1 hafta oldu bugünle beraber. Sevdiğimi yanımda istemek suç mu, yanlış mı? Onun yalnızlığa benim ona ihtiyacım vardı. Ama artık benimde yalnız kalmaya ihtiyacım var.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Artık doğruyu yanlışı göremiyorum konu o olduğunda. Şuan tek doğru benim. Hatta hissettiğim şeyler. Her ne kadar kabul edemesemde hissettiğim şeyler doğru. Belki onlar da doğru değil sadece gerçekler.
Bugün güzel bir gün olacak. Güneş var gökyüzünde. Işığını hissetmek istiyorum. Hatırlatma: Yalnız kalmak sorun değil Hatırlandığım kadar hatırındayım Ders çalışmak her şeyden daha önemli Bu sorunu da çözebilirim her şerde bir hayır var
Başka bir uygulamada kahvelibirsair şey yazmış Benim yalnızlığım bana güzel ... Yalnızlığım beni hiç üzmedi Ben, o yalnızlıkta büyüdüm Ve belki de bu yüzden, kimseye ait olmadım. Sadece kendime... Çok hoşuma gitti
"Her şeyi zamana bıraktık Zamanımız var mı bilmeden" O kadar doğru ki... Ben zamana bırakamıyorum zaten olmuyor yani.
Benim bu ani öfkelenmelerim, ani çıkışlarım ne olacak acaba? Ne yapacağım onları? Karşımdaki kişi beni ben böykeyken de anlayabilecek mi? Bir taraftan gerçek sevgi bunu da aşar diyorum.
Gece uyanmışım ve buraya yazıyorum. Buraya yazmak yerine ona yazmayı o kadar çok isterdim ki. Ama ona yazamam. Hatırlandığım kadar hayatındayım çünkü.
Bu saatte uyandım saat 04.08. Ve canım acayip tatlı bir şeyler istiyor. Normal mi bilmiyorum.
Mesela yalnız kalmayı başardım. Birilerinin gitmesinden korkmamayı öğrendim. Acıyı yaşamam gerektiğini ve yaşadıkça direnç kazanacağımı öğrendim. Yalnız kalmanın bana çok şey kazandıracağını ve daha bir sürü şey öğrendim bugün.
Bugün eylem olarak gideceğim yerlere yürüyerek gittim. Zaten sadece kafeye sonra da eve gittim. Mesafe vardı yinede. Kafede saatlerce tek başıma oturdum. Ki bu benim için taktir edilecek bir şey. Ve yine de çok şey öğrendim.