(@) - Raf

Spoiler içeriyor "SUÇ" Açlık uğruna, yoksulluk uğruna, ailesi uğruna, hayalleri uğruna, gururu uğruna... Neden insan kötü şeyler düşünür veya yapar ki?Uğruna yaptığı şeyler iyi şeyler değil miydi oysaki? Bunlar için mi yaptı bu kötülükleri yoksa aciz olduğu için mi? Raskolnikov iyi biri…devamı"SUÇ" Açlık uğruna, yoksulluk uğruna, ailesi uğruna, hayalleri uğruna, gururu uğruna... Neden insan kötü şeyler düşünür veya yapar ki?Uğruna yaptığı şeyler iyi şeyler değil miydi oysaki? Bunlar için mi yaptı bu kötülükleri yoksa aciz olduğu için mi? Raskolnikov iyi biri değil mi? İyiler de mi kötü şeyler yapar? Kötü birini öldürüp soyması onu iyi yapar mı? Raskolnikov, Robinhood görevi mi üstlendi? Raskolnikov bunu yaparken neden ona kızamadım ki? Ben de mi kötüyüm ya da ben de mi bunu yapabilecek aciz bir insanım? Kafamın içinde sorular dört dönüyor (Vize sorularının dört dönmesi gerekirken...). "VE" Yaptı en büyük hatayı çünkü buna ihtiyacı vardı. Bir ailesini, bir gururunu, bir açlığını, bir yoksulluğunu, bir ACİZLİĞİNİ TAÇLANDIRMAK istiyordu. İnsanlar bazen bazı şeyler uğruna çok büyük hatalar yapar ve bu hatalarin bedelini ödemek zorunda kalır. Ama canıyla ama malıyla ama 'DÜŞÜNCELERİYLE' ama 'PSİKOLOJİSİYLE' "CEZA" Ve ceza zamanı... Tabii ki hapishane cezası değil demek istediğim. Onun yaptığı şeyin yanında hapishane cezası sönük kalır öyle değil mi? Onun cezası kafasının içi... İnsanın en büyük cezası kafasının içindeki düşünceleri durduramaması olabilir mi? Gayet olabilir bana sorarsanız arkadaşlar; Çünkü insan yaptığı veya yapamadığı şeyleri düşündükçe aklını kaçıracak gibi oluyor. Nitekim Raskolnikov'da düşündükçe aklını kaçıracak gibi oluyor ve en büyük cezasını kendi kendini hırpalayarak vermiş oluyor. Kendisiyle yaptığı bir savaş... Her türlü kaybedecek, işte bu bir CEZA(psikolojik ceza). Ve kendini bilmez bir delilik hâli. SONUÇ; Bu romanda benim için en önemli şey; suçun 'sadece' bedensel olarak işlenmediğini, ve cezanın 'sadece' fiziksel olarak çekilmediğini öğrenmiş olmam. Sonuç olarak; "En derin karanlıklardan sonra bile mutlaka bir ışık vardır :) --------------------------- Bu kitap benden çok şey aldı aynı zamanda çok şey kattı. Nasıl mı? İnanın bende bilmiyorum Ama kafamın içi dolu bunu biliyorum. Aforizmalarından, betimlemelerinden, bahsetmeme bile gerek yoktur diye düşünüyorum, Çünkü; Dostoyevski. Okuyun,Okutun, "DÜŞÜNÜN"(Düşünmek Cehennem olsa dahi) ne de olsa her insan bir parça mazoşisttir. Not: Kitabı okumaya başladığınızda yanınızda kağıt ve kalem bulundurmayı unutmayın, karakterleri yazmak için lazım olacak :)

halil_vural 4 years ago

Kör Baykuş

Sadık Hidayet

69 Gönderi

Ben ne okudum? Sâdık Hidâyet'in hayat hikâyesini mi? Böyle bir hayat, böyle bir delilik, böyle bir aşk, böyle bir kahpe, böyle bir insan var olmuş olabilir mi? Kendi gölgesinden korkar mı insan? Ben ne okudum? Bir kahpeye aşkından dolayı delirip…devamı

