(@) - Raf

Character / De Aanslag (1986) Yönetmen : Mike Van Diem Hollanda'da Nazi işgalinin son günlerinin yaşandığı 1945 kışında bir Nazi işbirlikçisi, direnişçiler tarafından öldürülür. Buna misilleme olarak Naziler, Hollandalı Steenwijk ailesinin bütün yetişkin üyelerini katlederler. Steenwijk ailesinin son üyesi olan…devamı

hector55 5 years ago

Benim Afrikam

Sydney Pollack

4 Gönderi

Benim Afrikam / Out Of Africa Yönetmen : Sydney Pollack 7 dalda Oscar ödülü kazanmış 1985 Amerika yapımı otobiyografik dram - aşk filmidir. En İyi Film ve En İyi Film Müziği Oscar'ı, Altın Küre En İyi Film Müzik Ödülü ,…devamı

hector55 5 years ago

Yağmur Adam

Barry Levinson

76 Gönderi

Toplumda otizmli insanlar hakkında farkındalık yaratan muhteşem bir başyapıt. Çoğumuz bu filmi izleyene kadar otizm kavramına yabancıydık. İşte Dustin Hoffman ve Tom Cruise’un gerçekten harika performanslar gösterdiği ve birbiriyle tamamen zıt karakterli iki kardeşi canlandırdığı “Yağmur Adam” artık çoğu sinema…devamıToplumda otizmli insanlar hakkında farkındalık yaratan muhteşem bir başyapıt. Çoğumuz bu filmi izleyene kadar otizm kavramına yabancıydık. İşte Dustin Hoffman ve Tom Cruise’un gerçekten harika performanslar gösterdiği ve birbiriyle tamamen zıt karakterli iki kardeşi canlandırdığı “Yağmur Adam” artık çoğu sinema otoritesi tarafından bir klasik olarak kabul ediliyor. Yağmur adam uzun yıllar boyunca otizm denince ilk akla gelen film olarak hafızalara kazınmıştır. Bu durum öyle bir hal almıştır ki çocuğu otizm tanısı almış pek çok anne ve baba kendi çocuklarının özel yeteneklerinin neler olduğunuğu ve benzer yetenekler gösterip göstermeyeceğini sorgulamışlardır. Yağmur adam filminde Dustin Hoffman’ın Raymond rolü ile bugüne kadarki en iyi otizmli birey canlandırmalarından birisine, belki de en iyisine imza attığını söylesek abartmış olmayız. O dönemlerde Amerika'da bile otizmli bireylerin ayrı yatılı kurumlarda kaldığı ve konuya ilişkin uzman konusunda sıkıntılar yaşandığı karşımıza çıkmaktadır. Özellikle otizm spektrum bozukluğunun en belirgin karakteristik özellikleri arasında yer alan rutinlere karşı hassasiyet göstermeyi pek çok sahnede görebiliyoruz. Raymond'un belirli saatlerde belli tv programlarını izlemesi, uçağa binmemesi, yağmurda yolculuk yapmaması, yemek tercihleri gibi pek çok konudaki takıntısı filmde etkili ve dikkat çekici bir şekilde gözler önüne seriliyor. Ayrıca Raymon özellikle stres yaşadığı ya da duygularını kontrol edemediği anlarda “köşedeki adamın adı kim” tekerlemesini söylemekte ya da “o-ooo” şeklinde mekanik bir ses ile tepki vermektedir ve bu durum iletişim kurma ve duygularını ifade etmede yaşanan sorunlara örnek teşkil etmektedir. Raymond’ın fiziksel olarak teması sevmemesi, günlük hayatımızda pek çok otizmli bireyde de karşılaştığımız bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır .. Los Angeles'ta yaşayan ve bir ithal araba satıcısı olan Charlie (Tom Cruise) ise başkalarının düşüncelerine saygı duymayan, bencil, üçkağıtçı ve fırlama bir şehir çocuğudur. Senelerdir görmediği ve uzak kaldığı babasının öldüğünü ve 3 milyon dolar miras bıraktığı haberini alır. Babasının cenazesine gittiğinde kendisine sadece 1949 model bir Buick Roadmaster marka araba bıraktığını ve tüm mirasını daha önce varlığından bile haberdar olmadığı ağabeyi Raymond'a (Dustin Hoffmann) bıraktığını öğrenir. Raymond özürlülerle ilgilenilen bir klinikte bakıma muhtaç, Otistik bir dahidir. Charlie mirasın en azından bir kısmından vazgeçmek niyetinde değildir. Bunun için Raymond'u kaldığı klinikten kaçırıp ülke çapında bir seyahate çıkarır. Yol boyunca abisinin yaşamı zorlaştıran alışkanlıklarıyla, takıntılarıyla çileden çıksa da otistik abisinin matematik ve hafızalama konusundaki insanüstü yeteneği karşısında hayretler içerisine düşer. En sonunda Las Vegas'taki kumarhanelerde abisinin bu az bulunan kabiliyetinden yararlanarak hile yapmaya ve büyük paralar kazanmaya çalışır. Yol boyunca Charlie, sadece Raymond'u değil geçmişinin bir parçasını ve belki de kendini de keşfetme fırsatı bulacaktır. Oscar ödüllerinde En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Orijinal Senaryo dallarında ödül kazanan Yağmur Adam'ın yönetmenliğini ise Barry Levinson yapmıştır.

