Salonda otururken bir anda hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Babam korktu. Okumaya başladı bana. O okudukça sakinleştim. Uykum gelmeye başladı. Salona olduğum yere yatak açtı. Yatağıma gitmeye halim yoktu. Ailem iyi ki var çok şükür.
Ve YKS... Ders çalışamıyorum bu kafayla. Sınava çok az kaldı. Konularım çok, bitmediler. YKS koçum çalışırsan kalan sürede istediğin bölüme girebilirsin diyor. Ama ben çalışamıyorum. Kaybediyorum.
Allahım lütfen kurtar beni dayanamıyorum artık. Ben böyle biri değilim. Neşeli,coşkulu,mutlu biriyim.Etrafıma neşe saçarım. Çok konuşurum ama tatlılığımla bu açığı kapatırım. Bir de şu halime bak. Aptal aptal şeyler yapıyorum. Hiç ypmayacağım şeyler. Sevdiğimi bile yoruyorum. Oysaki ben dinlendiririm yormam.…devamıAllahım lütfen kurtar beni dayanamıyorum artık. Ben böyle biri değilim. Neşeli,coşkulu,mutlu biriyim.Etrafıma neşe saçarım. Çok konuşurum ama tatlılığımla bu açığı kapatırım. Bir de şu halime bak. Aptal aptal şeyler yapıyorum. Hiç ypmayacağım şeyler. Sevdiğimi bile yoruyorum. Oysaki ben dinlendiririm yormam. Kafamda kuruyorum onu da darlıyorum. İşin kötüsü zaman zaman böyle depresif oluyorum. Beni ben böyleykende sevebilecek mi? Eğer buraya kadar okuduysanız lütfen yorum atmayın. Kimsenin yorumunu istemiyorum. Sadece içimi döküyorum.
Yalnız kalmaktan nefret ediyorum. Beni benimle bırakmamak lazım. Ben korkuyorum kendimden,yapabileceklerimden. Ama bunu ona söyleyemiyorum. Neyse tek halledeceğim. Deneyeceğim. Yapmak zorundayım,kurtulmak zorundayım. Dayanamıyorum artık.
Telefonumu kapattım. Her böyle bunaldığımda aynı şeyi yapıyorum. Eğer o yazıyor olsaydı kapatmazdım ama o da iyi değil. Sorunları varmış. Umarım çözebilir. Bende yalnız başıma kendi sorunlarımı çözmeliyim.
Ben 2020 yılından beri bir sorunum olduğunda rafa koşarım. Yine öyle yapıyorum. İçimi döküyorum. Ama bu defa bir şeyler farklı. Rafın şuanki kitlesi beni bunaltıyor. Buraya sığınamayacaksam nereye sığınacağım?