¶¶ Bedenlerin bedenlerden istedikleri, ruhların ruhlardan çıkarttıkları, karşılıklı acıların birbirlerinin etkisini arttırdıkları vakitlerde düştün aklıma. ¶¶
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Evimde yalnızlığımı seviyorum. Düşüncelerimi açıkladığımda karşı çıkan yok; arzularımdan söz ettiğimde yadırgayan yok. Tek kişilik demokrasiye geçmek için zemin yokluyorum.
En derin sırlar, en yabancı olanlara verilir..!
İbrahim Tenekeci, bu hayata dair iki çaresizliği şöyle ifade ediyor; “Düşünsene hem kuyudasın hem de Yusuf değilsin.”
"Özgür mü diyorsun kendine? Sana hükmeden düşünceni duymak isterim.."
"En iyi bildiğim iştir yalnız kalmak. İnsanlarla temas ya beni incitiyor ya onları. İflah olmaz bir uyumsuzum."
Eskiden olsa dokuz köyü ateşe vereceğin şeylere zamanla kibrit bile yakmıyorsun. Tahammül etmeyi ve şaşırmamayı öğreniyorsun. Artık hiçbir şeye şaşırmadığını fark ettiğin gün, büyüdüğünü de fark etmiş oluyorsun aslında.
Yıldızlı bir gecede çok uzaklardan gelen hafif bir müzik eşliğinde gökyüzüne baktığında hissettiğin şey sensin işte!
Yüzleşilmemiş her şey ruhu çürütür, itiraf edilmemiş her his kalbe yüktür, gidilmemiş her kasaba güzel gelir, çıkılmamış her seferde aklı kalır kaptanın, yarım kalan rüya her zaman zihinde yer tutar ve söylenmemiş her söz insanı yaşlandırır; vakti varken yaşamalı; yaşayalım.
O da kadınların çoğu gibi tümüyle başkalarının ruh halinden beslenirdi. Arzulandığı zaman güzeldi, zeki insanların arasında nüktedandı, gururu okşandığında kibirliydi, sevildiği zaman aşıktı.