nimo (@kobasabi)

Spoiler içeriyor Genel olarak beğendim, şans verilir bir iş. Dizinin içinde çokça mesajlar, benzetmeler vardı. Neredeyse her olayın arkasından bir anlam arayışı, bir duygu arayışı çıkıyordu; hayatı ve bakış açısını yorumlamaya çalışmışlar. Replik defterine yazılacak, özel sözler içeren bir sürü sahne vardı.…devamıGenel olarak beğendim, şans verilir bir iş. Dizinin içinde çokça mesajlar, benzetmeler vardı. Neredeyse her olayın arkasından bir anlam arayışı, bir duygu arayışı çıkıyordu; hayatı ve bakış açısını yorumlamaya çalışmışlar. Replik defterine yazılacak, özel sözler içeren bir sürü sahne vardı. Gerçekten güzel noktalara değindiklerini düşünüyorum. Davaların da sürekli farklı farklı olması hoşuma gitti. Evet, bir hukuk bürosu olduğu için iç çatışmalar var ama sadece ona odaklanmadılar, davalar üzerinden ilerlediler. En güzeli de, olayı romantikliğe çevirip, hukuk bürosundan uzaklaşıp tamamen bir çiftin hikayesine yoğunlaşmamaları oldu. Sonuçta insanlar hukuk temalı diye izlemeye geliyor. Beş bölümde bir dava gördüğümüz dizilerden olmaması çok iyi. Her bölümde farklı davalar vardı ve sürekli ilgi çekiciydi. Tabii rahatsız eden şeyler oldu. Öncelikle kızın disleksi olduğu söylenip sonra bu konunun havada kalması. Çocukken etkisini birkaç kere gördük, bir kere yardım istedi ve sonra "puf" oldu. Disleksi olduğunu bilmemizin hiçbir sahneye, zorlanmaya ya da zorluğa etkisi olmadı. Hani hiç söylenmeseydi de olurdu. Bir rahatsızlığa ya da psikolojik duruma değinilecekse, daha güzel işlenmesini isterdim. Gelelim yaş mevzusuna... Çok girmek istemiyordum ama aralarında 11 yaş fark var. İzleyince size de amca-çocuk, öğretmen-öğrenci gibi gelmiyorlar mı? Biraz rahatsız edici. Özellikle adamın mendilini falan koklaması beni biraz eh etti. Tüm çiftler arasında en az 10 yaş farkının olması neden? Sanırım mesaj vermeye çalıştıkları şey, "aşkta yaşın önemi yoktur, 10-15 yaş farkı olabilir" demek. Ama bu herkesin meselesi değil. Karşında mentörün olacak birisi var ve "Neredesin, endişelendim, benimle randevuya çık" gibi zorlamamak lazım. Reddit'te okuduğum bir avukat yorumuna göre (ki hak verdim), o mülakat sırasında o kadar dağınık, kirli ve geç kalmış birisini asla işe almazlarmış. Ayrıca, sordukları basit sorulara bir dahiymiş gibi tepki göstermeleri, okul birincisiymiş falan filan diye buna "Ooo!" diyecek kadar büyük bir nimet, mucize gibi bakmaları da garipti. Abartı olmuş. Böyle şeyler maalesef hiçbir dizide gerçekçi gelmiyor. Bir de şu vardı: Kız bir şey başarıyor, o sırada diğer üç avukat/avukat adayı falan öylece izliyor. Hani yardım edecek bir şey varsa tamam da, diğerleri ne yapıyor? Keşke biraz onlara da yer verilseymiş. Onların da gelişimlerini, başarılarını ya da başarısızlıklarını görmek isterdik. Yan karakter çifti çok iyiydi, tatlılardı. Onların hikayesine değinildi ama orada da genellikle kadının hikayesine değiniliyordu. Dizide karakterler bazında çok açık bırakılan, boşluklu yerler vardı. + Suits dizisiyle karşılaştırıldığını gördüm. Aslında o kulvara girebilecek bir potansiyeli var, ama şu eksiklikleri tamamlaması şart: Diğer karakterlere daha çok odaklanılmalı, hikayeleri ve duyguları bilinmeliydi. Kızın hastalığına daha çok yer verilmeli ve hayatını nasıl etkilediği gösterilmeliydi. Şu an için Suits ile sürekli yarışabilecek bir dizi değil. Çok fazla şey boşta kalmış, sadece ana karaktere odaklanıldığı için. Hatta ana karaktere odaklanılmasına rağmen, onun bile yaşantısında ve ailesinde boş kalan çok şey var. En basiti, ikiz kardeşiyle yaşadığı sorunlar. Evet, bir kere göründü, bir kere bahsi geçti. Ama o zamana kadar hiç görüşmediler mi? İkiz kardeşinde hiçbir tepki yoktu, sanki her gün görüşüyorlar da öylesine gelmiş gibi. Sonra bir yerde daha yardım istedi, orada da duygusal bir sahne vardı. Ama başta ne oluyor anlamadım, "Bu hangi kardeş?" oldum, sonra başladım ağlamaya. Çok hızlı işlendi bazı şeyler, o beni üzdü. Potansiyeli var, ama 12 bölümlük bir mini dizi olduğu için çok da zorlamak istemiyorum. Ana mesajlarını verip, bitirmek istemişler. Uzun lafın kısası: Mini dizi olduğu için izlenir ve keyif alınır.

