(@) - Raf

#Başlıyorum #Başlıyoruz #okumayabaşlıyorum #YeniKitap #yenibirkitapyenibirheyecan 🎶 Bir dostluk, bir sürgün, bir direnç hikayesi… Bazı dostluklar sadece iki insan arasında yaşanmaz; bir dönemi, bir ülkeyi, bir ideali taşır… Livaneli ve Öz’ün yolları Ankara’da kesişiyor; biri dünyanın sesine dönüşürken, diğeri kaleminden ülkenin…devamı

okuyanuzayli34 6 months ago

Ayranı iki liralık cam bir bardaktan da içebilirsiniz, 1500 liralık altın varaklı bir bardaktan da… 70 liralık kol saati de aynı zamanı gösterir, 700 bin dolarlık saat de… Düz akıllı telefona da aynı uygulamaları indirirsiniz, pırlanta taşlı telefona da… Her…devamı

okuyanuzayli34 6 months ago

''Beni tanıdığını sandı. Oysa beni tanıyan herhangi bir kimsenin tanıdığı kadar az tanıyor beni. Kendim bile kendimi tanıyamıyorum..'' (Tolstoy)

okuyanuzayli34 6 months ago

AŞKIN AĞIR BEDELİ: 25 YIL BOYUNCA AİLESİ TARAFINDAN ODAYA HAPSEDİLEN KADIN Blanche Monnier Paris sosyetesinin tipik genç kadınlarından biriydi. Artık onun için bir eş bulma vakti gelmişti. Kadın gönlünü yakınlarda yaşayan bir avukata verdi; profesyonel olmasına rağmen Blanche‘ten yaşlı ve…devamıAŞKIN AĞIR BEDELİ: 25 YIL BOYUNCA AİLESİ TARAFINDAN ODAYA HAPSEDİLEN KADIN Blanche Monnier Paris sosyetesinin tipik genç kadınlarından biriydi. Artık onun için bir eş bulma vakti gelmişti. Kadın gönlünü yakınlarda yaşayan bir avukata verdi; profesyonel olmasına rağmen Blanche‘ten yaşlı ve mesleğinde başarısız olan bir avukattı. Annesi onu içine düştüğü aşktan vazgeçirmek için her şeyi denedi ancak genç kadının sevgisi bundan etkilenmedi, aşkından vazgeçmedi. Daha sonra Blanche aniden ortadan kayboldu. Bu güzel genç kadını artık kimse görmüyordu, akıbetini ise kimse bilmiyordu.Bir süre sonra herkes kadının gizemli bir şekilde kaybolduğuna inanmaya başlamıştı. Annesi ve erkek kardeşi de bu oyunu sürdürüp yas tuttu. Aile bireyleri herkesi kandırmayı başarmıştı. Hiçbir şey olmamış gibi günlük hayatlarına devam ettiler. Çevirdikleri dolap, Paris başsavcısına gelen imzasız bir mektupla 1901 yılında aydınlandı. Kağıtta şu satırlar yer alıyordu: “Sayın başsavcım, sizi fevkalade ciddi bir vakıa hakkında bilgilendirmenin onurunu taşıyorum. Madam Monnier‘ın evinde kilitli bir kadın hakkında konuşuyorum, neredeyse açlıktan ölecek, son yirmi beş yıldır kendi pisliğinde, çürümüş çöplerin içinde yaşıyor.” Polis olayı duyunca şoka uğradı. Çünkü Madam Monnier paris yüksek sosyetesinin numune kadınlarından biriydi, aristokrat bir aileden geliyordu, cemiyet içerisinde birçok ödül almıştı. Bu nasıl mümkün olabilirdi? Bir grup memur eve baskın yaptı, malikaneyi aradı ve şok edici görüntüyü ortaya çıkardı. Üst katta gizli bir oda vardı. Camların önü tahtayla kapatılmış, oda karartılmış, içeriyi kötü bir koku kaplamıştı. Pencereler manivela ile açıldığında, polisleri bir sürpriz bekliyordu. Dışkı ve yiyecek artıklarıyla kaplı yatakta öylece sinmiş, bir deri bir kemik kalmış Blanche Monnier… Bir yüzyılın çeyreği boyunca hapis tutulmuş; bu süre zarfında ne gün ışığı ne de ailesinden başka herhangi bir insanı görebilmiş bir kadın… Blanche‘nin fiziksel durumu berbattı. Yetersiz beslenmiş, 25 kiloya düşmüştü. polis onu bir battanineye sararak hastaneye kaldırdı. Blanche‘ye bakan hemşireler, onun şaşırtıcı bir şekilde iyi huylu olduğunu kaydeder. Yıkanmaktan çok hoşnut kalmış ve yeniden gün ışığını görmenin ne kadar da hoş olduğunu söylemiş… Madam Monnier kızının bulunmasından sonra derhal tutuklanarak cezaevine gönderildi. Bunun verdiği strese dayanamayan anne aynı ay içerisinde kalp krizi geçirdi. Ölmeden önce polis, kızının hayatı hakkındaki boşlukları doldurmak için anneyi tüm detayları itiraf etmeye ikna etmişti. Blanche avukata duyduğu aşktan vazgeçmeyi reddedince annesi onu fikrini değiştirene dek üst kattaki odaya kapatmış. (bir aşk hikayesi hamilelik gibi durumları akla getirebiliyordu ve bu o dönem için büyük bir skandal olur, anne sosyetedeki itibarını kaybedebilirdi) annesi onu fikrini değiştirene dek üst kattaki odaya kapatmış. Aşka vurulan kadın bunu yapmamış, sevgisinden vazgeçmemiş ve annesi de kızına merhamet etmemiş. Yirmi beş yıl sadece ailesinin yemeklerinden artanı yiyebilen Blanche‘nin cezası, avukat 1885’te öldükten sonra da devam etmiş. Onun tek arkadaşı, odasında biriken yiyecek atıklarının içeriye çektiği sıçanlar olmuş. Erkek kardeşi Marcel de bu dava kapsamında mahkemeye çıkarıldı. Suçlu bulunup 15 ay hapisle cezalandırılan adam, kardeşini asla fiziksel olarak engellemediğini söyleyerek yeniden yargılanma için başvurdu. Blanche‘nin istediği zaman odadan çıkma seçeneği olduğunu ama bunu kullanmadığını söyledi. Marcel yeniden yargılandığı mahkemeyi – salondaki kalabalığın korkusuyla – kazandı ve serbest bırakıldı. Mektubu kimin yazdığı hala bilinmiyor. bir teori bunu annesinin sağlığının kötüye gittiğini gören ve tek başına gardiyanlık yapmak istemeyen Marcel’in yazdığı. Bir diğer teori ise evde çalışan hizmetlilerden birinin mektubu gönderdiği. Her şeye rağmen, Blanche Monnier’in hayatının geri kalanı güzel sürmedi. Esareti onun akıl sağlığını yitirmesine sebep olmuştu. Dünyaya yeniden uyum sağlayamadı, bakım evine kaldırıldı. Monnier 1913 yılında, Bois şehrinde bir sanatoryumda hayatını kaybetti.