halil_vural 5 years ago

Gazap Üzümleri

John Steinbeck

66 Gönderi

UMUDA DOĞRU YOLCULUK... Merhaba arkadaşlar. Bu incelemeye bu defa teknoloji ve bankaların müthiş yararlarını anlatarak başlamak istiyorum. Gerçekler ise daha sonra öğrenilir her zamanki gibi... Traktörler, bankalar, hisseler, senetler, tapular... Düşünsenize ne kadar yararlı hayatı kolaylaştıran ve karmaşalığı çözen şeyler...…devamıUMUDA DOĞRU YOLCULUK... Merhaba arkadaşlar. Bu incelemeye bu defa teknoloji ve bankaların müthiş yararlarını anlatarak başlamak istiyorum. Gerçekler ise daha sonra öğrenilir her zamanki gibi... Traktörler, bankalar, hisseler, senetler, tapular... Düşünsenize ne kadar yararlı hayatı kolaylaştıran ve karmaşalığı çözen şeyler... Evet şu an düşününce öyle deriz Ama bunu bir de 1930'larda tarlalarını sadece el emeğiyle ekip biçen ve tarlada bir hakkı olmayan bir aile olarak düşünün. Felaket bir şey... 1930'larda traktörler çıktı ve tabii ki toprak sahipleri de ortaya çıktı. Artık insanlara ihtiyaç kalmadı... Aileler tek tek umutsuzluk içinde umuda doğru yolculuğa çıkmak zorunda kaldılar. Doğudan batıya bir göç başladI(Tıpkı Türkiye'de yıllardır olduğu gibi)... Ama bu bir beyin göçü değil, bir eğitim göçü de değil, bir sağlık göçü hiç değil. Bu bir hayatta kalma göçü... Batıda onların daha iyi şeyler beklediğini düşünerek daha doğrusu umarak 10 günler boyunca yola çıktılar. Bunu sakın basit bir şey gibi algılamayın Mercedes, BMW'lerle yolculuk yapmıyorlar. 4 kişilik bir kamyona sadece 12 kişi girerek yapıyorlar. Haftalar süren yolculuk ve aç kalmamak uğruna verilen mücadeleler. Tabii ki fireler vererek batıya ulaşıyorlar. Fire dediğim insanlar ölüyor pek önemsemeye gerek yok. Zaten önemsediğimiz de yok ya... Batıda da hiçbir şey umdukları gibi gitmiyor. Açlık, susuzluk, sefalet, işsizlik, polisin zulümleri, kan emici işverenler ve ırkçılık... Kitaptan bir alıntıyla doğudan batıya göçenler hakkında Batılıların düşündükleri bir alıntıyı paylaşarak bitireyim. "Oki'lerdeyse(Doğulularday'sa) ne akıl, ne de duygu var. İnsan değil bunlar. İnsan olsa böyle mi yaşar? İnsan olsa bu kadar pisliğe ve sefalete nasıl dayanır? Goriller'den daha hırlı değil bunlar." İşin başka bir acı tarafıysa bu Türkiye'de de var... Not: Bu son yorumum bazı batılıları rahatsız edecektir, ama bu bir gerçek.

halil_vural 5 years ago

Kırmızı Pazartesi

Gabriel Garcia Marquez

125 Gönderi

İNSANLIK ÇOK İLERLEDİ, ARTIK GÖRÜNMÜYOR... Birilerinin öldürülmesini izlemek neden bize keyif veriyormuş gibi davranışlar sergileriz ki? Kendimce yürüttüğüm mantıkları gözden geçirelim; 1- Bir insanin öldürmesi bize zevk mi veriyor? 2- Duyarsız veya vicdansız hâle mi geldik? 3- Bize dokunmayan yılan…devamı

