Raf Yorumu: emelcik (@emelioooo)

Her gün yanından geçerken ayran içip sahip olamadığı şeye gözlerini diken o psikopatları hatırlatan manyak film. Nejat İşler'in o son sahnesinde çok tanıdık bir şey var: Gözlerindeki o saf sahip olma arzusu ve kin. Beni bu bakışı daha önce görmüşüm…devamı

zortzort Son kısımda sorduğunuz sorular oldukça önemli sorular. Duygularımızı bir kenara bırakarak bu insanları anlamamızın bir yolu yok sanırım. Dolayısıyla oluşan…devamıSon kısımda sorduğunuz sorular oldukça önemli sorular. Duygularımızı bir kenara bırakarak bu insanları anlamamızın bir yolu yok sanırım. Dolayısıyla oluşan bu sorunu çözmenin, yani bu insanları iyileştirmenin herhangi bir yolu yokmuş gibi görünüyor. Ancak bir şekilde türemelerini engelleyebiliriz. Yani bu insanları birer virüs, birer hata olarak ele alırsak oluşumlarını engelleyebiliriz diye düşünüyorum. Özellikle çocukluk ve ergenlik döneminde belli başlı belirtiler gösteren çocuklar terapiyle iyileştirilebilir mesela. Ben bu tür insanların, hepimiz gibi belli başlı etkenlerle beraber bir kişilik oluşturduğunu düşünüyorum. Aile, okul hayatı, yaşanılan olaylar, travmalar gibi şeylerden bahsediyorum. Bu gibi etkenlerin sorun içermesi kişinin de sorunlu olmasına yol açıyor. Daha sonraki zamanlarda kişi bu sorunları fark etse de, kimliğinin topluma uygun olmadığını fark etse de bundan kurtulamıyor. Daha doğrusu kurtulmak bile istemiyor, filmde görmüş olduğumuz karakterler gibi anti-sosyal davranışlar geliştiriyor. Dışlanmışlığın ve anlaşılamamanın verdiği nefretle beraber gösterilen eylemler canavarca boyutlara ulaşabiliyor. Kişi başına gelenlerin farkında oluyor, ne kadar sağlıksız olduğunun da farkında oluyor ve bunlardan doğan nefreti topluma yönlendiriyor. İnsanların sadece kendi olduğu için, var olduğu için ve elinde olmayan nedenler dolayısıyla kendini yargılayıp dışladıklarını düşünüyor bu kişi. Varlığının bir rahatsızlık kaynağı olduğunun farkında yani. Açıkcası empati kurmak zor, evet. Ancak bir insan suçlu doğmaz değil mi ? Bir şekilde oluşuyorlar işte. Bu kişiler genelde fakir, eğitim seviyesi ve refah düzeyi düşük yerlerden çıkıyor. Bunu bir şekilde kontrol edebilirsek, hataları daha oluşmadan önleyebilirsek bu tür olayları engelleyebiliriz diye düşünüyorum. Duygularımız bize her ne kadar cezalandırmanın gerekli ve belki yeterli olduğunu düşündürse de maalesef değil. Tabiki suçlular cezalandırılacak ama bu suçun önlenmesi için bir yol değil, suçun oluşumu üzerine odaklanmak gerekiyor. Tabi bu anlayışın kabul edilmesi oldukça zor. Sadece Türkiye'de öyle değil, diğer tüm ülkelerde de böyle. Öncelikle suç kavramının toplumun kafasındaki şeklini değiştirmemiz gerekiyor. Tahmin edilebileceği üzere bunu gerçekleştirmek pek kolay değil. Hali hazırda bulunan cezalandırma sisteminin pek bir işe yaramadığı aşikar. Bu durum sadece ülkemizde değil, diğer ülkelerde de geçerli. Umarım bir şekilde bu sorunu çözeriz ve bu tür hataların oluşumlarını engelleyebiliriz.

4y Yanıtla like icon