Skip to content
BabilMovie · 2022

Posts

Once Upon a Time in Hollywood başta olmak üzere birçok benzer film hikayesi var iken neden bir tane daha yapmayalım diye girilen bu yolda yaptıkları farklı şey filmin üç saatlik işkence olması. Böylesine başarılı yönetmenin ve böylesine oyuncu kadrosuna sahip bir filmin başarı dolu olması gerekirken tamamen Hollywood aklı ile mali kaygılar için yapılmış bir film. Bir konusu olsa da çok kopuk ve zoraki ilerliyor. Senaryo tam bir felaket. Öyle ki Brad Pitt ile Margot Robbie başta olmak üzere filmi bile taşımakta güçlük çekiyorlar. Zaten filmin bu kadar uzun olmasını anlamış da değilim ortada kayda değer bir iş yok iken ve sex partileri neredeyse bir saat filmden çalıyorken bu film "Ne gerek vardı" dedirten bir iş olmuş.

Damien Chazelle'nin Whiplash dışında tatmin eden bir işini izlemek nasip olmadı. Film kaos eşliğinde ve yüksek tempoyla açılınca 40 dakika çok çabuk geçti. Devamında da tempo hep canlı tutulmaya çalışıyor ama ilk bir saat sonrasında bana göre elle tutulur bir şey yok. Bir buçuk saatin sonunda artık odağım dağılmaya başladı. Nellie'nin ilk sesli filmini tekrar tekrar çektikleri sahne (orada çok güldüm) ve güneşi kaçırmadan sahneyi çekme çabaları dışında filmin hiçbir olayı yok. Dağınık senaryo, gereksiz sahneler ve kafa ağrıtan kaosu dışındaki artıları; iyi oyunculuklar, muazzam müzikler ve sinematografi. Üç puanı bunlara veriyorum (beş üzerinden). Belki sevdiğim oyuncularla bu hikâyeyi izlesem daha keyif alabilirdim. Brad itini zaten saymıyorum Margot Robbie'ye de Uğultulu Tepeler filminin pr döneminde Jacob Elordi ile yaptıklarından beri antipatiğim. Ben sinemayı da artık cidden sevmediğimi düşünmeye başladım sadece film izlemeyi seviyorum sanırım... "Sinefil olmak" biz yaşayamadık da onu söyleyeyim, biz yaşayamadık yani.

Let's talk about this movie. Bu filmle ilgili şöyle bir şey var: ciktigi zaman hic sevilmemis herkes balon puu tükaka yönetmenin ben anasini avradını minvalinde ayip yorumlarda bulunmus. Sevenleri de olmus tabii ama sevmeyenlerin sesi hep daha yüksek cikar. Dolayısıyla baslamadan önce kafamda bu yargi vardı. Acaba sevecek miyim? Nasil bir film olabilir ki yani böyle nefret fln ediliyor diye merak ediyordum. Bu arada filmin yönetmeninin daha önce çektiği iki cok ses getirmis filmi var (büyük ihtimalle bunun yüzünden cok beklentiye girildi ya da farkli beklentilere): whiplash ve la la land. (Bu bilginin yaziya olan katkisi=0) Arkadaslar ben BAYİLDİM. Bi kere filmin cok cok beğenilen bir muzigi var ve gercekten de cok iyi ama onun yaninda diger müzikler de harika. Özellikle "Manny and Nellie's Theme" duydugum en tatli, en hüzünlü, en güzel müziklerden biri. İzledigimden beri bu ses kafamda calip duruyor, uzaklara dalip gidiyorum.. Ve film de cok guzel aq nesini begenmediniz yani maalesef söyleyecek süslü sözcüklerim yok böyle cirilciplak sekilde dümdüz cok guzel film. Başları tamam fena degil diye gidip orta sonlara dogru benim icin basyapitlasmistir. Hele ki manny'nin sinema sahnesinde hüngür hüngür ağladığı yerden baslayip film bitimine kadar olan sekans... Diego Calva (manny'yi canlandiran) harikalar yaratmistir ne diyebilirim ki muthis bi oyuncu 🌹 Ve sinema filmi sinema salonunda izlenmelidir maalesef her ne kadar inanilmaz keyif almis olsam da şunu koskocaman bir ekrandan izlemis olmanin tadi cok cok farkli olurdu. Koltuguma civilerdi beni nokta.