halil_vural 5 years ago

Marslı

Andy Weir

24 Gönderi

O, DÜNYANIN EN ÜNLÜ ADAMI. SORUN ŞU Kİ, DÜNYA'DA DEĞİL. Ares Programı. İnsanlığın Mars'a ilk kez insanlı uzay aracı göndererek yeni ufuklara yelken açması, falan filan Ares 1 Grubu; Başarılı ✓ Ares 2 Grubu; Başarılı ✓ Ares 3 Grubu; Başarısız…devamıO, DÜNYANIN EN ÜNLÜ ADAMI. SORUN ŞU Kİ, DÜNYA'DA DEĞİL. Ares Programı. İnsanlığın Mars'a ilk kez insanlı uzay aracı göndererek yeni ufuklara yelken açması, falan filan Ares 1 Grubu; Başarılı ✓ Ares 2 Grubu; Başarılı ✓ Ares 3 Grubu; Başarısız X Bazı sıkıntılardan dolayı Marsta tek başınıza mahsur kaldığınızı ve neler yapabileceğinizi düşünün. Düşündünüz mü ? Kesin sıçardım derdiniz, ki ben de derdim. Ya da benim kadar terbiyesini elden bırakmayan insanlar, daha dolaylı olarak söylerdi. Nitekim romanımızın karakteri de Marsta mahsur kaldığında dediği ilk şey; Sıçtım! Ve artık romanımızın karakteri, Marslı(Watney) çaresizlik içinde yüzüyor. Yüzüyor derken gerçekten yüzüyor (Uzay boşluğunda) Marslı burada bir süre en azından herhangi bir yardımın geleceğini umarak bir süre yaşamak zorunda.Çünkü onun felsefesinde pes etmek yok çaresiz kalmak yok, karamsar olmak yok. Evet, o Mars'ın Kralı!! (şey tek kişilik Mars'ta). İnsanın aklına çaresizlik anında şahane fikirler gelir. Marsta tek başına! Bu bir hayatta kalma meselesi. Tabii ki Marslı'nın aklına da müthiş fikirler gelir ve bunları uygulamaya geçirmeye koyulur. Tabii bazen bütün planlarınız veya düşünceleriniz mükemmel veya yolunda gitmeyebilir. (Sonuçta Hakan Günday'ın da dediği gibi; Düşünceler mükemmel, ancak davranışlar kusurludur). Marslı'nın da karşısına birtakım problemler (yaralanmalar, patlamalar, uçmalar, kaçmalar) çıktı. Ama sıkıntı yok hâlâ hayatta... Watney çaresizlikler içinde çareler bularak Dünyayla iletişimi sağlamayı başardı. Vay canına artık Dünya ve Mars(sadece Watney) arasında beyin fırtınaları yapılabilecek. Bu arada Uzay ve Marsla ilgili çok yararlı ve güzel bilgiler edindim(Teşekkür ederim Mark Watney). Bir gün Mars'a gidersem kesinlikle işime yarar.. Onu Mars'ta tek başına bırakmak zorunda kalan Ares 3 grubu, bazı gelişmeler yaşandıktan sonra Mars'a dönüp arkadaşını kurtarmak için zorlu kararlar(NASA'ya rest çekmek gibi ve ölmeyi göze almak gibi) vermek zorundalar..

