Fırat (@firat95)

Fırat (@firat95)

🎬:0/104 📺:0/15 📗:0/20

Joined at March 2020

421 Followers 218 Following

Follow Message Statistics

178

Post

309

Movie

106

Serie

Book

firat95 2 years ago

Oppenheimer

Christopher Nolan

256 Gönderi

KARAKTER SINIRINI 4’E KATLADIM. DEVAMI YORUMLARDA. OKUMAK GÖT İSTER… ALIN SİZE UZUN YORUM AMK. Aşkımla sinema köşemiz #4 Selamlar,öncelikle bu yazı çok uzun olacak. Muhtemelen benim en uzun,en derin,en iddialı olduğum yazı da bu olacak. Amacım biraz olsun sizleri düşündürmek…devamıKARAKTER SINIRINI 4’E KATLADIM. DEVAMI YORUMLARDA. OKUMAK GÖT İSTER… ALIN SİZE UZUN YORUM AMK. Aşkımla sinema köşemiz #4 Selamlar,öncelikle bu yazı çok uzun olacak. Muhtemelen benim en uzun,en derin,en iddialı olduğum yazı da bu olacak. Amacım biraz olsun sizleri düşündürmek ve kendi düşüncelerimi yazıya dökerek kalıcı hale getirmek. Filmden yola çıkarak hayatı,karakteri,etiği,2. Dünya savaşını,popüler bilimi vs konuşacağım. Hepsinde detaya inme isteğim var, o yüzden bu yazıyı okuyacaksanız bir yudum su için ve arkamıza yaslanın,başlıyoruz. RAFTAKİ YORUMLAR; Bunca zaman yorum yapıyorum bu platformda. Bir filme yorum atarken bakıyorum arada insanlar neler yazmış diye. Bu filmin yorumlarını okurken ise çok derin bir sıkkınlık hissettim. İsteyen üstüne alınabilir fakat bu filmin hakkını kimsenin verebildiğini düşünmüyorum. Ha dersiniz ki benim zaten öyle bir hedefim yok. Ama benim var o yüzden kendi beklentilerime uygun olarak tek bir yorum bile göremedim. Bu denli büyük bir film için etik konularına değinmemek,olayın tarihi boyutunu yorumlamadan yalnızca “iyi film,abartılı film,baya iyi oyunculuk” gibi yorumları saçma ve yetersiz buldum,belirtmek istedim. FİLMİN İÇİNE DALMA SÜRECİ; Filme yorum yapmak için filme gittiğimde ağzım açık şekilde salondan ayrıldım. Filmi ilk seyretmemin etkisi bende 2 gün sürdü. Tarihi severim,popüler bilimi severim,yakın zaman siyasetini bilir ve severim. Bunca etkinin beynimde bu filmle eşleşmesi sonucu iki gün üst üste bu konularla alakalı rüyalar gördüm. Bu konuları ve karakteri çok yüzeysel şekilde çocukken araştırmış ve bilgi edinmiştim ama filmden sonra bu dehlize kendimi atınca kayboluyor edasına büründüm ve hayatımın hiçbir döneminde bu konu üstüne bir “etik” gerçeklik tartışması yapmadığımı,kendi içimde bu konuya bir cevap vermediğimi fark ettim. Bu kaybolmuşluk içinde fikirlerimi daha net yansıtabilmek için bir hafta sonrasına bilet aldım ve bir haftalık süreçte bu konuyu kendimce derin şekilde araştırmaya koyuldum. İkinci izleyişimin sonucunda konuyla ilgili tek soru işareti ve korkum “acaba rafın karakter sınırı yeter mi?” Oldu. KLİŞE SAÇMALIKLAR; Başta sosyal medyada gördüğüm rezil,kepaze abartılan şeylere değineyim. “Filmin siyah-beyaz ayrımı çok iyiymiş oğlum adamlar neler yapmış”. Filmle ilgili konuşulması gereken en saçma ve en son detay cidden bu aq. Övülmesi ya da düşünülmesi gereken her şey bitmiş de bu kalmış gibi bu olaya çok şey yapıldığını düşünüyorum. Çok bir olayı yok. Dikkat etmeseniz ya da sosyal medyada görmeseniz fark etmezsiniz bile. “Çok karmaşık film abiiğğğğğ hiçbişey anlamadım yağğğğ”. Şimdi bu klişeye şöyle yaklaşmak lazım;iki durum var,birincisi konuyla alakası olmadıgı için ne oldugunu anlamayan insanlar. Bunlara gayet doğal bakıyorum. Neticede bunlar genel kültürün biraz daha üst seviyesi herkesin bilmesi mecbur olan konular değil. İkinci grup ise filmi kafasında büyütüp “yok konuşmalar karmaşık yok zaman algısı şöyle yok karakterler böyle” diyen at kafaları. Böyle birini görürseniz kaçın çünkü bu alelen düşük zeka belirtisidir. Ne zaman algısı ne filmin kurgusu ne de karakterler konuyu az-çok biliyorsanız ve hayatınızda 10 filmden fazla izlediyseniz karmaşık gelmez,korkmayın. TEKNİK-OYUNCULUK KISMI; Konu filme gayet iyi kurgulanmış,ne tam bir biyografine de tam bir bilim kurgu filmi. Filmin senaryosu olayı filme aktarmaya uygun olarak çok iyi hazırlanmış ve gayet iyi işlenmiş. Mesela karakterin saçma çocukluk anıları ile film sıkılmamış ya da sırf olsun diye hastalık geçirdiği sahneler eklenmemiş. Evet film 3 saat fakat olayın geneline bakarsanız fazlasıyla yalın bir senaryoya sahip. Bu senaryo yan oyuncuları dahi Oscarlı,büyük bir oyuncu kadrosuyla birleştiğinde ortaya kusursuza yakın bir iş çıkmış. Teknik ve oyunculuk kısmında filmde kırılacak bir puan dahi yok. Cillian Murphy,benim Joker filminden sonra izlediğim en iyi oyunculuk performansını sergilemiş. Kesinlikle kendisi kariyer zirvesini oynamış ve Oscarı garantilemiş. Oyunculuklara detaylı yorum yapmam çünkü ne bu sektörle ne de meslek raconu ile ilgili fikrim yok ama öyle bir performans ki bu az da olsa detaylı yorumlamak istedim. Tek bir şeye değineceğim aslında,o da bakışlar. Sinemada oyuncunun gözlerine bakarken karşınızda gerçek bir insan varmış hissini iliklerinize kadar yaşıyorsunuz. Karşınızdaki insan size baktığında,siz onun duygularını anlayabilecek kapasitede bir insansınız,inanın bu filmde de Cillian Murphynin bakışlarından ne hissettiğini,o sahnenin size neler aktarmak istediğini,oyuncu kendi içinde neleri düşünüp neleri yaşadığını,bu durumu bir çıkmaz mı yoksa bir çözülebilir durum olduğunu mu bile anlatabilecek seviyede. RDJ’ninde ölmeden böyle bir role ihtiyacı vardı,babalar gibi oynamış eline koluna sağlık. GİRİŞ-GELİŞME-SONUÇ; Film bu şemaya en iyi örnek verilecek filmlerden birisi olmuş. Girişte size karakteri tanıtıp olayın içine atmak için birazcık zorluyor ve biraz sabrınızı talep ediyor (konuya ilginiz varsa feci keyifli) fakat zaten şemaya göre giriş kısmının birazcık sıkıcı olması,gelişme kısmına sizi biraz da hazırlaması gerekiyor. Gelişme kısmıysa filmin sizi aksiyonun doruklarına çıkarttığı, tempoyu dibine kadar size hissettirdiği,bazı kısımlarda nefes alamadığınız hatta filmin içine girdiğiniz kısım olarak karşımıza çıkıyor. Yani yine şemadaki “gelişme” kısmının sözlük karşılığı. Sonuç kısmı ise giriş kısmına benzer fakat karakterimizin yaptığı şeylerin bedeli ödediği,vicdan azabını çektiği, belli kısımlarda dünyevi sonuçları ile karşılaştığı kısım olarak karşımıza çıkıyor. Bu da yine sonuç kelimesinin sözlük anlamı. Bu konuda yakalanmış dengeyi takdir ediyorum. TEMPO; Bir çok film izledim,kendimce çok fazla film izledim fakat hayatımda tempoyu bu kadar iyi ayarlayan bir film daha görmedim. Benim için bir filmde en önemli detaylardan birisi kesinlikle tempodur. Tempo kontrolü,tempoyu seyirciye ne zaman artırıp ne zaman azaltacağını bilen bir yönetmen ve senarist tarafından ayarlanmış ise film gerçekten tadından yenmezdir ve bu film tempoyu hep doğru anda doğru dozajda veriyor ve bu insanı filme bağımlı hale getiriyor. Bu konuya ekstra başlık açmam gerekiyordu. Şimdi biraz daha filmin konularına ve derinlerine inelim. DEVAMI YORUMLARDA…