hector55 5 years ago

Bir Gecede Oldu

Frank Capra

8 Gönderi

İT HAPPENED ON NİGHT (BİR GECEDE OLDU ) YÖNETMEN : FRANK CAPRA Clark Gable ve Claudette Colbert 1934 yapımı bu çılgın komedi klasiğinde, uyumsuz aşıklar olarak biraraya geliyor. Şımarık Ellie Andrews (Colbert), kendisini işe yaramaz bir playboyla evlenmekten alıkoymaya çalışan…devamı

hector55 5 years ago

Güneşli Pazartesiler

Fernando Leon de Aranoa

10 Gönderi

Ruslar bir hikaye anlatır . İki eski komünist parti arkadaşı karşılaşır ve biri şöyle der ; + Komünizm ile ilgili bize söylenen her şey yalanmış . Diğeri de şöyle der ; - Evet , fakat en kötü olanıysa Kapitalizm hakkında…devamı

hector55 5 years ago

Sineklerin Tanrısı

Peter Brook

2 Gönderi

Nobel ödüllü William Golding'in sinemaya uyarlanmış bu başyapıtında güç ve inandırma ile masum çocukların bile nasıl birer canavara dönüştürülebileceği şiirsel bir dille anlatılıyor. Kitaptan bazı alıntılara şöyle bir göz atmaya ne dersiniz sevgili dostlar .. 😇 - Gerçek bilinen şeyler,…devamı

hector55 5 years ago

Tanrılar Çıldırmış Olmalı

Jamie Uys

12 Gönderi

“Tanrılar Çıldırmış Olmalı” filminde oynayan yerli N Xau ilk filmde 300 dolar kazandı. 36 yaşında ilk kez para ile karşılaşmıştı. Harcamayı bilmiyordu. Maddi şeylere değer vermeyen bir kültürden geldiği için, kazandığı parayı ailesine suyu ve elektriği bulunan bir tuğla ev…devamı

hector55 5 years ago

İşe Yarar Bir Şey

Pelin Esmer

75 Gönderi

Çıktığımız yolda bize eşlik eden kişiler ve olayların bize ne kattığı, ne aldığı ya da ne sunduğuyla ilgili bir hikaye.Baktığımızda bir gün öncesine kadar birbirini tanımayan, kendi hikayeleri içinde eriyip kalmış üç insanın etkileşimiyle ayağa kalkmaya çalışan şiirsel bir hikaye…devamı

