

Ratings
Categories
Country
More
- Director:
- Rob Jabbaz
- Duration:
- 1 Hour 39 Minute
Description
A young couple is pushed to the limits of sanity as they attempt to be reunited amid the chaos of a pandemic outbreak. The streets erupt into violence and depravity, as those infected are driven to enact the most cruel and ghastly things imaginable.
Comments
20.07.2026 Tamam, gore sahneleri iyi ama başka ne olayı var bu filmin diye düşünürken, aslında başka pek de bir olayı olmadığını fark ettim. Gore düzeyi yüksek filmleri severim, bu da onlardan biri ama bu bol vahşet ve kanın yanında iyi olması veya ortalama kalması gereken temel şeyler de var. Senaryo, tempo, mantık, işleniş, yönetmenlik ve oyunculuk gibi. Burada gördüğümüz şeye bakınca sadece gore sahneleri iyi, ki onlar bile bazen tempo sorununun kurbanı olabiliyor. Bu iyi olan gore sahnelerinin yanına en azından ortalama kalacak bir senaryo veya iyi bir tempo olsa daha yüksek puan verilebilirdi ama şu hâlinin ederi bu. Filmin açılışı aslında yavaş gibi ama bir yandan da hızlı başlıyor; tarif etmesi zor. Olayı anlatmaya, dünyayı tanıtmaya çalışıyor ancak olayların patlak verdiği yere kadar son derece sıkıcı hissettiriyor. "Bir an önce konuya gir, zaten olacaklar belli." diyoruz ama film, ortamı tanıtmaya daha çok önem veriyor. Ortalara doğru toparlıyor; özellikle tren sahnesinde nefesleri tutarak izliyoruz. Ancak kapanışa gelince yine bir tempo sorunu yaşanıyor. Sıkıcı diyaloglar, boş açıklamalar, izleyiciyi sarsmak için konulan gereksiz ve işe yaramayan sahneler görüyoruz. Yani en başından beri tempo sorunu yaşayan, yer yer sıkan ama gore sahneleri sayesinde kendisini bir şekilde izleten bir film. Bu sorunların yanı sıra oyunculuklar da sorunlu, senaryo ise fazlasıyla klişe. Hatta bu filmin gore düzeyi yüksek olmasa adını bile duymazdık gibi geliyor. Yönetmenliğe gelince, o da kötü. Hatta bazı sahnelerde, 10 yıl önce YouTube'da çekilen parodi zombi videolarını izliyormuş gibi hissettim. Ayrıca filmin finali o kadar aceleye getirilmiş ki sanki 3 saatlik film daha fazla uzamasın diye baştan savma bir final yazılmış hissi verdi. Halbuki bu filmin süresi nispeten kısaydı. Garip olansa, en başta ortaya çıkan virüsü açıklamak istemiyormuş gibi görünen ve gizemini korumayı tercih eden film, finalde bir anda açıklama yapmaya başlıyor ve yarattığı gizemi kendi elleriyle yok ediyor. Kısacası, baştan sona klişelerle ve tempo sorunlarıyla boğuşan bu film, gore sahneleri ve türünün dışına çıkan komik birkaç sahnesi sayesinde kendini kurtarmayı başarıyor. 6,38/10
Pandemi sonrası çekilen birçok yapım yaşadığımız dönemin izlerini taşımaya çalıştı ama The Sadness, bunu yapan en çılgın işlerden biri olabilir. Salgın temasını alıp klasik zombi anlatısının üzerine koyuyor ve ortaya oldukça rahatsız edici, sınırları zorlayan bir dünya çıkarıyor. Film, enfekte insanların bilinçlerini tamamen kaybetmediği; aksine en karanlık dürtülerini özgürce yaşamaya başladığı bir senaryo kuruyor. Bu da onu sıradan zombi filmlerinden ayıran en önemli nokta. Karşımızda sadece aç yaratıklar değil, şiddet, nefret ve sadizmle hareket eden insanlar var. Bu yüzden filmin yarattığı rahatsızlık yalnızca fiziksel değil, psikolojik de. Bazı sahneler gerçekten zorlayıcı. Kan, vahşet ve beden korkusu konusunda çıtayı oldukça yukarı taşıyor. Yer yer “bu kadarına gerek var mıydı?” diye düşündürdüğü anlar oldu. Hatta filmin ortalarında kısa süreli bir tempo kaybı yaşadığını da hissettim. Ancak ne zaman kopmaya başlasam, tansiyonu yeniden yükseltip beni hikâyenin içine çekmeyi başardı. Teknik olarak da oldukça enerjik bir iş. Hızlı kurgu, kaotik kamera kullanımı ve yoğun ses tasarımı, salgının kontrolden çıkmış atmosferini başarıyla hissettiriyor. Bazen sömürü sinemasına yaklaşsa da, arkasında toplumsal paranoya, kutuplaşma ve insan doğasına dair karanlık bir bakış da taşıyor. The Sadness, herkese göre bir film değil. Ama zombi sinemasının sınırlarının ne kadar esneyebileceğini görmek isteyenler için kesinlikle ilginç bir deneyim. İzlerken birkaç kez gözümü kaçırdım, birkaç kez de “daha nereye kadar gidebilir?” diye sordum. Film ise her seferinde “biraz daha ileri” cevabını verdi.
Bol şiddet, kan, vahşet içerir. ☠️ Beklediğimden manyak bir filmdi. The Sadness'ı izlerken kendimi bir virüs salgınının değil, insan doğasının en karanlık halinin içinde buldum. Film ilerledikçe korkunun bedensel değil, zihinsel bir çürümeye dönüştüğünü hissettim. Enfekte olan insanların içindeki bastırılmış şiddet, vicdansızlıkla birleşince ortaya sadece vahşet değil, insan olmanın sınırlarını sorgulatan bir dehşet çıktı. Ben etkilenmem derseniz şimdiden iyi seyirler. 👌🏻
Bu filmi yapanlar ne yaşadı bilmiyorum.İzlediğim en rahatsız edici filmdi.Rahatsız edici filmleri seviyorsanız izlersiniz ama bence izlemesiniz de olur. Puan yok
Tayvan yapımı sağlam bir korku filmi. Salgın temalı. Hastalanan insanlar dürtüleriyle hareket edip saldırganlaşıyorlar. Tüm bunlar olurken gencin biri kız arkadaşına ulaşmaya çalışıyor. Hassas olanlar için uygun değil maalesef.














