''Farkında mısın, zaman geçiyor, sen geçiyorsun, hakikat geçiyor...'' — Dücane Cündioğlu
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Kolu kanadı kırık bir serçeyim Senden uzakta Suyu kesilmiş bir çeşmeyim Bir gece lambasıyım kırılmış, sönük Biliyorum Her şey seninle güzel Her şey seninle büyük İnan sevdiğim inan Yıllardır aradığımsın Ömür boyu beklediğimsin Ben bir martıyım yalnız, küçük Sen dalga…devamı
Ben mi yanıldım, Yoksa dünya mı bilmem? Bir yerlerde tökezledim Ama düştüm diyemem. Yağmur boğulmaktan söz eder şimdi bana Güneş çekip gitmekten. Beni kurtarmak için Pamuk iplikleri uzanır Uçurumlarıma… Sevgili dünya, Ne petekte balım kaldı, Ne derilecek çiçeğim Salıver artık…devamı
"Kâsenizi ağzına kadar doldurursanız, dökülecektir. Bıçağınızı keskinleştirmeye devam ederseniz, körleşecektir. İnsanların onay vermesini önemserseniz, onların mahkûmu olursunuz. İşinizi yapın ve geri çekilin. Dinginliğe giden yegâne yol budur."
Sonra yürümeliyiz seninle Sokaklara caddelere çıkmalıyız Belki bir aşktır bu kentin Belleğini geri getirecek olan Burada yağmur yağıyor ama sen Şemsiyeni almadan gel yine de Özletiyor bu çılgın sağanak seni Sırılsıklam özletiyor biliyor musun
"Bazen kendimi korumak için sevimli bir kirpi gibi davranıyorum, ama dikenlerim en çok bana batıyor."
Zannetme bu dünya seninle döner Sen yoksan saatler durur zannetme Zannetme gidersen yıldızlar söner Gelmezsen denizler kurur zannetme Bir gün yorulursun yol bile olsan Denize kadarsın sel bile olsan Olmaz ya dikensiz gül bile olsan Güller hep tomurcuk kalır zannetme
"yepyeni bir düzendi gelişin, yoluna başkoyduğum ülkemdin eskidi birden kentler, eskidi gökyüzünün çok uzaklığı, eskidi hep"
"Nereye gideyim, Türkiye’yim, önüm karanlık Durup durup körlerin alfabesine çalışıyorum." [Ahmet Erhan]
"Nereye gideyim, Türkiye’yim, önüm karanlık Durup durup körlerin alfabesine çalışıyorum."