Olmayan insanlarız. Üstelik olmamaya tanığız, kararlıyız. Sanki bir hayat komasından çıktık da Görünsün istiyoruz yeniden Hep aynı biçimde yeniden Yeniden, yeniden, yeniden çıldırdığımız
Ah bu aşkın baharı ne kadar da benziyormuş Bir nisan gününün güvenilmez parlaklığına, Bir bakıyorsun, güneşin bütün güzelliği ortada, Derken bir bulut gelip karartıyor her şeyi sonra. william shakespeare
Ne tuhaf bir yaşam bu!... Her yerde yabancı olmak, her ayrılışta, her yola çıkışta, sonunda, kendi yerine, yurduna varabileceği umudunu taşımak, garip bir iştir. İnsanın kendi yeri, yurdu, neresi? Bilge Karasu
Burnunun dibinde olsa ne olacak? Seni anlamıyorsa, Ama birisi vardır ki dünyanın öbür ucunda.. En ihtiyaç duyduğun anda, İki satırıyla bile olsa, Bir çırpıda yanı başında.. Mesafe uzaklıklarda değil, Mesafe fedakârlıkta ! Özdemir Asaf
“Yüzde ısrar etme doksanda olur, İnsan dediğinde noksanda olur, Sakın büyüklenme elde neler var, Bir ben varım deme yoksan da olur, Hatasız dost arayan, dosttan da olur” Hz. Mevlana