hector55 5 years ago

Yağmur Altında

Stanley Donen

15 Gönderi

Singin İn The Rain / Stanley Donen (1952) Singin' in the Rain"in, 50'li yılların en iyisi olduğu tartışmasız bir gerçek olarak kabul görmüşken çekim teknikleri açısından bile günümüzde örnek alınan bir yapımdır. Sessiz filmlerin oyunculara ve yapımcılarına fazlasıyla para kazandırdığı…devamıSingin İn The Rain / Stanley Donen (1952) Singin' in the Rain"in, 50'li yılların en iyisi olduğu tartışmasız bir gerçek olarak kabul görmüşken çekim teknikleri açısından bile günümüzde örnek alınan bir yapımdır. Sessiz filmlerin oyunculara ve yapımcılarına fazlasıyla para kazandırdığı dönemlerde sesli yani oyuncuların konuştuğu filmler keşfedilir.Seyirciler artık oyuncuların cümle kurmasını istiyordur ve yapımcılar buna kayıtsız kalamaz. O dönemlerde Lina Lamont ve Don Lockwood, Hollywood'un en sevilen çiftlerinden biriydi ve yapımcılar seyircileri film dışında hayal kırıklığına uğratıp para kaybetmek istemediği için Don ve Lina'yı sürekli gerçekten sevgili gibi gösteriyorlardı. Saflığıyla örtüştüremediği kurnazlığı yüzünden aşık olduğu Don'ın nefretine sahip olan Lina, gerçekleri umursamadan, kurduğu hayaller gerçekmiş gibi davranıyor, hareketleriyle hem Don'ı, hem de ekibi çileden çıkarıyordu. Öte yandan binlerce kadının hayranlığını kazanan yakışıklı aktör Don Lockwood ise, tesadüfen tanıştığı Katy Selden'e aşık olmuştu.Tüm yalanlara rağmen Don Lockwood ve Lina Lamont'un birlikte çevirdiği filmlerden sonra seyircilerin sesli filmlerde birlikte görmeyi en çok istediği çift Don ve Lina olacaktı.Ancak, büyük bir sorun buna engel oluyordu; Lina'nın ses tonu. Sesli film yaratılırken Lina, ekibi sınır noktasına getirmesine rağmen çekimler tamamlanır ve film vizyona girer. Senkron sorunu olan film, seyircinin tepkisini çeker ve film vizyondan kaldırılır. Kariyeri için üzülen Don, birden Kathy'nin fikriyle umutlanır ve film 6 hafta sonra müzikal olarak vizyondaki yerini alır. Bir ilki gerçekleştiren yapımcılar yıllar sonra kendini geliştirecek olan bu buluştan inanılmaz paralar kazanırlar. Diğer yandan, Don'ın aşık olduğu kadın Kathy ise hayata geçen bu fikrin sahibi olduğu kadar filmde Lina'nınmış gibi gösterilen sesin de sahibidir. Gene Kelly , Donald O 'Connor ve Debbie Reynolds ve Jean Hagen , Millard Mitchell, Cyd Charisse'in oynadığı bu filmde O Connor En İyi Erkek Oyuncu , Motion Picture Müzikal veya Komedi Altın Küre Ödülü'nü alırken Betty Comden ve Adolph Green ise senaryolarıyla Amerika Yazarlar Guild Of Amerika Ödülü'nü kazanır. Jean Hagen En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterilmesinin yanısıra Çağdaş eleştirmenler Derneği tarafından ise şimdiye dek yapılmış en iyi film olarak kabul edilir.

