Posts
üstüne çok düşünülmeden yazılmış çizilmiş ucuz bir film. ufuk açıcı bir yönü yok. sıradan milliyetçi duyguları uyandırmayı hedefleyen ve bunu da çok becerememiş bence. instadaki kesitlerini görüyorum diye açıp izledim ama zaman kaybıydı.
OĞUZ UYAN OĞUZZ!! Repliği ile hafızalara kazınan filmi izleme fırsatı buldum sonunda. Palaskan nerde lan senin Atmosfer güzeldi, askeri filmler sevenler açıp izleyebilir. Sadece film akışına bağlı kalmayıp oğuzun geçmişteki anıları ile flashbankler ile film hiç sıkmadı.
film sadece çatışmayı değil, insanın korku ve hayatta kalma psikolojisini anlatıyor. Oğuz ve Bekir başta tamamen zıt karakterler belki anlaşamayan iki asker olsa da dağda yalnız kaldıklarında aralarındaki bütün ego ve farklılıklar kayboluyor. film ise burada ölüm korkusunun insanları nasıl yakınlaştırdığını ve asker arkadaşlığının nasıl kardeşliğe dönüştüğünü gösteriyor. filmde vatan konusu da klasik kahramanlık üzerinden değil, fedakârlık üzerinden işleniyor. “vatan” aslında yanında savaşan, seni yalnız bırakmayan insanlar gibi hissettiriliyor. açlık, soğuk, uykusuzluk ve sürekli ölüm korkusuyla yaşamak askerliğin psikolojik yükünü ağır şekilde hissettiriyor. askerliğin zorlukları da romantize edilmeden verilmiş: •sürekli tetikte olma hali, •uyku eksikliği, •emir-komuta baskısı, •ölüm korkusunu bastırmaya çalışma, •duyguları içine atmak, •güçlü görünmek zorunda olma psikolojisi - “korkacaksınız.hepiniz korkacaksınız. ben de korkuyorum. korkmayan adam ya delidir ya da yalan söylüyordur. önemli olan korkmamak değil, o korkuyla hareket edebilmek çünkü korku adamı diri tutar.” bana göre bu sahnenin etkisi şuradan geliyor: komutan ilk kez “yenilmez asker” gibi konuşmuyor, insan olduğunu gösteriyor. askerlerin yaşadığı baskıyı normalleştiriyor ve korkunun utanılacak bir şey değil, hayatta kalma içgüdüsü olduğunu anlatıyor. bu da filmin gerçekçi tarafını güçlendiriyor. #vatan bir de #askerolmak
"Korkusuz tek asker, şehit askerdir." İkinci film de muazzam ama bu film bir baskaydi.
"Palaskan nerede lan senin?" "En büyük düşmanın sıkılmak kendine kitap göndert, öyle eli boş şeyler olmasın her şeye onay veririm" Bilmem kaçıncı kez izleyişim bilmiyorum, sanki bir film değil de askeriye içine gizli kamera yerleştirmiş izliyoruz gibi bir his. Harikulade, keşke Dağ 3 çekilse de birkaç kez de onu izlesek.
Bora 12 türkiyenin ilk milli keskin nişancı tüfeği kullanılıyor filmde heybetli göz zevkine uyan bir silah
Müslüm Gürses'in affet parçasını hem duyuran hem de hissettiren bir filmdi. Okulun son günlerinde izlerdik. Teknik açıdan neredeyse kusursuz. Fakat oguzun aşk sahneleri fazla uzatılmıştı
12 Temmuz 2025’i unutmayacağım. Bugün tarihi bir olaya şahitlik ettik. Yaşananlar boşuna yaşanmadı, biz askerlerimizi haybeyeden toprağa vermedik. Bazı duygularımı diri tutmak için Dağ serisini bugün baştan izliyorum. Bu düştüğümüz durum, Türklüğümüzün uğradığı hakarete seyirci kalmak çok canımı yakıyor. Küfürler isyanlar bu duygularımı karşılayamıyor. Bugün sadece şehitlerimizin kemikleri sızlamadı. Çok büyük yıkımlar oldu. Allah şehit yakınlarımıza, gazilerimize sabır versin. Biz anayasamızın ilk dört maddesi hala elimizde diyerek kendimizi avuturken, çoktan onlarca defa revizyona giden yasalarımıza oyun hamuru muamelesi yapılıyor. Ve en acı eserlerini ortaya koymak üzere komisyon kurulmuş. Türk’lerin kanıyla canıyla kazandığı her zafer Kürt, Araplara mal ediliyor. İtibarsızlaştırılıyoruz. Kurtuluş savaşında şehit olan vatanseverlerimin torunları kafatasından bağımsız Türk kardeşimdir. Gelecekte ülkemizin Cumhuriyet düşmanı olan her tür illetinden kurtulmasını dilerim ve dilerim ki ben o günleri görebilirim.