kobasabi 4 months ago

Ölmek İstiyorum Ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum

Baek Sehee

27 Gönderi

Kapağındaki yazıyı görüp aldım tabii ki. Açıkçası, bitirebileceğimden pek emin değildim. Çünkü uzun zamandır kitap okuma alışkanlığımı kaybetmiştim ve rafta bekleyen bir sürü kitap vardı. Kısa oluşu ve yazarın bir psikiyatristle konuşmalarını yazıya döküyor olması cazip geldi; şans vermek istedim.…devamıKapağındaki yazıyı görüp aldım tabii ki. Açıkçası, bitirebileceğimden pek emin değildim. Çünkü uzun zamandır kitap okuma alışkanlığımı kaybetmiştim ve rafta bekleyen bir sürü kitap vardı. Kısa oluşu ve yazarın bir psikiyatristle konuşmalarını yazıya döküyor olması cazip geldi; şans vermek istedim. Başlarda çok zorlandım. Çok aralarla okudum, unutup unutup baştan aldığım bile oldu. Ama kitabın ortalarına doğru, elimde bir kalemle altlarını çizmeye başladığımda acayip keyif almaya başladım. Kadının hissettikleri, yaşadıkları, kafasındaki düşünceler... Bir baktım, kendi düşüncelerimle çok benzeşiyor. Kendimden bir parça, hatta birçok parça okudum kitap boyunca. Şu an sorunlarım birebir aynı olmasa da, o kafa karışıklıklarını ben de yaşadığım için kitabın ilerleyen kısımlarını okumak daha da kolaylaştı. Peki bir sonuç, bir çözüm önerisi bekliyorsanız? Hayır, bu öyle bir kitap değil. Evet, psikiyatrist farklı bakış açılarına yönlendiriyor ama kitap size kesin bir çözüm yolu sunmuyor. Bu tamamen bir içsel tartışma. Kitabın en sonunda yazarın terapi sonrası hayat hakkındaki düşüncelerini okumak çok zevkliydi. Attığı adımları, değişebildiklerini veya değişememelerini, başarısızlıklarını ve devam etme isteğini paylaşıyor. Hatta psikiyatristin de kitabı okuduktan sonraki düşünceleri var. Genelde bir kitapta hep bir "olay çözüldü, bitti, mükemmel!" algısı bekliyoruz. Ama hayatta öyle olmuyor işte. Uzun zamandır biz olan şeyleri düzeltmek için daha fazla zamana ihtiyacımız var. Yazar burada "bakın, böyle yapmalısınız" gibi bir şey gösterme amacında değil; sadece deneyimini paylaşıyor. Kitabı dümdüz okuyup geçmek de mümkün, ya da kendi hayatına bir şeyler katmak isteyen biri farklı katmanlarda da okuyabilir. Yazar bir şeyi gözümüze sokmaya çalışmıyor; sadece kendi yolculuğunu aktarıyor. Bu da çok hoşuma gitti. "Kendine zaman tanı, küçük adımlar atabilirsin. Bunun için kendini daha fazla strese sokma, hızlı adımlarla kendini yorma" fikri buradan çıkıyor. Ben hızlı adımlar atmaya çalışan biriyim. O yüzden bu bakış açısı bana iyi geldi. Hayatın gerçeği bu: Her şey mükemmel ve şipşak olmaz. Bence bir şans verin.

kobasabi 6 months ago

Riding A Unicorn

Haruka Ohkita

1 Gönderi

Kore yapımı Start-Up dizisinin havasında mini dizi olmuş. İster istemez karşılaştırıyorum çünkü Start-Up'tan çok etkilemiştim duygulara yoğun değiniyordu rekabet, aşk, heyecan, kırgınlık daha iyi işlenmişti ama tabii ki de bu mini bir dizi olduğu için öyle bir performans beklemedim. Her…devamı

kobasabi 6 months ago

Spanglish

James L. Brooks

5 Gönderi

Film çok güzel, canınız sıkılıyorsa sakin romantik bir şey izlemek isterseniz açın izleyin mutlaka sonu belki tatmin etmez orasını bilemem ama yer yer komik sahneler, üzen sahneler de var. Duygusal bir anımda izlediğim için başrol erkek beni etkiledi. O anlaşılmak…devamı