okuyanuzayli34 6 months ago

Şu Freudcu tezi inceleyelim: "Ordular saldırganlığı körüklemek için cinsel dürtüden yararlanır. Ordu cinsel dürtüleri tavan yapmış genç erkekleri toplar. Askerlerin cinsel ilişkiye girerek tüm o basıncı azaltma fırsatlarını sınırlayarak gerilimin içlerinde birikmesine neden olur. Daha sonra bu birikmiş basıncı yeniden…devamı

okuyanuzayli34 6 months ago

#Okudum #Bitti #okudumbitti Kitap Adı : CİNSEL REFLEKSOLOJİ Yazar Adı : MANTAK CHIA - WİLLİAM U. WEI Sayfa Sayısı : 247 Kitap Notu : 10 / 7.5 Kitap İncelemem : 👇 📖✨ “Beden bir tapınaktır; dokunuş, onun en eski duasıdır.”…devamı

okuyanuzayli34 6 months ago

Şu telaşlarım bir bitse diyorum Belki uzaklara giderim Çoktandır gitmek istediğim yollar var. Ahmed Arif

okuyanuzayli34 6 months ago

“Hayat boyu süren bir hastalıktır evlilik.” Don Quijote/Miguel de Cervantes

okuyanuzayli34 6 months ago

Nil sapientiae odiosius acumine nimio Seneca

okuyanuzayli34 6 months ago

| -Etrafınıza şöyle bir göz gezdiriniz! Gerçek hayat denilen şeyin ne olduğunu, nerede olduğunu bilmiyoruz bile! Kitaplarımızı, hayallerimizi elimizden alsalar, öylece ortada kalakalacağız. | ¶ Dostoyeski