(@) - Raf

SERÇE Sokağın sessizliğinde adım adım ilerleyen bu yabanıl gövde, ben. Ruhum uyanır dehşet verici çığlıklarla, azgınlaşmış hislerini pamuk ipliğiyle bağlarım. O izler, ben yürürüm. Şimdi tüm o mavilerden seni dileyecek ve avuçlarında ezilmiş bir serçenin masumiyetini sunacak. Tanrının parmakları dokunur…devamıSERÇE Sokağın sessizliğinde adım adım ilerleyen bu yabanıl gövde, ben. Ruhum uyanır dehşet verici çığlıklarla, azgınlaşmış hislerini pamuk ipliğiyle bağlarım. O izler, ben yürürüm. Şimdi tüm o mavilerden seni dileyecek ve avuçlarında ezilmiş bir serçenin masumiyetini sunacak. Tanrının parmakları dokunur rahmime, kanayarak yükselir içimdeki kaosun ihtişamlı kokusu. Arındırırım kalbimi, ah tanrım, geliyorum ! Aynı nehirde yıkanmalı ve senden bir isa doğurmalıyım. Bedenimdeki tüm bu çölleşmiş arazileri şimdi zemzem suyuyla sulamalısın. Sol bacağının üzerinde tutturduğum bir ritim ve arzularım kamçılandığında sönük bakışlarının gölgesinde. Yakıcı dil darbeleriyle şah damarın boyunca rezalet bir yol çizeceğim. Rezalet. Bizim için en uygun kelime bu olacaktır. Serçeler günahkar mıdır tanrım? Onlar da zina yapar, canice şeytancıl ve bencil düşünceler arasında boğulmanın akıl almaz, uslanmaz zevkini tatmışlar mıdır ? Kanatları ezilmiş bir serçe ne işe yarar tanrım ? Avuçlarımda ki o minik sıcaklık bana seni hatırlatıyor, rezalet bir his rezalet. Kaygan yapış yapış çubuğunu çıkarıp son tohumunun sıcaklığını da boşalt üstüme, hadi yapabilirsin. Kafanı kopardığımda -nefretle harmanlanmış bir senfoni çalar ve tırnaklarımın arasına doluşan kurumuş kan izleri- emin ol hiç acı çekmeyeceksin. Benim ezilmiş, hırpalanmış, nankör serçem. Rezalet bir gün görüyor musun ? Yine tanrıyı sorgulamama neden oldun. Hayır boşalırken kendimi kesmeme izin ver. Çıldırmak çıldırmak ve ne yaptığımın farkına dahi varmadan sadece yapmak istiyorum. İzle beni tanrım. Bacaklarımın arasından akan özümü hayat enerjisine çevir ve şeytanın soyulmuş kuru dudaklarına damlat. Beni tüketmesine izin veriyorum. Yalnızca bu şekilde huzura erişeceğim. Ah tanrım, Eğer cehennem diye bir yer var ise, Serçeleri serbest bırak lütfen. Al beni, ruhumu katman katman soy ve bu rezalet bedeni de ne yapıyorsan yap. Bu zevk beni öldürecek. 🎶 To leave - shamrain

mirabel 1 year ago

İnci

John Steinbeck

59 Gönderi

"Kasaba, koloni halinde yaşayan bir hayvan gibidir. Kasabanın bir sinir sistemi, bir başı, omuzları ve ayakları vardır." Bütündür -ağızda yavan bir tat bırakan ezilmiş insanlar topluluğu- Kasabada herkes belli bir biçimde davranır, kalıpları kırmaz, öteki bireylerden farklılık göstermez, büyük bir…devamı"Kasaba, koloni halinde yaşayan bir hayvan gibidir. Kasabanın bir sinir sistemi, bir başı, omuzları ve ayakları vardır." Bütündür -ağızda yavan bir tat bırakan ezilmiş insanlar topluluğu- Kasabada herkes belli bir biçimde davranır, kalıpları kırmaz, öteki bireylerden farklılık göstermez, büyük bir hastalığa tutulmaz ve alışagelmişin dışında deneylere kalkışmaz. Düzeni bozmaz ! Bilinen ve güvenilenin dışına çıkmaya çalışmak büyük günahlardandır diye bastıra bastıra anlatıyor din adamları. "Siz birer askersiniz". Tanrının askerleri. Eğer ki öğretmen iseniz bayım, kesinlikle başka bir atılım yapmamalı, öğretmen olarak kalmalı ve görevinizin başında, görev yerinizi korumalısınız. Korumadığınız takdirde düzen bozulacak ve tanrılar tarafından elbette ki cezalandırılacaksınız ! John Steinbeck' in okuduğum ilk kitabının benim için ifade ettigi anlam istemsiz bir başkaldırıydı. Fakir hayatının içinde büyük bir şansa rastgelen baş karakterimiz, fakat şansı kabullenmek istese dahi bünyesine işlenmiş o kaçınılmaz kalıplar hengamesi. Tanrılar tarafından gönderilmiş bir lütuf mu, ceza mı ikilemi. En üzüldüğüm şey ise fakirliğin getirdiği mecburiyet. İçimdeki küllenmiş ateşe bir kibrit atılmış hissiyatıyla okuduğum bu kitap basit anlaşılır bir dille benden hakkı sayılır bir puan almayı hak etti. Hemen arkasından soluklanmadan yazarın bir diğer kitabi olan "fareler ve insanlar" isimli eserini de okudum. Umut, hayaller, sınıf farkı, yaralanmalar, acı.. Atlamadan söylemek istiyorum ki bu eserlerde en sevdiğim özelliklerden biri de anlatım tarzıyla olsun konusuyla beni yerimden kaldırıp adeta ışınlanmışcasına bahsedilen mekana ve zamana götürmesiydi. Dilencilerin kıkır kıkır gülüşleri kulağımda gezindi, komşular heyecanla kapılarının önüne çıkıp dedikodu arayan fısıldaşmalara boğulduğunda arkada üçüncü bir dinleyici bendim. Fareler ve insanlar kitabında 'bir kaç inek de ben bakabilirim yardımım dokunur' diye el kaldirdim hevesle ve son sayfalarda sazlıkların arasında çömelmiş oturan bir diğer nefes yine bendim. Güzel bir tat bıraktı ağzımda bu iki eser anlayacağınız. Kısa bir dinlenme molasında keyifle okunur (: "Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister dive. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu." "Haber, kilisenin önünde bekleşen dilencilere herkesten önce vardı, onları keyiften kıkır kıkır güldürdü, çünkü dünyada birdenbire şansı dönen bir yoksul kadar sadakadan yana cömert adam olmadığını bilirlerdi." "Bir kerecik konuşmuşlardı bu arada, ama konusmak salt alışkanlıklardan doğuyorsa ne gereği vardı ki. Kino, mutlulukla içini çekti, konuşma buydu işte"