kobasabi 8 months ago

Aşk Peşinde Bir Yıl

Adam Brooks

22 Gönderi

Spoiler içeriyor (Spoiler) Yapmayın artık şunu, gerçekten yapmayın. Romantik film yazacağız diye saçma sapan senaryolar yazmak zorunda değilsiniz? Karakter, karşısına çıkan ilk adama âşık olmasın bir kere de. Bu filmde de aynı şey. Kızın başta bir sevgilisi yok ama adamın var. Buna…devamı

kobasabi 8 months ago

Suç Kraliçesi

João Wainer

3 Gönderi

"Suç Kraliçesi" demişsiniz ama filmde bu unvana yakışır bir aksiyon, çatışma ya da organize işleyiş pek göremedim. Ana karakter kimi zaman zeki, kimi zaman korkusuz, kimi zaman ise oldukça çekingen görünüyor. Verdiği sözleri tutuyor, evet, ancak bunu sadece birkaç sahnede…devamı

kobasabi 10 months ago

Hızlı Tren Dehşeti

Shinji Higuchi

20 Gönderi

Yemek yerken “şöyle bir başlayayım” diye açtım ama film öyle bir sardı, öyle bir heyecan yarattı ki yemeği bıraktım. Tüm odağım saniyesi saniyesine sadece filme kilitlendi. Uzun zamandır hiçbir yapım beni bu kadar içine çekmemişti. Bu aralar izlediğim en etkileyici…devamıYemek yerken “şöyle bir başlayayım” diye açtım ama film öyle bir sardı, öyle bir heyecan yarattı ki yemeği bıraktım. Tüm odağım saniyesi saniyesine sadece filme kilitlendi. Uzun zamandır hiçbir yapım beni bu kadar içine çekmemişti. Bu aralar izlediğim en etkileyici film olabilir! Belki abarttığımı düşünüyorsunuzdur ama iyi filme açmışım demek ki. Spoiler vermemeye çalışacağım çünkü bu filmi kesinlikle kendiniz deneyimlemelisiniz. İşini bilen, ne yaptığını gerçekten anlayan birini görev başında izlemek inanılmaz tatmin ediciydi. Genel Müdür Kasagi ve Kondüktör Takaichi için ayrı bir parantez açmak istiyorum; aklıselimliği, kararlılığı, panik yaratmadan çözüm odaklı yaklaşımları beni büyüledi. Sayılar değil, insanlar önemliydi onlar için. Herkesin hayatı için mücadele ettiler. Ve bu tutumları beni gerçekten etkiledi. Film boyunca aklım sık sık gerçek hayata kaydı. Ülkemizde ani olaylara karşı verilen tepkilerle kıyasladım ister istemez. Sahip olunan yetkinin sorumluluğu, karar alıcıların davranışları... Filmde bu yönler öyle ustalıkla işlenmiş ki kurgu olduğunu bile unuttum. Ayrıca tüm birimlerin koordineli çalışması, zaman zaman yaşanan anlaşmazlıklara rağmen ortak bir hedef uğruna sorumluluk alabilmeleri çok iyi yansıtılmış. Evet, geçmişte yapılan hatalar zinciri olayları tetikliyor ama karakterlerin bu süreçten ders çıkarmaları, onların sadece "iyi" ya da "kötü" değil, çok daha katmanlı insanlar olduklarını gösteriyor. Trendeki halkın paniği, çatışmaları, yaralanmaları da çok gerçekçiydi. Genelde “Japonlar çok disiplinlidir, panik yapmazlar” gibi genellemeler duyuyoruz ama burada ölümle burun buruna kalan bir kalabalık görüyoruz. Gerçekçi tepkiler verilmiş. O meşhur ‘soğukkanlılık’ aşırı idealize edilmemiş, bu da filmi çok daha insani yapmış. (Fujii kısmı biraz abartıya kaçtı ama oranın tıbbi altyapısını bilemeyeceğim.) Doğal afet ya da felaket temalı filmlerde sıkça gördüğümüz, son yarım saatte her şeyi unutup "oh ne güzel atlattık" havasına girilmesini hiç sevmem. Genelde o geçişler yapay olur. Ama bu film öyle değil. Final anına kadar tansiyon yüksek, ritim hiç düşmüyor. Sadece... son sahnedeki kamera görüntüsünü o kadar efektle boğmalarına gerek var mıydı bilmiyorum. Trendeki biri çekmiyor ki o sahneyi; sizin kameranız, neden o kadar bozdunuz ki? Ayrıca spoiler geliyooor kızın travması ve fidye sebebi duygusal anlam taşıyor olabilir ama boş kalmış bence. Ama olsun, filmde rahatsız olduğum şeyler de bunlar olsun. Küçük bilgi: Film 1975 yapımı "The Bullet Train"e referans verilmiştir aynı zamanda bu filmin 1994'te Speed adında Amerikan versiyonu da çekilmiş. Ayrıca bazı izleyicilere göre de ilk film daha iyi bir oyuncu kadrosuna sahipmiş ve gerilim daha iyi işlenmiş (reddit).

