Dostoyevski öldükten sonra, karısı onun anısına bir kitap yazdı, kitaptaki anılardan birisinde şöyle diyordu: Dostoyevski ölüm ölüm döşeğindeyken bana baktı ve şöyle dedi: "Seni düşüncemde bile hiç aldatmadım."
Ben bundan sonra ayakkabına kaçan küçük bir çakıltaşı olurum yalnızca. Yürüyemezsin benimle, rahatsız olursun, Ne yapsam batar sana, Ben çekiliyorum hayatından sen o sonsuz gökyüzünü kucakla. Zaten sırf bu yüzden değil miydi; Bütün öfken, kavgaların, bahanelerin, Parçalanmış * Bir Kadınının…devamıBen bundan sonra
ayakkabına kaçan
küçük bir çakıltaşı
olurum yalnızca.
Yürüyemezsin benimle,
rahatsız olursun,
Ne yapsam batar sana,
Ben çekiliyorum
hayatından sen o
sonsuz gökyüzünü
kucakla.
Zaten sırf bu yüzden
değil miydi;
Bütün öfken, kavgaların,
bahanelerin,
Parçalanmış
* Bir Kadınının Mektubu *
Ölsen, ilkin yazık oldu diyecekler. Sonra durup, neden öldün diyecekler. Dostlar er ya da geç unutacak bir gün ama. Uzun zaman seni anar sevmeyenler... - Özdemir Asaf -