Babama türk kahvesi yaptım beğenmedi😔 bir de kendime yaptığımda trip atar bana "zaten babana sorma kahve istiyo mu istemiyo mu" diye o kadar özenmiştim halbuki
Hayatımda gördüğün en cringe çifti anlatıcam size şimdi kendileri 2 haftada bir ayrılıyolar erkek profilindeki kızla olan öne çıkarılanları kaldırıyo kız biosuna yazdığı uşağın baş harfini siliyo sonra bi bakıyosun uşağın gönderilerine olan yorumları silmiş aradan zaman geçiyo( sadece saatler)…devamıHayatımda gördüğün en cringe çifti anlatıcam size şimdi kendileri 2 haftada bir ayrılıyolar erkek profilindeki kızla olan öne çıkarılanları kaldırıyo kız biosuna yazdığı uşağın baş harfini siliyo sonra bi bakıyosun uşağın gönderilerine olan yorumları silmiş aradan zaman geçiyo( sadece saatler) bi bakıyosn öne çıkarılanlar eklenmiş baş harfi geri gelmiş ve yine bütün gönderilerde kız yorum yapmış pfkdlslfkpsk kanka yormuyo mu ya ben yoruluyorum bak tamam kavga edebilirsin se niye tribe girip hemen bir şeyleri siliyosunuz cksjjfksjx
Üç günlük dünya… bugün varız, yarın bir nefeslik yokuz. Buna rağmen insanların bu kadar acımasız olmasına, kelimelerin bu kadar keskin olmasına aklım ermiyor. Bazen düşünüyorum… bu kadar kırılmak için mi geldik biz buraya? Bir bakıyorum, içimde yıllardır özenle koruduğum o…devamıÜç günlük dünya… bugün varız, yarın bir nefeslik yokuz. Buna rağmen insanların bu kadar acımasız olmasına, kelimelerin bu kadar keskin olmasına aklım ermiyor. Bazen düşünüyorum… bu kadar kırılmak için mi geldik biz buraya? Bir bakıyorum, içimde yıllardır özenle koruduğum o sıcak taraf ufak ufak soğumuş, birileri dokundukça çatlamış. Hiçbir şey söylemesem bile içimden geçenlerin ağırlığı yüzüme vuruyor; kimse fark etmese de ben kendi içimde paramparça oluyorum.
Aslında kimseye bir şey kanıtlamak istemiyorum artık. Ne derdim anlatmaya hâlim kaldı, ne de kırılan yerlerimi yamamaya gücüm. Bir süre önce fark ettim… kalbim kendi kendine kapanmış, sanki dışarıdan gelecek her yeni darbeyi önceden sezip duvar örüyormuş gibi. İnsan yoruluyor… hem de öyle böyle değil. Kendi sessizliğine sığınacak kadar yoruluyor. Ve ben de galiba tam oradayım şu an: dünyadan bir adım geri çekildiğim, nefesimi içime sakladığım o koyu yerde.
Az önce babam bir şey yapmak için telefonumu aldı ya adam otomatik ingilizce klavye yazıyo şaka gibi bu kadar iyi olamaz ya takır takır yazdı uğraşsam onun kadar hızlı yazamam
Bu zamana kadar yulaf yiyenlerle AT MISIN KANKA SEN diye dalga geçtim bu sabah neden bilmiyorum yulafla kahvaltı yapmak istedim buldum bi tarif hazırladım hazırladım ama evde meyve hiçbir şey yok (annem her zmana önce malzemelerini kontrol et diyo ne…devamıBu zamana kadar yulaf yiyenlerle AT MISIN KANKA SEN diye dalga geçtim bu sabah neden bilmiyorum yulafla kahvaltı yapmak istedim buldum bi tarif hazırladım hazırladım ama evde meyve hiçbir şey yok (annem her zmana önce malzemelerini kontrol et diyo ne zmaan dinliycem bu kadını) dedim bir şekilde süslerim chia tohumu koydum badem koydum bi de kayısı koydum
ya iyi güzel baya tokluk hissi verdi tabağımı bitirmedim ama bunun tadı ne böyle ya yerken kusucaktım yemin ediyorum kayısı en azından tadını düzeltti belki meyvem olmadığı için tadı güzel olmadı ama bi daha yer miyim kolay kolay hiç sanmıyorum
Ben sigarayı bırakmıştım… Ama bırakınca yalnız hissetmedim, öyle bir şey değildi bu. Asıl problem sigara değildi zaten; insanlar. Bir noktadan sonra herkesten uzak hissetmeye başladım. Konuşmalar yüzeyleşti, bakışlar yabancılaştı, kimse içime dokunmuyormuş gibi geldi. Sanki kalabalığın içinde görünmez bir duvar…devamıBen sigarayı bırakmıştım…
Ama bırakınca yalnız hissetmedim, öyle bir şey değildi bu. Asıl problem sigara değildi zaten; insanlar. Bir noktadan sonra herkesten uzak hissetmeye başladım. Konuşmalar yüzeyleşti, bakışlar yabancılaştı, kimse içime dokunmuyormuş gibi geldi. Sanki kalabalığın içinde görünmez bir duvar vardı ve ben onun arkasında sıkışıp kalmıştım.
İşte o an ne yapacağımı bilemedim. Ve ilk işim, elim alışkanlıkla o eski paketi aramak oldu. Çünkü insanlar uzaklaştıkça, sigara en azından beni hiç yargılamayan, hiç gitmeyen bir nefes gibi geldi.
Tekrar başladığımda, içimdeki o kopukluk bir anlığına bile olsa durdu. Duman yükseldikçe, hissettiğim şey rahatlamadan çok “tanıdık gelme” haliydi. Kaybolmuşken bulduğum eski bir yol gibi.
Belki de bu yüzden geri döndüm sigaraya:
Çünkü insanlar uzaklaşınca, ben yine en tanıdık olana sığındım.
Uykum gözlerime çökmüş ama kapattığım anda her şey daha da ağırlaşacakmış gibi hissediyorum. Çözmem gereken dağ gibi sorunlar var ama içimde onları kaldıracak gücün gölgesi bile kalmadı. Sanki zaman akıyor, ben ise olduğum yerde çürüyormuşum gibi duruyorum. Bir şey yapmam…devamıUykum gözlerime çökmüş ama kapattığım anda her şey daha da ağırlaşacakmış gibi hissediyorum.
Çözmem gereken dağ gibi sorunlar var ama içimde onları kaldıracak gücün gölgesi bile kalmadı.
Sanki zaman akıyor, ben ise olduğum yerde çürüyormuşum gibi duruyorum.
Bir şey yapmam gerekiyor biliyorum ama bedenim ve zihnim aynı anda pes etmiş durumda.
Her şeyden çok yoruldum… uyumak bile artık bir kaçış değil, sadece başka bir ağırlık gibi geliyor.