29.03.2024 02.35 Acil çağrı merkezinde çalışan Jordan isimli bir kadının hayat kurtarma mücadelesi. Gerilim seviyorsanız tam size göre bir film. Uzun zamandır bu kadar etkili gerilim filmi izlememiştim. Bazen durdurarak izledim yalan yok çok gerildiğim için devam edemedim. İzlerken sakin…devamı29.03.2024 02.35
Acil çağrı merkezinde çalışan Jordan isimli bir kadının hayat kurtarma mücadelesi.
Gerilim seviyorsanız tam size göre bir film. Uzun zamandır bu kadar etkili gerilim filmi izlememiştim. Bazen durdurarak izledim yalan yok çok gerildiğim için devam edemedim. İzlerken sakin kalınmıyor. Bir ara kendi kendime havaya yumruk atıyordum vursana, neden kaçmıyorsun, ne yapıyorsun diye. Filmin içindeydim anlayacağınız. Mantık hataları olsa da film bitene kadar sizi bırakmıyor ve bittikten sonra ekranda 10 saniye bir bakışıyorsunuz. Ben beğendim baya. 7/10
22 Mart 2024 03.20 İzlerken hiç sıkılmadım. Tiyatro, masal ve kitap karşımı diyebilirim. Meditasyondan bahsettikleri sırada durdurup denedim ve sonrasında aşırı merak etmeye başladım. Daha uzun olsaydı bu kadar güzel olmazdı bence kısa olması baya mantıklı olmuş. Hoş bir kısa…devamı22 Mart 2024 03.20
İzlerken hiç sıkılmadım. Tiyatro, masal ve kitap karşımı diyebilirim. Meditasyondan bahsettikleri sırada durdurup denedim ve sonrasında aşırı merak etmeye başladım. Daha uzun olsaydı bu kadar güzel olmazdı bence kısa olması baya mantıklı olmuş. Hoş bir kısa film diyebilirim.
Mommo Kız Kardeşim 18 Mart 2024 05.20 Annem film aç izleyelim dediğinde düşünmeden açtığım bir filmdi. Çok pişman oldum açtığıma annemin travmasını tektikledim farkındayım ama yapacak bir şeyim yoktu bilinçsizce açmıştım. İzlerken çaresizliği, yoksulluğu ve annesizliği yaşıyorsunuz. İki kardeşin birbirine…devamıMommo Kız Kardeşim 18 Mart 2024 05.20
Annem film aç izleyelim dediğinde düşünmeden açtığım bir filmdi. Çok pişman oldum açtığıma annemin travmasını tektikledim farkındayım ama yapacak bir şeyim yoktu bilinçsizce açmıştım. İzlerken çaresizliği, yoksulluğu ve annesizliği yaşıyorsunuz. İki kardeşin birbirine sahip çıkması ve aralarında geçen diyologlar çok etkiledi. Belki böyle bir şeye şahit olmasaydım aynı şeyleri bu kadar derinden hissedebilir miydim bilmiyorum. Kimse annesiz ve babasız kalmamalı. Herkes anne, baba olmamalı...
atladı çıktı eşiği,
sofrada kaldı kaşığı.
ayşenin evin yakışığı,
güle güle ayşe, güle güle...
17 Mart 2024 04.02 Zeynep💕 İzlerken aşırı geriliyorsunuz. Yavaş ilerliyor diyebilirim ve izlemesi keyifli bence. En şaşırtan ve etkileyici kısmı arkadaşıyla konuştuğu kısımdı tahmin yürütmesi zor bir film tahmin etseniz bile şaşırtıyor. 7/10
4 Mart 2024 Pazartesi 03.48 Onlardan ayrılınca kuruyup gitmiş otlarla kaplı tepeye doğru yürümeye başladım. Adını bile bilmediğim, sararıp gitmiş incecik otlar. Ki adsız, sansız kimsenin umurunda olmayan bu değersiz otlar buradaki hayatıma benzer şekilde hiçbir değere layık görülmediği için…devamı4 Mart 2024 Pazartesi 03.48
Onlardan ayrılınca kuruyup gitmiş otlarla kaplı tepeye doğru yürümeye başladım. Adını bile bilmediğim, sararıp gitmiş incecik otlar. Ki adsız, sansız kimsenin umurunda olmayan bu değersiz otlar buradaki hayatıma benzer şekilde hiçbir değere layık görülmediği için belki ilk kez önemli göründü gözüme. Sonra Sevim'i düşündüm. Onda aradığımı... Bu yaşama kapanmış, kıpırtısız coğrafya da onda aradığımı... Kendimde bulamadığım bir şeydi belki, bi enerji, aşkınlığın küçük bir belirtisi. Onu değil, onun ötesini düşlemiştim ben. Onun ötesinde kurduğum bir hayal dünyasının sadece aracı kılmak istemiştim aslında onu. Ama biliyordum. Aramızda yine çığlıklarımızın birbirine ulaşamayacağı kadar derin ve geniş bir uçurum, bilinçlerimizin yakınlaşamayacağı kadar acımasız bir uzaklık vardı. İmkansızlığı düşlemiştim. Şimdi yine onunla konuşuyorum kafamda. Sevim... son konuşmamızda yalan söyledim sana. Tüm kendimi inandırma çabalarıma rağmen pişman değilim seni tanıdığıma. Senin gözünden kendimi görmek isterdim. İleride bana benzemeyeceğin kesin. Ve hayatla daha sıkı, doğrudan bir bağ kurabilen, hırçın, yırtıcı, mutlu ve umutlu biri olacağın da. Ki öyle olacağı için bir yandan acırken, bir yandan seviniyorum senin adına. Hayat böyle. Bizi birbirimizle buluşturan bu rastlantı bile ne akıl almaz bir bilmece. Bu düşüncenin başlangıcında bile bizi saran his, yaşananların hiçbir kıymeti yok denemeyeceğidir. Evet, yaşananlar, konuşulanlar, duygular, belki de evrenin karanlık bir dehlizindeki kusursuz bir bilince yansıyor. Ama görünen şu ki, gerçek, sıkıcı olduğu kadar acımasız da. Her insan gibi sen de göreceksin bunu. Zaman geçip gidecek ve kendi içine batmış, binbir aksiliğin yaşandığı bu coğrafyada hayatta kalırsan yine de sararıp gideceksin sonunda. Bakmışsın ki ortalarına gelmişsin hayatın ve içindeki çölden başka hiçbir kazancın olmamış. Ellerin bomboş...