Skip to content
İtirafMovie · 2002

Posts

Film 2000 lerde geçiyor ve karakterlerimiz zengin bir iş adamı ama elinde en basitinden bir cep telefonu bile yok. Neden diye Yönetmeni kurcaladım meğer yönetmen insanın iç dünyasını anlatabilmek için bu tarz şeylere başvuruyormuş. Ben genelde bu tarz filmlere gerçekçilik gözüyle bakıyorum bu şekilde bakarsak cep telefonu olsaydı davranışlar tamamen değişirdi. Çünkü; birine anında ulaşmak ile sonradan konuşmak arasında , davranışlarımızla ilgili çok büyük farklar vardır.

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ 2026 (10.film) Konu ilk başta basit gibi görünse de, farklı bir olay örgüsüyle ilerliyor. Sazan sarmalına dönüşen hikayede ilişkinin temelinde aldatma olduğunu öğrenince olaylar çok daha çarpıcı bir hâl alıyor. Merak duygusunu sürekli canlı tutan, kendini ilgiyle izleten bir yapım.

İtiraf etmek insanı ızdıraptan kurtarabilir fakat bunu cesaret edip söylemesi çok zor olduğundan bir ömür yük olarak taşımak, vicdan azabı çekmek günden güne insanı bitirir. Filmde bazı sahneler de Harun bi cümle söylüyor kamera Nilgüne geçiyor o birkaç bişey diyor kamera tekrar Harunda bütünlük bozuluyor gibi tek planlı çekim neden yapamamış anlamadım.Evin içinde tartıştıkları sahnede ses sıkıntısı var ayrıca Nilgün kendi konuşmasında ağlamaklı konuşma sırası Harundayken Nilgünün ağlamasından hiç ses yok gibi. Telefon konuşmalarının samimiyetsizliğinden iletişimsizliğinden ilişkilerinin iğne ipliğine bağlı olduğunu anlıyoruz.Harun un konuşmaları bana çok gergin geldi Bilenler için diyorum filmde Tarantino sahnesi var.(anlayanlara) Harun un tirat sahnesi diyebileceğimiz bir sahnesi var, Masumiyetteki Haluk Bilginer kadar olmasada fena değil, Taylanın annesi rolünün hakkını vermiş, Harun un Taylan ın annesinin ziyareti sonrası Taylan,Nilgün ve Harun eski zaman bi sahnesi olaydı güzel olurmuş. Yönetmeni bilenler her filmde olduğu gibi kapı aralığı, karakterin peygamber isimli olması, genelde kapalı alanlarda çekilmesi, kendini üç beş saniyeliğinede olsa göstermesi vs. yine var.

İçimiz karardı… Ankara’nın 2000ler havası soluk, karmaşık, kaos, karamsar alışılagelmiş klasik zeki demirkubuz filmlerinden izlemenizi tavsiye ediyorum.

bütün erkekler kendini bi bok sanıyor ama zeki demirkubuz 2 bok sanıyor evet akşam analizi… ✍️

"Acı çekmek bir şey değil ama neyin acısını çektiğini bilmemek kahrediyor insanı" ●Yaşattığını yaşamak meselesi ve kıskançlık ile kuruntunun insanı getirdiği kötü hal...

Manipülasyon 101 niteliğinde bir film. Neden bizi sevmeyen birine yalvarmamalıyız? İlahi adalet veya karma nasıl işler? Hayattan ders almak ne anlama gelir ? Gibi soruların "görebilene" net cevaplarını vermekte. Filmin sonu izleyici takdirine bırakılmış. Bana kalırsa yıllar sonra gelen eski kocasına yemek yerken bile dönüp bakmayan bir kadın asla kalkıp onca yolu gitmeye razı olmaz. Harun gider, yapamaz geri döner, yalvarmaya devam eder, kadın çaresizlikten tamam der ve döngü kendini yeniler, taa ki harun ölene dek.

itiraf, karısı tarafından aldatıldığını düşünen harun’un (Taner Birsel) içsel çözülmesini konu alır. harun’un kıskançlık, saplantı, kontrol ihtiyacı ve içsel bunalımı, olaylardan çok onun zihninde gelişen bir trajediye dönüşür. film, gerçek bir ihanetten çok, bir adamın kafasındaki kuruntuların onu nasıl bir yıkıma sürükleyebileceğini gösterir. suç ve vicdan: harun, bir "suç" olup olmadığını tam olarak bilemediği bir durumda bile vicdanıyla hesaplaşır. güvensizlik ve saplantı: harun’un karısına olan sevgisi, zamanla onu boğan bir takıntıya dönüşür. insanın kendine itirafı: filmin ismi, harun’un dış dünyaya değil, en çok kendine yaptığı itirafa işaret eder. film, herkesin kolaylıkla içine giremeyeceği, ama girdikten sonra da uzun süre etkisinden çıkamayacağı bir filmdir. demirkubuz sinemasına aşina olanlar için çok şey vadeder. popüler sinemanın aksine, cevaptan çok soru üretir.

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email