Sevgili Anama itafen Ölüm, karanlık bir deniz gibi seni sarar. Her dalga bir istek, her çırpınış bir çağrı. O an, bedenin değil, ruhun derinlerde kaybolur. Yaşamın boğazındaki o sıkı düğüm, ölümde çözülür; rahatça nefes alırsın, tıpkı denizin dibindeki bir taş…devamıSevgili Anama itafen
Ölüm, karanlık bir deniz gibi seni sarar. Her dalga bir istek, her çırpınış bir çağrı. O an, bedenin değil, ruhun derinlerde kaybolur. Yaşamın boğazındaki o sıkı düğüm, ölümde çözülür; rahatça nefes alırsın, tıpkı denizin dibindeki bir taş gibi.
Her anın yavaşça solduğunda, ölüm seni çekip alır, bir tutam rüzgar gibi, savurur. Kaçmak, bir çölün ortasında susuz kalmak gibidir; ama ölüm, bir yağmur gibidir. Önce uzak, sonra çılgınca gelir.
Ve o anda, yaşamın her ağırlığı kaybolur. Her şey geride kalır. Bedenin, gövdenden sıyrılan bir yaprak gibi düşer. Ölüm, arzuladığın huzurdur.