— Karga bir yerde bir tehlike gördüğü zaman oraya bir daha asla gelmezmiş... Nasıl da koruyorlar kendilerini... Ya bir şey sorucağım. Siz neden kendinizi bu kadar koruyorsunuz? — Ben mi? — Saklanıyorsunuz? — Saklanıyor muyum? — Böyle kuytuda bir yerdesiniz.…devamı— Karga bir yerde bir tehlike gördüğü zaman oraya bir daha asla gelmezmiş... Nasıl da koruyorlar kendilerini... Ya bir şey sorucağım. Siz neden kendinizi bu kadar koruyorsunuz?
— Ben mi?
— Saklanıyorsunuz?
— Saklanıyor muyum?
— Böyle kuytuda bir yerdesiniz. Kimsenin uzanamayacağı bir kuytuda. Orada kalmak istiyorsunuz. Kendinizi korumak için.
— Bilmem, belki olabilir. Aramayı sevmeyince saklanmak daha cazip geliyor belki.
— Niye aramıyorsunuz? Merak etmez misiniz yoksa?
— Aaa etmez olur muyum? Merak etmekten vazgeçsem bir köşeye çekilip ölmeyi beklerdim... Yani aslında ben hayatta hiç arayan omak istemedim... Arayınca bulmaya odaklanıyor insan. İleriye odaklanıyor. Öteye bakmaktansa sağıma soluma bakmayı tercih ediyorum galiba. Saklanıyor muyum? Bilmem! Onu düşüneceğim.
İşe Yarar Bir Şey 🎬
"Karga o istasyonda fazla durmadı. Orası tehditlerle doluydu, tedirgin oldu. Solgun kırmızı renkli eski vagonu terk etti ve bir daha asla oraya geri dönmedi." İşe Yarar Bir Şey 🎬
"Bir olmak beraber olmak isteyeceğiz. Hayatı seveceğiz, planlar yapacağız. Hep hayatta kalalım isteyeceğiz. O istemiyor, o arkadaşından kendisini öldürmesini istiyor." İşe Yarar Bir Şey 🎬
Eğer ilk filmin her zaman daha korkunç olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz; Terrifier 2 vahşet çıtasını bambaşka bir boyuta taşımış. İzlerken yer yer ekrana bakmakta zorlandım, o saf acı hissi ekranın dışına taşıp insanın kanını donduruyor. İzlerken hissettiğim o yoğun empati ve…devamıEğer ilk filmin her zaman daha korkunç olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz; Terrifier 2 vahşet çıtasını bambaşka bir boyuta taşımış. İzlerken yer yer ekrana bakmakta zorlandım, o saf acı hissi ekranın dışına taşıp insanın kanını donduruyor. İzlerken hissettiğim o yoğun empati ve ellerimin uyuşma tepkisi, filmin ne kadar etkili ve korkunç olduğunun kanıtı. Bu denli ürpertici bir film daha görmedim. Benim canım acıdı adetâ. Art'ın o donuk ve dalga geçen tavırları, yaşanan dehşeti daha da katlanılmaz kılıyor. Gerçek anlamda rahatsız edici bir film arayanlar için zirve noktası ama hassas olanlar izlemesin.
Bugüne kadar Testere ve Teksas Katliamı gibi türün zirvesi sayılan pek çok yapımı izlemiş biri olarak söyleyebilirim ki; Terrifier bambaşka bir seviyede rahatsız edici. Palyaçonun ürpertici gülümsemesi ve hiçbir şey söylemeden sadece bakışlarıyla yarattığı gerilim, izlediğim en huzursuz edici atmosferlerden…devamıBugüne kadar Testere ve Teksas Katliamı gibi türün zirvesi sayılan pek çok yapımı izlemiş biri olarak söyleyebilirim ki; Terrifier bambaşka bir seviyede rahatsız edici. Palyaçonun ürpertici gülümsemesi ve hiçbir şey söylemeden sadece bakışlarıyla yarattığı gerilim, izlediğim en huzursuz edici atmosferlerden biriydi. Rahatsız edici bir vahşete sahip. Her vahşetten sonra attığı o sessiz kahkahalar yok mu tam bir psikopat. Gerçekten sinir uçlarınıza dokunan bir yapım, çok korkunçtu. Eğer gerçek bir gerilim arıyorsanız doğru adres ama uyarayım, o bakışlar gece rüyanıza girebilir.
Değişik ve güzel bir konusu vardı. Günümüz uyarlamasını izlemiştim önce. Ardından bu orjinalini izledim. Günümüz versiyonunda başrolde Neslihan Atagül oynuyor. İlk versiyonu da iyi fakat günümüz uyarlamasını bir tık daha akıcı buldum ben.
Herkesin mutlaka izlemesi gerektiğini düşündüğüm harika bir film. Favori filmlerim arasında yerini aldı. Birinin hayatının sizin verdiğiniz oya bağlı olduğunu düşünün. Filmi izlerken abartmıyorum, o jürilerden biri de sizmişsiniz gibi hissediyorsunuz, o denli içine çekiyor. Film tek bir odada geçmesine…devamıHerkesin mutlaka izlemesi gerektiğini düşündüğüm harika bir film. Favori filmlerim arasında yerini aldı. Birinin hayatının sizin verdiğiniz oya bağlı olduğunu düşünün. Filmi izlerken abartmıyorum, o jürilerden biri de sizmişsiniz gibi hissediyorsunuz, o denli içine çekiyor. Film tek bir odada geçmesine rağmen zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz, öylesine akıcı işlenmiş.
Tek bir oda, 12 farklı karakterde adam, ve tek bir soru: Babasını öldürmekle suçlanan çocuk suçlu mu, suçsuz mu? Adalet ve vicdan üzerine çekilmiş en iyi film olabilir. 12 Öfkeli Adam'ı izledikten sonra şunu anladım: Bir grupta herkes "evet" diyorken "hayır" diyebilmek dünyanın en zor ama en gerekli şeyiymiş. Önyargının ne kadar tehlikeli olduğunu ve önyargıların yıkılışını bir bir izlemek muazzamdı. Bazen şüphe, ulaşılabilecek tek gerçektir. Filmin en önemli yanı da bir işin hakkıyla yapılmasının ne kadar önemli olduğuydu bence. Özellikle avukat, hakim, savcı gibi hukuk alanında çalışan meslek gruplarının izlemesi gerektiğini düşünüyorum.
Siyah beyaz eski bir film olmasına bakmayın sakın, önyargı yapıp izlememezlik etmeyin. Daha önce izleseymişim keşke. Kazandırdığı bakış açısı ve vermek istediği mesajlar çok güzel. Diyaloglar, ayrıntılar, oyuncular hepsi birbirinden iyi. Tam bir başyapıt.