halil_vural 5 years ago

Oblomov

İvan Gonçarov

89 Gönderi

Spoiler içeriyor Boşa harcanmış bir hayat... Bu kitabı ilk başlarda okurken o kadar çok sıkılıyordum ki. Hatta çoğu kez yarım bırakmayı bile düşündüm. Ama şu an dönüp bakıyorum da iyi ki okudum diyeceğim kitaplar arasinda yerini aldı diyebilirim. Romanın ortasından itibaren sürüklendim…devamıBoşa harcanmış bir hayat... Bu kitabı ilk başlarda okurken o kadar çok sıkılıyordum ki. Hatta çoğu kez yarım bırakmayı bile düşündüm. Ama şu an dönüp bakıyorum da iyi ki okudum diyeceğim kitaplar arasinda yerini aldı diyebilirim. Romanın ortasından itibaren sürüklendim adeta. Kitabı okurken Oblomov'a o kadar sinir oldum ki... Fakat bazı yerlerde acaba ben de oblomovculuk yapıyor muyum? diye düşünmeden edemedim. Çünkü ben de bazen "Uyuyalım... Hiçbir şey olmazsa sabah olur." Mantığı yürütüyorum. Ve herkese çok çabuk güveniyorum... Kitabın içeriğiyle ilgili bir tahlilde bulunacak olursam; Bir yanda; Kendine Güvenmeyen, Korkak, Tembel, Üşengeç, Hayalperest ve Kuruntulu vs vs... Oblomov Diğer yanda: Durmayacak olan 'Zaman', 'Aşk' 'İnsanların Dedikoduları, kurnazlıkları' ve 'Hayatın Gerçekleri'. Oblomov'un bir sorunu sürekli bir şeyleri erteleyerek ve 'Uyuyarak'(Benim sürekli yaptığım gibi) her şeyin çözülebileceğini düşünüyor. -Eğer dönüp diyebilseydim; Oblomov derdim; Üşenme, erteleme, vazgeçme, uyuma, bugün başla!- Oblomov sürekli planlar yaparak ve şartların oluşmasını bekleyerek hayatını, mutluluğunu, hayallerini, aşkını bekletmek istedi. Fakat bana sorarsanız şartlar hiçbir zaman gerektiği gibi olmaz, bütün şartlar yerine gelinceye kadar her şeyi erteleyen hiçbir şey yapamaz... Bir insan neden mutlu olmamak için bu kadar çok çaba sarf eder ki? Aslında Oblomov bizden biri, onu bir kitap karakteri diyip geçiştirmemek lazım. Sadece biz de oblomov gibi kendimizin ve hatalarımızın farkına varamıyoruz. Oblomov'un başka bir sorunu ise; Tembel olduğu icin ve kendine güvenmediği için çevresindeki insanlara çok çabuk güvenmek zorunda kalıyor. Oysa insan güvenmeden önce kendine güvenmesi gereklidir, aksi takdirde hayal kırıklığına uğrar. Ve tabii ki herkese güvenmek zorunda kalan Oblomov. Tarantyev ve onun gibi aşağılık insanlar tarafından kullanılacaktır(Açıkçası biraz haketti kullanılmayı). Oblomov karakteri ile ilgili kitaptan bir kesitle incelememi bitirmek istiyorum. ******** Ştoltz içini çekti, düşünceye daldı. "Zeka yönünden başkalarından geri kalmazdı, billur gibi saf ve şeffaf bir ruhu vardı. Yüce gönüllü, sevecen bir insandı. Kendini mahvetti!" "Ne için? Sebep neydi? "Sebep mi? İlginç bir sebep!" dedi Ştoltz. "Oblomovsçina, yani oblomovculuk!" ******* Ayrıca; Oblomov'a kısa bir şey söylemem gerekseydi; "Bazı şeylerden korkacaksan yaşamak cesurların hakkı(Ştoltz'un hakkı)" derdim. Ki öyle de oldu...

halil_vural 5 years ago

Azil

Hakan Günday

26 Gönderi

Azil, delilik ve dehalık arasında gidip gelen hayat... Siz hiç iki farklı kişi olduğunuzu düşündünüz mü? Ya da zihninizin yönetildiğini düşündünüz mü? Sizi düşünmeye teşvik edip kötülük yaptığımın farkındayım. Ama Asil'i anlamak için düşünmek lazım, hayır aslında o bile kendini…devamı

halil_vural 5 years ago

Körlük

José Saramago

248 Gönderi

KÖRÜN HERKESLE AYNI MANZARAYI SEYRETTİĞİ YERDEYİZ.. Bu kitabın bana ya da bize anlatmak istediği bir şey veya bir şeylerin olduğunu düşünüyorum. Bir salgından dolayı bazı kesimler kör oluyor. Ve salgın daha fazla yayılmasın diye bunları bir yere kapatıyorlar(Ölüme terk ediyorlar).…devamı