Filmi o kadar cok begendim ki. Sahneler,görseller, renkler, kostümler, oyunculuklar hepsi birlikte çok anlamlı bir atmosfer yaratmış. 3 saat olması bazı noktalarda yorsada filmin temposu hiç düşmedi son dakikasına kadar sıkılmadan izledim, 3- 4 filmi arka arkaya izlemek gibiydi. Oyunculuklari izlemekte cok keyif verdi. Nellie ve Jack’in sinema sektöründe nasıl zirveye çıkıp sonrada dibe vurduklarını o dönemin havasını, hissiyatını güzel bir şekilde izlettiler.Manny ve Nellie arasındaki bağın iyi kötü ne olursa olsun kopmaması ve Manny’nin Nellie için hep orda olması ve filmin sonuna doğru düştükleri durum etkileciydi. Ama en çok görsel anlamda etkilendiğimi söyleyebilirim. İyi seyirler dilerim

- Filmlerde herkes ölür ama aslında kimse ölmez. - Yüzünü boyayan biriyle neden evlenirsin ki? - Sence film nasıldı? Halk öpücük istiyordu, öpücük verdik. - Ben yanlış yerde doğmuşum ama yolumu buldum. - Paris'in en az giyinen kadını seçildim. - Şunu hiç merak ettin mi, bir ev yanar kül olur, herkes ölür böcekler neden yaşar? Gerçekte olan şuydu, ev sana mecbur sandın. Ama değildi, sana da ihtiyacı yoktu böceklere de. Böcekler bunu bilir, izbe bir köşeye gider, ses etmez ve atlatır. Ama sen ışığı elinde tutarsın. Karanlıkta kenardan izleyenler var ya biz yaşarız. - Bir deprem kenti haritadan silse bişey değişmez, asıl olan fikirlerdir.

Öylesine açıp izledim nefisofelliydi. Brad pitt hayranı olmama azcık bişey kaldı yaslandı bıraksın dicem içim el vermiyor ama ne bilim işte adam büyülüyor. Müzikalimsi şekilde sinemanın tarihini anlatıyor margot robie eh işte sg brad pitt daha iyi şaka şaka kotu degil.

Muh te şem Övmelere doyamayacağım bir film. Uzun olmasına rağmen kendini merakla izletiyor. Müziği kim ya da kimler yaptıysa ellerine sağlık BAYILDIM. Son zamanlarda duyduğum ennn iyi seslerden oldu. Ben biraz önyargılı yaklaşmıştım filmde Brad Pitt Margot Robbie görünce "oyuncuları iyi diye abartılıyordur" demiştim. Böyle düşündüğüm için bu kadar beğendim muhtemelen. Sahneler, kostümler her şeyiyle 10/10 gerçekten Babil kulesine tırmanıp düşmek gibi. Hollywood un kimlere şöhret basamaklarını tırmandırıp kimleri kuleden attığını izliyoruz.

Muhteşem Gatsby hayranları bu filmi mutlaka izlemeli. Hollywood’un kükreyen 20’ler döneminde geçen film, dönemin ışıltısını ve çılgınlığını göz kamaştırıcı bir şekilde yansıtıyor. Kamera çekimleri son derece profesyonel her sahne adeta bir tablo gibi işlenmiş. Görsel anlamda iddialı ve etkileyici. Margot Robbie ise pervasız ve çılgın karakterleri canlandırmadaki ustalığıyla yine büyülüyor. Onu izlemek her zamanki gibi büyük bir keyif.

Film sinemanın siyah beyaz sessiz döneminden çıkış sürecinde, Hollywood'da bir kaç oyuncunun yükseliş ve çöküş hikâyesini anlatıyor. Sınırsız hırs ve aşırılığın hikâyesi olan film, erken dönem Hollywood'unun dizginlenemeyen çöküş ve ahlaksızlık döneminde, birçok karakterin yükselişinin ve çöküşünün izini sürüyor. Film dönemin adından söz ettirmiş bir aktörü Jack Conrad ( Brad Pitt), yıldız olmak isteyen bir aktris adayı Nellie LaRoy (Margot Robbie) ve bir set çalışanı Manny Torres (Diego Calva) gözünden o dönemi, Hollywood'un her manadaki aşırılığını epik bir dille anlatıyor.1926 yılında başlayıp 1952 yılında sona eren hikâyesi, kusursuz teknik kadrosu ve iyi oyunculuklarıyla film kendini izletiyor. Sessiz filmlerdenden sesli filmlere geçişteki zorluklar hicivli bir şekilde anlatılıyor. Filmin başındaki çılgın partideki tuhaflıklar, sessiz filmler çekilirken yaşanan set karışıklıkları ve filmin sonunda Hollywood konulu filmler olan; "Sunset Bulvarı", "Bir Yıldız Doğuyor", "Barton Fink", "Hail, Ceasar!", " Mulholland Drive", 'Bir Zamanlar Hollywood'da" gibi filmlere saygı duruşu yapılan sahneler ilgi çekiciydi. Filmin eksikleri de vardı tabi. Filmin yer yer tekrara düşen, aşırıklarla dolu senaryosu, bazı zorlama ve fazla uzun tutulmuş sahneleri var. Örneğin; Nellie'nin kumar borçları yüzünden gangsterlerle boğuşmak durumunda kalan gizli aşkı Manny karakterinin ve Tobey Maguire'in oynadığı mafya liderinin, Los Angeles'in dehlizlerindeki sahneleri çok gereksiz gibi duruyor. Filmin uzun (belki de 2 filmlik malzeme içeren) senaryosu, ele aldığı karakter bolluğu yüzünden psikolojik derinlikten uzak kalıyor. Süresi biraz uzun gelebilir ama benim için film aktı gitti , fazla sıkılmadım. İyi seyirler ve iyi bir haftasonu dilerim...

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email