bazen olan olur öylece. siz daha nasıl olduğunu anlamazken yaşanır ve biter. geride birkaç puslu anı ve boğazda her yutkunuşta kendini hatırlatan bir acı bırakır. hepsi bu olur bazen. bu etkiyi bazen bir insan yaşatır size bazen bir film, dizi,…devamıbazen olan olur öylece. siz daha nasıl olduğunu anlamazken yaşanır ve biter. geride birkaç puslu anı ve boğazda her yutkunuşta kendini hatırlatan bir acı bırakır. hepsi bu olur bazen. bu etkiyi bazen bir insan yaşatır size bazen bir film, dizi, kitap belki de…
“insan ait olduğu yeri bulunca fırtına diniyor, savaş bitiyor. Bir bahar başlıyor sonra…” o baharı beklemekteyim, büyük bir sükunetle. o bahar geldiğinde, tüm sükunetimi bir kenara koyup beklediğim her gün için bir çiçek alacağım kendime. ya da ekeceğim, ya da…devamı“insan ait olduğu yeri bulunca fırtına diniyor, savaş bitiyor.
Bir bahar başlıyor sonra…”
o baharı beklemekteyim,
büyük bir sükunetle.
o bahar geldiğinde,
tüm sükunetimi bir kenara koyup
beklediğim her gün için
bir çiçek alacağım kendime.
ya da ekeceğim,
ya da hediye edeceğim.
ama her yaşıma bir teşekkür için
mutlaka bir şey yapacağım.
o bahar gelecek,
ve ben o bahar geldiğinde,
çok mutlu olacağım.
sözüm olsun.
Spoiler içeriyor
Bu kitap için fazla söze gerek yok. Keşke silinse hafızamdan tekrar okuyabilsem de dememe gerek yok. Çünkü çok zeki iki karakterin diyaloglarının çoğunlukta olduğu bir kitabı tam anlamıyla birinci okuyuşunuzda özümsememiz bence olası değil. Anlıyorsunuz onda sorun yok. Cümlelerini, felsefelerini…devamıBu kitap için fazla söze gerek yok. Keşke silinse hafızamdan tekrar okuyabilsem de dememe gerek yok. Çünkü çok zeki iki karakterin diyaloglarının çoğunlukta olduğu bir kitabı tam anlamıyla birinci okuyuşunuzda özümsememiz bence olası değil. Anlıyorsunuz onda sorun yok. Cümlelerini, felsefelerini özümsemekten bahsediyorum.
Kitap boyunca bir satranç tahtasında hamle yapan iki oyuncuyu itinayla takip ediyormuşum gibi hissettim.
Birçok metafor, birçok ironi vardı kitapta.
Ama en çok aklımda kalan metafor şu oldu:
Nietzsche, düşünce anlamında en verimli dönemlerinin migren ataklarından sonraki günler olduğunu söylüyordu kitapta. Ve doktoruna baş ağrılarını tarif ederken şuna benzer bir şey diyordu.
‘Baş ağrılarımın düşüncelerimin, fikirlerimin doğuşu için gerekli birer doğum sancısı olarak görüyorum artık.’
Belki tek başına okunduğunda çok etkileyici bir metafor olarak görülmeyebilir. Ama kitap boyunca baş ağrılarından çektiği ızdırabın betimlemelerini okuduktan sonra bir kabullenişin ya da belki farklı bir bakış açısı kazanmasının ardından dile getirdiği bu sözleri beni çok etkilemişti.
Herkesin konuştuğu bir seriye başlamak büyük bir risktir. Spoiler alabilirsiniz, şişirilmiş olma ihtimali aklınızın bir köşesindedir, hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Ama bu kitabın size vadedebileceği tek şey bir film izlercesine olup biten olaylar dizgisi. Okurken yer yer şaşıracağınız ama her daim…devamıHerkesin konuştuğu bir seriye başlamak büyük bir risktir. Spoiler alabilirsiniz, şişirilmiş olma ihtimali aklınızın bir köşesindedir, hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Ama bu kitabın size vadedebileceği tek şey bir film izlercesine olup biten olaylar dizgisi. Okurken yer yer şaşıracağınız ama her daim satırları okuyup sayfaları çevirirken zihninizde de kare kare film gibi izleyebileceğiniz bir kitap. Keyifli, akıcı fantastik bir kurgu.
Bir kitabın sonu sizi inanılmaz bir şekilde şaşırtıyorsa eğer o kitabı okumanızın için bir nedeniniz var demektir. Pia Mater’in sonu da tam olarak böyle bir son. Ana karakterlerimizin hikayeleri o denli etkisi altına alıyor ki kendi içinizde davranışlara hak verip…devamıBir kitabın sonu sizi inanılmaz bir şekilde şaşırtıyorsa eğer o kitabı okumanızın için bir nedeniniz var demektir. Pia Mater’in sonu da tam olarak böyle bir son. Ana karakterlerimizin hikayeleri o denli etkisi altına alıyor ki kendi içinizde davranışlara hak verip ya da kızarken buluyorsunuz kendinizi. Bir hikayenin asla bir yüzünün olmadığını da tekrar tekrar gösteriyor kitap. Bir davranışın tek bir açıklaması, tek bir sebebi olmaması gibi… ortada tek bir doğru ya da tek bir yanlış da yok. Çünkü insan beyni kendi içerisinde her zaman kendi evrenini kurar. Eminim ki bu kitapla beyninizde kuracağınız sinapslardan pişman olmayacaksınız.
Pia ve Arachnoid o kadar akıcı, o denli heyecan vericiydi ki Dura’nın bir tık hayal kırıklığına uğrattığını söylemem gerekir. Birçok yeni bilgi öğreniyoruz sayfalar boyunca. Ama kitabın sonuna geldiğimde aklıma ve kalbime hakim olan tek düşünce ukde kalmışlıktı. Yine de…devamıPia ve Arachnoid o kadar akıcı, o denli heyecan vericiydi ki Dura’nın bir tık hayal kırıklığına uğrattığını söylemem gerekir. Birçok yeni bilgi öğreniyoruz sayfalar boyunca. Ama kitabın sonuna geldiğimde aklıma ve kalbime hakim olan tek düşünce ukde kalmışlıktı. Yine de okunur mu? Birinci ve ikinci kitapların sonları için yine de okunur.