(@) - Raf

Spoiler içeriyor Kitaba dair beni okumaya sevk eden özellik ise, kitapta geçen "Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum." cümlesi oldu. Çok etkileyici bir cümle gibi geldi ilk gördüğümde. Böyle bir cümlenin geçtiği bir kitabın son derece güzel olduğuna kanaat getirdim. Sonra…devamıKitaba dair beni okumaya sevk eden özellik ise, kitapta geçen "Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum." cümlesi oldu. Çok etkileyici bir cümle gibi geldi ilk gördüğümde. Böyle bir cümlenin geçtiği bir kitabın son derece güzel olduğuna kanaat getirdim. Sonra öğrendim ki, "Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum." cümlesi kitabın ilk cümlesiymiş. Bildiğiniz üzere, bir kitabın ilk cümlesi son derece önemlidir. Kitapla ilgili önemli bir "tavsiye mektubu"dur. "Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum." cümlesini okuduğumda, bu cümleyi kuran kişinin annesinin ölümü karşısında son derece üzülmüş ve yeis içerisinde böyle bir cümle kurduğunu düşündüm. "Ulan adama bak, annesinin ölümü sebebiyle hangi günde olduğunu bile unutmuş. Bu nasıl bir acıdır?" diye düşündüm. Oysaki kitabımızın ana kahramanı Meursault hiç de bu düşünceye sahip bir kişi değilmiş. Meusault, herkese, en çok da kendisine yabancı bir karakter. "İnsanların hayatları farklı değildir ki, herkes aynı yaşar," diyebilecek kadar rasyonel, cinayetten sorgulanırken bile karşısındakileri irdeleyen onların her şeyi bu kadar önemliymiş gibi yaşamalarına şaşıran bir yabancı... Meursault aynı zamanda topluma ve toplumu oluşturan insana dair ve yine toplumca oluşturulmuş değer yargılarına karşı uyumsuz biri. Sabahattin Ali'nin tabiriyle, kendi kafasının içinde yaşayanlardan. Biraz Raif Efendi, biraz aylak adam Bay C., biraz da Raskolnikov... Kitabın belirli bir konusu olduğunu söyleyemeyeceğim sizlere. Özellikle şu konuyu işliyor diye bir tahlil yapmam mümkün değil. Yazarın da öyle bir niyeti olmamış zaten... Fakat kendisine bile yabancı olan bir adamın hayat karşısında ne kadar uzaktan bir bakış açısına sahip olabileceğini ne kadar yabancılaşabileceğini göreceksiniz kitabı okuduğunuzda. Öyle ki, annesinin ölümünde bile ağlamayan bir adam var karşınızda... Öyle ki, mahkeme salonunda bile son sözü sorulduğunda son bir sözünün olmadığını söyleyecek kadar kararlı bir adam... Öyle ki, ölüm cezası verildiğinde bile tanrı inancına sahip olmadığını ve asla affedilmeyi istemeyeceğini defalarca söyleyen bir adam... Bu yönüyle herhangi metafizik bir inanç olmadan da erdemli olunabileceğini göstermekte. Son derece önemli buluyorum bu duruşunu...

ggulsumkurtt 4 years ago

Delifişek

Jose Mauro de Vasconcelos

25 Gönderi

Spoiler içeriyor Zeze’nin ilk gençlik yıllarını nasıl geçirdiğini okuyoruz bu kitapta. Onu evlatlık alan babasıyla arasındaki ilişkinin nasıl geliştiğini. Güneşi uyandıralım kitabındaki baba- oğul ilişkisinden Farklı daha içten bir sevgiyle karşılaşıyoruz. Okurken hep keşke bu sevgiye daha çok ihtiyacı olduğu zaman çocukken…devamı

ggulsumkurtt 4 years ago

Güneşi Uyandıralım

Jose Mauro de Vasconcelos

52 Gönderi

Spoiler içeriyor Zeze bu seninle ikinci buluşmamız... Şeker portakalında olduğu gibi bu kitapta da yaşattın bize her şeyi. Gittiğin her sokağa, okula, yaptığın yaramazlıklara bizi de yolcu ettin. Çoğu sayfasında ağlattın, bazen de güldürdün. Zeze, sanırım büyümek senin de dediğin gibi o…devamı

