Aile ile izlenecek eğlenceli bir filmdi. Vakit geçirmek için ideal. İnsanlar için dev- devler için cüce olan bir adamın bir kızla eğlenceli hikayesi 10/7
26 Eylül 2022 de İzledim İnsanın iç dünyasındaki sessiz çığlıkları anlatan ağır ama büyüleyici bir hikâye. Andreas ve Anna’nın birbirine yaklaşırken aslında kendi yalnızlıklarına, suçluluklarına ve korkularına çarptığı bir film bu. Bergman, tutkunun sevgiyle değil, çoğu zaman yıkımla, içsel şiddetle…devamı26 Eylül 2022 de İzledim
İnsanın iç dünyasındaki sessiz çığlıkları anlatan ağır ama büyüleyici bir hikâye. Andreas ve Anna’nın birbirine yaklaşırken aslında kendi yalnızlıklarına, suçluluklarına ve korkularına çarptığı bir film bu. Bergman, tutkunun sevgiyle değil, çoğu zaman yıkımla, içsel şiddetle iç içe geçtiğini gösteriyor. Gri tonlara bürünmüş Fårö adası, karakterlerin ruh hâli gibi soğuk ve kasvetli; her görüntü, içsel bir yankıya dönüşüyor. Anna’nın geçmişiyle yüzleşemeyişi, Andreas’ın dünyadan kaçışı, filmin her anında hissedilen bir “insan olmanın ağırlığı” duygusu yaratıyor. 10/10
Kaplumbağalar Da Uçar (Turtles Can Fly) savaşın çocuk yüzünü en çarpıcı, en sarsıcı hâliyle gösteren bir film. Bahman Ghobadi, izleyiciyi Irak sınırındaki bir mülteci kampına götürürken, orada yaşanan yıkımı çocukların gözünden anlatmayı seçiyor. Belki de bu yüzden film, kelimelerle değil,…devamıKaplumbağalar Da Uçar (Turtles Can Fly) savaşın çocuk yüzünü en çarpıcı, en sarsıcı hâliyle gösteren bir film. Bahman Ghobadi, izleyiciyi Irak sınırındaki bir mülteci kampına götürürken, orada yaşanan yıkımı çocukların gözünden anlatmayı seçiyor. Belki de bu yüzden film, kelimelerle değil, bakışlarla konuşuyor.
Her biri küçük yaşta büyük acılar yaşamış bu çocuklar, hayatta kalmayı bir oyun gibi öğrenmiş gibiler. “Satellite” karakterinin umudu, Agrin’in suskunluğu ve Hengov’un sessiz bilgeliği; savaşın insan ruhunda açtığı yaraların sembolü gibi. Film, umutla umutsuzluğun birbirine karıştığı anlarda bile insanın içini titretiyor.
Sade ama derin bir anlatım, dokunaklı müzikler ve gerçeklikten kopmayan bir sinema diliyle Kaplumbağalar Da Uçar, izledikten sonra uzun süre akıldan çıkmayan bir film.
Kısacası: Bir savaş filmi değil, savaşın içinde kaybolmuş çocukların çığlığı. 10/10
Sessiz ama derin bir film. Ağır ilerleyen temposuna rağmen her sahnesinde insanın içini titreten bir samimiyet var. Yolculuk sadece karakterlerin değil, izleyicinin de kendi içine yaptığı bir yürüyüşe dönüşüyor. Görüntülerin dinginliği, diyalogların sadeliğiyle birleşince ortaya hem hüzünlü hem de düşündürücü…devamıSessiz ama derin bir film. Ağır ilerleyen temposuna rağmen her sahnesinde insanın içini titreten bir samimiyet var. Yolculuk sadece karakterlerin değil, izleyicinin de kendi içine yaptığı bir yürüyüşe dönüşüyor. Görüntülerin dinginliği, diyalogların sadeliğiyle birleşince ortaya hem hüzünlü hem de düşündürücü bir atmosfer çıkıyor. 10/6
Bahman Ghobadi’nin sert ama yürek burkan gerçekçiliğiyle örülmüş bir film. İran-Kürt sınırında geçen bu hikâye, yoksulluğun, kardeş sevgisinin ve yaşama tutunmanın sınırlarını gösteriyor. Çocuk oyuncuların doğal performansları, karla kaplı coğrafyanın sessizliğiyle birleşince film bir ağıt gibi hissediliyor. Gerçek hayata dokunan,…devamıBahman Ghobadi’nin sert ama yürek burkan gerçekçiliğiyle örülmüş bir film. İran-Kürt sınırında geçen bu hikâye, yoksulluğun, kardeş sevgisinin ve yaşama tutunmanın sınırlarını gösteriyor. Çocuk oyuncuların doğal performansları, karla kaplı coğrafyanın sessizliğiyle birleşince film bir ağıt gibi hissediliyor. Gerçek hayata dokunan, sade ama derin bir sinema deneyimi. 10/8
12 Kasım 2021 de İzledim Celine Sciamma’nın kamerası, iki kadının birbirine dokunmadan yanışını öyle bir zarafetle anlatıyor ki, her sahne bir tablo, her bakış bir itiraf gibi duruyor. Renkler, sessizlikler, nefesler hepsi birer cümleye dönüşüyor. Filmde aşk, tutku değil; bir…devamı12 Kasım 2021 de İzledim
Celine Sciamma’nın kamerası, iki kadının birbirine dokunmadan yanışını öyle bir zarafetle anlatıyor ki, her sahne bir tablo, her bakış bir itiraf gibi duruyor. Renkler, sessizlikler, nefesler hepsi birer cümleye dönüşüyor. Filmde aşk, tutku değil; bir hatırlama biçimi. Gösterişsiz, yavaş ama derin bir yanma hissi bırakıyor izleyicide. Son sahneyle birlikte, sevmenin ne kadar sessiz ama ne kadar büyük olabileceğini bir kez daha anlıyorsun. 10/10
Eşimle bitirdiğimiz ilk dizi ve son oldu herhalde :) şaka bir yana çok üzüldüm ve çok sinir oldum bana gelmiyor böyle şeyler. Allah milletimizi fitneden de fitneye düşecek kafasızlıktan da korusun. Bizim halkımız çok güzel. En azından doğu insanı çok…devamıEşimle bitirdiğimiz ilk dizi ve son oldu herhalde :) şaka bir yana çok üzüldüm ve çok sinir oldum bana gelmiyor böyle şeyler. Allah milletimizi fitneden de fitneye düşecek kafasızlıktan da korusun. Bizim halkımız çok güzel. En azından doğu insanı çok güzel. 10/10