hector55 5 years ago

Düşler

Akira Kurosawa

8 Gönderi

DÜŞLER… GERÇEKLERDEN GÜZEL MİDİR? Dünya sineması üstadları arasında yer alan Akira Kurosawa’nın 1990 senesinde çektiği “Dreams” yönetmenin kendi rüyalarını baza alarak oluşturduğu başyapıtlarından birisidir.”Dreams,” Kurosawa’nın sinematografisine baktığımız zaman diğer filmlerinden farklı bir tablo yaratır. Zaman, mekan ve karakter bakımından birbirinden…devamıDÜŞLER… GERÇEKLERDEN GÜZEL MİDİR? Dünya sineması üstadları arasında yer alan Akira Kurosawa’nın 1990 senesinde çektiği “Dreams” yönetmenin kendi rüyalarını baza alarak oluşturduğu başyapıtlarından birisidir.”Dreams,” Kurosawa’nın sinematografisine baktığımız zaman diğer filmlerinden farklı bir tablo yaratır. Zaman, mekan ve karakter bakımından birbirinden bağımsız 8 farklı rüyayı temel alarak oluşturduğu “Dreams”, yönetmenin en kişisel filmi olarak gösterilir. Bu 8 farklı hikayeyi aynı zamanda 8 ayrı kısa film olarak da ele alabiliriz. Yağmurla açılan ilk sahnede masum bir çocuk dikkatimizi çeker. Ağaca sırtını dayamış bu çocuğun sahnesinden “Doğa insanı korur” anlamını çıkarmak mümkündür. Muazzam bir gökkuşağı ile noktalanan bu rüya izleyicilere görsel şölen sunar. İlk iki rüyanın çocuksuluğu dışında diğer rüyalar bize insanın yozlaşmışlığını net olarak vurgular. İkinci rüyada kendisinden başka kimsenin görmediği bir kızın peşinden giden küçük bir çocuk kareye yansır. Bu noktada, doğanın çağrısını ve rüyada bahsi geçen şeftali ağaçlarını kesen insanların doğaya zulmünü farkedebiliriz. Küçük çocuk, yokolan şeftali ağaçlarını bir anlığına bile olsa insan formunda görür. Bu sahnenin izleyiciyi derinden etkilememesi imkansız olsa gerek. Üçüncü rüyada “Doğanın insandan daha ulu bir güç olduğunu,” kareye yansıyan ve zor şartlar altında dağa tırmanmaya çalışan dağcılar aracılığıyla görebiliriz. Çünkü doğanın hem pastoral hem de sublime (doğanın güçlü tarafı) yönü vardır. Bizler doğaya karşı koymamalıyız ve doğanın bir parçası olduğumuzu kabul etmeliyiz. Tıpkı Kaptan Ahab’ın Moby Dick’in peşinden intikam almak için koşması gibi. Diğer rüyalar tamamen karamsar bir zincirde ilerler; İnsanların eylemleri, savaşlar ve savaşların insan üzerinde bıraktığı etki ya da teknolojinin insanı çıkmaza sürüklemesi gibi temalar dikkat çeker. “Tünel” adlı rüyada annesini görmek isteyen fakat öldüğünü kabullenemeyen bir asker portresi görürüz ve komutanı onu öldüğüne inandıramaz. Bu komutan, tüm askerlerinin ölümünün altında bir eziklik hisseder. Bu sahne savaşın yıkıcılığını suratımıza bir tokat gibi çarpar. “Biz insanlar gül gibi yaşamak varken savaşlar icat etti.” der Kurosawa. “Doğa ve barış gibi güzel olan her şeyi çıkarlarımız için kendimizle birlikte gömdük” diye ekler. Su Değirmenleri Köyü: Küçük, tatlı ve huzurlu bir köyde geçen son rüya; diğer rüyalara nazaran izleyiciyi karamsarlıktan çıkarıp umutlu ve güneşli bir yola sokar. 103 yaşındaki genç adam aracılığıyla Kurosawa, bize geniş çaplı bir nasihat verir. İnsanoğlu ne elektriğe ne de lükse ihtiyaç duymalı. İcat edilen her ne varsa bizim yanlış kullanımlarımızdan dolayı doğayı ve insanoğluğunu çürütür. Çünkü doğallıktan eser yoktur! İnsan yalnızca insana ihtiyaç duymalıdır. Bizlere gün geldiğinde yardım edecek olan doğa ve insan elidir. Ne elektrik ne telefon ne de televizyon… Sinema dünyasındaki en sıradışı cenaze töreni aracılığıyla, ölen biri için ağlayıp-sızlanmanın aksine güzel uğurlanmasını gösterir. Kurosawa belki de “ben de böyle uğurlanmak istiyorum” demek istemiştir. Van Gogh rolünde olan Martin Scorsese’yi görmenin izleyiciler için büyük bir tecrübe olduğu “Dreams,” her insanın doğaya baktığı ama o şiirselliğini göremediğini ya da yakalayamadığını vurgulamıştır. Yönetmenin doğaya güzelleme yaptığı aşikardır. Dilerim ki filmi izledikten sonra herkes sadece bakmayacak görmeye çalışacaktır, sadece dinlemeyecek duymaya çalışacaktır. Bu yozlaşmışlığın girdabından kaçmak isteyeceklerdir. Belki de Su Değirmenleri Köyü’nü yaratacaklardır ya da oraya yerleşme kararı alacaklardır. Asıl soru şu ki: öyle bir mekan artık var mıdır? Biz oraları da yok etmemiş miyizdir, diktiğimiz gökdelenler ve binalarla? Tüm bunların bir rüya olduğunu bilmek; bu kötülüklerin olmayacağı umudunu belki de verir (diyebilsem keşke) bu iyi ve yozlaşmamış insanların da sadece bir rüyadan ibaret olduğunu (söylemeseydim keşke) Bu son rüya bitiş çizgisinde, çoğu açıdan umut verse de ben bu yokoluşçuluk/varoloşçuluk sorularını sorup kendimi filmin daha doğrusu Kurosawa’nın karamsarlığına bürümek istiyorum.