ggulsumkurtt 4 years ago

Şeker Portakalı

Jose Mauro de Vasconcelos

444 Gönderi

Spoiler içeriyor Şu dünya da en kıymetli, fakat en kolay fethedilecek olan şey, bir çocuk kalbidir. Gözlerinin içine gülümsemeyle bakarsanız eğer, samimiyetinizden bir parça alıp, o parçayla sizin için köşk kurar kendi kalbinde.. Bir gün çocuk gelişim toplantısındayız. Ve hoca herkese soruyor:…devamıŞu dünya da en kıymetli, fakat en kolay fethedilecek olan şey, bir çocuk kalbidir. Gözlerinin içine gülümsemeyle bakarsanız eğer, samimiyetinizden bir parça alıp, o parçayla sizin için köşk kurar kendi kalbinde.. Bir gün çocuk gelişim toplantısındayız. Ve hoca herkese soruyor: 'çocukluğunuza dair aklınıza ilk gelen şeyi söyleyin.' Susuyorum, susuyorum ama tüm gürültüler daha sessiz bu suskunluktan. Küçüklüğüme dair, babasını çok seven, annen mi baban mi diye sorulduğunda baba cevabını verecek bir kız çocuğu beliriyor, ama bu kız çocuğu, bitirdiği her günün ardından duygularını değiştiriyor, artık sevgi kayboluyor çünkü. Şiddetli korku ve zorunlu saygı alıyor yerini... Korku, çaresizliğe dönüşüyor, çaresizlik yalnızlığa, ve bu kız çocuğu artık babasında değil, yalnızlığında kayboluyor. Bence dünyanın en büyük suçu, kız olsun erkek olsun, bir babanın çocuğuna vurmasıdır. Çünkü baba sığınaktır, baba yuvadır, baba işe giderken arkasından ağlanandır, baba harçlık isterken yağcılık yapılan kişidir. Baba, babadır. Baba, baba olmalıdır. Baba Dost'tur. Limandır. Yoldaş, sırdaş, destektaştır. Ve hiç bir çocuk babası yüzünden ağlamamalıdır. Zeze diyor ki; onu kalbimde öldüreceğim. Ve Zeze beni ağlatıyor. Çünkü benim başaramadığımı başarıyor. Defalarca kalpte öldürülen bir baba defalarca tekrar diriltilebilir mi? Ve hoca soruyor yine: "küçüklüğünüze dair ne hatırlıyorsunuz örnek verebilecek olan var mı?." Kimsenin beni tanımadığı bu sayfada içimden geldiğince devam etmek isterdim. Ama bir kitap incelemesinde olduğumuzu söylüyor ikide bir beynim Şeker Portakalı, Zeze, Portuga'nın sivrisineği, seni daha önce okuduğumda eğer bu uygulamayı biliyor olsaydım senden onlarca alıntı yapardım. Fakat merak etme, bugün gözyaşlarımı içimde tutamadığım her bir satırı yine yazacağım. Zeze, Portuga'nın sivrisineği, seni kaç yüzbinlerce kişi okudu bilmiyorum ama, birisinin senin hakkında babası tarafından dövülen yaramaz bir çocuğun hikayesi işte diye anarken duydum. Zeze, sen aldırma ona. Çünkü ben seni Portuga'dan da, şeker portakalı ağacındanda, belki ablalarının hepsinden çok sevdim. 🌹 bir güneş olacaksın ve yıldızlar çevrende parlayacak. 🌹Hayır. Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek… Ve bir gün büsbütün ölecek 🌹Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.

ggulsumkurtt 4 years ago

Her Gün Hüzün

Christy Brown

5 Gönderi

Spoiler içeriyor Sol ayağım kitabının devamı olan roman. Kesinlikle hayal kırıklığı diyebilirim Sol Ayağım kitabı ne kadar çabuk bittiyse bu kitapta o kadar bitmedi... Olaylar karmakarışık ve hiç akıcı değil. Çokta anlayarak okuduğum bi kitap olamadı malesef. Bol bol artık kusacağim dedirtene…devamı

ggulsumkurtt 4 years ago

Sol Ayağım

Christy Brown

110 Gönderi

Spoiler içeriyor Christy Brown'un ele aldığı bir otobiyografi türünde kitap olsa da benim gözümde mükemmel ötesi bir motivasyon sağlayıcı ve hatta kişisel gelişim kitabı idi. Bir insanın başına gelebilecek en kötü durumda bile nasıl pes etmeden çabalayarak durumun içinden çıkışı ya da…devamı

ggulsumkurtt 4 years ago

Reis Bey

Necip Fazıl Kısakürek

5 Gönderi

Spoiler içeriyor "Ağlayabilseydiniz anlayabilirdiniz.." Kitabın en can alıcı noktası bu benim için.Reis bey ilk başta kötü ve çok sinir olduğum bir karakterdi. Verdiği yanlış karar ile bir gencin idam olmasına sebep oluyor ardından yanlış karar verdiğini öğrenince hayatında bir dönüm noktası oluşuyor.…devamı

ggulsumkurtt 4 years ago

Toprak Ana

Cengiz Aytmatov

92 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu dünyada insanlar göçüp gider ama yaptıkları iyi şeyler kalır. ,, Savaşı biz istemedik ve biz başlatmadık. Bu savaş, herkesi canevinden vuran çok büyük bir felakettir. (s.92) ,, Cengiz AYTMATOV'un okuduğum üçüncü Kitabı, geçen aylarda 'Beyaz Gemi' kitabını okumuştum baya…devamı

ggulsumkurtt 4 years ago

Eylül

Mehmet Rauf

35 Gönderi

Spoiler içeriyor "Ah insanlar, şu insan kalbi... yüz bin anlamlı bir bilmece." Servet-i Fünun döneminde yazılmış olan bu eser, edebiyatımızdaki ilk psikolojik romandır. Baştan uyarayım psikolojik roman olduğu için bazı kısımlar size çok akıcı gelmeyebilir. Ancak kitabın anlatım tarzı ve konusuyla insanı…devamı

ggulsumkurtt 4 years ago

Sözde Kızlar

Peyami Safa

12 Gönderi

Spoiler içeriyor "Çünkü sözde kızlardan bahsediyorsunuz, sözde kızlardan! Bunlara verilecek en iyi isim bu, sözde kızlar! Serbest kaldıkları zaman gördüğünüz şeyleri çekinmeden yapan bu mahluklar, koca aramaya başlayınca sıkılgan, utangaç, tecrübesiz, saf görünmesini de pek iyi bilirler. Hiç bir gün yerlerinde duramazlar.…devamı