Ratings
Cast



















Categories
Country
More
- Director:
- Aleksandr Sokurov
- Duration:
- 1 Hour 39 Minute
Description
A ghost and a French marquis wander through the Winter Palace in St Petersburg, encountering scenes from many different periods of its history.
Comments
Hayatımda bu kadar çok etkilendigim az şey var.. Bana büyüleyici geldi.. Özellikle çekim tekniği.. Zaten Rusya seyehatine gidip Hermitaj Müzesini gezen herkesin bu filme bayilacagi aşikar.. Film sinema tekniği, oyunculuklar, atmosfer ve saray gösterimi açısından harika.. Mutlaka izlenmeli..
Rus hazinesini anlatan, belgesel ve dönem filmi arası başarılı bir film. Tek çekim(single shot), kesitler olmadan 4.denemede başarılı olması ve kameranın gözlerimiz olması ile bir karakter yerine geçmemiz ile bir çok filmden ayrılıyor. Rus sanatının resim, mimari, müzik, dans ve küçük değinmeler ile edebiyat alanlarını anlatmak için bu kendine has biçimin seçilmesi cesur bir karar olmuş. Filmin başında merede olduğunu sorgulayan ana karakterler, seyirciyi de film boyu anlatılanları sorgulamaya itiyor. 90 dakika içerisinde 300 yıllık Rus tarihi anlatılıyor, müzelerin düzeni üzerine eleştiri yapılıyor, ahlaki kuralların nasıl değiştiği, sanatın neredeyse her dalı milliyetçilik üzerine duruluyor. Ben de bazılarına paragraf paragraf değinmek istiyorum. Başta, film Saint Petersburg Kışlık sarayda çekilmiş. Bir çok odayı her döneme uygun görüyoruz. Sarayı gezerken bazı resimler ve heykellerde yakın çekim yapılıp uzunca bekleniyor ve sohbetler ile kimi eserler hakkında bilgi sahibi oluyoruz. Böylece Rusya'da bir galeri gezme havası oluyor filmin. Şu anda da müze olarak kullanıldığı için müzenin reklamı da çok başarılı yapılmış oluyor. Kimi karakterler resimler hakkında bilgi sahibi olmayı, kimi sadece zevk almayı, kimi iletişim kurmayı ve hissetmeyi seviyor, kimi ise dinin parçası olarak görüyor adeta. Bu örnekler de cevabı olmayan o "sanat sanat için mi yoksa toplum için mi" tartışmasını içimizde yaşatıyor. Soruyor, sorgulatıyor. Sanatı anlamadan sevebilir miyiz veya hissedebilir miyiz? Anlayan daha iyi hisseder mi veya? Sanatta anlatılanlar ölümsüz müdür? Sarayı gezmenin bir diğer artısı ise mimarisini göstermek. Yer yer kapılar, zemin, duvarlar, taht ve yemek takımı gibi küçük mobilyalar ve genel mimari hakkında yapılan kısa yorumlar ve verilen bilgiler ile Rus mimarisi hakkında fikir veriyor bu film. O yüzden de belgesel tadında kalıyor biraz. Peki ya kıyafet tasarımı? O da bir sanat dalı mı? Üniformadan tutun tarih boyu değişen kadın kıyafetlerini görmek ve yine bunlar üzerine yapılan yorumlar da yine düşündürüyor seyirciyi. Tarih boyu değişen bir diğer konu da ahlaki kurallar, etik ve davranış. Film yüzyıllar arası gelip giderken birbirini selamlamak, kendini tanıtmak, yabancılarla konuşmak, sessizlik, kadına bakış ve yanında davranış, kraliyeti ölümsüzleştirmek ve saygının ne kadar değiştiğini görüyoruz. Son olarak da milliyetçilik ve sanat üzerine dokunuyor. Savaştığın ülkenin sanat biçimini kabul eder, ülke değerlerini göstermen gereken sarayında kullanır mısın? Rusya Avrupalı mı, değil mi? Kendi sanatçın çok yetenekli iken neden kopya ile uğraşırsın? Otoriteler kendine has fikrin olsun istemiyor diye mi acaba? Kopya çek, düşünmeyi bırak diye mi? Atatürk demiş "Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir". Kendi tarihi ve kimliği bu kadar zengin olan milletimizin de önce kendini tanıması ve sanat ile kendini tanıtması lazımdır ki kimliği kaybetmek korkusu olmasın. Öğreten ve düşündüren, ilginç biçimli, sanatı bol, dolu dolu bir film olmuş. Hermitage müzesi için de yine güzel bir reklam. Sizleri de düşündürmesi veya zevk vermesi dileği ile. Sanat ikisini de yapabilirmiş ya hani. İyi seyirler
Tek bir plan halinde çekilen bu filmde rusyanın son 200 yılına şahitlik ediyorsunuz. Odalardan birbirine geçtikçe rusyanın başka bir zaman dilimine şahitlik ediyorsunuz. Kimi 1800lerde bir baloda kimi zaman 20.yüzyılda bir müzede... Böylece Rusya'da siyasi değişim ve dönüşümü yalnızca kış sarayının odalarından birbiri ardına geçerek şahitlik ediyorsunuz.
Filmi sisteme ben ekletmişken daha yeni 2 dakka da nasıl 17/72 kişi sayısı oldu neyse ileti yapmiyrum vazcaydum😆
Hani size de oluyor mu? Böyle tarihî yerlere gittiğinizde her an bir köşeden o tarihte yaşamış biri çıkıp, hayaletvari bir edayla önünüzden geçip gidecekmiş gibi bir his... Ya da sanki siz, zihninizde o döneme ışınlanmışsınız gibi... Heh, işte o hissin filmini yapmışlar. Bu arada yanlış anlamayın; hayaletler, cinler, periler yok filmde 👀 Ortada efektli mefektli, mistik şeyler de yok. Sadece, bir tiyatro eseri izlermiş gibi Rusya'nın bazı dönemlerine şahit oluyoruz, kimi zaman da öz eleştirilerine... Bu arada filmde bir replik vardı ki çok hoşuma gitti, buraya da yazmadan geçemeyeceğim. Cümle şu: "Herkes geleceği öngörebilir ama kimse geçmişi hatırlamaz." 🍃 Birkaç kelimelik bu cümlenin birkaç kelimeden çok daha fazla anlam taşıyor olması beni etkiledi ve aklıma bir soruyu getirdi: Köklerinden beslenemeyen bir ağaç ne denli sağlam büyüyebilir ki? İnsanoğlu pekâlâ çok çalışkan, üretken, zeki de... Ama işte ufak bir de kusuru var, pek unutkan... Fazla uzatmayayım... Rus kültürüne ilginiz varsa, Rusya'nın tarihine de az buçuk hakimseniz bu bir hayli emek verilmiş sanat filmi ilginizi çekebilir, derim. 🎬🔎 8/10