mirabel 1 year ago

Dandadan

Hiroshi Seko

22 Gönderi

Bayıla bayıla izlediğim soluksuz bir anime oldu benim içinn. Mükemmell saçmalama diye buna derim ben işte, BA YIL DIMMM. Bu yılın favori animesi ödülünü veriyorum kendi ellerimle. Nasıldı biliyor musunuzz, resmen kafamın içindeki kaosu dökmüşüm de seyrediyormuşum gibiydi. İlk bölümlerdeki…devamı

mirabel 1 year ago

Metalciyiz Biz

Peter Sollett

7 Gönderi

Fazla beklentiye girilmeden özellikle de başka şeylerle uğraşırken arkaya ses olsun diye açılacak türden basit çerezlik bir filmdi. Metal müzik severler için güzel bir gençlik filmi diyebilirim. Fazla söyleyecek bir şeyim yok çünkü sevdiğim şeyleri sonuna kadar överken orta düzeyde…devamı

mirabel 1 year ago

RAİNE Bir kırlangıçın bedeninde canlanırım, tanrının yansımasını görür ruhumda kendimi tanrı sanırım. Günahkar meleklerin kanı sızar dişlerimden, çürür, kokar fakat ben kutsanırım. "Raine". Bir avuç etten ve kemikten yaratıklarsınız. Körleşmiş kalplerinizi 5 çayında tüketeceğim. "Unzurna". Ellerim gizler alın yazımı. Bir…devamı

mirabel 1 year ago

KUZU VE BAYKUŞ Yıldızlar parladığında göz kapaklarının ardında, adımlarımı daha sessiz atacağım meysra ve 9 kuyruklu bir tilkinin izinden girip koynuna, ay gibi parlayan göğüslerinin arasında siyaha çalan üzüm bahçeleri yeşerteceğim. Yüzünde bir çocuğun saf duygularıyla meysra, avuçladığında gökyüzünü, bir…devamı

mirabel 2 years ago

HAYATIMA BIR GUBRE OLARAK DEVAM EDICEM Bir ısırgan otu etkisi bırakıyorsun bünyemde arlog. Dudaklarıma dokunduğunda kabarıp sadece seni arzuluyorum. Teslimiyetimi hissedebiliyor musun ? Bir kaşıntı sanıyorum tenimdeki, tatlı tatlı okşuyorsun. Gözlerim kayıyor arlog. Evet şimdi, şimdi sökebilirsin kalbimi. Bir gübre…devamı

mirabel 2 years ago

Uysallar

Hakan Günday

77 Gönderi

Bir şeyler olur, bir yerlerde savaşlar çıkar, bir yerlerlerde doğa mahvolur mesela, ama biz hep uysalızdır. Her şey bir girdap olur, sonra alırlar mahallenin muhtarını suçlu mu suçsuz mu bakılmaksızın yakarlar, e tabi biz naparız? Uysal uysal gider ellerimizi ısıtırız.…devamı

