Evet, ben geldim. Yani aslında hiçbir yere gitmemiştim ama iç sesimle uzun, gereksiz ve dramatik bir sessizlik molasındaydım. Bilirsiniz, “Yazacağım!” diye başladığınız şeyleri “Acaba komik mi oldu?”, “Bu ne ya?”, "Bunu biri okusa benimle dalga geçer!" diyerek silip silip yeniden…devamıEvet, ben geldim. Yani aslında hiçbir yere gitmemiştim ama iç sesimle uzun, gereksiz ve dramatik bir sessizlik molasındaydım. Bilirsiniz, “Yazacağım!” diye başladığınız şeyleri “Acaba komik mi oldu?”, “Bu ne ya?”, "Bunu biri okusa benimle dalga geçer!" diyerek silip silip yeniden yazarsınız ya… işte o döngünün yaklaşık olarak 7 yıldır kölesiyim ve bu esaretten kurtulmak için bir adım atmak istiyorum.
Kitap yazmaya başlamıştım. Cümleler kurmuş, karakterler yaratmış, hatta arada bir "Vay be, bunu ben mi yazdım?" diye kendime bakakalmıştım. Sonra ne oldu? Bilmiyorum. Muhtemelen özgüvenim, bavulunu toplayıp “Ben biraz kendimi bulmaya gidiyorum” dedi ve dönmedi. Yazdıklarım hiçbir zaman bir bütün olmadı; kenarda köşede kalmış ufak beyin fırtınalarından ,hatta esintilerinden, ibaretti. Ama yeter! Artık iç sesimin yazdıklarımı yargılamasını kulak arkası yapmak istiyorum. Çünkü anladım ki yazmak mükemmel olmakla değil, dürüst olmakla ilgili. Ve dürüst olayım: korkuyordum. Becerememekten, dalga geçilmekten, ciddiye alınmamaktan… Yaptığım şeyin takdir görmemesinden veya iyi bir iş çıkarmış olsam bile eksik hissettirilmekten...
Bu yüzden geri döndüm. Tekrar yazıyorum. Hikâyelerime, karakterlerime, kafamın içindeki curcunaya… Hepsine yeniden kucak açıyorum. Kitap tamamlandığında sizle paylaşacağım ama bu sefer yazma sürecini de görün istiyorum. Çünkü bu bir mucize yolculuğu değil, saç baş yolduran, kahveye bağımlı, bol bol “ben ne yazıyorum ya?” iç geçirmeli bir serüven. Çünkü yazdıklarımın bir amaca yönelik olmasını istiyorum. Daha 12 yaşındayken yazdığım kitapta "Ağaç yaşken eğilir" sözünü benimseyerek çocukların kitap okumayı sevmesini istemiştim. Şimdi 7 yıl aradan sonra aynı bilinçle hayalim için tekrar çabalamak ve başarabilmek istiyorum.
Bu yazıyı hem benim için bir motivasyon olması hem de belki benimle benzer duygular yaşayan kişiler için yazıyorum. 7 yıl önce kitabıma yazdığım gibi "Hayallerinize ulaşmaktaki engel verdiğiniz kararlar ve düşünceleriniz."
(Kim bilir nereden etkilenip de yazmıştım bu sözü:)
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
nesu
(@nesu)
Kitabım: Evimdeki Canavar
İnstagram: zihinkiriklari
.
~ Ölümün olduğu şu hayatta
Vazgeçmek boşuna...
.
~ Deneyim, yitirdiğimiz masumiyetimizdir.
Joined at April 2021
80
Followers
27
Following
60
Post
526
Movie
55
Serie
129
Book
Evet, ben geldim. Yani aslında hiçbir yere gitmemiştim ama iç sesimle uzun, gereksiz ve dramatik bir sessizlik molasındaydım. Bilirsiniz, “Yazacağım!” diye başladığınız şeyleri “Acaba komik mi oldu?”, “Bu ne ya?”, "Bunu biri okusa benimle dalga geçer!" diyerek silip silip yeniden…devamı
Beni çıldırtacak derecede sıkıcı bulduğum bir dizi oldu. Zombi türünü seven biri olarak en azından sürükleyici bir tempo, karakterlere bağlanabileceğim bir hikâye bekledim. Ama karşıma çıkan şey; yavaş ilerleyen, boşluklarla dolu, izleyiciyi zerre içine çekemeyen bir anlatıydı. Kimi sahnelerde uzun…devamı
Sam Mendes’in sinema tarihine bıraktığı en çarpıcı eleştirilerden biri. Film, dışarıdan “mükemmel” görünen bir Amerikan banliyösü ailesinin iç yüzünü açığa çıkarırken; aslında modern toplumun sıradanlaşmış, sahte ve baskıcı düzenini paramparça ediyor. Lester Burnham’ın orta yaş krizine girişi, kızıyla arasındaki kopukluk,…devamı
Tell Me a Story, Kevin Williamson’ın kaleminden çıkan ve klasik masalları günümüzün karanlık, tehlikeli ve psikolojik gerilim dolu dünyasına uyarlayan bir dizi. “Kırmızı Başlıklı Kız”, “Üç Küçük Domuz” ya da “Hansel ve Gretel” gibi masalları çocukluğumuzda duyduğumuz naif hâllerinden çıkarıp,…devamı
Benim için tek kelimeyle büyüleyici bir deneyim oldu. Jane Austen’ın klasik eserini alıp içine zombileri katmak kâğıt üzerinde çılgınca bir fikir gibi duruyor ama işte tam da bu çılgınlık filmi benzersiz yapıyor. Romantizmin, dönemin asaletiyle birleşen kostümlerin, zekice yazılmış diyalogların…devamı
Bir yandan kitap yazmaya devam etmek bir yandan da bunu ailenden saklamaya çalışmak oldukça zor. Bazen ufak bir fikre ihtiyacım oluyor; gerek hikayeyle ilgili gerekse kitabın basımı konusunda. Gidip soramamak beni delirtiyor. Yazmaya devam etmek istesem de sürekli o takıldığım…devamı
Şunu en başta söylemeliyim ki bu film herkesin aynı şekilde güleceği bir film değil. Benim için bu deneyim, bir yandan kahkaha atarken diğer yandan mide bulandırıcı sahneler ve karakterlerin bitmek bilmeyen aptallıkları yüzünden sinir krizi geçirmek arasında gidip gelmekti. Başlarda…devamı
Aslında potansiyeli çok yüksek bir fikirden yola çıkan bir film. Çocukların özel güçler kazandığı, bu yüzden tehdit olarak görüldüğü ve toplumdan dışlandığı bir dünya… Kağıt üzerinde kulağa müthiş geliyor ve izlemeye başlamadan önce de oldukça heveslendiriyor. Distopik gençlik filmlerinin sevilen…devamı
Jane Austen’ın Emma romanından serbest uyarlama olan bu film, Beverly Hills gençlerinin parlak, zengin ve abartılı dünyasına odaklanırken aslında sınıf farkı, ergenlik sancıları ve kimlik arayışı gibi temaları hafif ama etkili bir şekilde işliyor. Öyle bir ustalıkla işliyor ki ortaya…devamı
Politik göndermeleri ve tartışmalı çıkış noktasıyla ses getirse de, aslında en iyi tarafıyla tempolu ve eğlenceli bir aksiyon filmi olarak öne çıkıyor. Derin bir hikâye arayışına girerseniz bir şeyleri eksik veya anlamsız bulabilirsiniz ancak “boş kafayla, bir şeyler yerken izlenecek…devamı