🌲🌲YEŞİLÇAM SİNEMASI 🌲🌲 Film fena değil ancak filmin ismiyle kendisi arasında tam bir bağ kuramadım. Ana abla gibi bir şey sanki daha uygun olur muydı bilemedim. Ana karakter filmin sonunda da kendi mutlu olamıyor ama kardeşlerini kurtarması onu mutlu edıyor. Yani film sonu fena değil ama tam tatmin edici bitmediğinden tam beğendim diyemem.
Posts
" - şimdi insan eti yemiştir, gayri durmaz. - insan eti? - insan eti. ağaların cemile'yi yemiştir. kim ki başkasının sırtından geçinmiş; insan eti yemiştir. - doğru değildir, ağala.. - şimdi sıra belki sende. belki habibe, yusuf hatta ibrahim.. kim kuvvetli, o kalır." (düğün) lütfi akad üçlemesinin ikinci filmi. altı kardeşin istanbul'da yaşam mücadelesi. tabii sermayesiz ticaret olmayacağına ve fabrikada çalışmak yeterli gelmeyeceğine göre ana babasız kalmış kardeşlerin birbirine tutunma birlikte var olma çabasını büyük ağabey, güçlü ve zengin olalım rüyası üzerinden birer birer sermaye olarak peşkeş çeker ona buna başlık parası ile. filmin çatışma unsuru tam da herkesin kolektif çabasıyla faydası ile bireyci kapitalist yükselme arzusu arasında. ( hep birlikte kazanamayacakları bir dünyadır zaten bu.) ağabeylerine karşı gelmek istemeyen kardeşler başta hep pasif davransa da son raddede hepsinin kaybettiği bu savaşta yeniden kenetlenirler. mutlu son gibi bitse de film, aslında sadece sömüren aile kurumundan görece ferahlamışlardır büyük ağabey ve baba yarısı kurnaz emmiden. şimdi sistemin bizzat çarklarında ezilecekler fabrika yollarını yeniden tutarken. gelin filminde ishak ibrahim mitini odağına alan akad bu kez de kardeşlerin mücadelesini yusuf'un hikayesi üzerinden verir. nasıl ki kardeşleri peygamber yusuf'a zulmettiyse ağabey de kardeşlerini tıpkı yusuf gibi birer birer kuyuya atmıştır. yine bir dini motifin gerçek hayatta nasıl da tam tersine işlediğini hem dönemin sosyal ekonomik koşulları hem de anadolu insanının kültürü üzerinden güzel yansıtıyor yönetmen. sık sık söylenen insan eti yemek da haksız yere başkası üzerinden elde edilen kazanç için en uygun tabir olsa gerek. paranın dolaşımını neyi satın aldığını sert vurgulamış oluyor böylece.
60'lı yıllarda başlayan hatta hala günümüzde yer olan, ülkemizde kadınların mal gibi göründüğü ataerkil zihniyet baskınlığa karşı en iyi başkaldırış yapılarından olduğunu düşündüğüm Düğün filmi, ülkemizin iç ve doğu kesimine ayna niteliğinde Urfa'dan İstanbul'a göçen altı kişilik bir aile büyük kentte tutunabilmek için savaş verir. Ailenin erkekleri, kadınları yüklü bir başlık parası karşılığı evlendirmeye çalışırken, buna isyan eden büyük abla Zelha ailedeki tüm kadınları kanatları altına alır.