mirabel 2 years ago

İnsanlığımı Yitirirken

Osamu Dazai

173 Gönderi

"Şu an ne mutluyum ne de mutsuz. Sadece her şey geçip gidiyor. Şimdiye kadar yaşamımı sürdürdüğüm bu soğuk insan dünyasında, gerçek olduğunu düşündüğüm tek şey bu. Sadece her şey geçip gidiyor. Bu sene otuz yedi yaşında olacağım. Saçlarıma aklar düştü…devamı"Şu an ne mutluyum ne de mutsuz. Sadece her şey geçip gidiyor. Şimdiye kadar yaşamımı sürdürdüğüm bu soğuk insan dünyasında, gerçek olduğunu düşündüğüm tek şey bu. Sadece her şey geçip gidiyor. Bu sene otuz yedi yaşında olacağım. Saçlarıma aklar düştü diye insanlar beni kırkımı geçtim sanıyor." Kitaptan bir alıntıyla başlamak istedim sizlere aktaracağım düşüncelerime. Bu küçük metindeki bir yere dikkatinizi çekmek istiyorum şimdi. "İnsan dünyası" evet, yaşadığımız dünyayı içselleştirememiş ve kendini ait olmadığını düşündüğü bu "insan dünyasından" soyutlamış bir karakteri okuyacağız kitabımızın sayfalarında. Yarı otobiyografi tarzında ilerlediğini düşündüğüm için yazar Osami Dazai' nin intihar öncesi bize haykırışları ve sözde "insan dünyamıza" girmek, kendini bir yere ait hissetmek için çırpınışları belki de. Ben açıkçası bu kitabı okurken çok zorlandım. Yaşamı intihar girişimleri ve korkuyla geçmiş bir adamın melankoli dolu karanlık satırlarında gezinirken istemsizce her okuşuyumda kendimi kaybettim ve pes ettim. Bazı anlar kelimelerin ağırlığı altında ezildim, hapis tutuldum ve uzun bir süreçten sonra bitirmeyi başardım. Bu denli beni içine çekip bir yandan itmesinin sebebini bilemiyorum fakat karakterimizin her bir düşüncesini hayranlıkla okuduğumu biliyorum. "Toplum nedir ki? İnsanların çoğulu mu? Bu toplum denilen şey somut olarak nerededir? Yine de her nasılsa, şiddetli, sert, korkutucu bir kavram olduğunu düşünerek yaşamıştım hep. Benim için toplum dibini göremediğim dehşetli bir yerdi." Bu satırlardan da anladığınız üzere toplumdan korkan fakat hayatını bu toplumda bir yer edinme çabasıyla geçirmiş tüm uğraşları boşa çıkmış bir adamın hikayesini okuyoruz. Aslında zengin bir aileye sahip ve anlatıldığı üzere yakışıklı yüzüyle özellikle kadınlar olarak herkes tarafından sevilen bir karakter. Kendi elleriyle kendini boğuyor ve durmaksızın içinde olan dışlamışlık ve kederlerle boğuşuyor. Gerçekten insan önce kendini sevmeli o zaman etrafındaki güzelliklerin farkına varabilir yoksa kafasındaki gibi bir hiçe dönüşür. Bazı satırlarda daha derine iniyoruz ve dünyevi zevklerle bu "insan dünyasına" tutunmaya çalışan karakterimizin kendini asla içselleştiremeyişinin sebeplerini daha bariz görüyoruz. Özellikle kitabın son cümlesi beni fazlasıyla yaraladı ve travma dolu bir çocukluğun nasıl bütün bir hayatı harabeye çevirebileceğini bir kez daha öğrendim. Son satırlarda artık karakterimizin nerede olduğu bilinmiyordu ki büyük ihtimal intihar etmişti. Onca girişimden sonra amacına ulaşmış olmalıydı ve veda mahiyetinde bir kaç günlük bırakmıştı. Peki ölümünde suçlu kimdi? "Suç onun babasında." Hiç bir anlamı yokmuşçasına söylemişti. "Bizim bildiğimiz Yozo çok saf, düşünceli, eğer içki içmezse, hayır, hayır içse bile.. melek gibi bir çocuktu." Ah şu travmalar ah.. Sanırım yorumlamamı burada kesicem ve derinliğiyle beni büyüleyen bu kitabı sizlere de önericem (: "Bir şeyler teklif edilip de reddedince, karşımdakinin yüreğinde de kendi yüreğimde de sonsuza dek onarılmayacak aleni bir çatlağın oluşacağı korkusunu taşırdım hep." "İnsanların beni sevdiğini bilsem bile, sanırım onları sevme yeteneğim yoktu. (Aslında, diğerlerinin de "sevgi" yeteneklerinin olup olmadığı konusunda şüphelerim vardı.)" "Üzüntüden yorulan yüreğe umut taşıyan, yalnızca mest eden kadeh ol." "Acaba güven dolu saf bir yürek, suç mudur?"

mirabel 2 years ago

Bir Erkek 10 Günde Nasıl Kaybedilir?

Donald Petrie

162 Gönderi

Filmin 12. dakikası ben yerimde duramıyorum heyecandan ne yapacağımı şaşırmış haldeyim. Bu klasik romantik komediler beni öyle cezbediyor ki. Hayatta en sevdigim şeylerin listesini yapıcak olsaydım bunu da bir köşeye yazardım büyük ihtimalle. Sonbaharın verdigi sıcak gilmore girls havasını veya…devamı