halil_vural 5 years ago

Leyla ile Mecnun

Burak Aksak

25 Gönderi

O GEMİ BİR GUN GELECEK ! Bir roman düşünün; 250 sayfa boyunca güldürüp düşündürüyor, 20 sayfa ise aşırı duygusallaştırıp hüzne boğuyor. Gerçekten Leyla ile Mecnun bambaşka bir mevzu. Bu roman hem komik hem absürt hem düşündürücü hem duygusaldı. Son zamanlarda…devamı

halil_vural 5 years ago

Gösteri Peygamberi

Chuck Palahniuk

17 Gönderi

Deneme, deneme, bir, iki, üç... Gösteri başlıyor.. Bu incelememe nereden başlayacağımı düşündüm, düşündüm, düşündüm... Keşke hiç düşünemeseydim. Sanırım buldum. Romanın ilk bölümleri bize insanların bir robottan farksız olduğu gözler önüne seriyor. Planlanmış işler, Planlanmış hobiler, Planlanmış hayatlar. İnsan hayatı bunların…devamıDeneme, deneme, bir, iki, üç... Gösteri başlıyor.. Bu incelememe nereden başlayacağımı düşündüm, düşündüm, düşündüm... Keşke hiç düşünemeseydim. Sanırım buldum. Romanın ilk bölümleri bize insanların bir robottan farksız olduğu gözler önüne seriyor. Planlanmış işler, Planlanmış hobiler, Planlanmış hayatlar. İnsan hayatı bunların dışına çıkamıyor. Bir simülasyondaymışız gibi. (Simülasyon demişken, Truman Show filmini kesinlikle size öneriyorum size bazı şeyleri sorgulatacak bir film olduğuna inanıyorum.) Hayata geliyorsun, yapacakların belirlenmiş, işin, eşin, arkadaşın her şeyin belirlenmiş kısacası sen icinde yaşadığın bedeninin bir kölesisin. "Çek tetiği diyorum." Ben demiyorum Tender Branson (Gösteri Peygamberi) diyor. Roma'nın ana karakteri bunun farkında evet farkında ve sorun da bu zaten bir şeylerin farkına varmak dünyanın en kötü şeyi olsa gerek. Ve bu yüzden hayatının boktan olduğu gerçeğini sürekli dile getiriyor. Ana karakterimiz(Tender Branson) aynı zamanda Zeki biri Çünkü; roman boyunca iyi veya kötü birçok yeni bilgiyle beni tanıştırıyor. (Boya kutusuna değerli bir eşyayı atınca X-ray cihazının algılamayacağı veya alışveriş fişini yerde bulunca, o mağazaya gidip o eşyayı aldıktan sonra kasaya gidip parasını alabilmek gibi) bilgiler. Aslında bu ve bunun gibi bilgiler hiç işime yaramayacak. Çünkü ben bana verilen başka bir kaderi yaşamakla meşgulüm... Hem Francis Bacon der ki; "Bilgi en büyük güçtür." Romanın sonraki bölümünde ise Tender Branson'a Modern Teknoloji Vahiyliği iniyor(Beyaz Yakalı Kravatlılar Vahiyliği) Ve Gösteri Peygamberliği başlıyor. Medya'nın Peygamberliği desek daha doğru olur Tender Branson bir kitleyi yöneten yönlendiren kukladan farksız. Artık ona ait olmayan bir hayat, şöhret, düşünce ve mesihlikle yaşıyor. Ona söylenilen şeyi yapmak dışına çıkmıyor. Tabii ki her imparatorluğun bir sonu olduğu gibi Tender Branson'un da Sahte peygamberliği bitiyor. Ve artık Tender Branson ölüme(kurtuluşa) saniyede 32 fit uçak hızıyla koşuyor...