"Sence, şiir nedir?" Giancarlo yanıt vermeden önce ona uzun uzun bakmış, elini eline almış ve şöyle fısıldamıştı: "Benimkilerin içinde yansıyan senin gözlerin. Ve seninkilerin içinde yansıyan benim gözlerim."
Bekliyorum. Hayatım bir şeyleri beklemekle geçiyor. İnsanları, aşkları, gelişmeleri, okşayışları bekliyorum. "Bir şeyler olacak" beklentisi mutlu etmeye yetiyor beni, hatta günlük hayatımdan daha fazla heyecan veriyor. Çünkü beklerken hayal kuruyorum, düşlüyorum, seziyorum, tahminler yürütüyorum.
Seni yaşayacağım, anlatılmaz, Yaşayacağım gözlerimde; Gözlerimde saklayacağım. Bir gün, tam anlatmaya… Bakacaksın, Gözlerimi kapayacağım… Anlayacaksın.
Demek ki, kim ne derse desin, insan ne kadar zorbaysa o kadar da köledir. En kötü insanlara yaranmak isteyen, aşağının bayağısı, kötünün kötüsü olmaz mı? İsteklerini biraz olsun doyuramaz bu adam. Her zaman birçok eksiği vardır; içini toptan gören bir…devamıDemek ki, kim ne derse desin, insan ne kadar zorbaysa o kadar da köledir. En kötü insanlara yaranmak isteyen, aşağının bayağısı, kötünün kötüsü olmaz mı? İsteklerini biraz olsun doyuramaz bu adam. Her zaman birçok eksiği vardır; içini toptan gören bir göz için aslında fakirin fakiridir, ömrü boyunca da korkular, kaygılar içinde kıvranır. Zorbanın hali böylece, ezdiği insanların haline benzemiyor mu?