firat95 4 months ago

Sosyal Ağ

David Fincher

90 Gönderi

Yaratıcılık. İnsanların sonradan edinimini sağlayamadığı,sadece içgüdüsel olarak sahip olduklarını cilalayıp ortaya çıkarabilecekleri,insanı diğer tüm canlılardan ayıran yegane şey. Film enfes bir açılış sahnesi ile karşılıyor bizi. Hızlı ve soluksuz diyaloglar,enfes bir renk paletine dayalı süper bir sinematografi. Karakterleri tek tek…devamıYaratıcılık. İnsanların sonradan edinimini sağlayamadığı,sadece içgüdüsel olarak sahip olduklarını cilalayıp ortaya çıkarabilecekleri,insanı diğer tüm canlılardan ayıran yegane şey. Film enfes bir açılış sahnesi ile karşılıyor bizi. Hızlı ve soluksuz diyaloglar,enfes bir renk paletine dayalı süper bir sinematografi. Karakterleri tek tek tanımamıza gerek kalmayacak şekilde iyi kurgulanmış diyaloglar sayesinde tek diyalogda,ilk görüşte tüm karakterinlerin filmde neye nasıl müdahil olacağı bile az çok anlaşılıyor. Kendini özel ve potansiyel olarak çok ileri seviyede gören bir nesil yetişti,yetişiyor. Yeni neslin en büyük yanılgısı disiplin -ki onunda zerresine sahip olan insan sayısı çok az- ile yapabileceklerinin sınırlarının olmadığını düşünmeleri. Gerçek olan şu. Disiplin sizi A’dan B’ye götürür. Bazen. Ama aslolan her zaman beyninizde yazabildiğiniz vizyonu hareket ettirebilecek güçtür. Elinizdeki yaratıcılık,vizyona dönüştüğü yerde kazanırsın. Zuckerberg’ün sahneler bi’ yerden sonra net şekilde irite edip başka bi’ yerden sonrada kahkaha attırdı. İnsani tipten tanır anlarım az çok ve Zuckerberg değil öyle millete diklenip havalı havalı konuşmak ters eliyle 31 çekecek özgüvene sahipse piçim bende. Film eğer sadece bu bağlamda baş karakteri havalı adam olarak göstermeye çalışsa sadece taşak geçeceğim bir yapıya bürünürdü ama bir yerden sonra karakteri böyle gösterme sebeplerini bizi irite edip yaptığı orospu evlatlıklarına gerçek hayatta bir kılıf bulamadıkları için burada “bu adam böyle havalı nerd yarraktan bi adam” demek maksatlı bu şekilde göstermeye çalıştıklarını düşündüm. O andan itibaren gayet okeylendi kafamda karakterin böyle yansıtılması. Ayrıca ufak bir detay. Harvard’a gitsek şu partilerin ciddili ilahı felan olurduk narkotik köpekleri sokakta çığlıklar ata ata kovalardı bizim götü. Zuckerberg’e geri dönelim. Zuck filmde tam olarak olduğu gibi yansıtılmasada kendine güvenen dostuna ilk fırsatta kazığı çakmasından ne tür bir orrrrrrospu evladı olduğunu az çok yine anlardık. Bu tarz özgüvensiz,hayata dair tek şey işleri olan nerd orospu evlatlarının vatana millete faydası bile kendileri istemeden olur. Tek amaçları çocukluklarından beri sindirildikleri dünyaya kendi nerdlüklerinin tek eserini göstermektir. İçten içe tüm dünyanın amına koymak isterler. Ellerine fırsat geldiği anda kendi kırılgan egolarını tatmin etmek için ailelerini,onlara en sadık insanları ve en sevdiklerini bile tek seferde satarlar. Çünkü az öncede belirttiğim gibi. Onlar saf orospu evlatlarıdır. Bu tarz insanları sezinlediğiniz anda -ki bunlarla aynı ortama girmek dahi tuhaftır- suratlarına bakıp aşağılayıcı bakışlar atın. Kırılgan egolarını daha da fazla kırın ki belki kendilerini bi arabanın önüne atarlar. Orospu evlatları. Az önceki vizyon konusunda filmde çok güzel bir kısım var. Karısına jartiyer almaktan utandığı için kendi üretip sattıran lavuk Victoria Secret’s ı kurup 4 milyon dolara satıyor. Şirketin bir kaç vizyonlu adam tarafından bir kaç senede 500 milyon dolara kadar çıkan piyasa değeri sonrası intihar ediyor. Bu hikayede basit düşünerek yola çıkarsak baştaki lavuk piyasada sadece ihtiyaç olan belirli bir açığı bağlantıları sayesinde kapatıp devamında risk almayıp basit düşünerek şirketi gerçek vizyonlu insanlara satıyor ve BUMMM. Vizyon her şeydir. Son olarak değinmek istediğim şey,Fincher. İnanılmaz. Bu tarz nerd ve sıkıcı sayılabilecek,içinde 2 farklı davayı barındıran bir konuyu enfes kurgulayıp asla sıkmadan yansıtıyor. Sinematografiden tekrar bahsetmemek mümkün değil. Filmi sanki sinemada izlemiş gibi hissettirmeyi başarıyor ki bu çok ama çok zor bir durum. Yazım konusunda çok paslanmışım. O yüzden bu enfes yapımı çok yansıtamamış olabilirim. Genel çerçeveden az çok değinmeye çalıştım. Genel olarak izlediğimi kaydettiğim 300. Filme yakışır bir keyif aldım. İzleyin izlettirin. Bu filme 10 üzerinden puanım 9⭐️

firat95 1 year ago

En son bıraktığımda sizi etkinlik ayağına anketlerde felan kullanıp conileyen bi lavuk vardı noldu oldu mu anketör

firat95 1 year ago

Joker: İkili Delilik

Todd Phillips

64 Gönderi

Evet,uzun bir süre sonra tekrardan selam. Oturup lise arkadaşları gibi hasret giderecek değiliz bu faslı kısa geçiyorum. ÖNCELİKLE JOKER BİR ANTİKAHRAMAN DEĞİL KARDEŞİM ŞU KONUDA BİR ANLAŞALIM. BU HİÇ BİR EVRENDE HİÇ BİR SAĞLIKLI OLUŞUMDA ZATEN MANTIKEN YAŞANAMAZ. Evet beklentileri…devamıEvet,uzun bir süre sonra tekrardan selam. Oturup lise arkadaşları gibi hasret giderecek değiliz bu faslı kısa geçiyorum. ÖNCELİKLE JOKER BİR ANTİKAHRAMAN DEĞİL KARDEŞİM ŞU KONUDA BİR ANLAŞALIM. BU HİÇ BİR EVRENDE HİÇ BİR SAĞLIKLI OLUŞUMDA ZATEN MANTIKEN YAŞANAMAZ. Evet beklentileri anlamlandırabiliyorum. Filmin adı Joker amk vur kır parçala style şeyler beklemekten doğal bir hakkınız elbet ki yok ama bu adamdan joker olmaz amk. Sizce böyle bir insan joker olabilir mi? Joker acımasız bir seri katil,azgın bir suç makinası ve her şeyden önce bir “canavar” değil mi? Peki biz Arthur’a neden Joker dedik. O basit kişiliğinin ve çocukluk travmalarının toplum tarafından deşilmesine daha fazla dayanmayıp umudunu kaybeden bir akıl hastası değil mi? Burda bir Jokerde olması gereken neredeyse hiç (akıl hastalığı hariç) bir şeye sahip olmadığını ve istese dahi içindeki insanın onu joker yapmaktan alıkoyacağı da ortada. Bu adamdan joker yapmak için oturup senelerce düşünseler bile bu aciz profilden hiç bir şekilde bir “kötü adam” yaratılamaz. E kötü olmayan bir jokerde olmaz amk ne kaldı elde adamlar memnun etmek için “etik olarak yaptıkları sorgulanan joker” felan mı yapacaktı. Joker dediğin hiç bir değere ve duyguya sahip olmaz. İnsanlara adalete güvenmemeyi ve anarşizmi aşılar. Bizim Arthur ise zavallı bir akıl hastasından başkası değil. Hiç bir zamanda bunun ötesine geçemeyecek kadar çaresiz ve aciz bir karakter. Dünya üzerinde yaşayan hiç bir insanın (bi de bu oyunculuk performansı üstüne eklenmişken) Arthur ile empati yapmayıp üzülmemesi kesinlikle mümkün değil aq. Jokerden insanların korkması gerekiyor. Ona acımaları değil. Bu açıdan baktığımızda ilk filmin inanılmaz iyi olmasının başlıca sebebi olan karakterimiz saatli bir bomba gibi kendi yarattığı bu muazzam evreni kendi karakteri ile yok ediyor. Yazarlar yazılması gereken mantıklı sonu yazmışlar totalde fakat çok büyük eksiklerde var. Öncelikle bir evreni bitiriyorsanız canım kardeşim milletin aklında soru işareti bırakmayacaksınız. Tüm soruları yanıtlayın öyle sikit olup gidin böyle bi final yapımı olamaz. Karakterin geçmişi evet yeterli düzeyde anlatılmış ama ambiyansa uygun şekilde görsellendirilmemiş ayrıca gelecekle alakalı hiç bir ipucu olmadığı gibi öldüren lavuk ve polis komplosuyla alakalıda tek yapılan seyirciye düşünme payı bırakmak ama usta ben bunları bilemem ki aml götten mi atsam bu nası mantık hem final filmi ile evreni yok ediyorsun hemde evrenle alakalı yegane soruları havada bırakıyor ya da yeterince iyi cevaplamıyorsun. Bu evreni yok etmenin zarar yazacağı en büyük topluluk DC. Kendi elleriyle sıçıp badana çektikleri ve heba ettikleri karakterleri bu inanılmaz realistik evrende toplama şansları vardı. Ama jokerli ama jokersiz şekilde de mümkündü bu. En azından tüm karakterlerini bu tarz bir background ile anlatabilirler,dramla bir bütün haline getirerek karakter popülaritelerini hat safaya çıkarabilirlerdi. Önlerinde kocaman bir ekmek kapısı vardı kendileri kaybetti. Gelelim Lady Gaga’nın oynadığı bu evrene yakışan ve şiddet tutkusu hariç gerçekten bir Harley Quinn izlediğimiz Harley Quinn’e. Bi’ Harley Quinnde ne olması lazımsa bu karakterde vardı. Kahpelik,yalan dolanlar ve aşk. Tamamen Jokere olan gözü dönük aşk. Aslında Harley Quinn bile filmin sonunda saplantılı aşkı Jokerin,Arthur olmadığını bizim yüzümüze vuruyor fakat analyalayana sinek saz analyalamayana davul zurna az. Filmin müzikal yönü normal bir filme ve ilk filme göre evet çok baskın. Ama bunun dengesini çok kaçırmamışlar. Bazen bayabiliyor ama işin içinde Lady Gaga olduğu ve şarkılar uzunca,sürekli değişen ve her seferinde farklı şeyler anlatan şarkılar olmadığı için çok çok fazla sıkmıyor. Hatta bazen bize hastalıklı bi zihine ait bi insanın kafasında kurduğu sahneleri gösteriyor ki bu hem film için hemde benim bizzati keyfim için önemliydi. Severim de bu tarz sahneleri o sebepten. Hatta başta müzikal sahneleri insana sırf “bu filmin joker olduğunu unutmasınlar” denmek için koyulmuş gibi geliyordu ama devamında fikrim değişti. Bu arada “Joker İts Me” feci güzel bi müzikaldi ben inanılmaz beğendim gerek sahne gerek müzik olarak. İşin romantizm kısmındaki berbat sanatsal ve tiyatrovari yapı beni daralttı ARADA DERİN BİR OFFFFFFFF çekmemi sağladı (salondaki herkes benimle aynı tepkiye benden geç de olsa gösteriler-genelde önceden tepkimi koyarım-). Bu filmin romantizm kısmına bu kadar para harcanıp yarak kürek sahneler cekeceğinize gidip Sıladan Yan Benimlenin telifini alsanız gayet yeterli olurdu. Kısacası ilk filmi neden sevdiyseniz ikinci filmde oradan devam etti ama bu sefer bunu olumsuz olarak görüp beğenmediniz. Warner Bros kısmındaki olay beni yardı bu arada amk neymiş ilk film joker kahraman gibi cıkmıs millet böyle birini kahraman olarak görmeye baslarsa toplum saglıgı adına iyi şeyler yasanmazmıs onlarda bu sebeple “bakın kanaat önderinizi sikimize tassagımıza sürdük gelin alın” demiş. Eğer gerçek ise bu olay ananızı sikeyim değilse yine ananızı sikeyiö böyle kolpa haber mi yapılır amk Şimdi biraz daha derine inmek istiyorum. Kader. Cidden kimsenin suçu değil mi? Gerçekten her şey çok önceden ilahi bi varlık tarafından belirleniyor mu? Eğer böyleyse baş kaldırmanın anlamı var mı? Hepiniz yok diyeceksiniz ama çok saçma olan ve çokta fazla düşünülmeyen bir soru daha soracağım. O zaman baş kaldırmamakta anlamsız değil mi? İlk film temelde kötü bir kaderin bize en iyi,yüreği temiz ve gülümsemek için bahane aramayan birisini dahi nasıl baştan çıkarabileceğini anlattı. Aslına bakarsanız kurdukları bu 2 filmlik mini evrende “kader” kavramı her şeyi bize çok önceden söylüyor. İstisnası yok. Bunları ya geç fark ediyoruz ya da hiç edemiyoruz. Film,geçen 5 senede unuttuğumuz kendine has kasveti ve hüznü lak diye suratıma bir anda çarpınca içimde adını 5 saniye sonra koyduğum bir his çıkardı. Empati. İki filmde de acınası bir rol çizen karakterle en mükemmel insanı dahi kendi içine çeken bir “acı empatisi” vardı. Bağ kurup ona acımamanı mümkün olmadığı bir insan. O zaman neden kitleler peşine düştü. Niçin azılı suçluların içinde bulunduğu bir hapishanede bile ettiği hareketlerde dakikasında bir kanaat önderi haline gelebiliyor? Aslında bunu kendiside bilmiyor ama ben kendimce bir sonuç çıkardım. Her toplumda olduğu gibi Gotham halkınında kuyuya taş atan,kendi içlerindeki iğrençlikleri dışa vurmalarını sağlayacak bir deli lazım. Bu sadece Gotham için değil tüm toplumlar için geçerli bir tespit. Onlarca akıl hastası seri katilin,toplu intihar çetelerinin bunca mürit bulmasının yegane sebebi bu. Karaktere dönecek olursak kendisinin kendisiyle alakalı kafası çok karışık. Neden insanların onun yaptıklarını sevdiğini ve idol aldığını ya da en basitinden deli olup olmadığını dahi anlayamıyor,bilmiyor. Kendi içinde sürekli o Joker kişiliğini arıyor. Yaptıklarının yanlış olduğunun kendisi çok farkında ve en başından beri pişman fakat peşindeki kalabalık ona hayatında ilk kez hissettiği “kabullenme duygusunu”i verdiği için olayları hastalıklı zihninde anlamlandıramıyor. Bunu neden onlara bir faydası yokken ona sağladıklarını çözemiyor. Neden Joker olmaması gerektiğini fiziksel olarak anlatmıyorum bile. Joker dayak mı yer amk. Bu nası mantık oğlum. Her neyse konu sapmasın. Kafa karışıklığı bir insanın yaşayacağı en zor şeylerden bir tanesi. Özellikle düzenli kafa karışıklığı. Umutsuzlukla birleşiyorsa özellikle. İşte bu kombinasyonun üzerine eklenen biraz çocukluk travması ve toplum dışlaması karşımıza “tek istediğim her yeri havaya uçurup tekrardan başlamak” cümlesini getiriyor. Her insan hayatında bir kere bu cümleyi kurar. Ve her insan bir kez kaderine baş kaldırır. Yenik düşenler bir daha asla kafa karışıklığı yaşamadan ve aynı cümleyi bir daha asla kuramadan çizildiğini sandığı yolu yaşar. Kader karşısında yıkılmayansa kaderin üstüne gider. Gerekirse ondan intikamını kendisi almaya çalışır. Halbuki ondan istediği sadece “her şeyi havaya uçurup tekrardan başlama” şansıdır. Kaderin üstüne yürüyüp bu şansı elde edemezseniz de adınız Arthur olur millet size joker der. Filmin başında oynatılan Lonney Tunes kesiti teknik olarak kusursuz olmakla beraber bize az önce bahsettiğim “filmdeki kader” kavramını önceden gösteren kısımlardan birisi. Joker ve gölgesi yani Arthur. Bir bedeni paylaşan iki kişilik. Mi yoksa? Aynı şekilde müzikal bir Harley-Joker sahnesinde yaşanan karnından vurup öldürme hadisesi dolaylı yoldan karşımıza çıkar. Gelelim bitişe. Bu son zamanların en iyi melodrama filmiydi. Ama bir Joker filmi mi? Asla değil. Ne bir Joker karakteri ne de bir “kötü adam” görebildim filmde. Bunu bile beceremeyen bi’ deli baş rolde başka ne beklenirdi ki? Finalde elimizde kalan yaşadığı toplu travmaları zihni daha fazla kaldırmayan bir insan ve yarrak gibi bir toplum oluyor. Bu Filme 10 Üzerinden Puanım 7⭐️

firat95 2 years ago

Sex Education

Laurie Nunn

97 Gönderi

Elimde büyüdü hepsi. Bu tarz oyuncuların kendini bulduğu,yükselişe geçtiği,kariyer zirvesini kıyısından bile olsa yakalayıp karakterle özdeşleştiği dizilere bayılıyorum ve ayrılmak zor oluyor. Dizinin ilk 3 sezonunu çok hatırlamadığımı belirtmeme gerek yok herhalde aq bilmem kaç sene oldu. Hatırladığım ana şey…devamıElimde büyüdü hepsi. Bu tarz oyuncuların kendini bulduğu,yükselişe geçtiği,kariyer zirvesini kıyısından bile olsa yakalayıp karakterle özdeşleştiği dizilere bayılıyorum ve ayrılmak zor oluyor. Dizinin ilk 3 sezonunu çok hatırlamadığımı belirtmeme gerek yok herhalde aq bilmem kaç sene oldu. Hatırladığım ana şey inanılmaz cıvıl cıvıl,renkli ve gündelik problemler. “Daha sert” temaya sahip olmasını hedefledikleri 3. Sezon istedikleri “sert ve baskıcı” benim tabirimle karanlık temayı bırak yakalamak ucundan bile geçememişlerdi aq. Zaten kimsenin (ben dahil) böyle bir beklentisi yoktu. Ama içimde bu dünyanın daha pesimist halini görmeyi istiyordum. Ve bunu “final sezonu” olarak adlandırdıkları sezonda,şaşırtıcı şekilde,gayet iyi başarmışlar bence. (Hedeflerinin bu olduğunu çok zannetmiyorum) 4. Sezonun nispeten daha karanlık ve ciddi konulara değinen teması beni içine çeken yegane detay oldu diyebilirim. Dizinin genelde ele aldığı çocukça ve gündelik problemlerin yerini alan büyümenin verdiği ağır kararlar,sadece cinsel değil hayat yolunda da kendini bulma isteği ve çabası gerçek hayatla çok rahat eşleştirilebilecek bir olay. Karakterlerimizin (yan karakterler hariç) hepsinin seksi ikinci plana atıp hayatı düşündükleri sezonda her biri çok büyük dertler sarmalına atılmış durumdalar. (buraya değineceğim yine bu detayı unutmayın) Zarar verici derecede kıskançlık problemleri,tacizin etkileri,hayatta kendi yolunu bulma çabası,öze duyulan özlem,GERÇEK baba problemleri (babam ruj paramı vermedi gibisinden değil),hayatı istemediği şekilde yaşayan bir adamın değişme çabaları,ölüme duyulan korkuyu gizlemek için gösterilen umursamaz duygular,dönemsel hastalıklarla savaşan insanlar ve tabii ki ana karakterlerimizin yaşadığı uzak mesafe ilişki sorunları. -cinsel kimlik bunalımları,bu bunalımların ailelere etkileri,belli başlı seks sorunları tabii ki eşantiyon olarak her sezonda olduğu gibi bu sezonda da bulunuyor- Bu açıdan baktığımızda cıvıl cıvıl seks problemleri ile ilginen lise dizisinden evrildiği ve ele aldığı konuları ben harika bir değişim ve olgunlaşma olarak yorumluyorum. Saydığım sorunları kolektif şekilde birbirine bağlı anlatmak yerine tek tek anlatmalarıda bence baya iyi bir karar olmuş. Bu sorunlara ve dizinin bunu ele alma şekline birazdan tek tek değinmeye çalışacağım. Son sezonun kötü kısmıysa değmeyecek karakterlere ve sahnelere derinlemesine inilip saçma süreler harcanması. İlk bölüm beni ağır hayal kırıklığına uğratarak başlattı çünkü 4. SEZONUNA GİRDİĞİMİZ, OLAYI SİKİŞMEK OLAN BİR DİZİDE BAŞ KARAKTERİN İLK NUDEUNU 4. SEZONDA ALIP ATMAYA ÇALIŞMASI KASINTI BİR KONU YARATMA ÇABASIYDI VE BEN DELİ OLDUM AMK. Devamında bu saçmalığın bir bölüm sürmesi feci sevindirdi. Bu sezonu izlemeyenler için söyleyim ki inanılmaz bir politik doğruculuk zırvası var dizide. Sanki yok muydu dediğinizi duyar gibiyim ama izlediğiniz yapımlar arasında en en en abartı derecesinde bokunu çıkaran yapımın bu sezon olduğuna kalıbımı basarım. Yok sikim var ama kestirip yine de kızlardan hoşlancam yok sikim yok ama taktırıp yine de erkeklerden hoşlancam felan gibi saçma sapan gerçek hayatta 1-2 tane örneği olan absürt derece uç muhabbetleri ele alıyor ama o kısma sövmeyeceğim çünkü bu dizinin vaad ettiği olay bu zaten o yüzden SJW orospu evlatlarına bu sefer sövmeyeceğim (belli olmaz belki ilerde söverim) isteyenler barbie yazısının büyük harfli yerlerini okuyabilir. Dizinin en çok üstünde durduğu gerçek hayat konusu kesinlikle tacizin etkileri olmuş. İki farklı karakter üzerinden bu etkileri dolaylı olmayan yollarla direkt ekrana taşımışlar. Aimee’nin geçen sezondan beri bu olayın ceremesini çekmesini bazı kısımlarda abartı bulmuştum ama bu sezon kesinlikle fikrimi değiştirdi. İnanılmaz ele alınmış ve bazılarının aksine SONUCA VARILAN bir sorun olmuş. Bu taciz etkilerine aşırı kıskançlığıda dahil edebiliriz bence çünkü neredeyse aynı perspektifle ele alınmış ve yine SONUCA ULAŞTIRILMIŞ. Birden fazla karakteri etkileyen bir diğer sorunda seks veya ikili ilişkilerin aksine hayatta yolunu bulma çabası. Eric kısmı rezalet,saçma,anlamsız,boş,sıkıcı,alakasız ve ZAMAN KAYBI olmuş,tavsiyem bulunduğu her sahneyi istisnasız boklu dere kurbağası misali hoplaya hoplaya atlamanızdır. Karakterin işlenen durumunu ve işlenme şeklini bir kenara koyarsak yine de SONUCA VARMASI beni kudurttu sebebi birazdan. Bu sorundan müzdarip bir diğer karakterimiz Maeve ise cevabı ve yapacağı şey ilk bölümden bile belli olmasına rağmen bir şekilde bunun içine sürükleniyor ve yine SONUCA VARIYOR. Aimee’yi de az çok bu kategoride değerlendirebilir ki karakterin yaşadığı bu sorunda ÇÖZÜME ULAŞIYOR. En yan sayılabilecek konu Jackson ağabeyin çıktığı çükü bulma çabası. Karakter üstünden yaratılan gerilim cidden iyiydi ve karakterin bu durumu havada kalmasına rağmen olması gereken buydu gibi hissediyorum. Gelelim en gerçek sorunlardan birine. 4 sezondur işlenen Adam ve babası arasındaki garip ilişkinin bu sezon sonuca ulaştığını sanıyorsanız hayır. Karakter gerektiğinden o kadar az gösterilmiş ki amk delirirsiniz. OROSPU EVLADI ERİCİN NE FAZLASI VARDI AQ? Hayır göstermiyorlar yetmiyor olayın üstüne düşmüyorlar o da yetmiyor bi de adam akıllı sonda yazmıyorlar ÇILDIRIRSIN AMK. ASIL SONUCA ULAŞMASI GEREKEN SEZONLAR BOYU İŞLENEN VE CİDDEN İYİ BİR SONU HAK EDEN DURUM SONUCA ULAŞMIYOR AMA SİKİNDİRİK YARIM SEZONLUK TRİPLER SONUCA ULAŞIYOR AQ. Bu yüzden deminden beri sonuca ulaştı kısımlarını büyük yazıyorum. Bu karakterlere ve soruna doğru düzgün bir son yazılmaması kafadan dizinin anasını sikme isteği uyandırıyor bende ama sakin olup sorunlara devam ediyorum. Ölüme verilen umursamaz tepki kısmının etkilediği karakter Sean ise çıkıp gidiyor ve kimse nereye demiyor. Bu üstüne az bile olsa düşülmesi gerekilen konuda tabiri caizse tek celsede kapanıyor ve SONUCA ULAŞMIYOR. Dizi orta yaşlı kadınların yaşadığı sorunları ele alıp “bekar anne” kavramının zorluk ve sorunlarınıda anlatmasına ve üstüne baya vakit harcamasına rağmen bunuda maalesef SONUCA ULAŞTIRMIYOR ve havada bırakmayı tercih ediyor. Yani “vaaay böyle şeylere değiniyor” dediğimiz bir çok konuyu havada bırakıyor yine tam bir performans veremiyor. VE GELELİM EN BABA VE SON SORUNA Öncelikle Emma Mackey denilen narsist yavşağa değinmek istiyorum. Tamam kardeşim en az senin sahnen olacak,en az sikleyen sensin diziyi en kale almayan sensin. Kariyeri çok büyük bir yarrammış gibi “bu dizi benim kalibremin altında” tripleri gebertiyor beni aq. Benedict baba Sherlock çekmek istemiyorum diyor mesela. Niye? Keyfi istemiyor çünkü ve o söylediği için bu gayet mantıklı bir sebep ve açıklama. Çünkü o BENEDİCT CUMBERBATCH amk. Sherlock çekmez gider Enigma çeker gider The Power of Dog çeker ama Emma ablamızın kariyer zirvesi Barbie dizisinde yanın yanının yanı rolü olmasına rağmen diziyi kale almama çabaları ve bunun sonucunda bir başka sezon onayının alınmaması,saçma demeçleri felan sen kimsin ki sorusunu sormaya itiyor insanı. ŞİMDİ ASIL KONU İnanılmaz bir imkansız aşk yazılmıştı ilk sezondan bu yana. İki anlamsız ve zıt sayılabilecek karakterin önce 2 sezon birbirlerine açılmalarını daha sonra birlikte olmalarını bekledik ve bize bunu bile çok gördüler amk. 3 acı dolu sezonun ardından birlikte olan karakterlerin önüne bölüm sonu canavarı olan UZAKTAN İLİŞKİ çıkıyor. Yaşanan güvensizlik sorunlarına,ilgi beklentilerine vs vs yan sorun olarak değiniyorlar ve asıl sorun olan “ben seninle gerçekten olmak istiyor muyum,seni hayatımın neresine koymak istiyorum,benim için ne kadar değerlisin,bu kadar zor bir şeyi yürütmeye,kendimi yormama değer misin?” gibi asıl ve 3 sezondur olamama sebepleri olan soruları sadece son iki bölümde ele alıyorlar. Evet olmamaları gerekiyordu ve sonunda olmadılar ama olmamalarını böyle basit mi aktarmanız lazımdı amk 4 SİKTİĞİMİN SEZONU BOYUNCA 2 kere seyrettik mutlu sekanslarını ve bununda tek sebebi AMK SAKAT OROSPU EVLADI. SİK KAFALI OROSPU EVLADI 2. SEZONUN SONUNDA O AMK MESAJINI SİLMESE SİKTİĞİMİN DİZİSİ BAMBAŞKA YERLERDE KARAKTER GELİŞİMLER BENCE ZİRVEDE OLACAK VE DAHA ÇOK BU İLİŞKİYİ SEYREDEBİLECEKTİK. Ama dostlar istediğiniz kadar uzun tutulsun yine de bu karakterler olmayacaktı,olamayacaktı. Bunu senaristte biliyordu. Bu iki karakterden Maeve denen kaşarın istekleri,hevesleri,değer algısı kesinlikle Otisle eşleşmiyordu ve bu onları toksik olmak zorunda olan bir ilişkiye itiyordu. Zaten yakışmıyorlardı da aq. Ancak bu konuda neticede HAVADA KALDI VE HERHANGİ BİR SONUCA ULAŞMADI. Evet koskoca 4 sezonu işgal eden bir ilişki sarmalı dizinin “final sezonu” olduğu iddia edilen sezonunda dahi sonuca varamadı. En iyi konular ve karakterler boşlukta kalacak şekilde bitirdiler diziyi. Netflixi netflix yapan ve bir çok yapımın öncü olmuş,gençlik dizisi furyasının önünü komple açan bir diziye bu final yakışmadı. Sinematografisi,ana karakter oyunculukları ve kurgu açısından izlediğim kendi alanındaki her diziye fark atar. Bir dizinin kendine ait renk tonu olması dahi beni benden alıyorken bu dizideki renk paletleri hiçbir şey anlatmasalar bile beni ekrana bağlar. Kısacası bu diziye en büyük yanlış bu final sezonudur. Senin ananı sikeyim senarist. Yine de benim için karakterleriyle olsun az önce saydığım etkenleriyle olsun özel bir iş olarak kalacak. Bu diziye 10 üstünden puanım 8.7⭐️

firat95 2 years ago

İntihar Dükkanı

Patrice Leconte

32 Gönderi

ÇOKCA SAGOPA KAJMER ŞARKISI İÇERİR (+13) (Aslında az) Çaresizlik nedir? Pardon,asıl soru bu olmayacaktı. Çaresizlik en fazla nereye götürür? Peki ya umutsuzluk? Peki bu iki kavram aynı kapının kolu mu yoksa biri olmadan diğeri olabilir mi? Peki intihar eylemlerinde hangi…devamıÇOKCA SAGOPA KAJMER ŞARKISI İÇERİR (+13) (Aslında az) Çaresizlik nedir? Pardon,asıl soru bu olmayacaktı. Çaresizlik en fazla nereye götürür? Peki ya umutsuzluk? Peki bu iki kavram aynı kapının kolu mu yoksa biri olmadan diğeri olabilir mi? Peki intihar eylemlerinde hangi noktalar ortak? Filmden yola çıkarak bu soruları ve bu eylemin karşılıklarını ele almaya çalışacağım. Bi’ de fikrinizi ciddi anlamda merak ettiğim paradoksal bir soru soracağım. Öncelikle filmle başlayayım. İnanılmaz bir konu seçmişler. Çok ilgi çekici ama öyle lafta değil aq açıkça bakınca bile insan diyor ki “nası olabilir ki la?” Biz de bu ilgi çekicilik dahilinde filme başlama kararı aldık. Animasyon tarzını görür görmez bu festival filmi dedim ve beklentileri bi’ tık düşürüp yoluma o şekil devam ettim. Filmin beni bir yerde saçma sapan ve kesinlikle en iğrendiğim -evet bu tabir hislerim için en doğru tabir oluyor- anlatım şekli olan müzikalle buluşturacağını biliyordum ama çok sıkıcı,anlamsız ve fazla sayıda bulunan bu müzikal anlatım bir noktadan sonra “sardırma” noktasına kadar getiriyor insanı masmaalesef. Animasyon kısma biraz daha değinmek istiyorum. Eğer benim animasyon yazılarımdan birini dahi hatırlıyor ya da okuduysanız benim için açık ara en önemli faktör animasyon şeklidir. Kalitesi değil,konuya uygun animasyon şekli. Ve filmimizde konunun karamsarlığı ile doğru orantılı nefis bir animasyon seçimi var. Hayatın en bağrından -ya da sonundan demek daha mu doğru olur?- seçilen konumuza bu enfes animasyon tarzı o kadar iyi eşlik ediyor ki size burada ufak mantık hatalarından bahsetmeyi yapıma haksızlık sayarım. Konumuz filmin ortalarında git gide ilginçleşip top noktaya ulaştıktan sonra çok tahmin edilebilir yerlere doğru gidiyor ki bu kadar merak ardından “ha böyle olacak” demek pek iyi hissettirmiyor. Bireyin topluma etkisi başlığı altında bir çok yönden konuşulup düşünülebilecek alt mesajlar veren filmimizin kötü kısımları ise saçma sapan,sırf festival filmi olduğunu belli etmek için yapılan başarısız bir kapitalizm eleştirisi ve tahmin edilebilir,yarım ama tam sonu. Baştaki konularımıza geri dönelim. Çaresizlik nedir? Sözlük anlamı dışında çaresizlik,insanın iradesinin elinden alınması ile aynı anlama gelir benim gözümde. Çaresiz insan sonunu bildiği ya da bilmediği bir yolun sike sike yolcusu olur. Seçeneği yoktur,devam eder. Acı çeker ama çaresi yoktur,devam eder. Bir süreden sonra yolun sonunu görür,devam eder. Yolun sonu yoktur bazen ama o yine de sike sike devam eder. Bu yolda her zaman umutsuz mudur peki? Bence değildir. Hiçbir umudu yoksa dahi o yolun biteceği umudu hep varolmak zorundadır içinde. “Yolun bitmesinin muamma olduğu durumlar peki?” Diyebilirsiniz. E o zamanda içinde “belki hayırlı bir yere çıkar” umudu vardır. O yüzden ikisi aynı kefede değildir,olamaz. İnsan umutsuz olabilir ama o durumda da çaresiz olmak zorunluluğunu beraberinde getirmez. Bu iki kavramı yüzeysel olarak ele aldım,sıra neredeyse tüm intihar eylemlerinde hangi durumlar ortak ona bakmakta. Öncelikle bir insan intihar etmek istiyorsa ille de çaresiz ya da umutsuz mu olmak zorunda? Bence kesin olarak böyle bir şey yok. Onlarca etken onlarca madde sayılabilecektir bu durum ve konuyla alakalı. Mesela her eylem “ben bıktım dayanamıyorum”diyerek mi oluyor? Hayır tabii ki. Bazı intihar eylemleri,belli kişi,topluluk ve tarikatlara,bağlılıktan gerçekleşiyor mesela. Dış etkenlerin yüksek olduğu,haplar ve ilaçlar kullanılan bombalı terör eylemleri de taşıyıcı için aslında bir intihar eylemi değil mi? Mesela hepsinden çok bağımsız olan ötenaziyi bu işin neresine koyacağız? Bu yüzden her vakayı aynı kefeye koymayacağım ama bu az önce saydığım ekstra eylemlerle ilgili konuşmayı aşırı istiyorum inşallah yakın zamanda karşıma güzel bi film çıkar da onu bahane edip bunlarla kafa sikebilirim. Bunları işin dışında tutarsak karşımıza her vakada ortak olarak rastlanacak tek şey olan sıkılma hissi çıkar. Derin ve insanın sonunun ne olduğu kesin olarak anlaşılamayacağı bir duruma sürükleyecek kadar cesur yapan bir sıkılma hissi. Toplumumuz,yalnızlık,tıp gelişmeleri,ilaç etkileri,teknoloji,mobbing,kör edici batıl inançlar,ahlaki baskılar,artık adım attığımız yer intihara meylettirici etkenlerle dolu. Günümüz dünyasında intihar şakaları sıradanlaşıyor,günden güne insanlık toplu eylemlere daha çok katılım gösteriyor. İstatistiklere bakılınca bazı kısımlarda konu çığırından çıkıyor. İntihar olaylarını kişiler ve durumlar bazlı olarak ele aldığımda aklıma şuan gelen bir soru var. Bu durum türümüzün geçirdiği seçilimin psikolojik bir safası mı? İntihar edenleri bu yatkın ve zayıf genler yüzünden doğal seçilimden elenenler olarak adlandırabilir miyiz? Ve son olarak paradoksal sorumu sormak istiyorum. İntihar ettiğiniz bir geleceğe gidip kendinizi öldürürseniz kendinizi kurtarmış mı olursunuz,katilinizden intikam mı almış olursunuz yoksa yine intihar mı etmiş olursunuz? Son paragraftan önce bu konuyu ve günümüzde bu konunun tezahürünü bence çok güzel şekilde yansıtan Sago’nun “Gam Tozu ve Dünyanın Ninnisi” parçasının nakaratını buraya iliştirmek geliyor içimden çünkü konuyla ilgili düşünmemi sağlamasında büyük pay sahibi bir nakarat. “Tabutlara sığmayacak kadar intihar var Şeytanın siparişi Dünya'nın ninnisi olmuş sirenler Ya Rab bizi özler Şah damarım attıkça yaşını silerim çeşmin Solar hayat resmin Umut ner'desin? Yine bittin! Nerelere Gittin ben seni göremeden?” Bu filmin kitabı varmış. Okumadım,okumam. Eminim filmde size kitabın anlattığını anlatacaktır. Zayıf yönleri var ama benim gibi sizlere de düşünce kapılarını açtıysa bu filmi beğenmeniz için gayet yeterli bir sebep. Çok soru sordum bugün amk. Kısacası tam bir festival filmiydi. Saçma sahneleri tamamen buna yoruyorum. Sırf konusu için göz atılabilir,kesinlikle beklenti oluşmamalı. Kitabını okuyacağınıza bu filmi izleyin,izlettirin. Bu filme 10 üstünden puanım 6.5⭐️

firat95 2 years ago

Karakter limitini 50000 yapmak için neyi bekliyorsun? Evrenin en iyi Oppenheimer eleştirisini 6 parçaya bölmenin vicdani yükü ile nasıl uyuyacaksın? @raf

firat95 2 years ago

Barbie

Greta Gerwig

175 Gönderi

AĞIR İTHAMLAR,FAZLASIYLA AYRIŞTIRICI İFADE,SJW KUDURTUCU LAFLAR VE FAZLASIYLA KÜFÜR İÇERİR. Aşkımla Sinema Köşemiz #3 Şahsi olarakta,aşkımla da bayadır beklediğimiz bir filmdi. En başta saçma bilgi kontenjanını kullanarak filme çift lavaş acılı çiğköfte dürüm ile girdiğimizi belirtmek isterim,belki ilerde gönderme yaparım…devamıAĞIR İTHAMLAR,FAZLASIYLA AYRIŞTIRICI İFADE,SJW KUDURTUCU LAFLAR VE FAZLASIYLA KÜFÜR İÇERİR. Aşkımla Sinema Köşemiz #3 Şahsi olarakta,aşkımla da bayadır beklediğimiz bir filmdi. En başta saçma bilgi kontenjanını kullanarak filme çift lavaş acılı çiğköfte dürüm ile girdiğimizi belirtmek isterim,belki ilerde gönderme yaparım o açıdan. Ben filme komple bir “beklentisizlik hali” içinde gittim. Önümde daha çok çocuklara hitap eden basit mesajlı bir film bekliyordum. Öncelikle filmin başında ki kafa ağrıtan inanılmaz boş sahneleri gördüğümde cocuklara yönelik olmadığını doğrulamış gibi hissettim. Cidden baş ağrıttı aq. Devamında bizi karşılıyan Sex Eduction ekibi bir tık duygulandırsa da elimde ki çiğköfte ile meşguk olarak filme odaklanmaya devam ettim. Yaratılan dünyanın görüntüleri,absürt mizahı ve belli başlı karakter hareketleri cidden hoşuma gitti filmin devamında. Oyunculuk performansları filme dair tek beklentimdi ve bunu da baya güzel karşıladılar. Filmin devamında bize sunulan dans koreografileri cidden taktir edici düzeyde olmakla beraber yapılan Mattel göndermeleri şahaneydi. Şahsi olarak ne duygulanacak ne de ağlayacak tek bir sahneye bile rastlamadım. İnsanlar bu konuda biraz koyun psikolojisine kapılmış veyahut senelerdir o kadar monoton hayatlar yaşamışlar ki en saçma şeye bile üzülecek kadar psikolojileri bozulmuş olduğunu düşünüyorum. Şimdi gel gelelim filmin konusu,işleniş tarzı ve neden bir çocuk filmi olmadığına. Filmden benim konu olarak beklentim bir DIKŞIN DIKŞIN OLLEEEYYYY KADINLAR EN GÜÇLÜSSÜÜÜÜÜ kıvamında bir şeydi. Elbette bunu da yapmışlar beklentim tam yanlış cıkmadı :D ama genel olarak beklentim harici karanlık bir temaya daha yakın,ölüm ve varoluş gibi konuları işleyen film seyircinin yüzüne tokat atmaya calısmıs ama bunu ne kadar başarabilmiş çok muamma. Filmin konusu gereğiyle kesinlikle bir cocuk filmi olmadığı ortada. İşleniş olarak ortalama konu olaraksa beni ters köşe yapan bir konu oldu fakat bu iyi olduğu anlamına kesinlikle gelmiyor. Gelelim benim ana avrat dümdüz gideceğim yere. HANIMLAR BEYLER,TELEFONUNUZUN EKRANINDAN BİR TIK UZAKLAŞIN. ÇÜNKÜ BAŞLIYORUZ… BE ULAN AMINA SOKTUĞUMUN A4 KAĞIDI KADAR BEYNİ OLAN OROOSSSSPU EVLTLARI SİZE OBEZ BARBİE KOYMA FİKRİNİ KİM VERDİYSE BEN ONUN ARKASINDAN DOBERMAN SALAYIM AMK COCUKLARI CILDIRTTINIZ BENİ ELALEMİN İÇİNDE. EYYYY AMK YAĞLI YEZİD OROSPU COCUJŞSRI. KİLO BOY ENDEKSİNİZİN SONUCU OBEZSE SİKE SİKE O KİLOLARI VERECEKSİNİZ. SEN BUNU OKUYAN SENİN DE EĞER OBEZİTE SORUNUN VARSA VEYA YAKINSAN BİLE SENİN BEN AMK KENDİNE SAYGISIZ AMCIK. TAKMIŞSINIZ AĞZINIZA Bİ BEDEN OLUMLA BEDEN OLUMLAMA AMK BEDENİN DİLİ OLSA ALIN BENİ ŞU PİSLİK BOK ÇUVALINDAN DİYECEK HABERLERİ YOK BİR SİK BİLMEDEN BOK BOK KONUSUYORSUNUZ ALAYINIZIN AMINA ÖYLE BİR KORUM Kİ TEK GÜNDE 20 KİLO VERİRSİNİZ AMK CCOCUKLARI. BAKIN BEN BU KONUDA HASSASIM SİKERİM SAĞLIĞINI ZATEN BU DURUMDAYSANIZ MAX 10 SENE ÖMRÜNÜZ VAR ONU DA APIŞ ARASI KOKUNUZU DİNDİRMEK İÇİN GÜNDE 4 VAZELİN KUTUSU BİTİREREK HARCAMAYIN. HAYATIMIN HANGİ DÖNEMİNDE KİME VEYA NEYE KARŞI SONUCU NE OLURSA OLSUN YÜKSEK KİLOLU OROSPU CPCUJŞSRINI TEK TEK ZORBALAYIP GEREKİYORSA HEPSİNİN ARKASINDAN PİTBULL SALIP HEPİNİZİ TEK TEK ZAYIFLATACAM AMK YÜRÜYEN AYÇİÇEK YAĞLARI. “YAAAA AMA HASTALAR DA VAAAARRRR” EĞER BU YORUMU YAZMAYA YELTENDİYSEN BİLE GÖTÜNE KAFAMI SOKAYIM UCUBE OROSPU EVLADI BAK BAKAYIM HASTA VB BİŞEY DEMİŞ MİYİM? KENDİ KOCA GÖTÜNE DUR DİYEMEYEN OROSPU EVLATLARINA SESLENİYORUM. O KİLOLARI VERMEZSENİNZ BİR GECE ANSIZIN ANNENİZİ KAÇIRIRIM YAKALAMAK İÇİN KOŞA KOŞA VERDİRİRİM O KİLOLARIN HEPSİNİ. Film kadınların günümüz dünyasında talep ettikleri hakları belli başlı yerlerde ki eşitsizliği sanki evrenin her alanında varmış gibi lanse edip bu konuyu feminizm çerçevesine sıkıştırıp üstüne bir de kör göze parmak sokar gibi aptal aptal göndermeler yapıyor amk. Neymiş yazılımcı,bilim insanı kadın olması lazımmış ama olamıyormuş. E amk coxugu olsana kim tutuyor seni. Daha bir kaç gün önce yerleştirme sonuçları açıklandı 500 küsür puanla alan bölüme 270 küsür puanla “35 yaş üzeri KADIN” kontenjanından girmiş birini gördük. Bu hadisede yanan belki genç hayatının basında köpek gibi çalışmış bir delikanlı belki bir kız ama olmaz di mi kötü olanın bir siki olması lazım yoksa kötü kabul edilemez. Hayatın her alında her kişiye sorgusuz sualsiz adaletsizlik var bunu zırlamak yerine ya düzelteceksiniz ya da sisteme ayak uydurup it gibi çalışıp alayını parçalayıp geçeceksiniz. Yok öyle yattığım yerden orama da koy burama da koy. Sizin amacınız fırsat eşitliği değil,sonuç eşitliği. Yukarda verdiğim örnekte ki gibi. Dünyada pozitif ayrımcılık ibresi kadınlara döndü. Komik olmayan kadına sırf kadın diye gülüyorlar,mahkemelerde kadın diye daha az ceza kesiliyor vs vs. İşte örneğin birisine sırf kadın diye gülmek amcılık veya cinsiyetçiliktir. Doğrular cinsiyetçi ise bunu değiştirmek için şeyler yapın,yanlış olanı empoze etmek yerine. Velhasıl kelam usta. Filme verdiği aptalca mesaj ve SJW yanlısı söylemler yüzünden biraz küfür etsem de,gayet ortalama bir film. İzleyeli 1 ay oldu ondan tam kusamadım daha çok şey vardı içimde. Arada sırada izlenecek hafif komik film. Espriler yazan kesin erkektir. Eğer vaktiniz varsa “izleyin”. İzlettirmenize gerek yok. Bu filme 10 üstünden puanım 6⭐️

