orda zihnimin bir köşesinde olduğu gibi kalacaktı. Hayatımda birçok şeyler daha beni korkutabilir, başıma türlü felaketler gelebilirdi. fakat bu müthişti, onu kaybetme ihtimali ve bunun korkusu artık yoktu.
herkese, her şeye karşı mesafeli olayım derken kendimden de uzaklaşmışım. beni ne mutlu eder, neye ihtiyacım var, neresi benim yerim bilmiyorum. vazgeçmek, direnmemek en sonunda yabancılaştırdı beni. eski ben fazla ilgiliydi şimdiki fazla uzak. arasını bulabilirim inşallah.
İnsanları tanımak, onların söylediklerini dinlemekle değil; çıkarlarıyla nasıl hareket ettiklerini görmekle başlar. Niccolò Machiavelli'ye göre insanlar çoğu zaman erdemli görünmek isterler, fakat kararlarını korkuları ve çıkarları belirler. Çünkü insan doğası sabit değildir; koşullara göre şekil değiştirir. İnsanlar sana sadık olduklarını…devamıİnsanları tanımak, onların söylediklerini dinlemekle değil; çıkarlarıyla nasıl hareket ettiklerini görmekle başlar.
Niccolò Machiavelli'ye göre insanlar çoğu zaman erdemli görünmek isterler, fakat kararlarını korkuları ve çıkarları belirler. Çünkü insan doğası sabit değildir; koşullara göre şekil değiştirir.
İnsanlar sana sadık olduklarını söyler.
Ama sadakat, çoğu zaman şartlara bağlıdır.
Kazandığın sürece yanındadırlar; kaybettiğinde gerçek yüzler ortaya çıkar.
Machiavelli der ki:
İnsanlar genellikle gözleriyle yargılar.
Bu yüzden çoğu kişi gerçeği değil, gördüğü görüntüyü sever.
Çocukluğumda bana travma yaratan duyguları büyüyünce hissetmem sandım Büyüyünce geçer sandım ama şu an anladım ki geçmemiş ve sanıyorum ki sonsuza kadar da geçmeyecek kırılgan ruhuma bir kez daha yenildim