Film ya da dizi farketmeksizin ölümüne en çok üzüldüğünüz karakteri, ismi ve yapımıyla paylaşır mısınız ? İnsan,hayvan ve animasyon önemli değil ! Ben başlıyorum. Godfather I - Vito Corleone
Romantik bir müzik çalmaktadır. Sislerin arasından bir taksi ve şoför beliriyor. İşte o an karaktere bambaşka bakıyorsunuz. İlk anda tanışıklık kuruyorsunuz. Taksi şoförü hiç sıkılmadan izlediğim sesi kıstığınızda dahi anlayabileceğimiz bir filmdir. Taksinin bakış açısından adeta bir yolcu gibi sokaktaki…devamıRomantik bir müzik çalmaktadır. Sislerin arasından bir taksi ve şoför beliriyor. İşte o an karaktere bambaşka bakıyorsunuz. İlk anda tanışıklık kuruyorsunuz. Taksi şoförü hiç sıkılmadan izlediğim sesi kıstığınızda dahi anlayabileceğimiz bir filmdir. Taksinin bakış açısından adeta bir yolcu gibi sokaktaki insanları, uyuşturucu satıcılarını ve pezevenkleri ve ucuz hayatları herşeyi görüyoruz. Durmadan yağan yağmurla birlikteyiz. Ve travis bu durumu şöyle anlatır. "Bir gün öyle bir yağmur yağacak ki caddedeki bütün pislikleri temizleyecek." Ve efsaneleşmiş repliğiyle sizde şunu söyleyeceksiniz. “You talkin’ to me?” Ha ?
Yine filmin detay ve hikayesine çok girmiyorum. Travisin derinlik kazandığı en önemli noktalardan biri sürekli not aldığı defteriyle diyalog halinde olmamızdır. Değinmek istediğim bir diğer konu ise efsanevi telefon konuşmasıdır. Karakter yaklaşık iki dakika boyunca kız arkadaşını tekrar kazanmak için konuşur ve sadece konuşur. Yönetmen burada artık birşeyin değişmeyeceğini bildiği için kamerayı şaryoyla boş koridora doğru yavaşça ilerletir. İşte görüntüyle anlatmak budur. Biz farkında oluruz fakat travis ısrar eder ve bir süre sonra boş koridorda kameranın arkasından sahneye giriş yaparak dışarı çıkar.
Scorsese, de niro ve tüm emeği geçenlere teşekkürler sunuyorum.
İnsanın varoluşsal sancısına yol gösterebilecek bir film olarak görüyorum. Hepimizin birşeye yeteneği olduğunu ve bulmamızı, bulduğumuzda ise yetinmemizi yani egoyu bitirmemizi anlatıyor. Tasavvufta ya da öğretilerde böyle şeylere denk gelebilirsiniz. Ve filmin bende en değerli kıldığı şey ulaştıktan sonra arkasına…devamıİnsanın varoluşsal sancısına yol gösterebilecek bir film olarak görüyorum. Hepimizin birşeye yeteneği olduğunu ve bulmamızı, bulduğumuzda ise yetinmemizi yani egoyu bitirmemizi anlatıyor. Tasavvufta ya da öğretilerde böyle şeylere denk gelebilirsiniz.
Ve filmin bende en değerli kıldığı şey ulaştıktan sonra arkasına bakıp vicdanını kaybetmemesidir.
Evvvvet. Sinemanın dahi çocuğu, gelmiş geçmiş en iyi yönetmen kubrickle bir paylaşım yapmak istiyorum. Filmin açılış sahnesinde kapkaranlık bir ekrana müzik eşlik eder. Yaklaşık olarak 4 dakika sürmektedir. Yani yönetmen müzikle bizi birazdan olabilecek mükemmel dünyaya adapte etmeye çalışır. Korku…devamıEvvvvet. Sinemanın dahi çocuğu, gelmiş geçmiş en iyi yönetmen kubrickle bir paylaşım yapmak istiyorum.
Filmin açılış sahnesinde kapkaranlık bir ekrana müzik eşlik eder. Yaklaşık olarak 4 dakika sürmektedir. Yani yönetmen müzikle bizi birazdan olabilecek mükemmel dünyaya adapte etmeye çalışır. Korku gerilim ve heyecana esir oluruz. Uzun sekanslardan sonra dünyanın başlangıcından ve günümüze muhteşem bir geçiş yaparız. Bunlar işte sinemanın sunduğu velinimetlerdir. Edebiyatı bir araç olarak gören ve sinemanın kendi aracı olan görüntüyü kullanarak anlatan nadir filmlerden olan bu eseri tavsiye ediyorum.
Filmin anlatılabilecek bir çok şeyi elbet ki var fakat ben bunları esgeçiyorum. Hikayeyi bulabilirsiniz.
Film biraz yavaş ya da bunaltıcıda gelebilir fakat dönemi ve yönetmenin anlatmak istediği şeyleri anlamaya çalışırsanız hak verebilirsiniz.
Ve bu filmi karanlık bir ortamda izlemenizi tavsiye ediyorum.
İyi seyirler…