşarken şöyle büyük evlerde yaşanmasını da anlamıyorum. geçinme derdin varken de böyle şeyler peşinde nasıl koşabiliyorsun onu da anlamıyorum. sanırım böyle düşünmeyenler bi şekilde geçiniyor :d sence bi ilişki için ne gerekli? ilişkiye başlamadan önce bir şeyler düşünülmeli mi yoksa akışa bırakmak mı gerekir?
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku
