(@) - Raf

#karantina8 Film boyunca bir iki yerde gözüm doldu sadece; ağlamadım ama bu filmin hayatımda izlediğim en duygusal ve en içten film olduğuna yemin edebilirim. İki saat on sekiz dakika boyunca kalbimin parçalanırken çıkardığı çatır çutur sesleri bizzat duydum. O kadar…devamı#karantina8 Film boyunca bir iki yerde gözüm doldu sadece; ağlamadım ama bu filmin hayatımda izlediğim en duygusal ve en içten film olduğuna yemin edebilirim. İki saat on sekiz dakika boyunca kalbimin parçalanırken çıkardığı çatır çutur sesleri bizzat duydum. O kadar gerçekçi ve o kadar içten ki... Senaryo öyle yazılmış ki, neredeyse her karakterin hem zayıf hem güçlü, hem iyi hem kötü yönlerini görebiliyoruz. Her karaktere aynı ölçüde acıyoruz. Hepsinin işleri yoluna koyma potansiyeli farklı tabii, Lee ve eşinin olaylardan sonra çok farklı yollara gitmesi gibi, ama hepsinin çektikleri acı noktasında ortak olduklarını görüyoruz film aktıkça. Oyunculuklara diyecek lafım yok. Hayattaki her şeyini kaybeden ve tekrar kazanmaya gücü olmayan, hayata karşı beklentisiz bir adam ancak böyle anlatılabilir ve yansıtılabilirdi. Aynı şekilde Patrick umursamaz bir ergen gibi görünüyor ama ruh hali özellikle buzluktaki tavukları görüp panik atak geçirdiği sahnede o kadar iyi yansıtılmış ki en sevdiğim sahne de o oldu galiba. Lee’nin eşiyle arasındaki özür dileme sahnesi de aynı şekilde hayranlık uyandırıcıydı. Çekim planları çok çok güzel, bazen belgesel izliyormuşum gibi hissettirdi ve tuhaf bi şekilde huzurlu, sakin, zarif bir yönü var her planın. Zaten her şey o kadar gösterişsiz ve kendi halinde ki filme duyduğum hayranlığın en büyük sebebi de bu oldu galiba. Derdini insanların yüzüne vurmak için çırpınmayan ama bir şekilde de izleyeni empatinin içine hapseden bi yapım olmuş, bu yönüyle alkışlanmalı. Filme dair içime sinmeyen tek şey müziklerin üstüne çok gidilmesiydi sanırım. Arada bir “ya burada hiçbir şey çalmasa da olurmuş sanki” dedim ama asla rahatsız edici boyuta da varmadı, tabi ki çok kişisel bir hissiyat bu zaten. Bana kalırsa mutlaka izlenmesi gereken bi film. Yorumumdan da anlaşılacağı üzere aşırı beğendim shdjdjs. Çok net 10/10 derim. Favorilerim arasına girmiştir kendileri. 🥳 50. gönderim olmuş. 🥳

gamzek 6 years ago

İhtiyarlara Yer Yok

Ethan Coen, Joel Coen

104 Gönderi

#karantina7 Filmi çok beğendim çünkü filmin alt metni çok güzel ve aslında herkese hitap eden bir yapısı var, bu yönüyle çok zekice hazırlanmış. İki yönden de inceleyecek olursak: Birinci yönden bakıldığında sadece psikopat bir adamın işlediği cinayetler ve bu katille…devamı#karantina7 Filmi çok beğendim çünkü filmin alt metni çok güzel ve aslında herkese hitap eden bir yapısı var, bu yönüyle çok zekice hazırlanmış. İki yönden de inceleyecek olursak: Birinci yönden bakıldığında sadece psikopat bir adamın işlediği cinayetler ve bu katille yanlışlıkla aynı yola düşmüş paragöz birinin hikayesi. İkinci yönden bakıldığında ise filme adını vermiş olan Tom’un, yeni suçları/yeni suçluları anlamlandırma çabası ve artık modern dünyada kendine yer bulamayan ihtiyar bir şerif olarak geçirdiği varoluşsal kriz. Okuduğum bir incelemeye göre: “Tom kelimenin tam anlamıyla eskiyi ve eski metotları temsil etmektedir.” Şimdi sırayla gidelim: •Bence Llewelyn karakteri basit bir karakter. Açgözlü, hırslı, üstüne çok da düşünmeden kendinden taviz verebilen yani birazcık aptallığa kolay girişebilecek biri ve zaten bu aptallığından kaynaklanan sorunlarla uğraşıyor film boyu. •Anton karakterinin, insanların hayatlarıyla yazı tura oynayabilmesine, herhangi bir amacı olmaksızın cinayet işleyebilmesine ve herhangi bir materyalin kaygısını zerre kadar hissetmemesine bakılacak olursa katıksız bir psikopat olduğu düşünülebilir ve zaten öyle galiba ama karakterin tuhaf bir derinliği de var ve tüm derinliği bakışlarına yansıyor. Javier Bardem bu noktada gerçekten çok başarılı bir iş çıkarmış. •Tom karakteri ise bana kalırsa Anton’dan daha dikkat çekici bir ruh haline sahip çünkü dediğim gibi film aslında baştan sona bu karakterin kendi içinde verdiği kavgayı anlatıyor ve bu yönüyle çok hüzünlü bir film. (Alıntı: ”Yeni dünya düzeninde kendisine yer bulmaya çalışan Tom filmin başında her şeye rağmen bu işi yapanların şöyle söylemesi gerektiğini ifade eder: ‘Bu dünyanın bir parçası olacağım.’ Final sahnesinde Tom’u bu cümleyi söylediği ana gönderme yapılan bir resmin altında karamsar bir yüz ifadesiyle otururken görürüz. Böylece onun artık toplumun bir parçası olamadığını anlarız.”) Haliyle de filmin adı ortaya çıkar: İhtiyarlara Yer Yok. Aslında Anton ve Llewelyn karakterleri ve onların yaşadıkları tüm olaylar, Tom modern hayatı anlamlandırmaya çalışırken ortaya çıkmış olan araçlardır. İşte film bana kalırsa bu eşsiz alt metinle muazzam bir film. İzleyiniz. 🎬 “-Adamın derdi gelmiş geçmiş en acımasız insan olmak mı? +Ben öyle tanımlamazdım. -Nasıl tanımlardın? +Sanırım onun için espri anlayışı olmayan biri derdim.” Oyuncu dedikodularına gelecek olursam: Javier Bardem’in izlediğim ikinci filmi. İlk olarak “Eat, Pray and Love”da izlemiştim ve onun üstüne bu filmi izleyince adama hayran kalmamak elde değil. Yelpazesi çok geniş ve her rolün altından hakkıyla kalkmış. İnanılmaz sahiden.

gamzek 6 years ago

Kayıp Kız

David Fincher

250 Gönderi

#karantina6 İlk bir saat başka karaktere, son bir saat başka karaktere acımanıza sebep olan ve son yarım saati de ekrana kafa atarak geçirten film. Şok üstüne şok yaşatıyor. Hayatınız çok zorsa ve işin içinden çıkamıyorsanız, iki buçuk saatinizi bu filme…devamı#karantina6 İlk bir saat başka karaktere, son bir saat başka karaktere acımanıza sebep olan ve son yarım saati de ekrana kafa atarak geçirten film. Şok üstüne şok yaşatıyor. Hayatınız çok zorsa ve işin içinden çıkamıyorsanız, iki buçuk saatinizi bu filme ayırarak halinize şükredebilir, hatta dertlerinizi unutabilirsiniz. Sonu o kadar içime oturdu ki şu an gerçekten ne hissettiğime karar veremiyorum. Resmen sonunu kendime yediremedim sjsjdjs. Şimdiye kadar hep çok geren bir filmmiş gibi durduğu için izlemeyi erteliyordum ama beklediğim türde bir gerilim filmi değil. Çok çok beğendiğimi itiraf etmeliyim. Karakterlerin her duygusunu o kadar iyi yansıtmış ki önünde saygıyla eğilmek lazım. Şimdiye kadar izlemediğim için üzülüyorum. Film, bahsedilenin aksine yalnızca psikopat bir kadını, yalnızca evliliğin sarstığı bir ilişkiyi ya da yalnızca kadın-erkek ilişkilerini anlatmıyor bana kalırsa. Bunların hepsinin yanında halkın algısını nelerin yönettiğini, bir kadının başkalarına kendini masum göstermek için onları nerelerden vurabileceğini; bir erkeğin kendini masum göstermek için onları nerelerden vurabileceğini, bir ilişkiyi ayakta tutan sevginin ve hayranlığın nasıl tükenebileceğini ve bu tükenmişliğin iç dünyalara nasıl zarar verebileceğini, toplum baskısının aslında iki insanın özel hayatı hakkında bile ne denli söz hakkı sahibi olabileceğini, medyanın toplum baskısını ve toplum baskısının da medyayı nasıl çift taraflı olarak yönetebildiğini, küçüklüğünden itibaren yanlış ve bol pohpohlama ile yetiştirilen bir bireyin sosyopata dönüşebileceğini anlatıyor. “Bunların hepsini iki buçuk saat içinde hem şaşırtıp hem üzerek nasıl karşındakine yansıtırsın?” gibi bir sorunun cevabı da David Fincher tarafından ekrana böyle yansıtılmış. Bahsettiğim başlıkları içeren psikopatlık dolu bir gerilim filmi olmanın yanında tuhaf bir şekilde romantik olduğunu da düşünüyorum aslında filmin. Başrol karakterler aslında yaşadıkları her şeye rağmen birlikte olmak istiyorlar. Sondan anlaşıldığı üzere Nick de içten içe öyle. Bu da bana çok dramatik ve gerilim dolu bir romantizmi izliyormuşum gibi hissettirdi. Birbirleri için çok ciddi anlamda absürt şeyler yapan ve içten içe de birbirinden kopamayan iki insan etrafında dönüyor. Ters köşe dolu bi film evet ama aslında Nick ve Amy karakter olarak birbirine benzemiyor da değil. Benciller, çok iyi yalancılar, egoistler ama içten içe de çok fazla kompleksleri var. Yine de göze aldıkları şeyler, kurnazlık ve vicdan seviyeleri farklı. << SPOILER OLABİLİR BELKİ >> Amy’nin ilk bir saat boyunca kocası hakkında anlattıkları o kadar doğru bir noktadan anlatılmış ki kadına üzülmekten ve adamdan nefret etmekten kendimi alamadım. Bir kadın, başka bir kadını tam olarak bu noktalardan vurarak kendini savunmasız ve acınası hissettirebilir gerçekten. Bu yönden muhteşem senaryo bence. Çünkü beni tam olarak etkilemek istediği yönde etkiledi. Filmin sonunda ise kadından acayip korkuyordum. Nick’in yerinde olsam ne yapardım bilemiyorum. Into the Wild’daki gibi her şeyi bırakıp uzaklara kaçıp giderdim herhalde djskdnks. Aynı evde nefes almak çok korkutucu olurdu ki Nick’in bu korkusu da çok güzel yansıtılmış; evin içindeki ses çıkarmadan hareket etme, kendini başka bir odaya kapatma sahneleri vs... muhteşem. << SPOILER BİTTİ >> Uzun zamandır ilk kez bi filmi bu kadar beğendim. Kesinlikle izleyin. NOT: Ya bu Ben Affleck ve Christoph Waltz arasındaki benzerliğe inanamıyorum. Sanki biri diğerinin gençliği... NOT2: Gone Girl ve Marriage Story filmlerinden sonra evlilik gerçekten inanılmaz ürkütücü görünmeye başlıyor. Ona göre izleyin djsjdj. 🎬 “İki insan birbirini sevdiği halde ilişkilerini yürütemiyorsa işte asıl trajedi budur.”

gamzek 6 years ago

Flavors of Youth

Haoling Li

12 Gönderi

#karantina5 Üç farklı hikayeden oluşan bir saat on beş dakikalık bi film. Güzel, sakin ama etkilendiğimi söyleyemem. İzlenmese de olur.

gamzek 6 years ago

Şüphe

Chang-dong Lee

44 Gönderi

#karantina4 Çok imgesel bi film. Belli metaforları çözdüm galiba ama hala anlamadığım çok şey varmış gibi geliyor. Gerçekten üstüne düşünmenizi gerektiriyor ve size, sizi yorarak keyif veriyor bana kalırsa. Filmin sunduğu ve üstüne düşünüp anlamanızı beklediği metaforlar çok güzel, çok…devamı

gamzek 6 years ago

Edebiyat ve Patates Turtası Derneği

Mike Newell

51 Gönderi

#karantina3 Sakin, kendi halinde bir film. Duygusal bir şeyler izlemek istiyorsanız göz atabilirsiniz ama önermelik bir film olduğunu söyleyemem. Kötü değil; güzel ama “sanki bi eksiklik var ya” diye de düşündüren bir film. Sanki biraz tuzu eksik ama o tuzun…devamı

gamzek 6 years ago

Brüj'da

Martin McDonagh

32 Gönderi

#karantina2 En sevdiğim hocam önermişti, iyi ki de önermiş. Çok kaliteli bir yapım bana kalırsa. Her şey çok yerinde ve tadında. Oyuncu kadrosunu çok sevdim. Colin Farrell inanılmaz tatlı ve karakterinin doğallığı izleyeni filmin içine hapsediyor. İzlenir, önerilir.

gamzek 6 years ago

Ölümlü Dünya

Ali Atay

155 Gönderi

Herkesin, yapmayacağı şeyler hakkında challenge başlatıp birbirine meydan okuduğu bu karantina döneminde (bu konuda çok doldum sjdjjsj), kendi çapımda, kimseye meydan okumadan; bu süreç boyu elimden geldiği kadar izlemek isteyip de sürekli izlemeyi ertelediğim filmleri izlemeye ve bunları da buradan…devamı

gamzek 6 years ago

Noah Land

Cenk Ertürk

110 Gönderi

Bi sıralama hatası yaparak önce söyleşisine gittiğim film. Dolu dolu bi oyuncu kadrosu ve ekip... Yönetmenin ilk işi, çok çok da iyi. Umarım bunun yükü altında ezilmez (dün gördüm özgüvenini ve heyecanını, ezileceğini sanmam; yine de bi dilek olarak bulunsun…devamıBi sıralama hatası yaparak önce söyleşisine gittiğim film. Dolu dolu bi oyuncu kadrosu ve ekip... Yönetmenin ilk işi, çok çok da iyi. Umarım bunun yükü altında ezilmez (dün gördüm özgüvenini ve heyecanını, ezileceğini sanmam; yine de bi dilek olarak bulunsun burada). Senaryo çok özgün. Cidden merak ettiriyor insanı. Ali Atay’ın ve Haluk Bilginer’in oyunculuğu da tetikliyor bu merakı. Film boyunca “Ulan bu ağacı kim dikti arkadaş?” diye düşünüp duruyor insan. Ki dün söyleşide öğrendiğim kadarıyla sevgili yönetmen/senarist Cenk abi bu sırrı sadece Haluk Bilginer’le paylaşmış. Film boyu karakterler ağacı kimin diktiği konusunda çıldırıp dururken cidden bilmiyor yani ağacı kimin diktiğini. Oyunculukları etkilememesi adına bu bilgiyi Haluk Bilginer’le beraber gizli tutmuşlar. Bu yönünü öğrenince film ayrı bir güzel geldi bana çünkü fark ettim ki film kendi içerisindeki o merak duygusunu bu sayede çok iyi yansıtmış aslında. Hande Doğandemir’in şimdiye kadar çoğu projesini izlemiştim ama oyunculuğunu ilk kez bu kadar sevdim sahnesi kısa olmasına rağmen. Rolle çok iç içeydi, çok samimiydi. Ali Atay’ın ve Haluk Bilginer’in oyunculuklarını sevmediğim tek bir işleri dahi yok zaten. Yine beni hayal kırıklığına uğratmadılar. Haluk Bilginer zaten çok çok iyi ama Ali Atay bence bu filmde muhteşem parlıyor ya. Hayranlıkla izledim onu sahiden. Galiba onun da en sevdiğim oyunculuk işlerinden biri oldu. Filmin replikleri tam tadında olmuş. Sinema salonları malum ışık konusunda pek kullanışlı değiller. Filmde genel olarak koyu tonlar - karanlık hakim olduğu için insan bazen zorluk çekebiliyor sahnelere hakim olmak konusunda fakat telefondan, bilgisayardan izlesek bence tam bir görsel şölen. Planlar, ışık... Kalite kokuyor. Bundan sonra görüntü yönetmenliğini en çok sevdiğim filmlerden biri olduğunu söyleyebilirim. Sonunu da çok sevdim.

gamzek 6 years ago

The Good Place

Michael Schur

194 Gönderi

En sevdiğim dizilerden biri oldu. Net. Konusuna, oyunculuklarına, senaryonun ve karakterlerin derinliklerine bayılmaktan; normalde sevmediğim bir tür olmasını hiç umursayamadım. O kadar kaliteli ve üstüne düşünülmüş ki her bölümüyle ayrı bir keyif verdi. Duygusal olarak pek de parlak olmadığım bi…devamı