"Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!" "Peki, sen ne görüyorsun bakalım?" "İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan." -Serenad, Zülfü Livaneli
Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde, yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını, dağlara dönmeli yüzünü insan. Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreğini ferahlatacak; yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak... Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne…devamıBir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde, yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını, dağlara dönmeli yüzünü insan. Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreğini ferahlatacak; yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak... Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa, gerçekleştirmeyi denemeli!
Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını;zamanın bir nehir, kendisinin bir sal olup da, O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı. Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa günler, her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa, değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri; küçük şeylerle başlamalı belki;örneğin, bir kaç durak önce inip servisten, otobüsten;yürümeli eve kadar, yüreğine takmalı güneş gözlüklerini; gördüğünü hissedebilmeli!
Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce,değerli olabilmeli hayat! İlla büyük acılar çekmemeli,küçük mutlulukları fark etmek için..! Başkasının yerine koyabilmeli kendini..; ağlayan birine "gül", inleyen birine "sus" dememeli! Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli!
Şu; "adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı.."; sevgisiz, soysuz kalarak Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden, derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine... Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir, seher yeli okşamalı saçlarını... Karda, yağmurda;sevincine, coşkusuna; fırtınada boranda; öfkesine,isyanına ortak olabilmeli.
Bir çocuğun ilk adımlarında umudu; bir gencin düşlerinde geleceği; bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli! Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi, mutlu etmeden mutlu olmayı beklememeli..!
Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı;bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için;kaçırmamalı! Çünkü; hiç düşmemişsen, el vermezsin kimseye kalkması için, hiç çaresiz kalmamışsan,dermanı olamazsın dertlerin; ağlamayı bilmiyorsan,neşesizdir kahkahaların; merhaba dememişsen,anlamsızdır elvedaların...
Ne, herkesi düşünmekten kendini, ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı! Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın; hep vermek ya da hep almak için... Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil,söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli!
Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere...
Hafızası olmalı insanın; hiç değilse, aynı hataları,aynı bahanelerle tekrarlamaması için! Soruları olmalı,yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak! Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak!
Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi; ama,kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin; zaman bulabilsin; bir teşekkür, bir elveda için... Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer; asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten;ama, herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan! Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi...
"Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı!"
Gözlerim dolmak üzere. Neden böyle olduğunu anlayamıyorum. Sanki her saniye biraz daha büyük sorun varmış gibi geliyor. Kaçmak? Kaçış zor. Çünkü her şey zihnimde başlayıp bitiyor. Çok mutlu anınızda bir haber aldığınız gibi dibe düştüğünüzü düşünün. Burada telefona ihtiyaç duymıyorum.…devamıGözlerim dolmak üzere.
Neden böyle olduğunu anlayamıyorum.
Sanki her saniye biraz daha büyük sorun varmış gibi geliyor.
Kaçmak?
Kaçış zor. Çünkü her şey zihnimde başlayıp bitiyor.
Çok mutlu anınızda bir haber aldığınız gibi dibe düştüğünüzü düşünün.
Burada telefona ihtiyaç duymıyorum. Sürekli bir sesler kendini tekrar ediyor ve en sonunda kendimi daha mutsuz halde düşünceler arasında buluyorum.
Yaz yaz yaz.
Berbat işler.
Kimse içim mühim birisi olmadığını hissettiğin o an, düşünceler daha derinleşmeye başlıyor.
Düşünmek tam bir lanet.
Hareket düşmanı.
Bir futbol maçında gole giden pozisyonda ne yaptığınızı düşünmeye başlarsanız, aniden durup top peşinde koşmanın ne kadar saçma olduğunu anlarsınız.
Son saniye basketini atmak için potaya yaklaşırken düşünmeye başlarsanız her şey anlamını yitirir.
Düşünmek bir lanet gibi ve akması gereken her şeyi zor hale sokuyor.
Sürekli sorunlara odaklanıyor ve çıkmaza giriyorsunuz.
İyi yanları yok diyemeyiz ancak genele yayılınca elde olan şey yalnızca can sıkıntısı ve pesimist yapı.
Tüm bunlardan kaçmak ve yorganın altına gömülmek istiyorum.
Güçlü veya mücadeleci olmak istemiyorum.
Zorluklara göğüs germek veya sosyal olmak istemiyorum.
Bu saçma sosyal yaşantı içinde kendime bir yer edinemedim ve aptallıkları görmezden gelerek uyum sağlayamadım.
Sonsuz uykular ve müzikler kurtardı beni sizden.
Yorganlar ve hayallerle kaçtım.