zweig diyor ki;"ölmüş biri artık hiçbir şey istemez, sevilmeyi de, kendisine acınmasını da, teselli edilmeyi de istemez. "oğuz atay onu şöyle destekliyor; “beni anlamalısın çünkü ben kitap değilim.” henüz vakit varken, ölüm gelmeden, yarın geç olmadan sarılmalı, anlaşılmalı insan.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Yenilgiyi böyle kayıtsız bir gülümseyişle kabullenebilen bir kadın çok ileri gidecektir.
pablo neruda: "iyi insanlar kırıldıkça içine kapanır, dışarıdan bakanlar ukala zanneder." diyor ve dostoyevski ekliyor: "insanlar seni çözemedikleri zaman ön yargılarını kullanırlar.” çünkü; " kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya"
Günaydın.. “Sabahları kimseyi uyandırmadan sessizce yola koyulurdum; gezici din adamları gibi. Yalnızlığın dinini yayıyordum.”
Nilgün Marmara'nın hüzünlü yalnızlığına ortak oluyoruz : "Keşke benim de karşımda her zorluğa rağmen dimdik duran ve beni sevebilen biri olsaydı. İnsan tek başına dağ olamıyor bazen."
Bekareti bozulmamış bir kaç gülümseme kaldı yüzümde, hadi hayat beline kuvvet..
Yol güzelse yürüyorum işte biraz, çay sıcaksa içiyorum, kitap sararsa saatlerce okuyorum, ne aşka kapalıyım ne yalnızlığa küsüm hatta biraz benimsemiş ve dahi içselleştirmiş bile olabilirim, ufak şeylerden mutluluk çıkarabilen minimalist yanıma sarılıp yaşamaya çalışıyorum.
Olmadı bir çay demler, biraz kitap okuruz. İçimizdeki sessizlikler dinene kadar konuşmayız kimseyle. Eski bir türkü çalsın radyoda ve gökyüzünde birkaç parça bulut gezinsin. Taşınalım buralardan. Yüreğimizi de alıp gidelim bizi anlayanların yanına.
ben aynı rüyayı gördüğüm insanları tanımak isterdim. Kabusları ortak olanlara toplum diyorlar..