kobasabi 10 months ago

The Eternaut

Héctor Germán Oesterheld

14 Gönderi

70 yıllık Arjantin çizgi romanından uyarlanan dizi, zehirli kar yağışından kurtulmaya çalışan bir grubun bakış açısından anlatıyor. (Ayrıca çizgi romanın sanatçısı ve ailesi hükumet tarafından kaçırılıp ortadan kaybolmuş. Son sahnelerini de kaçarken peçeteye yazmış. Reddit yorumlarını okumaya başladığınızda bunun derin…devamı

kobasabi 11 months ago

My Liberation Notes

Park Hae Young

41 Gönderi

Bitmesine 2 bölüm kala bırakmışım (sevmediğim bir alışkanlığım) az önce bitirdim. Bu yüzden yazdıklarıma 2 kat duygu ekleyin okurken çünkü izlediğim dönemde beni aşırı etkilemişti ve beğenmiştim. Öncelikle 3 kardeş temelde aynı arzuda birleşseler bile hepsinin farklı hisleri ve istekleri…devamıBitmesine 2 bölüm kala bırakmışım (sevmediğim bir alışkanlığım) az önce bitirdim. Bu yüzden yazdıklarıma 2 kat duygu ekleyin okurken çünkü izlediğim dönemde beni aşırı etkilemişti ve beğenmiştim. Öncelikle 3 kardeş temelde aynı arzuda birleşseler bile hepsinin farklı hisleri ve istekleri üzerinde yoğunlaşıyor dizi. Genellikle yalnızlık, sevgi, bağlılık ve bağımsızlık, kendini keşfetme, yaşam ve zorlukları ele alıyor. Ve uyarmam gerekiyor ki gerçekten çok yaaaavaaaaş akıyor. Hislere odaklandığınız, biraz hayatı yavaştan almak istediğiniz dönemdeyseniz izleyin yoksa yazık etmiş olursunuz diziye. Ben de öyle bir anımda denk geldim. Ve düşündüğüm de tutku peşinde koşan dizi ve filmlere o kadar çok denk gelip kendimi rahatsız ettim ki böyle bir dizi bana 'normalsin' diye kendimi rahatlatmamı sağladı. Bazılarımız sadece özgürleşmek istiyor! Bunun dışında aşırı bahsedilecek aman aman bir şey yok. Konuşmalara dikkat edin ve karakterlerin iç dünyasına inmeye çalışın tüm olay bu. Benim için özellikle Mi-jeong'un sözleri kalbime işledi, belki doğru belki yanlış bir yol ama hoşuma gitti. Aynı olmasak bile daha ilk bölümde kendimden birkaç parça gördüm onda, sanırım beni sürüklemesi de bu yüzden: "Burada yanında otururken çalıştığımı hayal edince böyle korkunç görevler bile güzel bir şeye dönüşüyor. İş katlanılır hale geliyor. Şu an sevilen bir kadını oynuyorum. İhtiyacı olan her şeye sahip bir kadın. Şu an birini seviyorum ve bu kişi beni destekliyor. O yüzden huzurlu olduğumu hayal etmek istiyorum. Seninle geçireceğim güzel zamanların tadını çıkarıyorum. Öyle düşünmek istiyorum. Sensiz zor ve yorucu günler geçirmektense seni düşünerek güç bulmam takdire şayan değil mi?" İş çıkışı bir kafede yaptığı işin başarısızlıkla sonuçlandığını gördükten sonra kendisiyle konuşup çalışmaya devam ediyor. O an benim de buna çok ihtiyacım vardı. Birçoğumuzun hissedeceği sözlerden biri: "Korkuyorum ama aynı zamanda huzur buluyorum. Dünya sonunda ok olacakmış gibi hissediyorum. Sıkışıp kalmış gibiyim ama nasıl çıkacağımı bilmiyorum. Belki de bu yüzden her şeyin bir anda sona ermesini istiyorum. Mutsuz değilim ana mutlu da değilim. Dünya şimdi sona erse umrumda olmaz."

kobasabi 11 months ago

Sağlığınızın Kontrolü Sizde: Bağırsaklarınızda Saklı Sırlar

Anjali Nayar

22 Gönderi

Bağırsak sorunlarını birkaç yıldır yaşayan biri olarak bana bazı bildiğim bilgileri tekrar tokat niyetine çarpan bir belgesel oldu. Yüksek stres ve genetik faktörlerde eklenince yaşam kalitemi düşüren bir hal aldı. Aynı belgeseldeki insanlar gibi. Acile sık sık giden biri olarak…devamı