firat95 2 years ago

Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok

Edward Berger

117 Gönderi

Her sene en az bir tane savaş filmi izlemeye özen gösteririm. Bu filmde hem savaş hem tarih harmanlandığı için uzun zamandır listemdeydi zaten. Filmin detayları,teması,düşündürdükleri ile ilgili devamında konuşacağım suan filmin teknik detayları ve iyi yanlarından bahsetmek istiyorum. Filmin en…devamıHer sene en az bir tane savaş filmi izlemeye özen gösteririm. Bu filmde hem savaş hem tarih harmanlandığı için uzun zamandır listemdeydi zaten. Filmin detayları,teması,düşündürdükleri ile ilgili devamında konuşacağım suan filmin teknik detayları ve iyi yanlarından bahsetmek istiyorum. Filmin en vurucu kısımlarından birisi kesinlikle sinematografisi. 1917 filmi ile hayatımıza giren o “savaş filmi renkleri” ve müthiş çekim açıları artık bir standart haline geldi. Bulunan bu tonlar ve çekimler,insana belgesel ve film karışığı bir tat veriyor. Bu sene Oscar’da,görüntüsel olarak benzer noktaları içeren 1917 ile aynı kaderi paylaşıp en iyi görüntü Oscarını kapacaklarını düşünüyorum. Oyunculuk kısmı ise en iyi olan kısımlarda görüntüden hemen sonra gelen madde. Bence bunun bir diğer sebebi de filmin 1930 yılında aslında çekilmiş olması. Başrolün açıklamalarındanda görüyoruz ki oyuncu bu filme çok fazla odaklanmış ve gerekli dersleri çıkarıp karakteri sonuna kadar yaşamayı başarmış. Aksiyon kısmına gelecek olursak,şahsen çok aksiyon seven bir insan değilim. Özellikle konu filmlerse. Ama öyle iyi ayarlanmış tam vaktimde gelen tam dozajında sahneler vardı ki insan ister istemez kapılıyor büyüsüne. İnanılmaz doyurucu aksiyon sahneleri var filmde,en kral aksiyon filminde bulunmayacak düzeyde. Film üstün sinematografi ve oyunculuk özelliklerini bu aksiyon sahneleri ile sonuna kadar kullanmış. Bu aksiyona yakışır şekilde film şok bir açılış ve kapanışa sahip. Bana göre tek kötü kısmına gelecek olursak o da tempo yönetimidir. Tempo olması gereken vakitte artmıyor vs demeye çalışmıyorum. Tempo 15 dakika sizi öyle doyuruyor ki neredeyse bağımlılık yapıyor fakat film size bu aksiyonu ortalama 45 dakikada bir keyfi isterse veriyor ve sizi bu aksiyona daha doğrusu bu aksiyon seviyesine bağımlı hale getiriyor. Belki de bu bir stratejidir fakat beni bazı yerlerde “de hayde amk” dedirtecek seviyeye getirdi. Şimdi konusu ile ilgili görüşlerime gelecek olursak tek fikrim kusursuz bir savaş filmi. Neden mi? Diğer savaş filmlerinde neler olur? Arkadaşlık,aşk,milliyetçilikler,kendini önemli taburlarda bulup rütbe atlayan askerler vs vs. Bu filmin ise size verdiği şeyler;ölüm ve iç güdüler. Hem de en ilkel olanlarından. Aşk mı? Savaştasın amk aptalı saliseler sonra ölebilirsin bunun korkusunun önüne neyin,kimin aşkı geçebilir? Bizler gelişmiş fakat iç güdüsel yaratıklarız. Ölüm korkusunu biraz sezen insanın içinde ne biraz romantik düşünce ne de herhangi bir şeye pozitif bakış açısı kalır. Bir insanı atalarına benzetecek tek şey ölüm korkusudur arkadaşlar. Film bütün savaş filmlerinin aksine bu güdüleri müthiş yansıtmakla birlikte sıcak çatışma anında yalnızca ölüm korkusu ve çaresizliği işliyor ve bunu o kadar iyi seyirciye geçiriyor ki.. işte bu onu diğer savaş filmlerinden ayıran özellik. Bu film savaşın acımasızlığını göstermiyor,bu film bize savaşa öleceği bilinerek çağırılan,ne devletin ne de komutanlarının gözünde zerre önemi olmayan,çaresiz milyonların hikayesini anlatıyor. İçerdiği onlarca elit politikacı göndermesi haricinde hepimizin fark edebileceği gibi film ilk kez bir dünya savaşını Almanların gözünden anlatıyor ve İngiliz-Fransız işkencelerini gösteriyor. Ama işte savaşta kimse ben Alman’ım ben Fransız’ım ben İngiliz’im diyerek hareket etmiyor. Karşı taraf düşman ve gebermesi gerekiyor,nasıl olursa olsun. İnternette okuduğum onlarca yorumda filmin onlarca özelliği arasında konuşulacak konunun “savaş Türklerin düğünüdür diyen salaklar izlesin eehehehehe” diyen aptal orospu evlatlarını görünce liberal olmadığıma tekrardan şükür ettim. Bir ırkın tarih boyunca yaptığı belki de en iyi işi bu tarz bir filmle bağdaştırıp sadece asağılamak amaçlı yorum yazmak çok ama çok aptalca bir hareket. Bu konuda çıldırırım ama o da bir başka incelemenin konusu,biz filme dönelim. Kısacası film enfes dostlar. Kesinlikle ama kesinlikle izlemeniz gereken bir yapım,eğer savaşlara ve tarihe ilginiz varsa hemen açın suan beklemeden,izlemeden geçmeyin derim izleyin,izlettirin. Son olarak çoğu savaş filmi yorumumu bir alıntı ile kapatırım bu filmde de kulağıma takılan bir alıntıyı paylaşmak istiyorum. “Savaşlar hiçbir zaman bireylerle ilgili değildir,her zaman bütünü dikkate alır…” Bu filme 10 üzerinden puanım 8.7⭐️

firat95 2 years ago

The Flash

Andy Muschietti

30 Gönderi

Aşkımla haftalık sinema köşemiz #2 Film olamamış. Maalesef Dc yine eline yüzüne bulaştırmış,sıçmış batırmış,içinden geçmiş karakterin gibi ve gibi tonlarca aşağılayıcı laf kullanılabilir. Öncelikle Flash özel gücü,görünüşü ve verdiği cool vibedan dolayı benim sevdiğim karakterlerden ve uzun zamandırda film ha…devamıAşkımla haftalık sinema köşemiz #2 Film olamamış. Maalesef Dc yine eline yüzüne bulaştırmış,sıçmış batırmış,içinden geçmiş karakterin gibi ve gibi tonlarca aşağılayıcı laf kullanılabilir. Öncelikle Flash özel gücü,görünüşü ve verdiği cool vibedan dolayı benim sevdiğim karakterlerden ve uzun zamandırda film ha çıktı ha çıkacak durumundaydı ama ben beklentimi 27382838. Ertelenme metninde artık en alt seviyeye çekmiştim. Yine de sinemaya gidip o bileti aldığınızda en azından giden para için bile olsa bir beklentiniz oluyor. Bende tam olarak bu beklentiyle girdim filme. Süper kahraman filmlerinin en sevdiğim yanları -ki bunlar hep ilk filmlerinde olur- karakteri tanıştırma aşamasında yasananlardır. O sıradan hayata karışmış olağanüstülüğü görmek hep hoşuma gitmiştir. Film beklediğimden iyi başladı hatta başlangıcı tipik bir DC karanlığından öte Marvel’ın geek kafasındaydı. Bu da bana başta “spidermanin çakmasını yapmaya çalışmışlar herhalde” dedirtti. Genç ve telaşlı,çocukluk travmaları olan tırnak içinde çok sevdiği birini kaybetmiş tuhaf fakat zeki bir çocuk. Yanıdır geldi mi? Bana da gelmişti. Ula aşık olduğu karı bile zendaya çakması böyle iş mi olur amk? Filme dönecek olursak ilk sahneler gayet güzel ilerlese ve mizahı ufaktan tebessüm ettirse de devamında sıctıgımız kısma geldik. Bildiğiniz gibi Dc ve Marvel bu piyasanın iki sahibi. Dc genelde sıçıp sıvayan Marvelsa para cukkalayan tarafta. Dc ve Marvel arasında ki en belirgin farklardan bir tanesi de Dc’nin fazlaca karanlık ve ciddi havasına Marvel’ın daha sempatik espritüel yaklaşımı ile her türü harmanlanması. Marvel bu sayede hem her yaş hitap ediyor hem de her zevkten izleyiciye. Yani bir Marvel filmi izlerken kendinizi kasmasanız bile size DIKŞIN DIKŞIN dan başka şeylerde vaad ediyor. Fakat Dc’den bir şeyler koparmak istiyorsanız baya dikkatli ve ciddi şekilde filme odaklanmanız gerekiyor. Bazı durumlarda kendileri ile o kadar çelişiyorlar ki böyle izleseniz dahi bi bok anlamıyorsunuz. İşte bu film Dc’nin bilmem kaçıncı evren sıfırlayıp başa almasının başı. Tuhaf bir cümle ama anladınız. Dc ufaktan marvellasmak elindekileri herkese pazarlamak istiyor ama bu nasıl toxıc bir iş ki 3 filmde bir “yine olmadı beyler baştan çekiyoruz hadi”ye dönüyor iş. Marvel’a benzemek istiyorlar çünkü Joker gibi nefis bir yapım ortaya koyup gişeyi alt üst etmelerine rağmen ellerinde ki potansiyelleri öyle kötü kullanıyorlar ki artık son çare kopyalamaya çıkıyor. Zaten özgün olsalar hiç bu duruma düşmezlerdi. Klasik Dc karmaşıklığı daha doğrusu kafa karışıklığı senaryo ve kurgu üstünde çok fazla etkili olmuş kötü anlamda. 70 farklı senaryo ile salondan ayrılmak insana iyi değil kötü hissetiriyor maalesef amk kusura bakma Dc. Neden olmamış diyecek olursanız ki demeniz lazım o kadar bokladım. Film genel anlamda sıkıcı,kopya olduğu çok belli,özgün tek bir nokta yok,kostümler rezil görünüyor,Türkçe dublaj bu defa tutmamış,duygusal sahnelere başrol oyuncusu dahi o kadar inanmayarak oynamış ki seyircinin birşey hissetmemesi en doğal olanı gibi gibi bir sürü etken var fakat bunlar başlıcaları. Genel çerçevede baya kötü filmdi. Asla sinemada izleme gibi bir gaflete düşmeyiniz. Bu kadar boklamama rağmen o kadar kötü Dc filmleri var ki bu yanında ortalama kalmış. Kısacası pişmanlıktır,düş kuranlar için düş kırıklığıdır. İzlemeyiniz,izletmeyiniz efenim. Bu filme 10 üzerinden puanım 4⭐️